புதன், ஜூன் 22, 2016

காரைக்குடி தாய்க் கம்பன் கழக மாதக் கூட்டங்களின் ஏழாம் ஆண்டு தொடக்கவிழா

கம்பன் கழகம் காரைக்குடி,
அன்புடையீர்
வணக்கம். கம்பன் புகழ் பாடிக் கன்னித்தமிழ் வளர்க்கும் காரைக்குடி தாய்க் கம்பன் கழக மாதக் கூட்டங்களின் ஏழாம் ஆண்டு தொடக்கவிழா 2.7.2016 ஆம் தேதி சனிக்கிழமை மாலை 6.00 மணிக்கு கல்லுக்கட்டி மேற்கு கிருஷ்ணா கல்யாண மண்டபத்தில் நடைபெறுகிறது.
6.00மணி - இறைவணக்கம்
6.05. வரவேற்புரை- பேராசிரியர் மு.பழனியப்பன்
6.10 என் பொலிந்தது-
முதல் கூட்டத்தில் முதல் பொழிவாற்றிய
திரு. . இரா. மாது,
திருச்சிராப்பள்ளி
கம்பன் கழகச் செயலாளர்.
6.50 பாராட்டு அறிமுகம்: திரு. கம்பன் அடிசூடி
6.55 - கம்பராமாயணம் பற்றி நூற்றுக் கணக்கில் அதிக நூல்களை வெளியிட்ட பெருமைக்குரிய வானதி பதிப்பக ~பதிப்புத்திலகம்| திரு வானதி இராமநாதன் அவர்களுக்கு டாக்டர் பட்டம் பெற்றமைக்காகப் பாராட்டு
மணிமேகலைப் பிரசுர திரு. ரவி. தமிழ்வாணன்
திருவாவடுதுறை ஆதீன சைவசித்தாந்தப் பேராசிரியர்; திரு சபா. அருணாசலம்
வாழ்த்திக் கௌரவித்த்ல்:
தேவகோட்டை ஜமீன்தார்
திரு. சோம. நாராயணன் செட்டியார்
7.40 ஏற்புரை – டாக்டர் வானதி இராமநாதன்
7.45 – சுவைஞர்கள் கலந்துரையாடல்
8.00 நன்றி
8.05 சிற்றுண்டி
கம்பன் புகழ் பாடிக் கன்னித்தமிழ் வளர்க்க
அன்பர்கள் யாவரும் வருக
அன்பும் பணிவுமுள்ள
கம்பன் கழகத்தார்
நிகழ்ச்சி உதவி
நமது செட்டிநாடு மாத இதழ்

திங்கள், ஜூன் 20, 2016

காவிரி நாடன்ன கழனிநாடு


காவிரி பாயும் மயிலாடுதுறைக்கு அருகில் உள்ள தேரெழுந்தூர் என்ற ஊர் கம்பர் பிறந்த ஊராகும். மயிலாடுதுறையில் ஓடும் காவிரி தூலா தீர்த்தம் என்று இக்காலத்தில் மக்களால் அழைக்கப்படுகின்றது. இதில் ஐப்பசி மாதத்தில் முழுகுவதன் வாயிலாக பாவங்கள் தீரும் என்றும் இந்த ஆறு கங்கை நதிக்கு ஒப்பானது என்றும் மக்கள் கருதிவருகின்றனர். கம்பர் காலத்திலும் காவிரி ஆறு கங்கைக்கு ஒப்பானது என்ற கருத்து இருந்துள்ளது. அவர் தம் காப்பியத்தில் கங்கையை நினைவு கூரும்போதெல்லாம் காவிரியையும் நினைவு கூருகின்றார். மேலும் காண்டங்கள்தோறும் காவிரியாற்றை நினைவு கூர்ந்து தன் சோழநாட்டுப் பற்றினைக் கம்பர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். சுந்தர காண்டத்தில் மட்டும்தான் வெளிப்படையாக காவிரி ஆறு பற்றிய குறிப்பு இல்லை. ஆனால் அனுமன் பொழிலை இறுத்தபோது ஆற்றில் ஆச்சாள் மரங்கள் வீசப்பட்டன என்று கம்பர் குறிப்பிடுகிறார். அந்த ஆறு காவிரியாகக் கொள்ளத்தக்கது என்று உரையாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். ‘‘வண்டு அலம்பு நல் ஆற்றின் மராமரம், வண்டல் அம்புனல் ஆற்றில் பாய்ந்தன’’ (சுந்தர காண்டம், பொழில் இறுத்த படலம், பா.எ. 32) என்ற பாடலடியில் காவிரியாறு சுட்டப்படுவதாக உரையாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
காவிரியும் கங்கையும் ஒன்று எனக் கருதுவதன் வாயிலாக அதன் புண்ணியத் தன்மை ஒற்றுமைப்படுகிறது என்பதை விட இரு ஆறுகளும் இயற்கையோடு செயற்கைக் கலப்பின்றி மாசின்றி இருந்துள்ளன என்பதும் அறியத்தக்கதாகும். கங்கைக் கரைக் கதை வால்மீகி இராமாயணம் என்றால் காவிரிக் கரைக் கதை கம்பராமாயணம் ஆகின்றது. கங்கையும் காவிரியும் இரு இணைகள். வால்மீகியும் கம்பரும் இரு இணைகள். இந்த இரு இரு இணைகளும் நடையில் நின்று உயர் இராமன் என்ற ஒற்றை மையத்தை நோக்கிப் பயணிக்கின்றன என்பது குறிக்கத்தக்கது.
பால பருவத்தில் இராமனும் இலக்குவனும் மிதிலைக்குச் செல்லும் வழியில் கங்கைக்கரைக்கு வருகின்றனர். இச்சூழலுக்குப் பின் கங்கைக் கரை என்பது கம்பராமாயணக் காப்பியத்தின் முக்கியமான திருப்புமுனைகளுக்கு உரிய பகுதியாக விளங்கி நிற்கிறது.
       ‘‘அங்கு நின்று எழுந்து அயன் முதல் மூவரும் அனையார்
     செங்கண் ஏற்றவன் செறிசடைப் பழுவத்தில் நிறைதேன்
       பொங்கு கொன்றை ஈர்த்து ஒழுகலால் பொன்னியைப் பொருவும்
       கங்கை என்னும் அக்கரை பொருதிருநதி கண்டனர்’’
                                  (பாலகாண்டம், அகலிகைப்படலம், பா.எ. 5)
என்ற இந்தப் பாடலில் முக்கடவுளர்களைப் போன்று விளங்கும் இராமன், இலக்குவன், விசுவாமித்திரன் ஆகிய மூவரும் கங்கை என்னும் திருநதியைக் கண்டனர் என்று குறிக்கப்படுகிறது. முக்கடவுளர்களில் சிவபெருமான் தன் தலையில் புண்ணிய நதியாம் கங்கையைச் சுமந்து இருப்பவர் ஆவார். மேலும் அவர் தலையில் கொன்றை மலர்களும் இருக்கும். இக்கொன்றை மலர்கள் கங்கையாற்றில் விழுந்து உலகம் முழுவதும் பரவுகின்றன என்பது கம்பரின் கற்பனை.
கங்கையில் பொன்னிறமான கொன்றை மலர்கள் வீழ்ந்து, கங்கை ஆற்றையே பொன்னிறமாக்கி விடுகின்றதாம். அவ்வாற்றினைக் காணும்போது பொன்னிறமுடைய காவிரியைப் போன்று அது காணப்படுகிறதாம் என்று கம்பர் குறிப்பிடுகிறார். கங்கை காவிரியாகாது. ஏனெனில் அதில் கொன்றை மலர்கள் கலக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால் காவிரி கங்கையாகும். ஏனெனில் அதில் கொன்றை மலரும் இருக்கின்றது. புனிதத்தன்மையும் இருக்கின்றது. இப்பாடலில் கங்கையின் பெருமையைக் காட்டி, காவிரியின் இயற்கை வளத்தைக் காட்டிவிடுகிறார் கம்பர்.
மேலும் மேற்சுட்டிய மூவரின் பயணம் மிதிலை நகரில் தொடருகின்றது. இம்மூவரும் மிதிலை கடைவீதிகளில் நடந்து வருகின்றனர். மிதிலைக் கடைவீதியைப் பார்த்தால் அவ்வீதி காவிரி ஆறு போல் கிடக்கிறதாம்.
       ‘‘வரப்புஅறு மணியும் பொன்னும் ஆரமும் கவரிவாலும்
       சுரத்திடை அகிலும் மஞ்ஞைத் தோகையும் தும்பிக் கொம்பும்
       குரப்புஅணை நிரப்பும் மள்ளர் குவிப்புற கரைகள் தோறும்
       பரப்பிய பொன்னி அனை ஆவணம் பலவும் கண்டார்’’
                             (பாலகாண்டம்,மிதிலைக் காட்சிப் படலம், பா.எ. 10)
என்ற பாடலில் காவிரி ஆற்றின் இருகரையோரங்களிலும் காவிரியாற்றால் அடித்துவரப்பெற்ற பெரும் பொருட்கள் கிடக்கின்றன என்று கம்பர் குறிக்கிறார். பல பொருட்கள் குழுமிய காவிரியாற்றின் இரு கரை போல வணிக மையங்கள் அமைந்திருக்க, நடுவில் ஆறுபோல வீதி அமைந்திருந்ததாகக் காவிரியை மிதிலை நகர வீதியுடன் ஒருங்கு வைத்துப் பார்க்கிறார் கம்பர்.
காவிரியாற்றால் அடித்து வரப்பெற்று கரை ஒதுங்கிய பொருட்களின் பட்டியலைக் கம்பர் தருகிறார். இப்பட்டியல் காவிரியாற்றின் இயற்கைத் தன்மைக்குச் சான்றாகும். ‘‘அளவில்லாத இரத்தினங்கள், பொன், முத்து, கவரிவால், அகில், மயில் பீலி, யானைத் தந்தங்கள் ஆகிய பொருட்கள் காவிரியாற்றால் அடித்துவரப்பெறுகின்றன. அவற்றை உழவர்கள் கட்டுக் கட்டாகக் கட்டி கரையோரத்தில் வைத்துள்ளனர். அதுபோன்று மிதிலை நகரத்தில் வணிகப் பொருட்கள் கட்டுக்கட்டாகக் கட்டி வைக்கப்பெற்றிருந்தன என்று கம்பர் காவிரியாற்றையும், மிதிலை நகர வணிக வீதியையும் ஒப்பு நோக்குகின்றார். காவரி ஆறு இயற்கை வளத்தோடுத் தமிழகத்திற்கு ஓடிவருகிறது என்பது கம்பர் தரும் பதிவாகும்.
சீதையைத் திருமணம் முடிக்கும் முக்கியத் திருப்புமுனை இக்கங்கையாற்றின் காட்சிக்குப் பின்னர் காப்பியத்தில் இடம்பெறுகிறது. இதுபோன்று பரதன் அண்ணன் இராமனைத் தேடிவரும் நிலையிலும் கங்கையாற்றின் கரை முக்கிய இடம் பெறுகிறது. அப்போதும் காவிரியை நினைவு கொள்கிறார் கம்பர்.
பரதன் அயோத்தியை விட்டு அண்ணனைத் தேடிக் காட்டிற்கு வருகிறான். இதனைக் கம்பர் காவிரி பாய்ந்து வளம் பெருகும் தமிழ்நாட்டைப் போன்ற கோசல நாட்டை விட்டு நீங்கினான் என்று குறிப்பிடுகிறார். அவரின் நாட்டுப்பற்று மிக்குயரந்து நிற்கும் இடம் இதுவாகும்.
       பூவிரி பொலன் கழல் பொருஇல் தானையான்
       காவிரி நாடு அன்ன கழனிநாடு ஒரீஇத்
       தாவர சங்கமம் என்னும் தன்மைய
       யாவையும் இரங்கிடக் கங்கை எய்தினான்
                           (அயோத்தியா காண்டம், கங்கைகாண்படலம், பா. எ. 60)
இப்பாடலில் காவிரிநாடு என்றால் கழனிகள் உடைய நாடுதான் என்று தமிழகத்தை விவசாயம் சார்ந்த தொழில் நாடாகக் கம்பர் நோக்குகின்றார். மேலும் மரவுரி தரித்துப் பரதன் செல்வதைப் பார்த்து எல்லா உயிரும் இரங்கி அழுதன என்பது இப்பாடலின் பொருளாகும். இதில் கம்பர் இருவகை உயிரின வகைகளை இரு பிரிவாக்கிக் காட்டுகின்றார். அவை பின்வருமாறு. 1. தாவர 2. சங்கமம் என்பனவாகும்.
அதாவது ஓரே இடத்தில் நிலையாக இருக்கும் நிலைத்திணைகளாகிய மரம், செடி, கொடி போன்றன தாவர நிலைப்பாடுடையன.
இடம்விட்டு இடம் பெயர்ந்து செல்லும் தன்மை படைத்தனவான ஊர்வன, பறப்பன, விலங்கு போன்றன இயங்கு திணை வகைப்பட்ட சங்கம நிலைப்பாடுடையன.
இதையே இன்றைக்குச் சூழலியலாளர்கள் சுற்றுச்சூழல் என்பதே தாவரம், சங்கமம் ஆகிய இரண்டை உட்படுத்திய அறிவியல் என்று கருதுகின்றனர். கம்பரும் சுற்றுச்சூழல் என்ற நிலையில் இவ்விரண்டையும் பகுத்துள்ளது கருதத்தக்கது. பரதன் என்ற மனிதனின் நிலை கண்டு இயற்கைச் சூழல் இரங்குவதாகக் கம்பன் படைத்துள்ளார்.
காவிரியின் போக்கைக் குறிக்கும் கம்பர் அதன் பிறப்பு பற்றியும் அறிவிக்கிறார். அகத்தியரின் கமண்டலத்தில் அடங்கிய, தோன்றிய ஆறு காவிரி என்பது ஒரு புராணக்கதை ஆகும். இதையையும் கம்பர் காட்டுகின்றார்.
       ‘‘கண்டனன் இராமனை வரக் கருணை கூரப்
       புண்டரிக வாள்நயனம் நீர் பொழிய நின்றான்
       எண்திசையும் ஏழ் உலகும் எவ்வுயிரும் உய்ய
       குண்டிகையினில் பொரு இல் காவிரி கொணர்ந்தான்’’
                     (ஆரணிய காண்டம், அகத்தியப்படலம், பா.எ. 46)
என்ற இப்பாடலில் அகத்தியரும் இராமனும் சந்தித்துக் கொள்கின்றனர். அப்போது இவ்விருவரின் உணர்வு வெள்ளம் பெருகுகிறது. ஆனாலும் அடங்கி நிற்கிறது. அது எது போல அடங்கி நிற்கிறது என்றால், காவிரி கமண்டலத்தில் அடங்கியதுபோல அடங்கி நிற்கிறதாம். காவிரியைக் கமண்டலத்தில் இருந்து வழியச் செய்தால் அது பெருகி ஓடும். இராமனும் அகத்தியரும் சந்தித்த உணர்வு வெள்ளமும் அடங்கி நிற்கிறது. அதனை வெளிப்படுத்தினால் பரந்து ஓடிவிடும் என்பதைக் காட்ட கமண்டல அடக்கத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார் கம்பர்.
அகத்தியர்.. கமண்டலத்தில் அடங்கியிருக்கும் காவிரி வெளிவந்தால் இதன் காரணமாக எண்திசை வளம் பெறும். ஏழ் உலகு வளம் பெறும். பல்லுயிரும் வளம் பெறும். பெறவேண்டும் என்பது கம்பரின் ஆவல். இவ்வாறு காவிரியின் பிறப்பினையும் கவிதையாக்கிவிடுகிறார் கம்பர்.
கங்கை திருநதி என்று முன்னர் குறிப்பிடப்பெற்றது. அதனை விட காவிரியை உயர்த்தவேண்டும் என்று எண்ணிய கம்பர் தெய்வத்திருநதி என்று காவிரியைக் காட்டுகின்றார். ‘‘அதன்பின்னை நளீநீர்ப் பொன்னிச் சேடு உறு தண்புனல் தெய்வத்திருநதியின் இரு கரையும் தெரிதிர் மாதோ’’ (கிட்கிந்தா காண்டம், நாடவிட்டப் படலம், பா.எ. 29) என்று சுக்ரீவன் வானரங்களுக்குத் தமிழ்நாட்டிற்குச் சென்று தேடும் இடங்களை, வழியைக் காட்டுகின்றான். உயர் தன்மை பொருந்திய குளிர்ச்சி பொருந்திய ஆறு காவிரியாறு என்பது இப்பாடலடி வழியாகப் பெறப்படும் காவிரியாற்று நீரின் தன்மையாகும். இத்தோடு நில்லாமல் பலமுறையும் காவிரி பாய்ந்து வளம் கொழிக்கும் நாடாகச் சோழநாடு விளங்குவதாகக் கம்பர் குறிக்கிறார். அவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இங்கு அடுக்கிச் சொல்லப்படுகின்றன.
‘‘துறைகெழு நீர்ச் சோணாடு’’ (கிட்கிந்தா காண்டம், நாடவிட்டபடலம், பா. எ.30) என்று நீர்வளம் பொருந்திய நாடாகச் சோழநாடு மற்றொரு இடத்தில் கம்பரால் காட்டப்பெறுகிறது.
இதுவரை காவிரியாற்றை உவமையாகவும், மறைமுகமாகவும் சொல்லிவந்த கம்பருக்கு வெளிப்படையாகக் காவிரியாற்றைக் குறிப்பிட ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்துவிடுகிறது. அதை நன்கு பயன்படுத்திக்கொள்கிறார் கம்பர். வானரப்படைகள் காவிரியாற்றின் கரையைக் கடந்து இலங்கை செல்லுகின்றன. அப்போது கம்பர் பாடும் பாடல் பின்வருமாறு.
       ‘‘அன்னதண்டகநாடுகடந்துஅகன்
       பொன்னிநாடுபொருஇலர்எய்தினார்
       செந்நெலும்கரும்பும்கமுகும்செறிந்து
       இன்னல்செய்யும்நெறிஅரிதுஏகுவார்’’
                           (கிட்கிந்தா காண்டம், சம்பாதிப்படலம், பா.எ. 46)
இப்பாடல் காவிரி ஆற்றுவளம் பாடும் கம்பராமாயணப் பாடலாகும். காவிரியாறு பாய்வதால் சோழநாடு வளமுடையதாக விளங்குகின்றது. காவிரியாற்றால் செந்நெல், செழித்து நெருங்கி வளருகின்றது. கரும்பு தோட்டங்கள் நிறைந்து வளர்ந்துச் செழித்து நிற்கின்றன. இதற்கு அடுத்து நிலையில் தென்னை பாக்கு மரங்கள் நிறைந்து வளர்ந்துள்ளன. சோழநாட்டின் வழிகள் தோறும் இத்தாவரங்களின் பெருக்கம் இருப்பதால் வழிச்செல்வோருக்கு வழியைக் கண்டுபிடித்துச் செல்வது கடினமாகும். இவ்வழியில் வானரங்கள் தட்டுத் தடுமாறிச் செல்கின்றன.
இவ்வகையில் அடர்த்தியான இயற்கை வளம் மிக்க பொன்னிநாடாகத் தமிழ்நாடு இருந்த நிலையைக் கம்பர் காட்டுகின்றார்.
காவிரிப்பூம்பட்டிணக் கடலில் காவிரி கலக்கின்றது. கருங்கடலில் பொன் போன்ற பொன்னிநதி கலக்கும்போது ஏற்படும் நிற, தன்மை மாற்றங்களைக் கம்பர் எடுத்துக்கொண்டு கவிதை செய்கிறார்.
இருபுறமும் கடல். நடுவே வானரங்கள் கட்டிய பாலம். இப்பாலம் புதியதாக பொன்னாக மின்னுகிறது. இது எவ்வாறு உள்ளது என்றால் காவரியாறானது கருங்கடலில் கலக்கும்போது ஏற்படும் தோற்றம் போல இருக்கிறது என்கிறார் கம்பர். ‘‘உயர்ந்த கரை ஊடே கருங்கடல் புகப் பெருகு காவிரி கடுப்ப’’ (யுத்த காண்டம், ஒற்றுக் கேள்விப்படலம், பா.எ. 6) என்ற பாடலடிகளில் இவ்வண்ண மாற்றம் எடுத்துக்காட்டப்பெறுகின்றது.
கம்பர் காவரியாற்றைப் பிறந்த இடம் முதல் கடலில் கலக்கும் இடம் வரை பாடி காவிரிக்கு ஒரு புராணமே பாடியுள்ளார் என்பது இங்கு எண்ணத்தக்கது. மேலும் காவரியாறானது மணிகளையும் ஆரங்களையும் புரட்டிச் செல்லும் படியான போக்கினை உடையது என்பதும் இப்பாடல் வழி அறியப்பெறும் செய்தியாகும்.
தாங்கள் கட்டிய பாலத்தில் வானரப்படைகள் மகிழ்வோடு சென்றன. அவ்வாறு செல்வது என்பது காவிரியாறு கடலில் கலக்கும்போது ஏற்படும் விரைவு போல மகிழ்ச்சியளிப்பதாக இருந்தது என்று கம்பர் கருதுகிறார்.
       ‘‘ஓதிய குறிஞ்சி முதலாய நிலன் உள்ள
       கோதுஇல அருந்துவன கொள்ளையின் முகந்துற்று
       யாதும் ஒழியா வகை சுமந்து கடல் எய்தப்
       போதலினும் அன்ன படை பொன்னி எனல் ஆகும்’’
                           (யுத்தகாண்டம், ஒற்றுக் கேள்விப்படலம், பா. எ. 7)
என்று காவிரியாற்றின் போக்கினைப் பாடுகிறார் கம்பர். காவிரியாறு குறிஞ்சியில் தொடங்கி, முல்லையில் நடைபெற்று, மருதத்தில் விளைச்சலைத் தந்து நெய்தலில் கலந்து பாலையை இல்லாததாக ஆக்குகின்றது. இவ்வகையில் முன் குறிப்பிட்டதைப் போல காவிரியாறு தமிழ்ப் பண்பாட்டின் அடையாளமாகக் கம்பரால் கொள்ளப்பெற்றுள்ளது என்பது உறுதியாகும். இந்நான்கு நிலங்களில் விளையும் உணவுப் பொருள்களைத் தமக்குள் சுமந்து கொண்டுப் பயணிக்கிறது காவிரியாறு. அதுபோல வானரப் படையும் செல்லுகின்றது என்று காவிரிப் பெருக்கைக் காட்டி வானரங்கள் சென்ற காட்சியைக் கம்பர் காட்டுகின்றார்.
சோழநாட்டையும், அதனை ஆண்டுவரும் சோழ அரசனையும், காவிரியையும் இணைத்துக் கம்பர் மற்றொரு பாடலைச் செய்கிறார்.
   வன்னி நாட்டிய பொன் மௌலி வானவன், மலரின் மேலான்,
   கன்னி நாள் திருவைச் சேரும் கண்ணனும், ஆளும் காணி,
   சென்னி நாள் தெரியல் வீரன், தியாக மா விநோதன்
   தெய்வப் பொன்னிநாட்டு உவமை வைப்பை புலன்கொள நோக்கிப் போனான்
                                  (யுத்தகாண்டம், மருத்துமலைப்படலம், பா.எ. 68)
என்ற பாடலில் காவிரிபாயும் பொன்னிநாட்டை உத்தரகுரு என்ற கந்தர்வ பூமியுடன் ஒப்பு நோக்குகிறார் கம்பர். முக்கடவுளரும் ஆட்சி செய்யும் பூமி உத்தரகுரு என்ற போகபூமியாகும். அப்போக பூமியை ஒத்தது பொன்னிநாடு என்பது கம்பரின் முடிவு.
நாள்தோறும் மணக்கும் மாலையைச் சூடும் தியாகமாவிநோதன் அதாவது முதற் குலோத்துங்கன் ஆளும் பெருமை உடையது பொன்னிநாடு. இவ்வாறு அரசனையும், காவிரியையும் மேற்பாடலில் போற்றி நிற்கிறார் கம்பர். இதன் வழி காவிரி சோழ அரசனின் ஆணைச் சக்கரத்திற்கு உட்பட்ட ஆறாக விளங்கியுள்ளது என்பது தெளிவாகின்றது.
இவ்வாறு காவரியாற்றின் பெருமையைக் காண்டங்கள்தோறும் பிறப்பு முதல் கலப்பு வரைப் பாடிக் காட்டுகிறார் கம்பர். மேலும் காவிரியாறு இயற்கைவளமும், வளமும் கொண்ட ஆறு என்று காட்டுகிறார். அதில் இயற்கை வளப்பொருட்கள் கலந்து வருகின்றன என்பதும் கம்பரின் பதிவாக உள்ளது. காவிரி ஆறு வெள்ளப் பெருக்கமும் தெய்வ அருளும் கொண்டது என்பது கம்பரின் வாக்கு. காவிரியும் கங்கையும் ஒன்றே என்பதும் அவர் கருத்து. இயற்கை மணம் வீசும் ஆறு காவிரி என்பது உறுதியாகின்றது. அதனை அவ்வாறே காப்பது நம் அனைவரது கடமையாகும்.
நன்றி சிறகு
http://siragu.com/?p=20847


ஞாயிறு, மே 29, 2016

பாரதிதாசன் பரம்பரை


bharathidasan1மகாகவி பாரதியாரின் கவியாளுமையால் அவரைப் பின்பற்றித் தன் கவிதைப் பாதையை வகுத்துக்கொண்டவராக விளங்கியவர் பாரதிதாசன் ஆவார். பாரதியின் கவிதை நெறிகளான எளிய சொற்கள், எளிய நடை, எளிதில் அறிந்து கொள்ளக் கூடிய சந்தம் ஆகியவற்றாலான மரபுசார்ந்த கவிதைகளைப் படைத்துப் பாரதியின் பாதைக்கு வலுசேர்த்தவர் பாரதிதாசன். இவர் பாரதியைப் போலவே உணர்வு மிக்கக் கவிதைகளையும், சிறு கதையமைவு கொண்ட பாவியங்களையும் வரைந்தளிக்கும் நன்முறையைக் கைக்கொண்டவர். பாரதியின் கவிதை நெறியோடுத் தமிழ்ச்சுவையை, சமுதாய விழிப்புணர்வு பெறச் செய்யும் புரட்சிக் கருத்துக்களை, பகுத்தறிவுச் சிந்தனைகளைக் கலந்து மரபுக் கவிதைகளைப் படைப்பது பாரதிதாசனின் தனித்த நெறியாகின்றது. பாரதி கவிதா மண்டலத்திலிருந்து உதித்த பாரதிதாசன் தனக்கென ஒரு கவிதா மண்டலத்தை அமைத்துக் கொள்ள விழைந்தமையும் பாரதியின் வழிப்பட்டதே ஆகும்.
பாரதியாரின் கவிதைகளைப் படியெடுக்க, அவருக்கு உதவிகள் பல செய்ய வந்த கனகசுப்புரத்தினம், பாரதியின் நட்பால், அவரின் கவித்திறத்தால் பாரதிக்குத் தாசன் ஆகின்றார். இதுபோலவே பாரதிதாசனைப் பின்பற்றி அவருடன் பழகி வாழ்ந்தவர்கள், எழுதியவர்கள் பாரதிதாசன் பரம்பரையாகின்றனர். பாரதியின் பரம்பரை பாரதிதாசன் பரம்பரையாகப் பரிணமித்துள்ளது.
பாரதிதாசனின் தமிழாசிரியர் பணி நிறைவின்போது அவரின் கவிச்சேவையைப் பாராட்டியும், கவிச்சேவையைப் பாதுகாக்கவும் எண்ணித் தமிழ்ச்சான்றோர் பலர் அவருக்குப் பொன்முடிப்பு அளித்துப் பாராட்டுவிழா நடத்தினர். அப்பொன்முடிப்பைக் கொண்டு, பாரதிதாசன் குயில் என்ற இதழைத் துவங்க முன்வருகிறார். முதல் இதழ் சென்னையில் இருந்தும், அதன்பின்னர் புதுக்கோட்டையில் இருந்தும், அதன்பின்பு புதுச்சேரியில் இருந்தும் வெளிவந்த இவ்விதழ் பாரதிதாசனின் கவிதா மண்டலமாக விளங்கியது. இதற்கு முன்பு பாரதி கவிதா மண்டலம் என்ற இதழை நடத்தியதன் மூலமாக பாரதியின் கவிதா மண்டலத்தை வழிப்படுத்திய பாரதிதாசனாருக்குக் குயில் இதழ் பாரதிதாசன் பரம்பரையை வகுக்க வசதி வாய்ப்பினைத் தந்தது.
பாரதிதாசன் பரம்பரை உருவாக்கம்
பாரதிதாசன் குயில் இதழின் வழியாக பாரதிதாசன் பரம்பரையை உருவாக்குவதன் தேவையை, அதன் நோக்கங்களை எடுத்துரைத்துள்ளார்.
         ‘‘மக்களுக்கு முத்தமிழின் சிறப்பைப் பாடிக் காட்டுவது
       கலகம் செய்யும் கட்சிகளில் தலையிடாமல் இருப்பது
       வலிய வரும் சண்டையை வாவென வரவேற்பது
       சாதி மதச் சிந்தனைகளை குயில் இதழ் தவிர்க்கும்
       உலகெங்கும் வாழும் தமிழ்க்கவிஞர் பெருமக்களை
       ஒன்று சேர்க்க உழைக்கும் கவிஞரிடையே உயர்ந்த
       பண்பாட்டை வளர்க்க உதவும் தமிழ்க்கவிஞர் எழுதிய
       கவிதைகளை அழகிய நூலாய் அச்சிட்டு வெளியிடுதல்
அவற்றை ஆங்கிலத்தில் பெயர்த்துத் தமிழ்நிலத்தின்
      பெருமையை உலகெங்கும் பறைசாற்றுதல்
     . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
     தொன்று தொட்டப் பாட்டுச் சுவையில் மனம்பறி
கொடுத்து வாழ்ந்து வந்த தமிழர் தற்காலத்தில்
அச்சுவை மறந்து நிற்கும் நிலைமாற்றி அவர்களைத்
தமிழ்ச்சுவை மாந்தச் செய்தல்’’      (குயில் 15.4.1962- பக் 46-48)
என்ற இப்பாடலில் பாரதிதாசன் குயில் இதழின் நோக்கத்தைத் தெளிவு படுத்துகிறார்.
உலகெங்கும் வாழும் தமிழ்க்கவிஞர்களை ஒன்றிணைத்து அவர்களின் கவிதைகளுக்கு மதிப்பேற்படுத்துவது என்பதே குயில் இதழின் நோக்கம் என்பது இப்பாடல்வழி தெரியவருகிறது. உலகக் கவிஞர்களை ஒருங்கிணைத்தல் என்பதன் பொருள் உலகுதழுவிய பாரதிதாசன் பரம்பரையினரை ஒருங்கிணைத்தல் என்பதே ஆகும்.
குயில் இதழின் முதல் காலக்கட்ட பாரதிதாசன் பரம்பரையினர் – சுரதா, வாணிதாசன், கோவேந்தன், மதியரசன், சாரண பாசுகரன், மதுரை மன்னன் முடியரசன் போன்றோர் ஆவர். இதற்குரிய காலக்கட்டம் என்பது 1946 ஆம் ஆண்டு முதல் 1948 ஆம் ஆண்டு வரையாகும். அதாவது குயில் இதழ் வெளிவந்த முதல் காலக்கட்டம் இதுவாகும்.
இடையில் நின்றுபோன குயில் இதழ் மீண்டும் 1958 ஆம் ஆண்டு வெளிவரத்தொடங்கியது. இது இரண்டாம் காலக்கட்டம் ஆகும். இக்காலக்கட்டத்தில் குயில் கவிதை இதழாக மட்டும் அமையாமல், உரைநடைகளுடன் வரத் தொடங்கியது. இரண்டம் காலக்கட்டத்தினருள் குறிக்கத்தக்கவர்கள் துரை மாணிக்கம்(பெருஞ்சி்த்திரனார்), வேழவேந்தன், புதுவை சிவம், லெனின் தங்கப்பா, அரிமதி தென்னகன், பட்டுக்கோட்டை ராஜேந்திரன், தமிழன்பன், எழில் முதல்வன், தமிழ்க்கோவன், காசி ஆனந்தன் ஆகியோர் ஆவர். இது 1961 ஆம் ஆண்டுடன் நின்றுபோனது.
அதன்பின் அது ஏப்ரல் மாதம் பதினைந்தாம் தேதி, அறுபத்தியிரண்டாம் ஆண்டு தொடங்கி ஆகஸ்டு மாதம் வரை வெளிவந்தது. இது மூன்றாம் காலக்கட்டம் ஆகும். மூன்றாம் கட்டத்தில் குறிக்கத்தக்கவர்கள் வல்லம் வேங்கடபதி நாரண துரைக்கண்ணன், ஈரோடு ஆற்றலரசு, முருகு சுந்தரம், அழ. வள்ளியப்பா, பொன்னடியான், நாரா நாச்சியப்பன், நா. முத்தையா ஆகியோர் ஆவர்.
ஆனால் இக்காலக்கட்டத்தில் முன்னூறுக்கும் மேற்பட்ட கவிஞர்கள் பாரதிதாசன் கவிதா மண்டலத்தில் இணைந்திருந்தனர். இவ்வெண்ணிக்கையை ஆயிரமாக உயர்த்துவது என்பதே பாரதிதாசன் பரம்பரையின் நோக்கமாகும்.
இவ்வாறு குறிக்கத்தக்க கவிஞர்கள் பலர் பாரதிதாசனின் கவிதாமண்டலமாக அமைந்து தமிழ் உலகால் அறியப்பெற்றனர். குயில் இதழைத் தொடர்ந்து பொன்னி என்ற இதழும் இப்பணியை ஊக்குவித்தது. முருகு சுப்பிரமணியம், கரு. பெரியண்ணன் ஆகியோரால் ஆரம்பிக்கப்பெற்ற பொன்னி இதழ், பாரதிதாசன் பரம்பரைக் கவிஞர்கள் என்ற பெயருடன் கவிஞர்களை அவர்களின் புகைப்படத்துடன் அறிமுகம் செய்தது. மேலும் பாரதிதாசன் இக்கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்தும் விதத்தில் அறிமுகக் கவி, குறள்வெண்பா தந்துப் பாராட்டியுள்ளார். இவ்வகையில் அறிமுகம் செய்யப்பெற்ற கவிஞர்கள் பின்வருமாறு. மு. அண்ணாமலை, நாரா நாச்சியப்பன், புத்தனேரி நா. சுப்பிரமணியம், சுரதா, நாக முத்தையா, முடியரசன், இராம. வே. சேதுராமன், வாணிதாசன், சாமி.பழனியப்பன், அண. இராமநாதன், கோவை இளஞ்சேரன், சி. மாணிக்கம், கே.டி. தேவர், நா.கு. நமச்சிவாயன், கு.திரவியம், வழித்துணைராமன், ரங்க துரைவேலன், வா.செ. குழந்தைசாமி, வெ. குருசாமி, வே. சண்முகம், பெ. நாகப்பன், சி.சு. சீனிவாசன், ஜே.எஸ். பொன்னையா, சி. திருநாவுக்கரசு, க. சீதாராமன், செயராமன், ஞா. மாணிக்கவாசகன், கி. மனோகரன், எஸ். எம். இராமநாதன், டி.கே. கிருஷ்ணமூர்த்தி, கதி. சுந்தரம், எம்.எஸ்.மணி, நா. கணேசன், தி.அரசுமணி, ப. சண்முகசுந்தரம், .சு.பரமசிவன், மா.குருசாமி, ப. முத்துச்சாமி, செரீப், சுப்பு ஆறுமுகம், குப்புசாமி, சிவப்பிரகாசம் ஆகியோர் இவ்வரிசையில் அடங்குவர்.
இவர்கள் தவிர பாரதிதாசனுடன் ஒன்றிணைந்து கவியரங்குகளில் கலந்து கொண்ட கவிஞர்களும் பாரதிதாசனின் தாக்கம் பெற்றே கவிபுனையத்தொடங்கினர். நவீன தமிழ்க் கவிதையின் தொடக்குநர்களான மீரா, சிற்பி, பாலா, அப்துல்ரகுமான் போன்ற பலரும் பாரதிதாசன் பரம்பரையின் தாக்கம் பெற்றவர்களே ஆவர்.
bharadhidasan3இவர்கள் தவிர தமிழக அரசு பாவேந்தர் விருது அளித்து பல சான்றோர்களைப் பாரட்டியுள்ளது. அவர்கள் அனைவரும் பாரதிதாசன் பரம்பரையினர் ஆவர். அவர்களில் பாரதிதாசன் வழியில் கவிதை எழுதியவர்களும் உண்டு. பாரதிதாசன் பற்றிய திறனாய்வுகளை வரைந்தவர்களும் உள்ளார்கள். சுரதா, எஸ். டி. சுந்தரம், வாணிதாசன், முத்துலிங்கம், பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், புத்தனேரி சுப்பிரமணியம், வகாப், நா. காமராசன்,  ஐ. உலகநாதன், மு. மேத்தா, முடியரசன், பொன்னிவளவன், அப்துல்ரகுமான், வேழவேந்தன், புலமைப்பித்தன், பொன்னடியான், கோவை இளஞ்சேரன், சாமி பழனியப்பன், குடியரசு, அரிமதிதென்னவன், முருகுசுந்தரம், ஈரோடு தமிழன்பன், நாரா. நாச்சியப்பன், மு. பி. பாலசுப்பிரமணியன், கவிதைப்பித்தன், அரசுமணிமேகலை, நிர்மலாசுரேஷ், பொன்மணி வைரமுத்து, தி. நா. அறிவொளி, வெற்றியழகன், புதுமைவாணன், மா. செங்குட்டுவன், கருவூர்கன்னல், அருள்மொழி, சாலை இளந்திரையன்,. பாவலர் பாலசுந்தரம், கே. சி. எஸ். அருணாசலம், வல்லம்வேங்கடபதி, சௌந்தராகைலாசம், லெனின்தங்கப்பா (ம. இலெ. தங்கப்பா), நீலமணி, த. கோவேந்தன், சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம்,. கவிஞர். மீ. இராஜேந்திரன், தமிழ்நாடன், எழில் முதல்வன் (ப. இராமலிங்கம்), சோதிதாசன், ஆலந்தூர் மோகனரங்கன், ஆ. பழனி, நன்னியூர் நாவரசன், இளந்தேவன், குருவிக்கரம்பை சண்முகம், பனப்பாக்கம் சீத்தா, அமுதபாரதி, மரியதாசு, தமிழழகன் (வே. சண்முகசுந்தரம்),. பெரி. சிவனடியான், முத்துராமலிங்கம், பெ. அ. இளஞ்செழியன், கரு. நாகராசன், மறைமலையான், இரா. வைரமுத்து, சரளா ராசகோபாலன், முரசுநெடுமாறன்(மலேசியா), சிலம்பொலி செல்லப்பன், பாவலர் மணிவேலன், மணிமொழி, ச. சு. இராமர்இளங்கோ, அ.தட்சிணாமூர்த்தி, லெ.ப. கரு. இராமநாதன், கா.செல்லப்பன், திருச்சிஎம். எஸ். வெங்கடாசலம், தமிழச்சி தங்கப்பாண்டியன், தமிழ்தாசன், இரா. இளவரசு, ஏர்வாடிசு. இராதாகிருஷ்ணன்,சோ. ந. கந்தசாமி, இராதாசெல்லப்பன் ஆகியோர் பாரதிதாசன் விருதினைப் பெற்றவர்கள் ஆவர். இவர்கள் பாவேந்தத்திற்கு ஆற்றிய பணிகள் இவர்களைப் பாரதிதாசன் பரம்பரையினராக அறியவைக்கின்றது.
இவர்களையும் இணைக்க இற்றைக் காலத்தில் மரபு யாப்பினை எழுதும் கவிஞர்கள் வரை ஓராயிரம் எண்ணிக்கையைப் பாரதிதாசன் பரம்பரையினர் தொட்டிருக்கமுடியும் என்பது பாரதிதாசன் நூற்று இருபத்தைந்தாம் ஆண்டினைப் போற்றும் இவ்வாண்டின் வெற்றியாகும்.
புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் என்ற பெருங்கவிஞரை முன்வைத்து அவர்காட்டிய பாதையில் அவரின் துணையுடன் மரபுக்கவிதையை இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஏற்றம் பெறச் செய்யப் பாரதிதாசன் பரம்பரைக் கவிஞர்கள் முன்வந்தனர். இவர்களில் குறிக்கத்தக்கச் சிலரைத் தொட்டுக்காட்டுவது என்பது கட்டுரையின் தேவையாகின்றது.
சுரதா
இராசகோபலன் என்ற பெயரை இவர் சுரதா என அமைத்துக்கொண்டவர். சுப்புரத்தினதாசன் என்பதன் சுருக்கவடிவமே சுரதா ஆகும். பாரதிக்குப் பாரதிதாசன் போல, பாரதிதாசனின் வழியைப் பின்பற்றிய தாசன் சுரதா ஆவார். 1941 ஆம் ஆண்டில் பாரதிதாசனைச் சந்தித்த இவர் அவருடன் பழகியவர். அவர் வழி மரபுக்கவிதையின் ஆளுமையை அறிந்தவர். உவமைக்கவிஞராகப் பரிணமித்தவர். பாரதிதாசனாருக்குப் படியெடுத்தல், சொல்வதெழுதல் உள்ளிட்ட பல பணிகளை இவர் ஆற்றியவர். தேன்மழை, அமுதும் தேனும், சாவின் முத்தம், உதட்டில் உதடு போன்றன இவரின் கவிதை ஆக்கங்கள் ஆகும். இவருக்குப் பின்னரே பாரதிதாசன் பரம்பரை பின்தொடர்கிறது.
வாணிதாசன்
பாரதிதாசன் பரம்பரையின் முன்னவர் வாணிதாசன். இவரின் இயற்பெயர் எத்திராசலு என்ற அரங்கசாமி என்பதாகும். வில்லியனூரைச் சார்ந்த இவர் பாரதிதாசனின் மாணவர். அவரின் யாப்பறிவிற்கும் இவரே மாணவர். இவர் தமிழ்நாட்டின் தாகூர் எனப் பாரட்டப்பெற்றவர். தமிழச்சி, கொடிமுல்லை. எழிலோவியம், இன்ப இலக்கியம், எழில் விருத்தம், சிரித்த நுணா, தீர்த்த யாத்திரை, பொங்கற் பரிசு போன்ற பல கவிதையாக்கங்களைத் தந்தவர் ஆவார்.
முடியரசனார்
பெரிய குளம் துரைராசு தமிழ்ப்பற்றால் முடியரசனானார். இவர் திருப்பத்தூரில் பாரதிதாசன் அவர்களை நேரடியாகக் கண்டு அவரின் பேச்சால் ஈர்க்கப்பெற்று அவரின் பரம்பரையினருள் ஒருவராக ஆனார். புரட்சிக்கவிஞர் தலைமையில் இவரின் கலப்பு மணம் நடைபெற்றது. தமிழாசிரியராக, பல்கலைக் கழகப் பேராசிரியராக, திரைத்துறை பாடலாசிரியராகவும் இவர் மிளிர்ந்தார். இவரின் படைப்புகள் காவியப்பாவை, பாடுங்குயில், நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே, மனிதனைத் தேடுகிறேன், தாய்மொழிக் காப்போம், வீரகாவியம் போன்றனவாகும். ஊன்றுகோல் என்று இவர் படைத்த பண்டிதமணி பற்றிய காவியம் இவரின் நோய் வருத்தலையும் தாண்டி வெளிவந்த படைப்பாகும்.
கோவேந்தன்
இவரின் பதிமூன்றாம் வயதில் பாரதிதாசனுக்குப் பணிவிடைகள் செய்யும் நிலை இவருக்கு வந்ததன் காரணமாகப் புரட்சிக் கவிஞரின் தொடர்பு ஏற்பட்டு அதன்வழி குயில் இதழுக்குக் கவிதைகள் எழுதி மும்முறைப் பரிசு பெற்றுப் பாரதிதாசன் பரம்பரையில் நுழைந்தவர் கோவேந்தன். இவரின் நூல்கள் நாட்டுடமையாக்கப்பெற்றுள்ளன. இவர் எழுதிய ‘பாவேந்தம்’, ‘பல கோணங்களில் பாரதிதாசன்’ ஆகிய நூல்கள் இவரின் பாரதிதாச விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துவனவாகும். இவர் எழுதிய நகைப்பா தனித்த பாவகையாகும். அரசு அலவலர்களின் குற்றச்செயல்களை மென்மைாயக்கண்டிக்கும் நகைப்பா அங்கதப்பாவாகும்.
சாரண பாசுகரன்
சாரண பாசுகரனின் இயற்பெயர் அகமது. இவர் எழுதிய காவியம் யூசுப் சுலைகா என்பதாகும். இறைதூதர் ஒருவரின் வாழ்க்கைவரலாறாக இக்காவியம் அமைந்தது. எல்லா நூல்களுக்கும் பாரதிதாசனின் முன்னுரையுடன் வெளியிடும் சாரண பாசுகரன் அவர்கள் இந்நூலுக்கு முன்னுரை பெறவில்லை. அதற்குரிய காரணங்களைப் பாரதிதாசனாரிடமே நேருக்கு நேராக இவர் சொன்னார். இதனை ஏற்றுக் கொண்ட பாரதிதாசனும் அதனை ஏற்றுக்கொண்டார். பாரதிதாசனின் ஒத்த காலத்தைச் சார்ந்த இக்கவிஞர் தன்மான உணர்வு பெரிதும் உடையவர்.
துரை மாணிக்கம் (பெருஞ்சி்த்திரனார்),
தனித்தமிழ் ஆர்வலரான இவர் பாரதிதாசன் பரம்பரையில் அமைந்த கவிஞர் ஆவார். பாவணரும், மறைமலை அடிகளும் இவரின் கருத்தாழத்திற்குக் காரணமானவர்கள். பாரதிதாசன் இவரின் கவியாற்றலுக்கு வழி அமைத்தவர். கல்லூரியில் படிக்கும் காலத்தில் பாரதிதாசன் மீது இவருக்குப் பற்று ஏற்பட்டது. கொய்யாக்கனி என்ற இவரின் பாவியத்தைப் பாரதிதாசன் அவர்களே வெளியிட்ட அளவு பாரதிதாசனாரோடு நட்பு பாராட்டியவர். இவரின் ஐயை சிறந்த தமிழ்ப்பாவியம்.
வேழவேந்தன்
பாவேந்தர் பாரதிதாசனின் குயில் இதழில் கவிதைகள், சிறுகதைகள் எழுதியவர். மு.வரதராசனாரின் மாணவர். இவர் அரசியலில் அங்கம் வகித்து வருபவர். வேழவேந்தன் கவிதைகள், வண்ணத்தோகை, ஏக்கங்களின் தாக்கங்கள், தூறலும் சாரலும் போன்ற பல கவிதை ஆக்கங்கள் இவருடையதாகும்.
புதுவை சிவம்
கனக சுப்புரத்தின் வாத்தியாரின் மாணவராகவும், அவரின் நண்பராகவும், அவரின் நெறிப்படி நடப்பவருமாக விளங்கியவர் புதுவை சிவம் ஆவார். இவர் கனக சுப்புரத்தின வாத்தியாரைச் சந்தித்த பிறகு இவர் வாழ்வில் பாரதிதாசன் இரண்டறக் கலந்தார். புதுவை சிவம் புதுவை முரசு என்ற இதழைத் தொடங்க அதற்கு ஊக்கமும் ஆக்கமும் அளிக்கிறார் பாவேந்தர். பாவேந்தரின் கவிதைகளை வெளியிட அனுப்புவது, தானும் எழுதுவது என்று புதுவை சிவம் பாரதிதாசன் பரம்பரையில் இணைந்தார். இவரின் முயற்சியால் பல அரிய பாரதிதாசனின் கட்டுரைகள் வெளியுலகிற்கு வந்தன.
முருகு சுந்தரம்
திருச்செங்கோடு சார்ந்தவர் இவர். பொன்னி இதழின் ஆசிரியர்களுள் ஒருவர். பாவேந்தரைப் பற்றிய பல நூல்களை யாத்தவர். பனித்துளி இவரின் சிறப்பான காவியம். பாவேந்தர் நினைவுகள், குயில் கூவிக் கொண்டிருக்கும், பாவேந்தர் ஒரு பல்கலைக்கழகம் என்பன போன்ற நூல்கள் பாவேந்தம் தொடர்பானவை. கடைத்திறப்பு, சந்தனப் பேழை, தீர்த்தக்கரையினிலே, எரிநட்சத்திரம் போன்றன இவரின் கவிதைப் படைப்புகள்.
புத்தனேரி நா. சுப்பிரமணியம்
திருநெல்வேலியைச் சார்ந்த புத்தனேரியைச் சொந்த மண்ணாகக் கொண்ட இவர் பொதுப்பணித்துறையில் பணியாற்றியவர். கலை சார்ந்த பல்வேறு அமைப்புகளில் உறுப்பினராக இருந்தவர். பாரதி ஒரு நெருப்பு, பெரியார் – அண்ணா பெருமை, பாட்டும் கூத்தும், பாவேந்தர் நெஞ்சில் குழந்தைகள் போன்ற பல நூல்களின் ஆசிரியர் இவர் ஆவார்.
சாமி. பழனியப்பன்.
புதுக்கோட்டை மாவட்டம் புதுப்பட்டியைச் சாரந்த சாமி. பழனியப்பன் கொன்னி, கண்ணதாசன், தென்றல், சிவாஜி, தமிழகம், தமிழரசு போன்ற இதழ்களில் பணியாற்றியவர். மலரும் தமிழகம், சிரிக்கும் வையம், பாரதியும், பாரதிதாசனும், வள்ளுவர் தந்த அறநெறி, வள்ளுவர் தந்த பொருளியல், வள்ளுவர் தந்த காதல் இன்பம், சாமி பழனியப்பன் கவிதைகள் ஆகியன இவரின் படைப்புகளுள் குறிக்கத்தக்கதாகும்.
பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம்
அறிஞர் அண்ணாவின் வழியாகப் பாரதிதாசனின் நட்பைப் பெற்றவர். தஞ்சை மாவட்டம் செங்கப்படுத்தான காடு என்ற ஊரைச் சார்ந்த இவர் பல்வேறு தொழில்களைச் செய்துத் திரைப்பட பாடலாசிரியராக விளங்கி மக்கள் மனதில் நிற்பவர். எட்டாண்டுகள் திரைத்துறையில் இருந்த இவர் முன்னூறுக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதிப் புகழ்பெற்றார். இவரின் கவிதைகள் பட்டுக்கோட்டைக் கல்யாணசுந்தரம் பாடல்கள் என்ற தலைப்பில் வெளிவந்துள்ளன.
கண்ணதாசன்
திரையிசைப்பாடல்கள் புனைவதில் தனக்கென தனித்த இடத்தைப் பெற்ற கவிஞர் கண்ணதாசன் ஆவார். முத்தையா என்ற இயற்பெயருடைய இவர் தனிப்பாடல்கள், நாவல்கள், நாடகம் போன்ற பல்துறைப் படைப்புகளை அளித்தவர். மேலும் இவர் தென்றல், கண்ணதாசன் ஆகிய இதழ்களை நடத்தியவர்.
நாரா. நாச்சியப்பன்
ஆத்தங்குடியைச் சொந்த மண்ணாகப் பெற்ற இவர் பாரதிதாசன் பரம்பரையை அறிமுகம் செய்த பொன்னி இதழின் முக்கியப் பொறுப்பில் இருந்தவர். பத்தாயிரம் தலைப்புகளில் பத்தாயிரம் கவிதைகள் எழுதியவர். கொய்யாக்காதல், நாரா. நாச்சியப்பன் கவிதைகள், கவியரசர் பாரதிதாசன், பாரதிதாசன் ஆய்வுக்கோவை போன்ற இவரின் படைப்புகளில் குறிக்கத்தக்கவை.
குலோத்துங்கன்
கரூர் மாவட்டம் வாங்கலாம் பாளையத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர் பொறியியல் வல்லுநர். இவர் பல்கலைக்கழகங்களில் துணைவேந்தராக பணியாற்றியவர். குலோத்துங்கன் கவிதைகள், வளர்க தமிழ், வாயில் திறக்கட்டும், அணையாத்தீபம் போன்ற கவிதைத் தொகுதிகளைத் தந்தவர். பல விருதுகளையும் சிறப்புகளையும் பெற்றவர். பாரதியின் அறிவியல் பார்வை, தமழ் எழுத்துச் சீரமைப்பு போன்றன இவரின் கட்டுரை நூல்களில் குறிக்கத்தக்கவை.
பெரி.சிவனடியான்
சிவகங்கை மாவட்டம் புதுவயலைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவர் கல்லூரிப் பேராசிரியர். பாரதிதாசனாரின் வழியில் வடமொழி ஆதிக்கத்தில் இருந்துத் தமிழ் விடுப்பட்டு தனித்து நிற்கப் பாடியவர்களுள் இவரும் ஒருவர். இசையோடு தன் பாடல்களைப் பாடும் திறம் மிக்கவர். கவியரங்கக் கவிதைகள், கனிக்குவியல், முருகாஞ்சலி, சக்தி சரணங்கள், சக்தியும், மைந்தனும், பெரி. சிவனடியான் கவிதைகள் போன்றன இவரின் கவிதைப் படைப்புகளில் குறிக்கத்தக்கவை.
பொன்னடியான்
கோயம்புத்தூரைச் சார்ந்த இவர் பாவேந்தரின் நெஞ்சுக்கு இனிய நட்பினர். இவர் முல்லைச்சரம் என்ற இதழைக் கவிதைக்காக நடத்தி வருபவர். இவர் கடற்கரை கவியரங்கம் என்ற அமைப்பினைத் தொடங்கி ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்ட கவிஞர்களை அதில் பாடவைத்தவர். அரங்கேற வருகின்ற அன்னப்பறவைகள், பொன்னடியான் கவிதைகள், பனிமலர், ஓர் இதயத்தின் ஏக்கம் போன்றன இவரின் படைப்புகளில் சிலவாகும்.
ஆற்றலரசு
ஈரோட்டைச் சார்ந்த ஆற்றலரசு பாவேந்தருடன் நெருங்கிப் பழகியவர் ஆவார். இவர் ஆற்றல் கவிதைகள், பாப்பா பாரதம், ஞான விழுதுகள், முகில் முத்துக்கள், உல்லாச பயணம், நிலா நானூறு போன்ற பல படைப்புகளைத் தந்தவர்.
கா. மு. ஷெரீப்
தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள அபிவிருத்தீஸ்வரம் என்ற ஊரில் பிறந்த ஷெரீப் இயற்கையை வியந்து பாடும் அழகியல் கவிஞராவார். கலைமாமணி விருது பெற்றவர். ஐந்து நூல்களின் ஆசிரியர். திரைப்படப் பாடலாசிரியராகவும் விளங்கியவர்.
அழ. வள்ளியப்பா
புதுக்கோட்டை மாவட்டம் இராயவரத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இக்கவிஞர் குழந்தைகளுக்காக எழுதியவர் ஆவார். பாலர்மலர், டமாரம், சங்கு ஆகிய இதழ்களின் ஆசிரியராக விளங்கிவயர். குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கத்தைத் தோற்றுவித்தவர்களுள் ஒருவர் இவர். எழுநூறுக்கும் மேற்பட்ட கவிதைகளையும் நாற்பத்து மூன்று நூல்களையும் படைத்தளித்தவர். பாட்டிலே காந்தி கதை, ஈசாப் கதைப் பாடல்கள், பாப்பாவுக்குப் பாட்டு, சின்னஞ்சிறு பாடல்கள், பாட்டு பாடுவோம், பாலர் பாடல், சிட்டுக்குருவி, மல்லிகை போன்ற பல தொகுப்புகள் இவரின் பெயரை நிலைநாட்டுவன. காரைக்குடியில் தங்கியிருந்த இவர் பாரதிதாசனரின் காரைக்குடி வருகையின்போது அவருடன் பழகியவர்.
சாலை இளந்திரையன்
சாலை இளந்திரையன், சாலினி இளந்திரையன் ஆகிய இருவரும் இலக்கியக் குடும்பமாகத் திகழ்ந்து தன்மானத் தமிழ் வளர்த்தவர்கள். தில்லி பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியராக விளங்கிய சாலை இளந்திரையன், நல்ல மரபுக்கவிஞர். இளந்திரையன் கவிதைகள், மானுடம், வீறுகள் ஆயிரம், நடை கொண்ட படை வேழம் போன்ற பல நூல்களின் ஆசிரியர் ஆவார். பாரதிதாசனார் வழியில் தன்மானத் தமிழ் இனமாய்த் தமிழினம் மலரப் பாடுபட்டவர்.
இதுபோன்று இன்னமும் பல்வேறு கவிஞர்கள் பாரதிதாசன் பரம்பரையைச் சார்ந்தவர்கள் இருக்கிறார்கள். பாவேந்தரின் நேரடித் தொடர்பில் அவர் மேல் கொண்ட ஈர்ப்பால், அவர் எழுத்தின்மேல் கொண்ட ஆர்வத்தால் பலரும் பாவேந்தர் பரம்பரையாகினர். இயல்பாகவே பாரதிதாசன் பரம்பரை என்ற நிலையில் குடும்ப அளவில் முன்னிற்பவர் மன்னர் மன்னன் ஆவார்.
பாரதிதாசனாருக்கு மூன்று பெண்மக்கள். சரசுவதி, வசந்தா. இரமணி ஆகிய மூவரும் பாரதிதாசனின் நேரடிப் பரம்பரையிர் ஆவர். கோபதி என்ற இயற்பெயருடைய மன்னர் மன்னன் பாவேந்தரின் மகன் ஆவார். இளமை முதலே பாவேந்தரின் கொள்கைகளை அறிந்து அவற்றில் பிடிப்பும் ஈடுபாடும் கொண்டு வளர்ந்தார் கோபதி. இவரும் தமிழ்ஒளியும் இணைந்து நடத்தி முரசு இதழ் அரசிற்கு எதிராகச் செயல்படுகிறது என தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. இதன்பிறகு இவர்மன்னர்மன்னன் என்ற பெயரில் எழுதத்தொடங்கினார்.
இவரின் கருப்புக்குயிலின் நெருப்புக் குரல், பாவேந்தரின் இலக்கியப் பாங்கு, பாவேந்தர் படைப்புப் பாங்கு, பாவேந்தர் உள்ளம் ஆகிய நூல்கள் பாவேந்தம் சார்ந்தனவாகும். இவர் பாரதிதாசன் குயில் என்ற இதழை நடத்தி பாவேந்தர் பரம்பரை தழைக்க உதவியவர். அகில இந்திய வானொலியில் பணியாற்றிய இவர் தன் தந்தையைப் போலவே நாடகத்தமிழுக்கு அணிசேர்த்து வருகிறார்.
இவ்வாறு இரத்த உறவாலும், பழக்க உறவாலும் பாவேந்தர் பாரதிதாசன் பரம்பரை தமிழ் உலகம் முழுவதும் பரவி இருந்தது, வெளிநாடுகளிலும் பாவேந்தர் புகழ் பரவி அங்கும் அவரின் பரம்பரையினர் என்ற அடையாளம் ஏற்பட்டது.
கவிதைத்துறையாக வளர்ந்த பாரதிதாசன் பரம்பரை பின்னாளில் உரைநடை, நாடகம், கதை, திறனாய்வு ஆகிய துறைகளில் கால்பதித்து வெற்றி கண்டு வருகிறது. தமிழக அரசின் பாரதிதாசன் விருது பாரதிதாசன் பரம்பரையை அடையாளம் காட்டிவருகி்ன்றது, இவ்வடையாளம் ஆண்டுக்கு ஒருவர் என்று அமையாமல் ஆண்டுக்குப் பல்லோர் என்று அமையவேண்டும். அப்படி அமைவதன் வழியாக பாவேந்தத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல இயலும்.

வெள்ளி, மே 27, 2016

கம்பன் கழகம் காரைக்குடி ஜுன் மாதக் கூட்டம் 4-6-2016



கம்பன் கழகம்
காரைக்குடி
அன்புடையீர்
வணக்கம்
கம்பன் புகழ் பாடிக் கன்னித் தமிழ் வளர்க்கும் ஜுன் மாதக் கூட்டம் 4-6-2016 ஆம் தேதி சனிக்கிழமை மாலை 6.00 மணிக்கு காரைக்குடி கல்லுக்கட்டி மேற்குகிருஷ்ணா கல்யாண மண்டபத்தில் நடைபெறுகிறது.

இறைவணக்கம்-செல்வி எம். கவிதா
வரவேற்புரை- திரு. கம்பன் அடிசூடி
உரை
உடையவரும் உடையாரும்
முனைவர; திருமதி எஸ். சுஜாதா
உதவிப் பேராசிரியர், தமிழாய்வுத் துறை
ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் கலை அறிவியல் கல்லூரி, திருவரங்கம்


சிறப்புரை
வானம் சிரித்தது
நகைச்சுவைத் தென்றல் திரு. இரெ. சண்முகவடிவேல்
திருவாரூர்

சுவைஞர்கள் கலந்துரையாடல்

நன்றியுரை திரு. மா. சிதம்பரம்

கம்பன் புகழ் பாடிக் கன்னித்தமிழ் வளர;கக் அன்பர;கள் யாவரும் வருக.

அன்பும் பணிவுமுள்ள
கம்பன் கழகத்தார்

நிகழ்ச்சி உதவி
பொன்னமராவதி அன்னை மெடிக்கல்ஸ் திருமிகு அரு.வே மாணிக்கவேலு செட்டியார் சரசுவதி ஆச்சி தம்பதியருக்குப் பல்லாண்டு