ஞாயிறு, ஆகஸ்ட் 17, 2014

தொடரும் இதழுக்குச் சிறப்புப் பரிசு

தொடரும் என்ற சிற்றிதழை நாங்கள் நடத்தி வருகிறோம். அது இருபத்தைந்து ஆண்டுகாலமாக நடந்து வருகிறது. இவ்விதழுக்கு அதன் இலக்கியப் பங்களிப்பு கருதி நற்சான்றிதழ், பணமுடிப்பு, நினைவுப் பரிசு ஆகியனவற்றை இராசபாளையம் மணிமேகலை மன்றம் வழங்கியது. அதன் காட்சிதான் பின்னுள்ள புகைப்படம். எட்டு நூல்கள் வெளியீட்டு விழா, விருதுகள் வழங்கும் விழா , மணிமேகலை விழா என்று களைகட்டியது (இன்று காலை 10 மணிமுதல் 12.45 மணி வரை)

வியாழன், ஆகஸ்ட் 14, 2014

சிங்கப்பூரில் 34 ஆம் ஆண்டுத் திருமுறை மாநாடு -2014 – பங்கேற்பாளரின் அனுபவக் குறிப்புகள்



     ஆண்டுதோறும் சிங்கப்பூரில் திருமுறை மாநாடு நடைபெற்று வருகின்றது.  முப்பத்து நான்கு ஆண்டு காலமாகத் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்ட வரும் திருமுறை மாநாடு இவ்வாண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 1, 2. 3 ஆகிய நாள்களில் சிங்கப்பூர் நகரின் டாங்க் சாலையில் அமைந்துள்ள தெண்டாயுதபாணி கோயில் வளாகத்தில் உள்ள திருமண மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. இந்தியாவில் இருந்து ஆண்டுதோறும் திருமுறை சார்ந்து இயங்கி வரும் பேச்சாளர் ஒருவரை அழைத்து இம்மாநாட்டில்  பேசவைப்பது என்ற அடிப்படையில் இவ்வாண்டு அடியேன் செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

     இத்திருமுறை அமைப்பினைத் தொடங்கி வைத்துச் சிங்கப்பூர் தமிழ் மக்கள் திருமுறை வாழ்வினை வாழும் பெரும் பேற்றை அடையச் செய்த சான்றோர் சிவத்திரு அம்பலவாணன் ஐயா அவர்கள் ஆவார்.  அவரது துணைவியார் கண்மணி அம்மையார் அவர்களும் அம்பலவாணன் ஐயாவுடன் இணைந்து இச்சீரிய பணியை தம் வாழ்நாள் முழுவதும் செய்தார்கள்.

. தன் அகக்கண் கொண்டுத் திருமுறை நெறிகளைச் சிங்கப்பூரில் வளர்த்தவர் அம்பலவாணன் ஐயா அவர்கள். அவர் வகுத்தளித்த முறைப்படி திருமுறை சார்ந்த போட்டிகள், நமசிவாய வேள்வி, அறுபத்துமூவர் குருபூசை ஆகியன ஆண்டுதோறும் நெறியோடு திருமுறை ஏற்பாட்டுக்குழுவினரால் தொடர்ந்து நடைபெறுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அம்பலவாணன் ஐயா அவர்கள் திருக்குறள் மீதும் திருமுறைகள் மீதும் அளவிலாப் பற்று கொண்டவர். சிங்கப்பூரில் திருக்குறள், திருமுறை நெறிகள் பரவ வழிவகை செய்தவர். தவத்திரு குன்றக்குடி தெய்வசிகாமணி அடிகளாருடன் நெருங்கிய பழக்கம் கொண்டிருந்தவர். பலமுறை இந்தியாவிற்கும் தமிழகத்திற்கும் வருகை தந்துத் தலயாத்திரைகள் மேற்கொண்டவர். திருமுறை மாநாட்டு ஏற்பாட்டுக்காக அவர் உழைத்த உழைப்பு, மேற்கொண்ட சிரத்தை போற்றத்தக்கது.  அவரது வாழ்நாள் நிறைவெய்திய பின்பு அவரின் அடியொற்றித் திருமுறை மாநாடு ஆண்டுதோறும் திருமுறை ஏற்பாட்டுக் குழுவினரால் நடத்தப்பெற்று வருகின்றது.

     திருமுறை மாநாட்டில் நாளும் திருமுறை இன்னிசை அரங்கேறுகின்றது. திறம் மிக்க ஓதுவார்  பெருமக்கள் தங்களின் இனிய குரலால் வந்திருக்கும் சிவனடியார்களைப் பக்தி இயக்க காலத்திற்கு கொண்டு சென்றுவிடுகின்றனர். இம்மாநாடு திருமுறை அன்பர்களாலும், போட்டியில் பங்கெடுத்த மாணவ மாணவியர்களாலும் அவர்களின் பெற்றோர்களாலும் இவர்களின் வருகையாலும் சிறப்படைகின்றது. ஒரு மாநாட்டிற்கு இருக்கின்ற பெருத்த ஆதரவினை இக்கூட்டம் எடுத்துரைக்கின்றது.

வெள்ளி தொடங்கியது

     திருமுறை மாநாட்டின் நிகழ்வுகள் 2014 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு ஒன்றாம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை அன்று அழைப்பிதழில் குறித்த நேரத்தில் அதாவது சிங்கப்பூர் நேரப்படி ஆறரை மணிக்குத் துவங்கியது. தெண்டாயுதபாணி சன்னதியில் வழிபாடு நிகழ்த்தி, திருமுறைகளைச் சுமந்து கொண்டு அரங்கம் நோக்கி பெருமக்கள் சென்ற காட்சி கண்ணுக்கினியது.

ஒரு கூடுதல் தகவல். திருமுறை மாநாட்டினை முதன் முதலாகச் சிங்கப்பூரில் தொடங்கியபோது அதன் முதல் நிகழ்வில் புதுக்கோட்டை திலகதியார் ஆதீனத்தின் தோற்றுநர் சிவத்திரு சாயிமாதா சிவபிருந்தாதேவி அவர்கள் கலந்து கொண்டுள்ளார்.  அதனோடு நில்லாமல் திருமுறை மாநாட்டிற்காக திருமுறைகளை இந்தியாவில் இருந்து சுமந்து வந்து இங்கு அளித்திருக்கிறார். இத்திருமுறைப் புத்தகங்கள் பட்டு சார்த்தி அழகான தட்டுகளில் ஆண்டு தோறும் ஏந்தி வரப்பெறுகின்றன. திருமுறைகளின் வருகை நிகழ்ந்தபின் அரங்கில் தில்லை நடராசன் பூசை நடைபெற்றது.

முனைவர் ஆ. இரா. சிவகுமாரன் அவர்கள் தில்லை நடராசர் பூசை என்று உச்சரிக்கும் இனிய சொற்கள் நம்மை தில்லைக்கே கொண்டு செல்லுகின்றன. போற்றித் திருத்தாண்டகம் பாடி  இறைவன் போற்றப்படுகிறான். ஆடல்வல்லானின் பூசையின் போது ஒரு திருமுறைப்பாடல் ஓதுவாரால் ஓதப்பட அதனை அரங்கில் உள்ளோர் அனைவரும் பின்தொடர்ந்து சொல்லும் நடைமுறை நாளும் நடைபெற்றது. அதுவே அரங்கினை திருமுறைத் தகுதிக்குக் கொண்டுவந்துச் சேர்த்துவிடுகிறது.

இதனைத் தொடர்ந்து திருமுறை மாநாட்டு ஏற்பாட்டுக்குழுவின் செயலர் திரு கண்ணா கண்ணப்பன் அவர்கள் வரவேற்புரையாற்றினார். இவ்வரவேற்புரையில் திருமுறை மாநாடு- ஆண்டுதோறும் நடைபெற்றுவரும் நடைமுறையையும் திருமுறை ஏற்பாட்டுக்குழு ஆண்டுதோறும் நடத்தும் பல திருமுறை நிகழ்ச்சிகளையும் எடுத்துரைத்து வரவேற்றார். இவர் பக்தியும், இ்சையும் அறிந்த இளைஞர். தேவாரப்போட்டிகளில் பங்கெடுத்து அதன் வழியாக இளமை முதலே திருமுறை மாநாட்டின் தொடர்பில் இருப்பவர்.

 இவரைத் தொடர்ந்து  சிறப்புப் பேச்சாளாராகிய நானும், திருமுறைமாநாட்டுக்குழுவின் தலைவர் சிவத்திரு இராம. கருணாநிதி அவர்களும் சிறப்பு அழைப்பாளர் சிங்கப்பூர் அரசு நீதி மன்றங்களின் மாவட்ட நீதிபதி திரு. பாலாரெட்டி அவர்களும் அரங்கிற்கு அழைக்கப் பெற்றோம்.

அரங்கின் வாசலில் திருமுறை அன்பர்களை வரவேற்க மல்லிகைப் பூ வனத்தில் நடராசர் காட்சி தந்து கொண்டிருந்தார். அவரையடுத்து சிவத்திரு அ.கி. வரதராசன் அவர்களின் முகமன் உரை, வரவேற்பு வணக்கம் இவற்றை வருகை தருவோர்க்கு வழங்க, இப்போது அரங்கின் அமைப்பு உங்கள் கண்களுக்குத் தெரியும். நல்ல குளிரூட்டப்பட்ட அறை. விளக்குகள், ஒலிபெருக்கிகள் மனதை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் நிலையில் அமைக்கப்பெற்றிருந்தன. விழா நிறைவுற்றதும் சிவத்திரு அ.கி. வரதராசன் அவர்கள் மாநாட்டுக்காக அதன் நடைமுறைக்காக வந்திருக்கும் அன்பர்கள் தரும் நன்கொடையைப் பெற்றுக்கொண்டு உடன் ரசீது அளித்து அவர்களை மனதார வாழ்த்துகிறார். திருமுறை மாநாட்டின் சார்பாக வெளியிடப்பெறும் வெளியீடுகளையும் அவர் அறிமுகப்படுத்தி அவற்றையும் வேண்டுவோர்க்குத் தரும் வகையில் தந்து கொண்டிருந்தார்.

வரவேற்புரையைத் தொடர்ந்து, திருமுறை மாநாட்டு ஏற்பாட்டுக்குழுவின் தலைவர் சிவத்திரு இராம. கருணாநிதி அவர்கள் தலைமை உரையாற்றினார். இவர் நீண்டகாலம் பல கோயில்களின் மேலாண்மைக்குழுத் தலைவராக பணியாற்றியவர். மேலும் இவர் மருந்தாளுமைத் துறையில் ஆராய்ச்சிகளை நிகழ்த்தி வருபவர். இவர் சிங்கப்பூரின் அதிபர் விருது போன்ற உயரிய விருதுகளைப் பெற்றவர். இவரது தலைமை உரையில் பன்னிரு திருமுறை மாநாட்டில் இளைஞர்கள் பெரிதும் வரவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.

தொடர்ந்து நீதிபதி அவர்ளின் உரை. நீதி மன்ற நடவடிக்கைகள் பெரிதும் இடம்பெற்ற தடுத்தாட்கொண்ட புராணத்தை அடியொற்றி அமைந்தது. அவர் பேசிய பேச்சு இரத்தினச் சுருக்கம். அடுத்து திருமுறை மாநாட்டு வெளியீடுகள் வெளியிடப்பெற்றன.

நாளும் தமிழ்ப்பணி செய்யும் தகைமையாளர், சிங்கப்பூர் தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் சிவத்திரு சுப.திண்ணப்பன் அவர்கள் மாநாட்டு வெளியிடுகள் பற்றிய அறிமுகத்தை எளிமையாக அதே நேரத்தில் அழுத்தமாகத் தந்தார். திருமுறைவாணர் சிவத்திரு சொ. சொ. மீ சுந்தரம் அவர்கள் ஆற்றிய பெரியபுராண விரிவுரை நான்கு குறுவட்டுகளாக இவ்விழாவில் வெளியிடப்பெற்றன. மேலும் திரு அ.கி. வரதராசன் அவர்களின் கவி வண்ணத்தில், இசைவண்ணத்தில், இயக்க வண்ணத்தில் நடத்தப்பெற்ற - தடுத்தாட் கொண்ட புராணத்தை அடிப்படையாக வைத்து குயின்ஸ்வே முனீஸ்வரன் கோயிலில் அரங்கேற்றப்பட்ட –‘‘பித்தா பிறைசூடி’’ என்ற நாடகத்தின் காணொளி வடிவமும் குறுந்தகடாக வெளியிடப்பெற்றது. சிங்கப்பூரில் திருமுறை நவீனத் தொழில் நுட்பம் சார்ந்து திருமுறைகள் பரப்பப்பட்டு வருவதை இவ்வெளியீடுகள் உணர்த்துகின்றன.

இதற்குப் பின் அடியேனின் உரை. என்னுடைய உரைகள் மூன்று நாட்களும் இருந்தன. ஒவ்வொரு நாளும் ஒன்றரை மணிநேரம் எனக்களிக்கப்பெற்றிருந்தது. என் உரை பற்றிச் சொல்ல வேண்டுமானால் என்னுடைய உரையின் தலைப்புகள் கேட்பவர்களிடம் அதிகமான எதிர்பார்ப்பினை ஏற்படுத்தும் வண்ணம் அமைந்திருந்தது என்பது குறிக்கத்தக்கது. இத்தலைப்புகள் குறித்து வந்திருந்தவர்கள் எண்ணிய எண்ணம் என்னுடைய எண்ணம் ஆகியன ஒத்து அமைந்திருந்ததும்  மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. திருமுறை மநாட்டின் தலைப்புகள் தற்போது பொதுமையில் இருந்து கழன்று குறிப்பிட்ட பகுதியைத் தலைப்பாக  தந்து விவாதிப்பது என்ற நிலைக்கு வந்திருப்பதை அறியமுடிகின்றது. 34 ஆண்டுகாலமாக நடத்தி வரும் இ்ம்மாநாட்டில் சொன்னைதையே சொல்லுதல் தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாநாட்டுக் குழுவினர் கவனமாக இருக்கின்றனர்.

முதல் நாளான வெள்ளியன்று நேரக்கட்டுப்பாட்டின் உச்சத்தில் இருந்த நான் அன்றைய நிகழ்வுகள் முடிக்க வேண்டிய நேரத்தை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு நிகழ்வு முடியவேண்டிய நேரத்தில் முடித்துக்கொள்ளவேண்டிய சுய ஆர்வத்தில் ஒருமணிநேரத்தில் முடித்துக்கொண்டேன். அன்றைக்குத் தலைப்பு அருமையான தலைப்பு. ‘‘தலைமிசை வைத்து வாழும் தலைமை நம் தலைமையாகும்’’ என்ற சுந்தரர் துதியின் ஒரு பகுதி தலைப்பாகும்.

எனக்கெதிரில் என் ஒவ்வொரு சொல்லையும் மணியாகக் கோர்த்துக் கொண்டிருக்கிற பெருமக்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர். பொறியாளர்கள், தரக்கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகள், பேராசிரியர்கள், அரசாங்க உயர்அதிகாரிகள், திருமுறையை நாளும் ஓதும் அன்பர்கள், இசைகலந்து பாடும் இசைவாணர்கள், திருமுறைக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்கள், மகப்பேறு மருத்துவர்கள், மருத்துவத் துறை  பேராசிரியர்கள், என்னை  அறிந்த நண்பர்கள் போன்றோர் குழுமியிருக்க என்னுடைய பேச்சு நடைபெற்றது என்பது அரங்கின் தரத்தை உணர்த்தும்.

அன்றைய என் பேச்சின் புதிய செய்தியாக அரங்கில் கருதப்பட்டது திருத்தொண்டர் திருவந்தாதியின் எண்ணிக்கை பற்றியது. 89 பாடல்கள் மட்டுமே கொண்டு ஏன் திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி பாடப்பெற்றது என்பதை என் பேச்சு கேள்வியாக எழுப்பியது. அதற்கான பதிலையும் சொன்னது.

சுந்தரர் துதிகளாக வரும் பத்துப்பாடல்கள் உணர்த்தும் கருத்துகள் தொகுக்கப்பட்டு வகைமை செய்ததாக என்பேச்சினை நான் அமைத்துக்கொண்டேன்.

கேட்ட அன்பர்கள் இனி சுந்தரர் துதிகளைப் படிக்கும் போது அதிக கவனத்துடன் படிப்பதற்கான வாய்ப்பினை இப்பேச்சு தந்ததாகச் சொன்னார்கள். இந்த ஒரு சிந்தனைக்காகத்தான் இந்த ஒருமணிநேரம் என்ற என் செயல் அம்பலவாணர்களின் அருளால் செயல் கூடியது. இரவு பிரசாதம் வழங்க முன்வந்தவர்கள் திருமதி நாச்சியம்மை அருணாசலம் குடும்பத்தார்கள். அவர்களின் உணவு வழங்கலை வரிசையாகப் பெற்றுக்கொண்டு இனிதாக உண்டு மகிழ்ந்தோம்.

முதன்முறை விமானப்பயணம், முதன் முறை சிங்கப்பூர் பயணம் என்ற என் புதிர்கள் மெல்லக் கழன்று இயல்பான சென்னை நகர வாழ்க்கைபோல் இந்த வெள்ளி இரவு முதல் சிங்கப்பூர் வாழ்க்கை எனக்குத் தொடங்க ஆரம்பித்தது,

இனிமையான சனிக்கிழமையும் தொடர்ந்தது

ஆகஸ்டு மாதம் இரண்டாம் நாள். சிங்கப்பூர் திருமுறை மாநாட்டிற்கும் இரண்டாம் நாள். அன்று  மாலை நான்குமணிக்கே திருமுறை மாநாடு டாக்டர் ஆ. இரா. சிவகுமாரன் அவர்களின் இணைப்புரையோடு தொடங்கியது. அவரின் இணைப்புரை தில்லைக்கே கொண்டு சேர்த்து நடராசரை தொழவைத்தது.

அன்று இளஞ்சிறார்களின் சிறப்பான நாடகம். திருக்குறிப்புத் தொண்டர் பற்றிய அந்நாடகத்தைச் செண்பக விநாயகர் ஆலயம் சார்ந்த அன்பர்கள் நிகழ்த்திக் காட்டினர். மிகக் சிறப்பாக திருக்குறிப்புத் தொண்டரைச் சோதிக்க  வந்த அடியவர், சிவபிரான மாறி அருள் தரும் காட்சியை புதிய முறையில் நாடகக் குழுவினர் அரங்கேற்றினர். திருக்குறிப்புத்தொண்டராக நடித்த சிறுவனி(ரி)ன் நடிப்பு மிக அருமை. அச்சிறுவன் துவைக்கம் கல்லில் தலையை மோதும் காட்சியில் மெல்ல இரத்தம் வருவதற்காகச் செய்யப்பட்டிருந்த பஞ்சில் சிவப்பு தடவிய பகுதியை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு இரத்தம் வருவதாக நடித்திருந்த நேர்த்தி சிறப்பு.  

தொடர்ந்து போட்டிகளில் கலந்து கொண்டு முதற் பரிசு பெற்ற மாணவ மாணவியரின் பேச்சு, திருமுறை ஓதுதல் ஆகியன நடைபெற்றன. இவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதில் சிவத்திரு சாந்தி, திருமதி கண்ணா கண்ணப்பன், திருமதி வெங்கட் ஆகியவர்களின் பணி அளப்பரியது.இணைப்புரை வழங்கிய ஐயா சிவகுமாரன் அவர்களுக்கு இ்ம்மாணவர்களை அழைப்பது, அவர்களின் பேச்சினை நேரக்கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவது ஆகியன கைவந்த கலையாக இருந்தது.  இவர்களுடன் இணைந்திருந்த தொண்டர்களின் பெயர்கள் என் நினைவுக்குறைவால் இங்குக் குறிக்க இயலவில்லை. சிவத்திரு நந்தகுமார் அவர்களின் பணி சிறப்பானது. மூன்று நாள்களும் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை காணொளிக் காட்சியாகப் பதிவது, நேரத்திற்கு வந்து நேரத்தில் முடித்துக்கொள்வது என்று அவர் பணியாற்றினார். காரணம் அவர் இராணுவத் துறையில் பயிற்றுநராக இருப்பவர். இவருடன் ஒரு நாளட முழுவதும் சந்தோஷா தீவில் மகிழ்வுடன் சுற்றுலாப் பயணியாக நான் இருந்தேன். இவர் காட்டிய காட்சிகளை காணொளிப் பதிவுகளாக ஆக்கி அதனை உரிய இடத்தில் தந்து எடிட் செய்து நான் கிளம்புவதற்குள் என்னிடம் அளித்தவிட்ட நல்ல உள்ளத்தார் இவர். சிவத்திரு சிவசுப்பிரமணியம் ஐயா அவர்களின் பணி பாராட்டத்தக்கது. அவரே திருமுறை மாநாட்டு ஏற்பாட்டுக் குழுவின் பதிவாளர். பல்கலைக்கழகத்தின் பதிவாளர் போல அத்தனை நிகழ்வுகளின் ஒலிக்கோப்புகளை நெறிப்படுத்திப் பதிந்து வருபவர். நான் விமான நிலையத்தில் விடைபெறும்போது என்னுடைய பேச்சுகள் அனைத்தையும் ஒலிவடிவக் கோப்பாக என்னிடம் அளித்தார். இது போன்று பல அன்பர்கள். உணவு வழங்குதல், மேடையைச் சரிசெய்தல் முப்போதும் திருமுறை தீண்டுபவர்களாக அவர்கள் விளங்கினர். திருமுறை பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் ஒரு சில மாதங்கள் சிங்கப்பூரில் தங்கினால் போதும். திருமுறை யாதென உணரலாம்.

இன்றைக்கு அரங்கம் குழந்தைகளாலும், பெண்களாலும் நிரம்பியிருந்தது. சான்றோர்கள், குழந்தைகள், பெண்கள் என்ற கலவையான கேட்போர் என்பது மனதிற்குள் என் பேச்சின் வடிவை ஒழுங்கமைத்துக்கொள்ளத் தூண்டிக்கொண்டே இருந்தது.

திருமறை மாநாட்டிற்கான திருமுறைப் போட்டிகள் கடந்த ஜுலை மாதத்தில் மூன்றுநாள்கள் தொடர்ந்து நடத்தப்பெற்றிருக்கின்றன. இம்மூன்று நாட்களும் ஏற்பாட்டாளர்கள் என்ன பாடு பட்டிருப்பார்கள். அத்துடன் மலேசியாவில் இருந்து் நடுவர்கள் வரவழைக்கப்பெற்றுப் போட்டிகள் நடத்தப்பெற்றன என்ற நடுநிலைமையும் பாராட்டத்தக்கது. போட்டியில் பங்குபெறும் அ்னைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் பரிசுகள் என்பதும் முதல் மூன்று பரிசுகள் என்பதும் சிறப்பான அம்சங்கள். அதற்கு வழங்கப்பெற்ற கோப்பைகளும் நல்ல கலை நயமான தேர்வுகள்.

இக்குழந்தைகள் பரிசு பெறுவதற்கான வரிசை முறையில் அமைக்கக் கீழ்த்தளத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப் பெற்றனர். இதன் காரணமாக குழந்தைகளுக்கு ஏற்ற வகையில் பேசுவது என்ற ஒரு சூழல் கழிந்தது.

இன்று காலை திருவள்ளுவர் சிலை- சிங்கப்பூர் உமறுப்புலவர் தமிழ் மையத்தில் திறக்கப்பட்டது. முனைவர் சுப. திண்ணப்பன் அவர்கள் இச்சிலையைத் திறந்து வைத்தார். இவரின் வழிகாட்டலில் ஒரு நல்ல நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அங்கு நான் பார்க்க நினைத்தத் தமிழாசிரிய நண்பர்கள் அனைவரையும் சந்திக்க முடிந்தது. காலை முதலே தமிழ்ப்பேச்சு மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்ததால் தமிழ்விடுதூதும் குற்றாலக்குறவஞ்சியும் தந்த தமிழின்பத்தை என்னுடைய பேச்சின் முன்னுரையாக வைத்துக்கொண்டு கண்ணப்ப நாயனார் புராணத்தில் இறைவன் சிவகோசாரியாருடன் பேசிய தமிழ்ப்பேச்சினை இரண்டாம் நாள் பேச்சில் எடுத்துரைத்தேன். சிவகோசாரியாருடன் வடமொழியில் இறைவன் பேசியிருக்கலாமே என்ற என் ஐயம் இந்தப்பேச்சிற்கானத் தூண்டுகோல் ஆகும். சிவகவிமணி இறைவன் பேசிய ஐந்துப் பாடல்களை வெள்ளிப்பாடல்கள் என்று ஓரங்கட்டுகிறார். இவை ஓரங்கட்டப்படக் கூடாது என்பதுதான் என்னுடைய கருத்து. அதனை நிறைவேற்ற அன்றைய பேச்சினை வடிவமைத்துக்கொண்டேன்.

இப்பேச்சின் வெற்றி மூன்றாம்நாள் நிகழ்ந்த அரசகேசரி ஆலய நிர்வாகக்குழுவின் சார்பில் வரவேற்புரையில் எதிரொலித்தது. வரவேற்புரையாற்றிய அன்பர், செண்பகவிநாயகர் கோயிலின் சித்தாந்த பாட வழிநடத்துநர் (பெயர் மறந்ததன் விளைவு- இத்தனைக் குறிப்புகள் தரவேண்டி உள்ளது) அவர்களின் பேச்சில் எதிரொலித்தது.

இறைவன் பேசாமால் பேசுவான் என்பதற்கு நேற்று ஐயா பேசிய தமிழ்ப்பேச்சு- உதாரணம் ஆகும். ‘‘இறைவன் கனவில் வந்தான். கனவில் வந்த இறைவன் பேசாமல் பேசிய பேச்சு , கேட்காமல் கேட்ட பேச்சு அது’’ என்றார் அவர்.

இணைக்காமல் இணைத்த அவரின் பேச்சு எனக்கு மனநிறைவினைத் தந்தது. இரண்டாம் நாள் பேச்சினைக் கேட்க வந்திருந்த மகளிர் மகிழும் வண்ணம் சிற்சில தற்கால குடும்பச் சூழ்நிலைச் சிரிப்புகளைக் கலந்து அன்று கலகலப்பாக அரங்கத்தை நிறைவேற்றினேன்.

தொடர்ந்து திருமுறைப் போட்டிகளில் பரிசு பெற்ற மாணவ மாணவியர்களுக்குப் பரிசுகள் தரப்பட்டன. பரிசுகளைத்  தந்து கொண்டே இருந்தனர். பெற்றுக்கொண்டே இருந்தனர். மக்கள் கை தட்டிக்கொண்டே இருந்தனர்.  தன் பிள்ளைகள் பரிசு வாங்குவதை யுடியுப், பேஸ் புக்கில் நிறைக்க பெற்றறோர் படம் எடுத்துக் கொண்டே இருந்தனர்.

நிகழ்வுகள் முடிந்ததும் பிரசாதம் மனம் நிறைய வயிறு நிறைய வழங்கப்பட்டது. அன்றைக்குப் பிரசாதம் வழங்கியவர்கள் குயின்ஸ்வே முனீஸ்வரன் கோயில் நிர்வகத்தினர். உணவு உண்ணும் அந்நேர்த்தில் பேச்சு குறித்தும் மெல்லப்படும். அவற்றைக் கேட்டும் கேட்காமலும் அடியேன் உண்டு கொண்டிருப்பேன்.

ஞாயிறு நிறைந்தது  

     ஆகஸ்டு மூன்றாம் நாள். திருமுறை மாநாட்டின் மூன்றாம் நாள். இன்று. திருமுறை மாநட்டின் முழுநாறும் நிகழ்வுகள் நிகழுமாறு வடிவமைக்கப்பெற்றிருந்தது.  இன்று. காலைமுதல் மாலை வரை திருமுறையின் சிந்தனைகளின்றி வேறில்லை. காலை நிகழ்வு அரசகேசரி சிவன் ஆலயத்தில் இயற்கையும் செயற்கையும் போட்டிபோடும் சூழலில் நடைபெற்றது.

தில்லை நடாசர் வழிபாடு, திருமுறை போற்றி, இவற்றோடு அன்று அறுபத்து மூவர் உலாவும், வழிபாடும் நடந்தது. குறிப்பாக இந்த ஞாயிறு பெற முடியாத ஞாயிறு. ஏனெனில் அன்று சுந்தரரின் ஆடி சுவாதி நட்சத்திரம். அவரின் திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி பாடி அறுபத்து மூவரை வழிபடுவதற்கு உகந்த அற்புதமான நாள். எப்போதும் ஜுலை மாதம் கடைசி வாரத்தில் நடத்தப்படும் சிங்கப்பூர் திருமறை மாநாடு இவ்வாண்டு மலேசியாவில் நடைபெற்ற திருமுறை மாநாட்டினைக் கருதி ஒரு  வாரம் தள்ளி வைக்கப்பெற்றது. அவ்வாரத்தில் சுந்தரர் குருபூசை வந்தது என்பது யாரும் எதிர்பார்க்காமல் நடந்து இறைகருணை. திருமுறை மாநாட்டிற்கு இறைவன் அளித்த அருட்கொடை.

     இன்றைய நிகழ்வில் சிவத்திரு எல். வெங்கட்ராமன் அவர்கள் ‘‘மேன்மை கொள் சைவநீதி’’ என்ற தலைப்பில் உரைநிகழ்த்தினார். திருமுறையின் வலிமையும் செழுமையும் அவர் பேச்சில் வெளிப்பட்டன. தேவாரத்தினை தரக்கட்டுப்பாட்டு மேலாண்மையுடன் அவர் இணைத்துப்பேசி அத்துறையும் தேவாரப்பாடல்களுக்குள் பொருந்துவதை வழிகாட்டுவதை எடுத்துரைத்தார்.

     தொடர்ந்து திருமுறைக் கவியரங்கம் நாற்பத்தெட்டு நிமிடங்கள் ( நன்றி. திருமுறை மாநாட்டு நேரப்பதிவாளர் குமார் என்றழைக்கப்படும் திரு. மோகன் குமார் அவர்களுக்கு- இவர் வேத பாராயணத்தைத் தினம் செய்பவர். என்னை தினம் நேரத்திற்கு அழைத்துச் சென்று நேரத்திற்குக் கொண்டு வந்துச் சேர்ப்பவர். ருக் வேதம் தேர் நடத்த பெருமான் கயிலாயத்தில் உலா வந்தாராம். வேதவித்தான குமார் அவர்கள் வண்டியோட்ட சிறுமணியாய் நான் அவருடன் வந்துசேர்வேன். மேலும் வருபவர்கள் அனைவருக்கும் தரப்படும் சிங்டெல் பொருத்தப்பட்ட கைபேசியைக் கவனமாக வழங்கி அதன்வழி பேச்சாளருடான தொடர்புகளை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளும் இனிய கருத்தாளர். அவரே என்னை வரவேற்றார். வழியனுப்பியும் வைத்தார். ) வெண்பா ஓடையில் காதுகளை நனைத்தோம். சிவத்திரு அ.கி. வரதாரசன் அவர்கள் தடுத்தாட்கொண்ட நாயகன் பற்றிய கவிமழையை வருவித்தார். அவரின் வெண்பா ஈற்றுச் சீர்கள் இன்னும் அழுத்தமுடன் காதுகளில் கேட்கின்றன. (இவர் நல்ல பேச்சாளர். பொறியார் பணியை முடித்தவர். திருமுறை மாநாட்டுக்கு வரும் சிறப்புப் பேச்சாளரைத் தொடர்பு கொண்டு அவரை சிங்கப்பூர் வரவைக்க ஆவன செய்து உதவுபவர். தினம் தொடர்பு கொண்டு பேச்சாளரின் வருகையை உறுதி செய்வது என்ற மலைப்பணியைக் கலைப்பணியாகச் செய்பவர். அடுத்த ஆண்டிற்கான பேச்சாளரைத் தேடிக்கொண்டு இருக்கிறார். பேச்சாளர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள். உங்களின் சுயவிபரக்குறிப்பு, பேச்சின் காணொளி, பேச்சின் ஒலிவடிவம் ஆகியவற்றை திரு. அ.கி.வ அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தால் அது இருபக்கத்தார்க்கும் நல்லது செய்யும்)

     இதனைத் தொடர்ந்து அன்பர்கள் வினவிய வினாக்களுக்கு பதில் தேடும் நிகழ்ச்சி. ஒருங்கிணைப்பாளராக இருந்துச் செயல்பட்ட கணேசன் அவர்கள் அப்போதுதான் தமிழகத் தலயாத்திரை முடித்து சிங்கை வந்திருந்தார். அவரின் வழிகாட்டுதல், பேரா. திண்ணப்பன் ஐயா அவர்களின் பரந்த பேரறிவு, இவற்றுக்கு இடையில் அடியேனின் சிற்றறிவுத் தெளிவுகள் இவை கலந்து அன்றைய நிகழ்வு மிகச்சிறப்புடன் நிறைவேறியது.

     இந்நிகழ்வில் பங்கேற்பாளர் கேள்வி கேட்பது மட்டுமல்ல, பதில் விளக்கங்களும் தரலாம் என்ற புதிய முறையைப் பேராசிரியர் கொண்டுவந்தார். அது நல்ல பலன் அளித்தது. இளம் சிறார்கள் பல கேள்விகளை எழுப்பினார். ‘‘ஏன் சுந்தரருக்கு இரண்டு மனைவிகள்’’. அடிப்படையான கேள்வி இதுவென்றாலும் பதில் தேடுவதற்கு சமுதாய, உளவியல் காரணங்கள் தேவை. பதில் சொல்லாமலேபதில் தேடும்படி விட்டுவிட்டோம். பேரா. சிவகுமரன் அவர்கள் சிறுவர் கேள்விகளுக்கு அழுத்தமாகப் பதில் சொல்லுங்கள் என்று எங்களை வழிநடத்தினார். இவ்வகையில் அழுத்தமும் திருத்தமுமாக நடந்த நிகழ்வு இந்நிகழ்வு. இதன் பின் பிரசாதம் உண்டு, இளைப்பாற ஐயா வெங்கட்ராமன் அவர்களின் இல்லம் உண்டு என்று தங்கினேன். அன்றைய பிரசாத ஏற்பாடு அரசகேசரி கோயில் நிர்வாகத்தார்.

மாலை மலர்ந்தது

ஞாயிறு மாலை தில்லை நடராசர் பூசை, திருமுறை பாராயணம் இவற்றோடு தொடங்கிய நிறைநாள் நிகழ்ச்சி மக்கள் வெள்ளத்தால் நிரம்பியிருந்தது. . இன்று திருமுறைகள் பாடிய விவேக் ராசா அவர்களி்ன் பாடலில் அரங்கம் பக்தியால் திளைத்தது.

 ‘‘வேலுண்டு வினையில்லை, மயிலுண்டு பயமில்லை’’ என்று அவர் பாடியபோது அதுவே அவரின் இசை உச்சமாக இருந்தது. பக்கத்தில் வேலாக நின்றிருந்த தண்டாயுதபாணி அரங்கத்திற்குள் வந்து சேர்ந்தார்.  வேலையும் மயிலையும் முருகனையும் மனக்கண்ணில் நிறுத்தி உச்சி குளிர வைத்தது. தடுத்து நிறுத்தமுடியாத தமிழிசை வெள்ளம்.

     தொடர்ந்து அடியேனின் பேச்சு. ‘‘அடியார்க்கு அடியார்கள்’’ என்ற தலைப்பில் பேசினேன். சம்பந்தர், நாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகியோரையே வணங்கிய அடியார்களை அவர்களின் பக்திச் செம்மையை எடுத்துரைத்து என் பேச்சு நகர்ந்தது.

இதன் வெற்றி அடுத்து நிகழ்ந்த திருமுறைத் தொண்டர் பட்டம் பெற வந்த அன்பரின் அறிமுகவுரையில் கண்ணா கண்ணப்பனின் வாயிலாக வெளிப்பட்டது. திருமுறைத் தொண்டர் பட்டம் பெற்றவரை அவரின் பணிகளுடன் காணொளி விளக்கமாக அரங்கிற்குக் காட்டியபோது பேச்சாளர் சொன்னபடி நாவுக்கரசர் எவ்வித விளம்பரமும் இல்லாமல் அப்பூதி அடிகள் வீட்டிற்குத் தனியராய், அடியவராய்ச் சென்றதுபோலவே இவ்வாண்டு திருமுறைத்தொண்டரும் சத்தமின்றி பணிசெய்பவர் என்றார்.

     இதனைத் தொடர்ந்து பரிசு வழங்குதலும், நமசிவாய வேள்வியும் இனிது நடந்து பிரசாதத்துடன் அரங்கம் நிறைவுபெற்றது. செங்காங் அருள்மிகு வேல் முருகன், ஞான முனீஸ்வரன் ஆலயம் அன்றைக்குப் பிரசாத்தை அன்பளிப்புச் செய்திருந்தனர்.

     ஆண்டுதோறும் நடைபெற்றுவரும் இப்பெருவிழாவில் பங்கெடுப்பது என்பது கொடுத்து வைத்திருக்கவேண்டிய செயல். அரங்கம் நிறையப் பேசுவது என்பது அரிதினும் அரிய செயல். இவற்றை ஓரளவிற்கு நிறைவேற்றிய நிலைப்பாட்டில் நான் மூன்றுநாள்களும் இருந்தேன்.

     இந்நிகழ்வின் தொடர்வாக பல நிகழ்வுகள் பல ஆலயங்களில் நடத்தப்பெற்றன. அதனைத் தொடர்பதிவில் இடுகிறேன். மொத்தத்தில் திருமுறை மாநாடு  திருமுறைகளை, பக்தித்தமிழைச் சிறப்புடன் சிங்கப்பூர் அன்பர்கள் குடும்பத்துடன் பேணிவருகிறார்கள் என்பதற்கான அடையாளமாக அமைந்திருந்தது.

புதன், ஆகஸ்ட் 13, 2014

புதுவயல் ஸ்ரீ சரசுவதி வித்யாசாலை பெண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியின் கூடுதல் கட்டிடத் திறப்புவிழா

காரைக்குடிக்கு அருகில் அமைந்துள்ள ஊர் புதுவயல். இவ்வூரில் அரிசி ஆலைகள் அ்திகம். இங்குள்ள ஸ்ரீ சரசுவதி சங்கம் மிகப்பழம்பெரும் இலக்கிய அமைப்பு. இவ்வமைப்பில் செக்கிழுத்த செம்மல் வ. உ.சிதம்பரனார் வந்து பேசியுள்ளார். பல தமிழ்ச்சான்றோர்களும் பேசியுள்ளனர்.
இச்சங்கத்தின் துணை அமைப்புகளாக ஸ்ரீசரசுவதி வித்யாசாலை தொடக்கப்பள்ளிக் கூடம், ஸ்ரீ சரசுவதி வித்யாசாலை பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி ஆகியன இயங்கி வருகின்றன. இப்பள்ளியின் வளர்ச்சிக்கு 2014 ஆம் ஆண்டு ஒரு மைல்கல்.
சரசுவதி வித்யாசாலை பெண்க...ள் மேல்நிலைப்பள்ளியின் வளர்ச்சிக்கு உதவும் வகையில் பல கட்டிடங்கள் இப்போது எழுப்பப்பெற்றுள்ளன. அவற்றின் திறப்புவிழா செப்டம்பர் ஒன்றாம் தேதி மாலை நான்கு மணி அளவில் நடைபெற உள்ளது. அழைப்பிதழை உங்கள் பார்வைக்காக இதனுடன் இணைத்துள்ளேன்.
அன்பர்கள் அனைவரும்
வருக.
கொடையாளர்கள் தந்த கொடையால் இப்பள்ளி இவ்வாண்டு பெருவளர்ச்சி பெற்றுள்ளது. தனி நூலகம், வகுப்பறைகள், கலையரங்கம் என்று வளர்ச்சி பெற்றுள்ள இப்பள்ளியின் கூடுதல் கட்டிடத் திறப்பு விழாவிற்கு அனைவரும் வருக



செவ்வாய், ஜூலை 22, 2014

திருஞான சம்பந்தர் பாடல்களில் சமுதாயம்

 

thirugnana
 
அருள் ஞானக்கன்று, திராவிட சிசு, ஆளுடைய பிள்ளை, காழியர்கோன், தமிழாகரர் போன்ற பல சிறப்புப் பெயர்களுக்கு உரியவர் ஞானசம்பந்தர். அவர் தம் திருமுறைப்பாடல்களில் சமுதாய உணர்வு மேலோங்கப் பாடியுள்ளார். ஆன்மா கடைத்தேறுவது என்ற நிலையில் ஓர் உயிர் மட்டும் கடைத்தேறுவது என்பது எவ்வளவுதான் பெருமை பெற்றது என்றாலும், அது சுயநலம் சார்ந்ததாகிவிடுகின்றது. ஆனால் தன்னுடன் இணைந்த அத்தனை பேரையும் சிவகதிக்கு உள்ளாக்கும் வழிகாட்டியாக அமைந்து, குருவாக அமைந்துச் சமுதாயத்தைக் கடைத்தேற்றும் நாயகராக ஞான சம்பந்தப் பெருமான் விளங்குகின்றார்.
திருநல்லூர்ப் பெருமணத்தில் தன் மணம் காணவந்த அத்தனை பேருக்கும் சிவகதி அளித்த பெருமைக்கு உரியவர் ஞானசம்பந்தப்பெருமான்.
‘‘நந்தி நாமம் நமசிவாயவெனும்
சந்தை யாற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்சொல்
சிந்தையால் மகிழ்ந்து ஏத்தவல்லாரெல்லாம்
பந்த பாசம் அறுக்க வல்லார்களே ’’
(திருநல்லூர்ப் பெருமணம். பாடல்.12)
என்ற அவரின் நல்லூர்ப் பெருமண நிறைவுப்பாடல்- அ்னைத்து உயிர்களையும் பந்த பாசம் அறுத்து ஞானநிலைக்குக் கொண்டு சென்றதை அறிவிக்கின்றது. இந்நிலையே ஞானகுருவின் உன்னத பணியாகும்.
அனைத்து உயிர்களும் கடைத்தேறும் இனிய வழியை இப்பதிகத்தின் முதல்பாடல் பெற்றுள்ளது.
‘‘காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி
ஓதுவார்தமை நன்னெறிக்கு உய்ப்பது
வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருளாவது
நாதன் நாமம் நமச்சிவாயவே’’
(திருநல்லூர்ப்பெருமணம், பாடல்.1)
காதல் கொண்டு கசிந்து கண்ணீர் மல்கி நமசிவாய மந்திரத்தை உச்சரிப்பவர்கள் பந்த பாசம் கடப்பார்கள். ஞானநெறி பெறுவார்கள் என்ற தொடக்கத்தை உடைய இப்பாடல் காலம் காலமாகச் சமுதாயம் கடைத்தேறுவதற்கான வழியை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.
ஞானசம்பந்தரின் இறைப்பாடல்கள் கோயில் தோறும் சென்று பாடப்பெற்றன. அவை ஓரிடத்தில் நின்று இருந்து பாடப்பெற்றன அல்ல. கோயில்கள் பலவற்றிற்குச் சென்று இறைவனை இறையனுபவத்தால் அனுபவித்துப் பாடப்பெற்றவை. இதன் காரணமாக அவை தனிமனித அனுபவமாக அமையாமல் சமுதாய அறங்களைப் போற்றுவதாகவும், சமுதாயத்திற்கு நல்லன செய்வனவாகவும் பாடப்பெற்றுள்ளன.
இவர் பாடிய முதல் பாடலே தந்தை, தாய் தவிர்ந்து மூன்றாமவரான இறைவனை முன்னிறுத்திப் பாடிய பாடல் ஆகும்.இந்த இறையனுபவத்தை அனைத்து உயிர்களும் பெற வேண்டும் என்பதற்காக நாளும் பாடிப் பரவித் தொழுது இறைவனைப் போற்றினார் ஞானசம்பந்தர்.
உயர் சமுதாய நோக்கு
‘‘மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் வைகலும்
எண்ணில் நல்லகதிக்கு யாதும் ஓர் குறைவிலைக்
கண்ணில் நல்லஃதுறும் கழுவமல வளநகர்ப்
பெண்ணில் நல்லாலோடும் பெருந்தகை இருந்ததே’
(திருக்கழுமலம், பாடல்.1)
என்ற இந்தப் பாடல் சம்பந்தரின் சமுதாய நோக்கினைம உணர்த்தும் தலையாய பாடலாகும். மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழ்வது என்பது சமுதாயம் சார்ந்த வாழ்க்கை முறையாகும். அவ்வாழ்க்கை முறைக்கு கணவனும் மனைவியுமாக இல்லறம் நடத்தும் வாழ்வு சிறப்பானது. இறைவனும் இறைவியுடன் கலந்தே வீற்றிருக்கிறான் என்று சமுதாய நிலையை இப்பாடல் எடுத்துரைக்கின்றது.
ஞானசம்பந்தரும் அடியார் திருக்கூட்டமும்
ஞானசம்பந்தர் தனியாக எக்கோயில்களுக்கும் சென்றது இல்லை. அவர் வருகிறார் என்றால் அவருடன் அடியார் திருக்கூட்டமும் வரும். வருகின்ற ஊரெல்லாம் மலர்மாலைகள் புனைந்தேத்தி வரவேற்பு கூறுவர். இவ்வகையில் சைவ சமயத்தை சமுதாய இயக்கமாக ஆக்கியவர் ஞான சம்பந்தர்.
அவருடன் உடனுறைந்த அடியார்கள் திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர், குலச்சிறையார், சிறுத்தொண்டர், திருநீலநக்கர், நின்ற சீர் நெடுமாறர், மங்கையர்க்கரசியார், முருகநாயனார், திருநாவுக்கரசர் போன்ற பலர் ஆவர். இவர்களுடன் பலரும் இணைந்து ஞானசம்பந்தக் குழந்தையுடன் சமுதாயப் பணிகளையும் சமயப் பணிகளையும் ஆற்றினர்.
அடியார் திருக்கூடத்தை நாளும் கோளும் தம் இயக்கம் காரணமாக இடையூறு செய்தாலும் அவற்றைப் போக்கவேண்டும் என்று பாடியவர் திருஞான சம்பந்தர். இக்காலம்வரை இப்பதிகமே அடியார் துயர்களைந்துவரும் பதிகமாகும்.
வேயுறுதோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன்
மிகநல்ல வீணை தடவி
மாசறு திங்கள் கங்கை முடிமேல் அணிந்தென்
உளமே புகுந்த அதனால்
ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி
சனி பாம்பிரண்டும் உடனே
ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல
அடியார் அவர்க்கு மிகவே
(திருமறைக்காடு. பாடல். 1)
என்ற அடியார்களை இறைவன் பெயரால் காக்கும் முறைமை பக்திச் சமுதாயத்தை ஞானசம்பந்தர் வளர்த்த முறையாகும்.
அடியார்கள் வருந்தும்போது அவ்வருத்தம் போக்கவும் ஞானசம்பந்தர் முயன்றுள்ளார். கொடிமாடச் செங்குன்றூர் (திருச்சேங்கோடு) என்ற ஊருக்குப் பனிக்காலத்தில் வந்துசேர்ந்தார் ஞானசம்பந்தர். அந்தப் பனிக்காலத்தில் குளிர் சுரம் வருவது இயல்பு. இக்குளிர் சுரம் வராமல் காக்க இறைகருணையை வேண்டிப் பாடல் இயற்றுகிறார் ஞானசம்பந்தர். அடியார்களைக் குளிர் சுரத்தில் இருந்து காப்பாற்றிய முயற்சி இதுவாகும்.
‘‘அவ்வினைக்கு இவ்வினையாம்
என்று சொல்லும் அஃதறிவீர்
உய்வினை நாடாது இருப்பதும்
உந்தமக்கு ஊனமன்றே
கைவினை செய்து எம்பிரான் கழல்
போற்றது நாம் அடியோம்
செய்வினை வந்து எமைத் தீண்டப்
பெறா திரு நீலகண்டம்
(திருக்கொடிமாடச் செங்குன்றூர், பாடல். 1)
இப்பாடலில் செய்வினை வந்து எமை தீண்டப்பெறாமல் இருக்க திருநீலகண்டப்பெருமானை அழைத்துக் காப்பு செய்து கொள்ளுகின்றார் சம்பந்தப் பெருமான். எமை என்ற குறிப்பு சமுதாயம் சார்ந்த குறிப்பு ஆகும். என்னை எனக் குறிக்காமல் எமை என்று தன்மைப் பன்மைநிலையில் தன்னையும் அடியார்களையும் உளப்படுத்தி இப்பதிகம் பாடப்பெற்றிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.
பஞ்சம் வந்துற்றபோதும் சம்பந்தப் பெருமான் அடியார் திருக்கூட்டத்திற்கு அமுதளித்துப் பாதுகாத்துள்ளார்.. திருவீழிமிழலையில் அடியார்களோடு சம்பந்தப் பெருமான் சென்றபோது அங்கு பஞ்சம் வந்தது. அந்தப் பஞ்சத்தைப் போக்குவதற்காக பீடத்தின் மீது இறைவன் ஒரு பொற்காசினை ஒவ்வொரு நாளும் அளித்து அதன் வழி பொருள் பெற்று அடியார் பசி போக்க வழி செய்தான்.
சம்பந்தருக்கு இறைவனுக்கு அளிக்கப்பெற்ற காசு வட்டம் கொடுத்து அக்காலத்தில் சிறிது நேரம் கழித்தே மதிப்பு பெறுவதை அறிந்து நல்ல காசு நல்க அவர் பதிகம் பாடுகின்றார்.
‘‘வாசி தீரவே காசு நல்குவீர்
மாசின் மிழலையீரு் ஏசல் இல்லையே’’
(திருவீழிமிழலை,பாடல்.1)
‘‘இறைவர் ஆயினீர் மறைகொள் மிழலையீரு்
கறைகொள் காசினை முறைமை நல்குமே’’
(திருவீழி மிழலை பாடல்.2)
என்ற பாடல் சமுதயாத்திற்கான பசிப்பிணியைப் போக்கச் சம்பந்தப் பெருமானால் செய்யப்பட்ட முயற்சிகளின் சான்றுகள் ஆகும்.
திருக்கொள்ளம்பூதூர் பதிக்கு ஞானசம்பந்தர் அடியார் கூட்டத்துடன் வந்து சேர்ந்தார். முள்ளி ஆறு இடைப்பட்டது. அவ்வாற்றில் வெள்ளம் அதிக அளவில் சென்று கொண்டிருந்தது. இந்த வெள்ளத்தில் பரிசல் இட பரிசல்காரர்கள் முன்வரவில்லை. சம்பந்தப் பெருமான் பரிசலில் அடியார்களை ஏறச் செய்து பதிகம் பாட அந்தப் பதிகம் சமுதாயத்தைக் கரையேற்றுகிறது.
‘‘ஓடம் வந்தணையும் கொள்ளம் பூதூர்
ஆடல் பேணிய அடிகளை யுள்கச்
செல்ல உந்துக சிந்தை யார்தொழ
நல்குமாறருள் நம்பனே’’
(திருக்கொள்ளம் பூதூர் பாடல். 6)
என்ற பாடலில் ‘செல் உந்துக ’ என்ற தொடர் தானாக பரிசல் செல்லச் சொன்ன தொடராகும்.
திருவோத்தூர் (செய்யாறு) என்ற ஊருக்கு ஞானசம்பந்தர் சென்றபோது அக்கோயிலின் அருகில் ஒரு அடியவர் பனைமரங்களைப் பயிரிட்டு இருந்தார். வளர்ந்தபோது, அவை அனைத்தும் ஆண்பனைகள். அவை காய்க்காதவை என்பதறிந்து அவ்வடியவர் மிகவும் துயரப்பட்டார். அப்பனைகளைப் பெண்பனைகளாக மாற்றி திருவோத்தூர் மக்கள் சைவநெறி நிற்கப் பதிகம் பாடுகின்றார் ஞானசம்பந்தர்.
‘‘குரும்பை ஆண்பனை ஈன்குலை ஓத்தூர்
அரும்பு கொன்றை அடிகளைப்
பெரும்பு கலியுள் ஞானசம்பந்தன் சொல்
விரும்பு வார் வினை வீடே’’
(திருவோத்தூர் பாடல். 11)
என்ற திருக்கடைக்காப்புப் பாடலில் ஆண்பனைகள் பெண்பனை ஆனதற்கான அகச்சான்று குறிக்கப்பெற்றுள்ளது.
இவ்வாறு அடியார் திருக்கூட்டமாக விளங்கும் சைவ சமுதாயத்தின் இன்னல்களை அவ்வப்போது களைந்து இன்பமுடன் வாழ தமிழ்மாலை புனைந்தேத்தி, இறையருளை விளங்க வைத்துள்ளார் ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகை.
பெண்கள் சமுதாயம்
ஞானசம்பந்தப் பெருமான் காலத்தில் பண்பாடும் ஒழுக்கமும் பெண்களால் மிகவும் போற்றப்பெற்று, பின்பற்றப் பெற்று வந்துள்ளன. பண்பாடும், ஒழுக்கமும், சைவமும் பேணிய பெண்களுக்கு இன்னல் நேர்ந்த காலத்தில், அவை தன் காதுகளுக்கு எட்டிய நிலையில் அப்பெண்களின் இன்னல்களைப் போக்க பதிகம் பாடியுள்ளார் ஞான சம்பந்தப் பெருந்தகை.
கொல்லிமழவன் மகள்
சம்பந்தர் காலத்தில் திருபாலச்சிரமம் என்ற ஊரை ஆண்டவன் கொல்லி மழவன் ஆவான். இவனின் மகள் முயலக நோயால் பாதிக்கப்பெற்று இருந்தாள். மருத்துவர்களால் கைவிடப்பட்ட நிலையில் கோயிலில் உள்ள இறைவனிடத்தில் இம்முயலக நோய் பெற்ற மகளை அடைக்கலப்படுத்தினான் கொல்லி மழவன்.
அவ்வூர்ப் பகுதிக்கு வந்த ஞானசம்பந்தர் இப்பெண்ணின் நோய் நீங்(க்)கப் பாடுகின்றார்.
‘‘துணிவளர் திங்களர் துளங்கி விளங்கச்
சுடர்ச் சுடைசுற்றி முடித்துப்
பணிவளர் கொள்கையர் பாரிடம் சூழ
ஆரிடமும் பல தேர்வர்
அணிவளர் கோலம் எல்லாம் செய்து பாச்சில்
ஆச்சிரமத்து உறைகின்ற
மணிவளர் கண்டரோ மங்கையை வாட
மயல் செய்வதோ இவர் மாண்பே’’
(திருப்பாச்சிலாசிரமம் பாடல்.1)
என்ற இந்தப்பாடல் ‘மங்கை வாட நோய் செய்யலாமா’ என்றுப் பெண்ணுக்கு இரங்கும் நிலையில் அமைந்துள்ளது.
வைப்பூர் தாமன் மகள்
திருமருகல் என்னும் இடத்திற்கு ஞானசம்பந்தர் வந்துசேர்ந்தபோது வைப்பூர் தாமன் என்பவரின் மகளுக்கு ஏற்பட்ட இன்னலைத் தீர்த்தருள முனைகின்றார்.
வைப்பூரில் வாழ்ந்த தாமன் என்பவருக்கு ஏழுமகள்கள் இருந்தனர். இவர்களுள் அறுவரை தன் சொந்தமான இளைஞன் ஒருவனுக்குத் தருவதாகச் சொல்லி வேறு வேறு இடங்களுக்குப் பொருள் கருதி மணம் முடித்துக் கொடுத்துவிடுகிறான் வைப்பூர் தாமன். ஏழாமவளாகிய இவள் தன் சொந்த மாமன் மகனாகிய அவ்விளைஞனைக் கரம் பிடிக்க நினைத்து இவனுடன் உடன்போக்கு வருகிறாள். வந்த இடத்தில் இரவு நேரம் வந்துவிட திருமருகலில் இவர்கள் தனித்தனியாக உறங்குகின்றனர். அப்போது ஒரு பாம்பு மணக்க இருந்த ஆண்மகனைக் கடித்துவிட இவள் தந்தையின் சார்பினையும், மணக்க இருந்தவன் சார்பினையும் இழந்து தவிக்கிறாள். இந்நிலையில் ஞானசம்பந்தர் இப்பெண்ணுக்கு உதவிட முன் வருகிறார்.
‘‘வழுவால் பெருமான்கழல் வாழ்க எனா
எழுவாள் நினைவாள் இரவும் பகலும்
மழுவாளுடை யாய் மருகற் பெருமான்
தொழுவாள் இவளைத் துயர் ஆக்கினையே’’
(திருமருகல். பாடல். 7)
துயர் பெற்ற இந்தப் பெண் ‘‘பெருமான் கழல் வாழ்க’ என்று யாராவது சொன்னாலோ அல்லது இந்தச் சத்தம் கேட்டாலோ இறைவனை நினைத்து எழுந்து வணங்குவாள். இரவு பகல் எந்நேரமும் இறைசிந்தனையுடன் இருப்பாள். அப்படிப் பட்ட இவளிடத்து எழுந்த் துயரத்தை- மழுப்படை கொண்ட பிரானே! நீக்குக என்று பதிகத்தின் வழி வேண்டுகோள் வைக்கின்றார் ஞானசம்பந்தப்பெருமான்.
சிவநேசர் மகள்
மயிலாப்பூரில் வாழ்ந்தவர் சிவநேசர் என்ற செல்வர். அவரின் அருமை மகள் பூம்பாவை. அவள் வளர்ந்து வரும் காலத்தில் அவளைச் சம்பந்தருக்கு உரியவளாகவே கருதி சிவநேசர் உளக்கருத்து கொண்டு வளர்த்துவந்தார். அவளை ஒரு நாள் அரவு தீண்டிவிட சம்பந்தருக்கு உரிய பொருள் – சம்பந்தருக்கே ஆகட்டும் என்று அவர் எண்ணினார். இதன் காரணமாக அவள் உடலை எரித்து அதனின்று கிடைத்த எலும்புகளை ஒரு பானையில் வைத்து சிவநேசர் காத்து வந்தார்.
இந்நேரத்தில் ஞானசம்பந்தர் திருமயிலைக்கு எழுந்தருள, அவரிடம் எலும்பு வடிவில் உள்ள தன் மகளை எழுப்பித் தந்து, அவளைத் தங்களுக்கு உரிமையாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் சிவநேசர்.
ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகை எலும்புகள் உள்ள கலயத்தை இறைவன் முன்வைத்துப் பதிகம் பாடுகின்றார்.
‘‘மட்டிட்ட புன்னையங் கானல் மடமயிலைக்
கட்டிட்டங் கொண்டான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
ஓட்டிட்ட பண்பின் உருத்திர பல் கணத்தார்க்கு
அட்டிட்டல் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்’’
(திருமயிலை, பாடல்.1)
என்ற இந்தப் பாடல் தொடங்கி பூம்பாவை பொருட்டு பதினோரு பாடல்கள் பாடுகின்றார். இந்தப் பாடல்கள் முடியும் நிலையில் பூம்பாவை அன்றைய நிலைக்கு எப்படி வளர்ந்திருப்பாளோ அதே எழிலுடன் தோன்றி அனைவரும் அதிசயப்படவைக்கிறாள். என்னால் இறை துணைகொண்டு பிறப்பிக்கப்பட்ட இவள் என் மகள் என்று ஏற்கிறார் ஞானசம்பந்தர்.
இவ்வாறு இறைவழி நின்ற பெண்களின் துயரங்களைப் போக்கி சமுதாயத்தில் இறைநலத்துடன் வாழும் பெண்களுக்கு உறுதுணை புரிந்துள்ளார் ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகை.
அரசியல் சமுதாயம்
சமுதாயத்தின் ஒரு பங்கினரான அடியார்களையும், மற்றொரு பங்கினரான பெண்களையும் காத்து இறைநலம் பெருக்கிய ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகை மதுரையில் அரசு நடத்தும் கூன்பாண்டிய மன்னனை சைவசமயச் சார்பால் நின்றசீர் நெடுமாறனாக்கி, சைவம் தழைத்தோங்க வழி செய்தார். மங்கையர்க்கரசியார் துணைகொண்டு, குலச்சிறையார் வழி பற்றி மதுரையில் நுழைந்து சமணரை அனல்வாதம், புனல்வாதம் ஆகியவற்றில் வென்று, அவர் செய்த சமுதாயப் பணி பாண்டிய நாட்டையே திருத்தியது.
மதுரைக்கு ஞானசம்பந்தரை வரவழைத்த மங்கையர்க்கரசியாரைப் பற்றியும், குலச்சிறையரைப் பற்றியும் பாடல்கள் பாடியிருப்பது என்பது யாருக்கும் கிட்டாத பேறு. பூம்பாவைக்காகத் தனித்த பதிகம் பாடிய சம்பந்தர் இவ்விருவருக்காகத் தனித்த பாடல்கள் பாடியிருப்பது சமுதாயத்தைத் திருத்த இவர்கள் கொண்ட நன்னோக்கத்திற்கு ஞானசம்பந்தர் காட்டிய நன்றியாகும்..
‘‘மங்கையர்க்கரசி வளவர்கோன் பாவை
வரிவளைக் கைம்மடமானி
பங்கசயச்செல்வி பாண்டிமாதேவி
பணிசெய்து நாள்தொறும் பரவப்
பொங்கழல் உருவன் பூதநாயகன்நால்
வேதமும் பொருள்களும் அருளி
அங்கயற்கண்ணி தன்னொடும் அமர்ந்த
ஆலவாயவாதும் இதுவே’’ (ஆலவாய். பாடல்.1)
என்ற பாடலில் பாண்டிமாதேவியாக இருந்தாலும் நாளும் சிவப்பணிகளைச் செய்யும் தன்மை பெற்றவர் மங்கையர்க்கரசியார். இவரின் பெருமைக்கு இப்பாடல் நல்ல சான்று.
வெற்றவே அடியார் அடிமிசை வீழும்
விருப்பினன் வெள்ளைநீறு அணியும்
கொற்றவன் தனக்கு மந்திரியாய
குலச்சிறை குலாவிநின்று ஏத்தும்
ஒற்றை வெள்விடையவன் உம்பரார் தலைவன்
உலகில் இயற்கை ஒழித்திட்ட
உற்றவர்க்கு அற்ற சிவனுறை கின்ற
ஆலவா யாவதும் இதுவே’’
(ஆலவாய் பாடல்.2)
என்று அமைச்சர் குலச்சிறையாரை- வெண்ணீறு அணிந்தவர், சிவனடியார்களைப் பணிபவர். அக புறப் பற்றுகள் இல்லாதவர் என்று பெருமைப்படுத்துகிறது இப்பாடல்.
இவ்வகையில் சமுதாயத்தின் நன்மைக்காகப் போராடும் நல்லோரை நன்றியோடு நினைந்து பாடும் ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகையின் பாராட்டு மொழிகள் இன்றும் சைவம் காக்கப் போராடும் அன்பர்களுக்கு ஊன்றுகோலாகும்.
மன்னன் அவையில் நடைபெறும் போட்டிகளில் ‘குழந்தையாக உள்ள ஞானசம்பந்தர் வெற்றி பெறவேண்டுமே’ என்ற கவலை மங்கையர்க்கரசியார் உள்ளத்தை வாட்டியது. அதனைப் போக்க
‘‘மானினேர்விழி மாதாராய் வாழு
திக்குமாபெருந் தேவிகேள்
பானல்வாய் ஒரு பாலன் ஈங்கு வன்
என்றுநீ பரிவு எய்திடேல்
ஆனைமாமலை ஆதியாய
இடங்களிற் பல அல்லல்சேர்
ஈனர்கட்கு எளியேன் அலேன் திரு
ஆலவாய் அரன் நிற்கவே’’
(ஆலவாய்.(6).பாடல் 1)
என்ற இந்த ஞானசம்பந்திரன் பாடல் ‘‘பாலன் என்று கலங்கவேண்டாம்’’ என்று மங்கையார்க்கரசியாருக்கு மனவலிமையை ஏற்படுத்துகின்றது. ஆனைமலை போன்ற இடங்களில் உறையும் மாற்றுச் சமயத்தாரால் எனக்கு எவ்வகையிலும் துன்பம் வாராது அரன் காப்பார் என்ற நம்பிக்கை வெல்கிறது. ஞானசம்பந்தக்குழந்தை வெற்றிபெறுகின்றது.
வென்றபின் பாடிய பதிகத்தில் ஒருபாடல் பின்வருமாறு.
‘‘குற்றம்நீ குணங்கள் நீ கூடலாலவாயிலாய்
சுற்றம் நீ, பிரானும் நீ, தொடர்ந்திலங்கு சோதிநீ
கற்ற நூற் கருத்தும் நீ, அருத்தமின்பம் என்றிவை
முற்றுநீ புகழ்ந்துமுன் உரைப்பதென் முகம்மனே’’
(ஆலவாய், 8 பாடல்.3)
என்ற இந்தப்பாடல் வென்றபின் ஆலவாய் அண்ணலைப் பாடிய பாடல் ஆகும். இறைவனைச் சுற்றமாகவும், முற்றாவும் காணும் சமுதாய நெறியே சம்பந்தரின் நெறியாகும்.
அடியார் குழாத்தைக் காத்து, பெண்களின் துயரம் களைந்து, பாண்டிய நாட்டைச் சைவ நாடாக்கி ஞானசம்பந்தப் பெருந்தகை சமுதாயப் பணிகள் பலவற்றைச் செய்துள்ளார். ஞானசம்ப்ந்தப் பெருந்தகையின் சமுதாயப் பணிகள் சுரம் நீக்குவது, முயலக நோய் நீக்குவது, போட்டிகளில் வெல்வது, இறந்தவர்களை மீட்பது என்று படிப்படியாக வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது. இதன் காரணமாக அவரின் அருளாற்றல் ஆண்டவனின் கருணையால் வளர்விக்கப்பெற்றுள்ளது என்பது தெளிவாகின்றது. நிறைவில் தன்னுடன் தன்னை நாடிவந்த அடியார்கள் அனைவரையும் தன்னுள் அடக்கிச் சிவநிலை எய்தச் செய்தது அவரின் பெருமணப் பேரதிசயமாகும்.
தனிமனிதர் என்ற நிலைப்பட்டவர் ஞான சம்பந்தர் என்றாலும் சமுதாயத்தை நோக்கிய அவரின் வளமான எண்ணங்கள் சைவ ச
முதாயத்தை உருவாக்கி அவரைச் சைவத்தின் தலைப்பிள்ளையாக்கியுள்ளது என்பது நமக்குக் கிடைத்த பெரும்பேறு

செவ்வாய், ஜூலை 15, 2014

தமிழ்க்கவிதைக்குப் புதுவலிமை சேர்க்கும் நல்லதொரு படைப்பு

 

தமிழ்க்கவிதைக்குப் புதுவலிமை சேர்க்கும் நல்லதொரு படைப்பு



படைப்பு மனம் வேறுபட்டது. மற்ற மனங்களை விட அது மிகவும் மாறுபட்டது. நுழையாத வாசல்களிலும் அது நுழைந்து பிரிக்கமுடியாத இழைகளையும் அது பிரித்து சேர்க்க முடியாத சேர்மானங்களைச் சேர்த்து, தொடர்பற்றவற்றை தொடர்புபடுத்தி, தொடர்புடையவற்றைத் தொடர்பிலாததாக்கி படைப்பு மனம் செய்யும் புதுமை  காலகாலத்திற்கும் விரிந்து கொண்டே போகின்றது.
முழுவதும் எழுதிவிட்ட வள்ளவருக்குப் பின் என்ன எழுத இருக்கிறது. ஆனால் இருந்து கொண்டுதானே இருக்கிறது. இன்னும் படைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றிக்கொண்டுதானே இருக்கிறது. எழுதும் கலைஞர்களை நாளும் உலகம் சந்தித்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றது. அவர்கள் எழுதுவதைப் பற்றிச் சிந்திந்துக்கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள்.
எழுதுவது என்பது ஒருவகையான  சித்தநிலை.- அறிவு நிலை- அனுபவநிலை. எழுதத் தொடங்கிவிட்டால் எழுத்தெல்லாம் அதுவே நிறையும். பார்ப்பதெல்லாம் அதுவாக நிறையும். சுவாசிப்பது, பசிப்பது எல்லாம் அதுவாக படைப்பது என்பது ஒருவகையான சித்தநிலை.
படைப்பாளனின் உள்ளே நி்ன்று எது எழுதத் தூண்டுகின்றது. அவன் எழுதுவதெல்லாம் சரியா? எழுதும் மனோநிலையில் எண்ணறிய தத்துவங்கள் வந்து குவிந்துவிடுமா? படைப்பாளனின் தன் படைப்பிற்குள் அறிந்தது அறியாததெல்லாம் எப்படி வந்து ஒன்றாய்க் கூடுகட்டி நிற்கின்றது. இந்தப் புதிர்த்தன்மையால்தான் படைப்பாளிகள் தனித்த மனிதர்களாக சமுதாயத்தில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் சமுதாயத்தில் ஒன்றாமலும் விலகாமலும் நிற்கிறார்கள்.
படைப்பாளன் எழுத்துகளைத் தொடர்ந்து அமைந்து ஒரு சங்கிலியை உருவாக்குகின்றான். இந்தச் சங்கிலிக்குள் பொருள் நீள நிற்கின்றது. அழகு தோகை கட்டுகின்றது. தத்துவம் மையமாக பரிணமிக்கின்றது. இப்பொதுத்தன்மையில் இருந்துத் தற்போது எழுத்துக்களுக்குள் தொடர்புகள் (லிங்க்) பல வந்து தொடரும்படியான முயற்சி வந்துசேர்ந்துள்ளது.
கணினி அறிஞர்கள் அறிவியல் சார்ந்தவர்கள். படைப்பு மனம் சார்ந்தவர்கள். இவர்கள் இயந்திரத்தை இயக்கும்போது இந்த இரண்டு பண்புகளும் அவர்களிடத்தில் அளவுகடந்து நிற்கவேண்டும். இவர்கள் புதிய இலக்கியப் படைப்புகளைப் படைக்கும்போது அவர்களின் அறிவியல், படைப்பியல், தொடர்பியல் அறிவும் இணைந்தே் படைப்பிற்குள் செயல்படத் தொடங்கிவிடுகின்றது. எனவே கணினி சார்ந்த படைப்பாளர்களின் படைப்பில் புது மெருகு தென்படுகின்றது. அப்படி ஒரு புதுமெருகு கொண்ட கணினியாளர் –படைப்பாளர் உத்தமபுத்திரா புருஷோத்தம்.
இவர் கணினித் துறையில் மென்பொருள் வல்லுநர். இவரின் மென்கரங்கள் பட்டு கடினமானவையும் எளிமையாயின. இவரின் கரம் பட்டு தமிழ்க்கவிதை உலகம் புத்துலகிற்குப் பயணிக்கின்றது என்றே சொல்ல வேண்டும்.
ஒரு கவிதைக்குள் எத்தனை தொடர்புகளை ஏற்படுத்த இயலுமோ அத்தனை தொடர்புகளைப் படைப்பாளராகவும், மென்பொருள் வடிவமைப்பாளராகவும் இருந்து அவர் தொடுத்துள்ளார். இந்தச் சிந்தனை எப்படி அவருக்கு வாய்த்தது.கனவில் வாய்த்தது. மனத்தின் சித்த நிலையில் வாய்த்தது.
மரபுக் கவிதை எப்படி அவருக்கு வாய்த்தது. மரபு சரியாக இருக்கிறதா! என்று பத்துமுறை பார்த்தும் தளைதட்டுகிற தமிழாசிரியர்களின் நிலைக்கு மேலாக அவரிடத்தில் வெண்பாவும் ஆசிரியமும் கலித்துறையும் எவ்வாறு கலிநடம் புரிகின்றன. ஒரு பாடலைப் படித்தவுடன் அதன் அலைவரிசை அவர் மனதிற்குள் உட்கார்ந்து கொண்டுவிடுகின்றது. அந்த மரபில் தானும் செய்யப் பழகிய அவர் மரபுக் கவிதையினை எளிமையாகக் கற்றுக் கொண்டுள்ளார். தமிழின் தலைசிறந்த மரபுக்கவிதைகளின் வாசகராகவும் அவர் உள்ளார். கண்ணதாசனும், அபிராமிப்பட்டரும், குமரகுருபரரும் அவரின் நூலக நண்பர்கள்.
நான்கு அடி வெண்பாவில் உள்ள ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு விருத்தமாக அவர் மொழியில் ஐந்து சொல்- நான்கடி (அதாவது இருபது வார்த்தைகள்) என்ற நிலையில் விரிகின்றது. அவரின் படைப்பாற்றலை படைப்புத் தொடர்பினை அவரே நூலின் தேவையான பக்கங்களில் விளக்கியுள்ளார் என்றாலும் முப்பெருந்தேவியருக்கு நூறு பாடல்கள் என்ற அமைப்பில் வெண்பா ஒன்றுக்கு பதினாறு சொற்கள், இரு வெண்பாவிற்கு முப்பத்தியிரண்டு சொற்கள். முப்பத்தியிரண்டு சொற்களில் தொடரும் முப்பதியிரண்டு கவிதைகள். இவை அந்தாதியாகவும் தொடரும். இதுபோன்று மூன்று அன்னையருக்கும் படைத்துள்ளார். இவைதவிர  கடவுள் வாழ்த்து, பாயிரம் என்ற நிலையில் நூற்றெட்டுப் பாடல்களை படைத்துக்கொண்டுள்ளார். கவிதையைப் படைத்தது மட்டுமில்லாமல் அதற்கான உரைகளையும் வரைந்து, நல்ல தலைப்புகளையும் தந்து அத்தத்தலைப்புகளையும் இணைத்து ஒரு கவிதையாகவும் ஆக்கி இவர் செய்துள்ள படைப்பின் தொடர்புபடுத்தும் தன்மை இதுவரைத் தமிழ்க் கவிதையுலகிற்குக் கிடைக்காத புதிரான அதிசயத்தன்மையாகும்.
இப்பெருநூலில் கவியழகும், சொல்லழகும், தத்துவழகும், எண்அலங்காரம் போன்ற நலன்களும் சிறந்துள்ளன. மொத்தத்தில் இந்தக் கவிதை நூலை மென்பொருள் நிலையில் படைத்துள்ளார் என்பது சுருக்கமான கருத்தாக இருக்க முடியும்.
தாயறிவாய் ஒருமனத் திருகண்
முக்குணச் சதுர்மறை
நாயகியாய் ஐம்பொறி அறுசுவை
ஏழிசை நல்லறச்
சேயகமாய் எண்திசை நவரசப்
பற்றாகித் தீதெனும்
பேயகலப் பிணயிகலப் பேணுவித்து
வாலறிவாய் பேதித்தவளே (கலைமகள் அந்தாதி, 13)
என்ற பாடலில் கலைமகளை எண்ணலங்காரம் செய்து அலங்கரிக்கிறார் கவிஞர். ஒன்றாய் நிற்கிறாள் கலைமகள். அதே நேரத்தில் வேறாய்ப் பேதித்தும் நிற்கிறாள் என்பதை இக்கவிதை ஒன்றில் தொடங்கி ஒன்பதில் முடிந்து உணரத்துகின்றது.
இவர் செல்வத்தைப் புரக்கும் இலக்குமிக்கும் அந்தாதியை அழகாகப் பாடியுள்ளார். அன்றைக்கு வந்த எங்கள் இலக்குமி என்றைக்கும் நீங்காமல் வளர்ந்து வாழ யாருக்கும் அருளும் அந்தாதி இது.
பெருஞ்சிகைப் பெய்வளையே! பெருநிதியம்
பெறுனர்பால் பெரும்பலந்
தருஞ்சிகை அகநெய்வார் தகைப்பேணி
முனைவர்பால் தனமளக்கும்
அருஞ்சிகை அளவறிந்து செயலாக்கும்
அனைவர்பால் அமுதளிக்கும்
நெருஞ்சிகை நெய்வாச நறுமதிநின்
நெஞ்சின்பால் நெடியோனே!
(திருமகள் அந்தாதி, 11)
என்ற இந்தப்பாடலில் ‘‘முனைவர் பால் தனமளக்கும் ’’ என்ற தொடர் இலக்கியச் சிறப்பும் மந்திரச் சிறப்பும் மிக்க தொடராகும். இச்செய்யுளில் பெருநிதியம், அமுதம் ஆகியன குறிக்கப்பெற்றுள்ளன. இவை திருமகளோடு பாற்கடலில் உடனாகப் பிறந்தவையாகும். எனவே திருமகளையும் செல்வத்தின் குறியீடுகளையும் இல்லத்தில் வந்துசேர்க்கும் நலமிக்க பாடல் இதுவாகும்.
‘பராபரையாய் பகுத்தளித்த பராசக்தியைப்
பரிந்துவக்கப் பகிருதலும்
பராமரித்துப் பிறர்களிக்கப் பண்ணுதலும்
பரானுபவப் பரமானந்தத்
தராதரமாய் துய்ப்பதிலும் துன்பமதைத்
துடைப்பதிலும் ஐம்புலத்துச்
சராசரமாய் உள்ளமதாய்ச் சலனிப்பதும்
சுவாசிப்பதுவும் கடவுளுறையே (அம்பிகை அந்தாதி, 10)
என்ற பாடல் அம்பிகையைப் போற்றும் நல்ல பாடல். சிவதத்துவத்தையும், சக்தி தத்துவத்தையும் முழுமையாய் விளக்கும் பாடலும் இதுவாகும். பாரசக்திக்குத் தன்சக்தியைப் பகுத்தளித்த பிரானுக்கு உரிய நிலையில் உதவுவதும், துன்பமதைத் துடைப்பதுவும்,  உடலுக்குள் உயிராக சலனிப்பதுவும் அம்பிகையின் இயல்பென மொழிகின்றது  இப்பாடல்.
தமிழ்க் கவிதைகள் தத்துவம், கவித்துவம், சொல்வளம், பொருள்வளம், மந்திர வளம், இலக்கிய வளம், அருள்வளம் பெற்றவை என்ற நிலையில் இதுவரை இருந்து வந்ததன. கவிதையின் சொற்கூட்டம் என்பது வெற்றுச் சொல்கூட்டம் அல்ல. அச்சொற்களுக்குள் எண்ணிலா தொடர்பலைகளைச் சேர்க்கமுடியும். அதன்வழி தமிழ்க்கவிதையை வலிமைப்படுத்த முடியும் என்ற புது நிலைக்கு அழைத்துச் சென்றுள்ளார் உத்தமபுத்திரா புரஷோத்தம்.
இவர் நல்ல கவிஞர். நல்ல உரையாசிரியர், நல்ல தொகுப்பாளர். நல்ல நண்பர். நல்ல எண்ணங்கள் விளைவிக்கப் பாடுபடுவர். அவரின் கவிதை வழி பெருகட்டும். கலைகளும்,செல்வமும், வலிமையும் நம் அனைவரின் வாசலுக்கும் வந்துசேரட்டும். முதல் நூல் இது என்பதை இவரின் படைப்பாற்றலுக்கு இது கடவுள் வாழ்த்து. இனி தொடரட்டும் அவரின் வளமான படைப்புகள்.
இவர் இந்நூலை இணையத்திலும் இட்டுள்ளார். இவரின் வலைப்பூ முகவரிகள்
http://thamilkavithaikal.blogspot.in/2014/02/4.html
ivraman.wordpress.com
http://kuralamutham.blogspot.in/2009/06/blog-post_12.html

திங்கள், ஜூலை 07, 2014

மறைமலையடிகளாரின் நடைக் கோட்பாடு

மறைமலையடிகளார் தனித்தமிழ் அறிஞர் ஆவார். இவர் சென்னைக் கிறித்துவக் கல்லூரியில் பணியாற்றியவர். சைவ சித்தாந்தக் கொள்கைகைளைப் பரப்ப இவர் சைவ சித்தாந்த மகா சமாசத்தை நிறுவினார். தன் வாழ்வில் நாற்பது ஆண்டுகள் துறவியாகக் கழித்த இவர் தமிழின்பால் கொண்டிருந்த பற்றைத் துறக்காதவர். இவர் இலங்கைக்குச் சென்று தமிழறிவு வளர்த்த பேரறிஞர் இவர் அறுபத்துநான்கு நூல்களுக்குமேல் படைத்தவர். இவர் முல்லைப்பாட்டிற்கும் பட்டிப்பாலைக்கும் ஆராய்ச்சி உரைகளை வரைந்துள்ளார். இவ்விரு உரைகளின் வழி  இவர் கைக்கொண்ட உரைமரபுகளை அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது. இக்கட்டுரை பட்டினப்பாலைக்கு மறைமலையடிகளார் வரைந்த ஆராய்ச்சி உரையை முன்வைத்து அவரின் நடைநலத்தை அறிவிப்பதாய் உள்ளது.


நடையியல் (Stylistics) மொழியைஅமைக்கும்முறையைக்குறித்துஆராயும்அறிவுத்துறையாகும். மறைமலையடிகளார் தனித்த நடைநலம் மிக்கவர். அவரின் சங்க இலக்கிய உரைகள் திட்பமும், நுட்பமும், ஆழமும், அகலமும் வாய்ந்தன. பல்நோக்குத் தன்மையுடையன. எனவே இதனை ஆராய்ச்சி உரை என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  ஆராய்ச்சிக்கு உரிய தேடுதலும், பல்நோக்குத் திறனும், பல் நூல் பயிற்சியும் கொண்டுள்ள உரையாக இவரின் உரை அமைவதால் இவரின் உரையை ஆராய்ச்சி உரை எனக்  கொள்வது பொருத்தமுடையதாகும்.
பட்டினப்பாலைக்கு உரை எழுதப் புகுந்த இவர் அந்நூலின் சொல்நலம், பொருள் நலம், யாப்புநலம், அணிநலம் ஆகியவற்றையும், பழக்கவழக்கப் பதிவுகள், வரலாற்றுச் செய்திகள் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தி உரை கண்டுள்ளார். இதன் காரணமாக உரை கொள்ளும் மரபில் ஆய்வுக்கான அருமைகளைப் புகுத்திய பெருமை இவருக்கே உரியதாகின்றது. உரையாசிரியர்கள் ஆராய்ச்சித் திறமுடையோர் என்னும் கருத்து  இவரால் மேலும் வலிமை பெற்றது.
பட்டினப்பாலை உரையில் பாட்டின் இயல்பும் உரைநடையின் இயல்பும் இவரால் வெளிப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது. இவர் இவ்விரண்டில் பாட்டே சிறப்புடையது என்கிறார். மேலும் சில இடங்களில் நச்சினார்க்கினியர் செய்த உரைகளில் உள்ள குறைகளைக் களைகின்றார். உரைக்கு  வளைமை சேர்க்கும் நிலையில் பல்வேறு நூல்களை மேற்கோள் காட்டுவது இவரது பாங்கு. அதோடு தன் உரைகளில் படிப்பவர்க்கு விளக்கம் அளிக்கும் முறையில் பற்பல உவமைகளை அவர் கையாளுகின்றார்.
மேலும் அவரது உரையில் துல்லியத்தன்மை என்பதும், தரவுகளைத் திரட்டித் தருவது என்பதும் முக்கியமாகக் காணப்படும் கூறுகள் ஆகும். இவ்வகையில் மரபு சார்ந்த உரையாசிரியர்களின் நிலையில் இருந்து வேறுபட்டு எடுக்கொண்ட நூலை பற்பல நிலைகளில் உரைக்கட்டுரைகள் வழங்குவது என்பதும், புதிய உரையாசிரியர்கள் கைக்கொள்ளும் சுருங்கிய பொருள் தரும் நிலையில் இருந்து மேம்பட்டு விரிவான உரை காண்பது என்பதும் இவரின் தனித்தன்மையாகும்.
பட்டினப்பாலை உரையும் ஆராய்ச்சி நடையும்
பட்டினப்பாலை உரைப்பகுதி என்பது பாட்டின்இயல்பு, பட்டினப்பாலை, பொருட்பாகுபாடு, பாலை, வாகை, பாட்டின் வரலாறு, ஆக்கியோன் வரலாறு, பாட்டுடைத்தலைவன், பாட்டின் நலம் வியத்தல், இப்பாட்டின்கண் தோன்றிய பழைய நாள் வழக்க ஓழுக்க வரலாற்றுக் குறிப்புகள், பாவும் பாட்டின் நடையும், விளக்க உரைக்குறிப்புகள், அருஞ்சொற்பொருள் வரிசை என பன்னிரு விளக்கக்குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

பாட்டின் இயல்பு
பாட்டின் இயல்பு என்ற முதல்பகுதி பாட்டின் இயல்பினையும் உரைநடையின் இயல்பினையும் ஒப்புநோக்கி உரை வரைகின்றார் மறைமலைஅடிகள்.
பாட்டுஉரை
பாட்டினால் பெரும் பயன் பெரிதுஉரை  ஓரளவிற்கு மட்டுமே நலம் பயப்பது
செய்யுள் எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடைகளால் அமைந்த பாவாய் ஒரு வரம்புட்பட்டுச் சொற்சுருக்கம் உடைத்தாய் நடத்தலின் அதன்கண் புதைந்த பொருளும் அவற்றோடு ஒப்ப ஒழுகித் திட்பமும் ஆழமும் உடையதாகின்றது.உரை(யும்) ஒரு வரம்பின்கண் படாது சொற்பெருக்கமுற்று நடைபெறுதலால் அதன்கட் புதைந்த பொருளும் ஆழமாகவின்றி அச்சொற்களோடு ஒத்து ஒழுகி மெல்லிதாகிவிடுகின்றது,
பாட்டெல்லாம் அறிவு நிலையைப் பற்றிக் கொண்டுபோய் உயிர்களின் உணர்வுநிலையை எழுப்பிவிடுவதாகும்.உரையெல்லாம் அறிவுநிலையைப் பற்றியே நிகழுமல்லது அதன் மேற்சென்று உணர்வுநிலையைத் தொடமாட்டாதாகும்.
செய்யுளிலோ பொருட்சாரமான சொற்கள் மாத்திரம் ஆய்ந்தமைக்கப் படுகின்றனவாகலின் அச்சொற்கள் கொண்ட பொருட்கருவை அறியப் புகுவானொருவன், தன் அறிவால் அதனைக் கூர்ந்தறியவேண்டுதலின் தன்னறிவு மிக நுணுகப் பெறுதலோடு அச்சிறிய சொல்லிற் பெரிய பொருளடக்கி நிற்றலை அறிந்த மாத்திரையினாலே தன்னை யறியதொரு வியப்புமுடனெய்தி அதன்கண் ஓர் இன்பந்தோன்ற அதன் வயப்பட்டுச் சிறக்கின்றான்.உரையில் ஒரு வரையறை யின்மையாலே பொருட்கு வேண்டுவனவும் வேண்டாதனவுமான பல சொற்கள் நிரம்பி நின்று வியப்பினைத் தாராவாய்த் தாமெடுத்த பொருளை மாத்திரம் எம்மறிவுக்குப் புலங்கொள விளக்கியொழிகின்றன.
பாட்டு ஒன்றுமே உயிர்களுக்கு அறிவை விளக்கி அதற்கும் மேற்பட்ட உணர்வை எழச்செய்து இன்பம் பயப்பதொன்றாய் நிலைபெறுகின்றது.உரைப் பயிற்சியில் அறிவு மாத்திரம் விளக்க மெய்துமேயல்லது உணர்வின் வழித்தான இன்பம் தோன்றுவதில்லை.
பாட்டுக்களே இயற்கையாகவே பல திறப்பட்ட இசைதழுவி நடக்குமாகலின் அவை உயிருணர்வை எழுப்புதற்கட் பின்னும் சிறப்புடையனவாம்.உரையெல்லாம் இயற்கையிலேயே இசைதழுவாது நடப்பனவாகலின் அவை உணர்வை எழுப்புமாறு எவ்வாற்றானும் இல்லை.

பாட்டிற்கும் உரைக்குமான வேறுபாடுகளை தடைவிடையாக இவர் தம் உரையில் தருகின்றார். மேற்கண்ட ஒப்பீட்டில் ஆரம்பம் முதலே பாட்டின்பக்கம் மறைமலையடிகள் நின்று அதற்கே சார்புடையவராகத் தன்னையும், தன்னைப் படிப்பிப்பாரையும் அமைத்துக்கொண்டுவிடுகின்றார்.
பட்டினப்பாலை ஆராய்ச்சி உரையின் தொடக்கம் இவ்வாறு உரைநடைக்கும் பாட்டிற்கும் அமைந்துள்ள வேறுபாடுகளை எடுத்துரைக்கின்றது. இதன் காரணமாக உரைநடை மெல்லியத்தன்மையில் இருந்துச் செறிவு பட அமைக்கப்படவேண்டும் என்ற கொள்கையை உடையவர் மறைமலையடிகள் என்பது அறியத்தக்கது.
அடுத்து புறம்,அகம் என்றமைந்த பாகுபாடு பற்றி ஆராய்கிறார் மறைமலையடிகள்.
‘‘இதனாசிரியர் புறத்தே கட்புலனுக்கு உருவாய்த் தோன்றும் பட்டினத்தையும், அகத்தே உயிரினுணர்வுக்குப் புலனாய் அருவாய்த் தோன்றும் பாலையொழுக்கத்தினையும் பாடுதற்குப் புகுந்த நுணுக்கத்தை உணருங்கால் இப்பாட்டின் உயர்ச்சி தெற்றென விளங்கா நிற்கும்’’(பட்டினப்பாலை ஆராய்ச்சியுரை, ப. 30) என்று அகத்திற்கும் புறத்திற்கும் உரிய நூல் பட்டினப்பாலை என்று மறைமலையடிகள் முடிகின்றார்.
‘‘இப்பட்டினப்பாலை முழுவதூஉம் முந்நூற்றோரடிகாள னமைக்கப் பட்டிருக்கின்றது. இவற்றுள் இருநூற்றுத்தொண்ணூற்றேழகளிற் புறப்பொருள் விரிவும், ஏனை நான்கடிகளில் மாத்திரம் அகப்பொருள் சுருக்கமும் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.’’ (ப. 42) என்று புறம் அகம் சார்ந்த நூல் பட்டினப்பாலை என்ற கருத்திற்கு வலு சேர்க்கின்றார்.
இதற்குஉரிய காரணத்தையும் அவரே குறிப்பிடுகின்றார். ‘‘புறப்பொருட் சிறப்பே பெரும்பான்மையாற் கூறிவைத்து ஏனை அகவுணர்வின் திறனெல்லாம் மிகச் சுருங்கவே சொல்லப்பட்டன. புறத்தே விரிந்த அறிவெல்லாம் முறைமுறையே சுருக்கப்பட்டு அகத்தே செல்வுழி அஃதொன்றின் மாத்திரமே உறைந்துநிற்றலிற் புறப்பொருள்வழி வைத்து விளக்கப்படும் அகப்பொருளெல்லாம் மிகச் சுருக்கிக் கூறுதலே மனவியற்கைக்கு இயைந்ததாம்’’ (42) என்ற இந்தக்கருத்து மனிதரின் மனஇயற்கையில் அக உணர்வும், புறஉணர்வும் பெறும் இடத்தை அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.
புற உணர்வு மனிதருக்கு அதிகமாகவும், அகஉணர்வு குறைவாகவும் இருக்கவேண்டும் என்ற மறைமலையடிகளாரின் விழைவும் பட்டினப்பாலைக்குள் கலந்து அகத்திற்கான இடம் சுருக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைக் கற்பவர் உணர்ந்து கொள்ள வைத்துவிடுகின்றார் மறைமலையடிகளார்.
பட்டினப்பாலை – பெயர் பொருத்தம்
வேந்தர் பெருமானான சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான் செங்கோலோச்சிய தலைநகரான காவிரிப்பூம்பட்டினததைச் சிறப்பித்துக் கூறுமுகத்தால் குறிஞ்சி, முல்லை, பாலை, மருதம், நெய்தல் என்னும் அகத்திணையொழுக்கத்தில் இடைநின்ற பாலையொழுக்கத்தை உணர்த்துதற்குப் புகுந்த நல்லிசைப் புலவரான உருத்திரங் கண்ணனார் இப்பாட்டிற்குப் பட்டினப்பாலை எனப் பெயர் குறித்தருளினார் (ப.30) என்று பட்டினப்பாலைக்கான பெயர்பொருத்தத்தை நூலின் முதலிலேயே எடுத்துரைக்கிறார் மறைமலையடிகள்.
மேலும் அகத்திணையான பாலையையும், அதற்கு ஈடான புறத்திணையான வாகையையும் இணைத்து அவையும் பட்டினப்பாலை என்ற பெயர்ப் பொருத்தத்தில் பொருந்துவதை மறைமலையடிகள் விளக்கிநிற்கின்றார்.
பாலை
       பாலை என்பது பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும் உணரத்தும் அக ஒழுக்கமாம். தன் மனக்கினிய காதலியை மணந்து கொண்டு தலைமகன் இல்லிருந்து இல்லறம் நடாத்துங்கால், வேற்றுநாட்டிற்குச் சென்று பொருள் தேடலைக் கருதித் தன் மனைக்கிழத்தியைப் பிரிந்து போதற்குறித்தவழி அக்குறிப்பினை அறிந்த அவன் காதலி அவனைப் பிரிதற்கு ஆற்றாளாய் மிக வருந்தா நின்றனள். அவ்வருத்தத்தைக் கண்டு அவளைப் பிரியப்பெறானாய்த் தன் நெஞ்சை நோக்கி ‘‘முட்டாச் சிறப்பிற் பட்டினம் பெறினும்,வாரிருங் கூந்தல் வயங்கிழை யொழிய வாரேன் வாழிய நெஞ்சே என்று கூறித் தான் செல்லுதல் தவிர்த்தான். இங்ஙனஞ் செலவு தவிர்ந்தது இப்போது ஆற்றாளான இவளைப் பலதிறத்தானும் அறிவுறுத்தி ஆற்றிப் பின் பிரிதல் பொருட்டேயாம். ஆகவே இப்போது தான் பிரிதலை யொழித்து பின் பிரிந்து போதற்குக் காரணமாகையால் இப்பாட்டு பிரிதல் நிமித்தத்தின்கண் வந்த பாலையொழுக்கத்தை விளக்குவதாயிற்று என்க.  (பக். 69)

வாகைப் பொருத்தம்
கரிகால்சோழன் தன் இளம் பருவத்தே பகைவர் இட்ட் சிறைக்களத்தில் இருந்தபோது அவரை வெல்லும் வகையெல்லாம் நினைந்து பார்த்துப் பின் அச்சிறைக்களத்தினின்றும் அஞ்சாது தப்பிப்போய்த் தன் அரசவுரிமையினைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு அப்பகைவர்மேற் சென்று அவரை யெல்லாம் வென்று அவர் நாடு நகரங்களை அழித்து வெற்றி வேந்தனாய்ச் செங்கோல் ஓச்சினமை இருநூற்றிருபத்தோராம் அடிமுதற்கொண்டு இருநூற்றுத் தொண்ணூற்றொன்பதாம் அடிகாறும் இனிது விரித்துக் காட்டினாராகலின் பாலையோடு இயைபுடைய வாகை என்னும் புறத்தினையும் உருத்திரங்கண்ணனார் என்னும் நல்லிசைப் புலவரால் ஈண்டுச் சொல்லப்பட்டதென்க.’’(ப.70) என்று வாகையையும் பாலைத்திணையுடன் பொருத்தி பட்டினப்பாலைக்கு மேலும் விளக்கத்தைத் தருகின்றார் மறைமலையடிகள்.

பாட்டின்நலம் வியத்தல்
பொருள் நலத்தை வியப்பதில் இரு நிலைகளைக் காணுகின்றார் மறைமலையடிகள்.
தனியே கிடந்த பொருள்
ஒரு பாட்டின்கண் அமைந்த பொருள்
என்பன அவ்விருநிலைகளாகும்.
தனியே கிடந்த பொருள் அறிவுக்குப் புலப்படும். வேறு இன்பம் பயப்பது இல்லை.
ஒரு பாட்டின்கண் அமைந்த பொருள் அறிவிற்குப் புலப்படுவதுடன் நம் மனநினைவின் உணர்ச்சியை எழுவித்து இன்பம் பயப்ப தொன்றாம்.
என்ற இரு நிலைகளில் பொருள் அமையும் தன்மையை மறைமலையடிகள் எடுத்துரைக்கின்றார்.
திங்கள் வானில் விளங்குகின்றது – தனியே கிடந்த பொருள்

‘‘கொழுந்தாரகை முகைக்கொண்டலம்
பாசைடை விண்மடுவில்
எழுந்தார் மதிக்கமலம் எழில் தந்தென’’ (திருச்சிற்றம்பலக் கோவையார்)
என்ற பகுதி பாட்டின்கண் அமைந்த பொருள்.
இப்பாட்டில் இரு காட்சிகள் காட்டப்பெறுகின்றன.
ஒருகாட்சி- நீர்மடுவில் பச்சிலைகள் பரவி இருக்க அவற்றின் நடுவே வெண்தாமரை மலர்ந்திருத்தல்
மற்றொருகாட்சி- விண்பரப்பில் விண்மீன்களுக்கு மத்தியில் முழுநிலவு தோன்றியிருத்தல்

இவ்விரு காட்சிகளையும் ஒப்புநோக்கிவிட்டுப் பின்வரும் முடிவிற்கு மறைமலையடிகள் வருகின்றார். ‘‘இராக்காலத்தே முழுநிலவுடன் காணப்பட்ட அவ்வானின் தோற்றத்தை, நிலத்தின்கண்ணுள்ள ஒரு மடுவின் தோற்றத்தோடு ஒப்பாகவைத்துக் காட்டினமையால் அதற்கு இவ்வின்பம் விளைக்கும் ஆற்றல் பொருந்தலாயிற்றென்பது நன்கு புலனாம். ஆகவே பாட்டின்கண் சொல்லப்படும் பொருளுக்கு இசைந்த வேறோரு தோற்றத்தினை எழுப்புதல் செய்யுளியற்றும் நல்லிசைப் புலவர்க்கு மட்டும் வாய்த்ததொரு திறமாம்.

செய்யுளில் உவமை, உருவகம் ஆகியன கலந்து அமைந்திருப்பதால் அதன் வளமை கூடுகின்றது என்ற கருத்தினுக்கு மறைமலையடிகள் வருகின்றார். இதன் காரணமாக தன்மையணி, உவமை அணி, உருவக அணி ஆகிய மூன்றுமே தமிழ்மரபு சார்ந்த அணிகள் என்பது அவரின் கருத்து. மற்ற விரிக்கப் பெற்ற அணிகளை அவர் ஏற்கவில்லை.
‘‘தம்மாற் கூறப்படும் பொருள்களின் வழியே அறிவு செல்லுங்காற் புலவர்க்கு இயற்கையாய்த்  தோன்றும் ஒப்புமைகள் உவமை உருவகம், என்னும் இவ்விரண்டே யாகலின் இவ்வியற்கை நெறி திறம்பிளெல்லாம் அமைத்துப் பொருளுண்மை திரித்துக் கற்பார்தம் மன உணர்வைச் சிதைக்கும் பிறரெல்லாம் புலவரெனப்படுதற்குச் சிறிதும் உரியர் ஆகார் என்பதூஉம் அவரான் அமைக்கப்படும் அவ்வணிகளெல்லாம் வெற்றாரவார வெறும் போலிகளேயாமென்பதூஉம் உண்மையறிவுடையார்க்கெல்லாம் இனிது விளங்கற்பாலனவேயாம்.
இவ்வுண்மை கடைப்பிடித்தன்றே ஒப்புயர்வில்லாச் செந்நாவன்மைச் செவ்வறிவுத் தெய்வப்பெற்றியாளரான ஆசிரியர் தொல்காப்பியனார் பொருளதிகாரத்துள் உவமவியல் என ஒன்றே வகுத்து உவமம் ஒன்றையே அணிந்துரையாக வைத்து விளக்கினார். இத்தெய்வ ஆசிரியரோடு திறம்பிப் பிறர் தமக்கு வேண்டியவாரெல்லாம் அணிகளைப் பெருக்கி எழுதினாராயினும் அவையெல்லாம் தொல்காப்பியத்தின்முன் தலைதூக்கமாட்டாவா யொழிதல் காண்க ப.77) என்ற இக்கருத்து மறைமலையடிகளாரின் தனித்தமிழ் உள்ளத்தை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளது. இக்கருத்தில் தண்டியலங்காரத்தின் பெயரையோ, அல்லது தண்டியாசிரியர் பெயரையோ குறிப்பிடாது ஆனால் அவற்றையே குறிவைத்து அவற்றில் தலைதூக்கியுள்ள வடமொழிச்சார்பைக் குறிவைத்து அதனைப் பொய்யாக்கும் அவரின் முனைப்பு தெரியவருகின்றது.

பட்டினப்பாலையின் ஆசிரியர் தன்மைஅணி, உவமை அணி ஆகியவற்றை எவ்வாறு புனைந்துள்ளார் என்பதை தெள்ளிதின் ஆராய்ந்து உரைக்கின்றார் மறைமலையடிகள்.
‘‘உலகியற் பொருள்களில் அழகாற் சிறந்து மக்கள் மன உணர்வை எளிதிலே கவர்தற் பயத்தனவான அரிய பெரிய பொருள்களைக் கூறும் வழியெல்லாந் தன்மைநவிற்சியும், அவற்றிடையே இயற்கையழகுப் பொருளின் வேறாவன சில வந்தால் அவற்றை அழகு பெறக் கூறல் வேண்டி உவமையும், வைத்துரைக்கும் நுட்பம் மிகவும் பாராட்டற்பாலதொன்றாம்’’(ப. 79) என்ற இந்தக் கருத்து மறைமலையடிகளார் தன்மைஅணியை, உவமை அணியை எங்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டியுள்ள இடங்களாகும்.


இதன்பின் மறைமலையடிகள் தரவுகளைச் சேகரித்துத் தரும் ஆய்வுநெறிமுறைக்கு இவ்வுரைப்பகுதியைக் கொண்டு செல்லுகின்றார்.  பட்டினப்பாலையில் இருபது உவமைகள் காணப்படுகின்றன என்பது மறைமலையடிகளார் கருத்து.அவற்றை ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தம் உரைப் பகுதியில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.. இது பட்டினப்பாலையில் உவமைகள் பற்றி ஆராய்பவர்களுக்கு மிக்கத் துணைசெய்யும்.
பொருள்களைக் கிடந்தவாறே கூறிய இடங்களையும் மறைமலையடிகள் தொகுத்துரைத்துள்ளார்.
பட்டினப்பாலையில்       பொருள்களைக் கிடந்தவாறு கூறுவதிலும் திரித்துக் கூறும்முறை என்ற ஒன்று உண்டு என்பதை மறைமலையடிகள் விளக்குகின்றார். எடுத்துக்காட்டிற்குப் பின்வரும் தொடர் கருதத்தக்கது.
‘‘வானம்பாடிப் பறவை மழைத்துளியை உண்டு உயிர்வாழுமென்பதும், குயிற்பறவையுந் தூதுணம் புறாவும் தனித்துள்ள காளிக்கோட்டத்தில் ஒதுங்கியிருக்குமென்பதும் இவரால் மிகவும் நன்றாகச் சொல்லப்பெற்றுள்ளன’’(82)
மேலும் பட்டினப்பாலை ஆசிரியர் வானநூல், வரலாற்றுச் செய்திகளைத் தருதல் ஆகியவற்றால் சிறந்திருப்பதைக் காட்டி, பண்டைத்தமிழ்ப் புலவர் பெற்றியைப் பற்றியும், தற்காலத்தில் தமிழ்ப்புலவர்கள் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய அறிவுத் துறைகளைப் பற்றியும் மறைமலையடிகள் குறிப்பிடுகின்றார்.
‘‘பண்டைக்காலத்திருந்த தமிழ்ப்புலவர்  இலக்கண இலக்கியம் வல்லாராதலோடு ஏனை உண்மை நூற்புலமையும் உடன் வாய்ப்பப் பெற்றிருந்தார். ஒரு சாரார் இசைத்தமிழும், பிறிதொருசாரார் நாடகத்தமிழும்,மற்றொருசாரார் ஓவிய நூலும், வேறொரு சாரார் மருத்துவநூலும், பின்னொருசாரார் வான் நூலும் மற்றை ஒரு சாரார் சமயநூலுமாகப் பலப்பல பயின்று விளங்கினார்.’’(84) என்ற குறிப்பை வெளிப்படுத்தும் மறைமலையடிகளார் மனதில் தற்கால புலவரும் இவ்வகையான பல்வகை அறிவுத் திறனைப் பெறவேண்டும் என்ற வேட்கை இருப்பதை உணரமுடிகின்றது.
பாட்டின் நடை
பட்டினப்பாலையின் செய்யுள் நடை பற்றிய மறைமலையடிகளாரின் கருத்து அவர் யாப்பிலக்கணத்தின்மீது கொண்டுள்ள தேர்ச்சியைக் காட்டுவதாக உள்ளது,
‘‘அகவலோசை என்பது ஒருவன் தான் கருதியனவெல்லாம் வரம்புபடாது சொல்லிக்கொண்டு போகும் வழி இயற்கையே ஒன்றும் தொடர்பு ஒலியாகும். வெண்பாவிற்குரிய செப்பலோசை என்பது கேட்பப் பிறனொருவன் அதற்கு மாறு சொல்ல நடைபெறுஞ் சொன்முறையில் இயற்கையே தோன்றி இடையிடையே நிற்றல் பெற்றுச் செல்லுவதாம்’’ (பக்கம் 90) என்று பாவிற்கான விளக்கத்தையும், அவற்றின் இயல்பையும் விளக்கி நிற்கிறார் மறைமலையடிகள்.
பட்டினப்பாலையில் ஆசிரியப்பாவின் இலக்கணம் பொருந்தி வந்தாலும் இடையிடையே வஞ்சிப்பாவின் சாயல் இருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறார் மறைமலையடிகள். ‘‘வஞ்சிப்பா அடிகள் இடையிடையே கலக்கத் தூங்கலோசை மயங்கிவந்தவாறென்னையெனின், இப்பாட்டின் முதற்றொட்டு முடிவுகாறும் அகவலோசையே வந்ததாயின் இடையிடையே ஓசை வேறுபடாமல் ஒரோசையாய் நடந்து கேட்பார்க்கு வெறுப்பு தோற்றுவிக்குமாகலின் அங்ஙனம் ஆகாமைப் பொருட்டு வஞ்சிக்குரிய தூங்கலோசையினை ஆங்காங்கு வேறுபடமாற்றால் நயமுற இசைவித்துப் பாடுவாராயினார்.’’ (பக்கம்.91) என்ற மறைமலையடிகளாரின் கருத்து அவரின் ஆய்வு நுணுக்கத்திற்குச் சான்று பயப்பதாக உள்ளது.
மேலும் ஆசிரியப்பா அடிகள் எவை, எவை என்பதையும், அவற்றில் அளவடியாக வந்தவை எவைஎவை என்பதையும், வஞ்சிப்பா அடிகளாக வந்தவை எவைஎவை என்பதையும், அவற்றில் குறளடியாக வந்தவை எவை எவை என்பதையும் தம் உரையில் மறைமலையடிகள் பட்டியலிட்டுக் காட்டியுள்ளது அவரின் செய்யுள் சார்ந்த யாப்பறிவிற்கு மேலும் விளக்கம் தருவதாக உள்ளது.
மேலும் இப்பட்டினப்பாலையில் எதுகை,மோனை பயின்றுவந்துள்ள இடங்களையம் இவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இதனை நோக்குமிடத்துத் தற்காலத்தில் பள்ளி மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் பயிற்சியான பா நலம் பாராட்டல் என்ற முறைமை மறைமலையடிகளாரின் ஆய்வுரை ஒட்டியது என்பது இங்கு உணரத்தக்கது.
அடுத்து சொல் இயல்பினை ஆராய்கிறார் மறைமலையடிகள். ‘‘ இனி இப்பாட்டின்கண் சிறிதேறக்குறைய ஆயிரத்து முந்நூற்றறுபத்தொன்பது சொற்களிருக்கின்றன. இவற்றுட் பதினொரு சொற்கள் வடசொற்களாம். அவை மகம்,அங்கி,ஆவுதி, பூதம், மது,பலி, பதாகை, அமரர், கங்கை, புண்ணியம், சமம் என்பனவாகும். ஞமலி என்னும் சொல் பூழிநாட்டிற்குரிய திசைச்சொல்லாகும். ஆகவே இப்பாட்டில் நூற்றுக்கு ஒரு விழுக்காடு பிறநாட்டுச் சொற்கள் கலந்தனவென்பது அறியற்பாற்று. இதனால் இவ்வாசிரியர் காலத்தில் தமிழ் மிகவும் தூயதாக வழங்கப்பட்டு வந்ததென்பது புலப்படும் என்க. (பக்கம் 96) என்ற இக்கருத்தின் வாயிலாக தமிழ் தூயதாம் தன்மை பெறவேண்டுமானால் அது பிறமொழிச் சொற்கள் கலவாத நிலை பெறவேண்டும் என்ற கொள்கையை முன்னிறுத்தியவர் மறைமலையடிகளார் என்பதை உணரவேண்டியுள்ளது.

உரையாசிரியர் பணி
மாட்டு என்ற பொருள்கோளின்படி பட்டினப்பாலை அமைக்கப்பெற்றுள்ளது என்று கருதுகிறார் மறைமலையடிகள். இந்த மாட்டு என்ற பொருள்கோளுக்கு உரிய பொருள் கொள்ளும் தன்மையில் இவர் நச்சினார்க்கினியர் என்ற உரையாசிரியரோடு முரண் கொள்ளுகின்றார். இம்முரணை மிக நாகரீமாகப் படிப்பவர்க்கு உணர்த்துகிறார் மறைமலையடிகள்.
‘‘ஒரு பாட்டின் முதற்பொருளைச் சிறப்பித்துக்கொண்டு அமைந்து கிடக்கும் சார்புப் பொருள்கள் இன்னோரன்ன பெரும்பாட்டுகளில் அகன்று நிற்குமாகலின் உரைகூறலுறும் ஆசிரியன் அவை தம்மையெல்லாம் அணுகிய நிலையில் வைத்துப் பொருளுரைக்கும் நெறியினையே தொல்லாசிரியர் மாட்டு என வழங்கினார்’’ (பக்கம்.98) என்பது மாட்டு என்பதற்கான பொருளாகும். இதுவே உரையாசிரியரின் பணியும் ஆகும்.
‘‘இனி மாட்டு என்னும் பொருள்கோள் இதுவேயாதல் அறியமாட்டாத நச்சினார்க்கினியர், இப்பத்துப்பாட்டுகட்கும் ஒருமுறையுமின்றி ஓரிடத்து நின்ற ஒரு சொல்லையும், பிரிதோரிடத்து நின்ற பிரிதொருசொல்லையும் எடுத்து இணைத்து உரை உரைக்கின்றார். அங்ஙனமுரைகூறுதல் நூலாசிரியன் கருத்துக்கு முற்றும் முரணாதலானும், இவர்க்கு முன்னிருந்த நக்கீரனாரை உள்ளிட்ட தொல்லாசிரியரெவரும் இவ்வாறு உரை உரைப்பக் காணாமையானும் நச்சினார்க்கினியர் உரை முறை கொள்ளற்பாலதன்றென மறுக்க.
நச்சினார்க்கினியருரை கூறாவிடின் இப்பத்துப்பாட்டுக்களின் பொருள் விளங்குதலரிதேயாதல் பற்றியும் இவர் தொல்காப்பியம், கலித்தொகை முதலிய பண்டைச் செந்தமிழ்நூல்கட்கு அரிய பெரிய தண்டமிழுரை வகுத்தது பற்றியும் இவரை நெஞ்சார வாழ்த்தி இவர்க்குத் தொண்டு பூண்டொழுகும் கடப்பாடு மிகவுடையேமாயினும், இவர் வழுவிய இடங்களிலும் இவரைப் பின்பற்றி உலகை ஏமாற்றுதல் நடுவுநிலையாகாதாகலின் இவர் தம் வழூக்களைக் களைந்து திருத்திப் பின் இவரைச் செந்தமிழ் மாமுகில் வள்ளலாய்க் கொண்டு வழிபடுவோமாக’ ’என்ற மறைமலையடிகளாரின் குறிப்பு இவரின் மறுக்கும் தன்மையில் உள்ள நனிநாகரீகத்தை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.
இவ்வகையில் பட்டினப்பாலை உரையில் பல்வகை ஆராய்ச்சிகளுக்கு இடம்கொடுத்து உரை வகுத்துள்ளார் மறைமலையடிகள். இவரின் உரையில் பாடபேதம் காட்டுதல், சொற்பொருள் விளக்கம் தருதல், விளக்கக் குறிப்புகள் உரைத்தல்,அயல்நாட்டு அறிஞர்கள் தம் நூல்களை ஒப்புநோக்குதல் போன்ற பல பண்புகள் காணப்படுகின்றன.
முடிவுகள்
மறைமலையடிகளின் நடையியல் கோட்பாடு என்ற தலைப்புடைய இக்கட்டுரையின் வழி பெறப்பட்ட முடிவுகள் பின்வருமாறு.
விளக்கவுரை, பதவுரை, விருத்தியுரை, காண்டிகையுரை என்ற உரைவகைகள் பலவற்றில் மறைமலையடிகள் செய்தது ஆராய்ச்சி உரை என்ற அளவில் ஆராய்ச்சி நோக்குடையதாக அமைந்துள்ளது.
மறைமலையடிகள் தமிழ்நடையைப் பெரிதும் போற்றியுள்ளார். பட்டினப்பாலையில் ஒரு விழுக்காடு அயற்சொற்கள் கலந்துள்ளதால் இச்சிற்றளவைக் கண்டு இது நல்ல தமிழ்நடைநூல் என்கிறார். அயல்சொல் கலவாமல் தமிழை எழுதவேண்டும் இவரின் தனித்த நடைக் கொள்கையாகும்.
இவரின் நடையில் எடுத்துக்கொண்ட இரு பொருள்களை ஒப்புநோக்கி அவற்றில் சிறந்த ஒன்றை நிலைநிறுத்தும் போக்கு காணப்படுகிறது. பாட்டு, உரை ஆகியனவற்றையும், பொருள் தனித்துக் கிடப்பது, பாடலில் பயின்றுவருவது ஆகியவற்றையும் அகம், புறம் ஆகியவற்றையும், தன்மை அணி- உவமை அணி என்பதையும் நுணுகி வேறுபடுத்தி ஆராய்ந்து இவர் இவற்றுள் ஒன்றை நிறுவும் தன்மை உடையவராக உள்ளார்.
யாப்பு நுணுக்கம் பெற்றவராக மறைமலையடிகள் விளங்கியமையால் நூலின் யாப்பமைதி பற்றிய அறிவிக்கும் செய்திகள் ஆராய்ச்சிக்கு வலுசேர்க்கின்றது.

பிற உரையாசிரியர்களை மறுக்கும்போது மிக நனி நாகரிகத்துடன் விளங்கி குறிப்பிட்ட ஒன்றை மட்டும் ஒத்துக்கொள்ளாது மற்றஅவரின் தமிழ் கருதிய செயல்பாடுகளை மதித்து உரை  செய்திருப்பது  இக்காலத்தவர்கள் பின்பற்றவேண்டிய நடைமுறை.

பட்டினப்பாலையில் பயின்றுவந்துள்ள உவமை, உருவகத்தொடர்கள், தன்மை அணித் தொடர்கள் ஆகியனவற்றை இவர் தொகுத்தளித்துள்ளமை ஆய்வின் பாற்பட்டதாகும். இத்தகைய பணியை இக்கால உரையாசிரியர்களும் பின்பற்ற வேண்டும். இருபதாம் நூற்றாண்டில் உரை மரபு என்பது ஆய்வின்பாற் பட்டதாக அமைந்தால் மட்டுமே சிறக்கும்  என்பதற்கு இவரின் பட்டினப்பாலை உரை சிறப்பானது.
வடமொழி மரபுகளை ஒதுக்குவது இவரின் கொள்கையாகும். அணிகள் பலவாக விரித்துரைத்த தண்டியலங்காரத்தை இவர் தம் உரையில் மறைமுகமாகச் சாடுகின்றார். தொல்காப்பியமே தலையாய இலக்கணம். அதுவே தமிழரின் வாழ்க்கை இலக்கணம் என்பதில் உறுதி பட இருக்கும் இவர் தொல்காப்பிய நூலைக் கொண்டே தம் முடிவுகளை அறிவிக்கும் திறம் இவரின் தொல்காப்பியத்தின் மீதான விருப்பத்தை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.
 

திங்கள், ஜூன் 30, 2014

அகநம்பியின் ‘ பகைவனும் நண்பனே’ புத்தகம் பற்றிய விமர்சனம்

ஏன் எழுத வேண்டும்? எதற்காக எழுத வேண்டும்? எப்படி எழுதவேண்டும் போன்ற எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் ஒரே ஒரு சொல்தான் பதில். அனுபவம். அனுபவித்ததை எழுதவேண்டும். மற்றவர்கள் அனுபவிப்பதற்காக எழுதவேண்டும். அனுபவித்தபடி எழுதவேண்டும். அனுபவங்கள் எழுதத் தூண்டும் ஊற்றுக்கண்கள். நம்பிக்கை வறட்சி ஏற்பட்டுவிடுகின்றபோது அனுபவ எழுத்து ஊற்றுகளே வாழ்க்கையை வளமாக்கும் அட்சயப் பாத்திரங்களாகி விடுகின்றன. அனுபவங்கள் மட்டும் வழிநடத்தினால் ஏராளமாய் எழுதலாம். கற்பனையாய், உண்மையாய், கவிதையாய், கதையாய் எழுதிக்கொண்டே போகலாம். வெற்றி அனுபவம், வீழ்ச்சி அனுபவம், தோல்வி அனுபவம், நம்பிக்கை அனுபவம் எழுத்து அனுபவம் என்று அனுபவச் சாலையாக விளங்குபவர் அகநம்பி அவர்கள். ‘‘தன்னம்பிக்கை ஒரு மூலதனம்’’ என்ற அவரின் முதல்நூல் என்னை அதிகம் சிந்திக்கவைத்தது. பலரை அந்நூலின் பக்கம் அழைத்துச் செல்ல வைத்தது. இந்த நூலின் வெற்றியை அவர் பறித்துககொண்டிருந்தபோதே அடுத்த நூலுக்கான ஆயத்த வேலைகளில் இறங்கிவிட்டார். நம்பிக்கை அனுபவம் இந்த உலகிற்குத் தொடர்ந்து கிடைக்கவேண்டும் என்பது அவருக்கு இந்தச் சமுதாயம் வழங்கியிருங்கின்ற நல்ல பணி. நல்ல கடமை. அந்த நல்ல கடமையை நிறைவாகவேச் செய்திருக்கிறார் அகநம்பி.
‘‘பகைவனும் நண்பனே’’ என்ற இந்த அனுபவ நூலில் ஆங்காங்கே அவரின் தன்னனுபவ நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நிகழ்வுகள் படிப்பவர்க்கு அவரையும் அறிமுகம் செய்கின்றன. நூலுக்குள் வளத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்க்கின்றன. தன்னனுபவத்தோடு, கேட்ட, பார்த்த, படித்த, ரசித்த, விமர்சித்த அனுபவங்களை ஒன்று கூட்டி சுவையான கலவையாகத் தந்துள்ளார் அகநம்பி அவர்கள்.
முதலாவதாக நட்பினைச் சொல்லிப், பகையை இடையில் வைத்து, மீண்டும் நிறைவில் நட்பின் திறம் சொல்லி முடிகின்றது இந்நூல். ஒவ்வொரு தனிமனிதரின் வாழ்வில் அருகிருந்து தரிசித்ததைப்போல அகநம்பி பகை பற்றிச் சொல்லிச் செல்கிறார். ‘‘மனித வாழ்க்கையில் எந்த பெரிய பதவியில் இருந்தாலும் சரி அடிமட்டத்தில் உள்ள நபராக இருந்தாலும் சரி அவரவர் தகுதி ஏற்ப பகைவன் அல்லது எதிரி என்ற தவிர்க்கவே முடியாத நபர் நிச்சயமாக இருப்பார். இருந்தேயாக வேண்டும் என்பது யாராலும் மாற்ற முடியாத இயற்கையின்; விதி’’ என்ற கருத்தைப் படிக்கும்போது எனக்கு மட்டும் ஏன் இவ்வளவு எதிரிகள் என்று புலம்பும் நமது மனத்திற்கு நமக்கு மட்டுமல்ல எதிரிகள் ….. எல்லாருக்கும்தான் இருக்கிறார்கள் என்று இந்தப் புத்தகம் சொல்லுவதாகக் காதுகளுக்குக் கேட்கின்றது.
பகைவர்களும் நண்பர்களே…. நண்பர்களும் பகைவர்களே….. இதுவே பகையின் விநோதம். ‘‘பகைவன் என்பவன் வேறு யாரும் அல்ல… அவர் நமது முன்னாள நண்பரேதான்… நமது எண்ணங்களுக்கும் செயல்களுக்கும் இணையாக நம்மோடு கைகோர்த்தும் நமது தோளில் ஆறுதலாகக் கைபோட்டும் நடந்து வந்த நண்பர் என்றாவது ஒருநாள் அதில் இருந்து மாறுபட்டு செயல்படும்போது அங்கே நட்பு பகையாகின்றது’’ என்ற தெளிவு பகை, நட்பு என்ற இரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பின் ஆழத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றது.
பகை பற்றிய ஒரு நல்லத் திறனாய்வு இந்நூல். பகையின்றி வாழும் பாடத்தை இந்நூல் நமக்குச் சொல்லித்தருகின்றது. எத்தனை நூல்கள் படித்தாலும் எத்தனை சொன்னாலும் பகை வந்துவிடுகிறதே என்றால் அந்தப் பகையையும் முன்னேற்றத்திற்கான வழியாக இந்நூல் காட்டும் புதிர் அனுபவத்தை அகநம்பி அவர்களி;ன் வார்த்தைகள் கொண்டு கற்றாலே விளங்கிக்கொள்ள இயலும்.
யாரொடும் பகை கொள்ளலன் என்ற பின் போர் ஒடுங்கும், புகழ் ஒடுங்காது என்று இராமனுக்கு அறிவுரை சொன்னார் வசிட்டர். இதனைக் கற்றுக் கொண்டு உலகமெல்லாம் நடந்த இராமனுக்கும் அளப்பரிய பகை வந்து சேர்ந்தது. பகை தவிர்க்க முடியாத ஒன்று. ஆனால் அதனால் தளர்ச்சியடையாமல் வாழவேண்டும் என்று கற்றுத் தருகின்ற அருமையான நூல் இந்தநூல்.
இனிய பேச்சுககாரர் அகநம்பி. இனிய சொற்களுக்குச் சொந்தக்காரர் அகநம்பி. இனிய நடைக்கும் அவரே சொந்தக்காரர். அவர் மனித குலத்திற்கு ஒரு நன்னம்பிக்கை முனை. அவரை நம்பி இந்த உலகம் நம்பிக்கை நடைபோடட்டும். நாளும் வெற்றிகள் வந்து சேரட்டும்.
ஏன் எழுத வேண்டும்? எதற்காக எழுத வேண்டும்? எப்படி எழுதவேண்டும் போன்ற எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் ஒரே ஒரு சொல்தான் பதில். அனுபவம். அனுபவித்ததை எழுதவேண்டும். மற்றவர்கள் அனுபவிப்பதற்காக எழுதவேண்டும். அனுபவித்தபடி எழுதவேண்டும். அனுபவங்கள் எழுதத் தூண்டும் ஊற்றுக்கண்கள். நம்பிக்கை வறட்சி ஏற்பட்டுவிடுகின்றபோது அனுபவ எழுத்து ஊற்றுகளே வாழ்க்கையை வளமாக்கும் அட்சயப் பாத்திரங்களாகி விடுகின்றன. அனுபவங்கள் மட்டும் வழிநடத்தினால் ஏராளமாய் எழுதலாம். கற்பனையாய், உண்மையாய், கவிதையாய், கதையாய் எழுதிக்கொண்டே போகலாம். வெற்றி அனுபவம், வீழ்ச்சி அனுபவம், தோல்வி அனுபவம், நம்பிக்கை அனுபவம் எழுத்து அனுபவம் என்று அனுபவச் சாலையாக விளங்குபவர் அகநம்பி அவர்கள். ‘‘தன்னம்பிக்கை ஒரு மூலதனம்’’ என்ற அவரின் முதல்நூல் என்னை அதிகம் சிந்திக்கவைத்தது. பலரை அந்நூலின் பக்கம் அழைத்துச் செல்ல வைத்தது. இந்த நூலின் வெற்றியை அவர் பறித்துககொண்டிருந்தபோதே அடுத்த நூலுக்கான ஆயத்த வேலைகளில் இறங்கிவிட்டார். நம்பிக்கை அனுபவம் இந்த உலகிற்குத் தொடர்ந்து கிடைக்கவேண்டும் என்பது அவருக்கு இந்தச் சமுதாயம் வழங்கியிருங்கின்ற நல்ல பணி. நல்ல கடமை. அந்த நல்ல கடமையை நிறைவாகவேச் செய்திருக்கிறார் அகநம்பி.
‘‘பகைவனும் நண்பனே’’ என்ற இந்த அனுபவ நூலில் ஆங்காங்கே அவரின் தன்னனுபவ நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நிகழ்வுகள் படிப்பவர்க்கு அவரையும் அறிமுகம் செய்கின்றன. நூலுக்குள் வளத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்க்கின்றன. தன்னனுபவத்தோடு, கேட்ட, பார்த்த, படித்த, ரசித்த, விமர்சித்த அனுபவங்களை ஒன்று கூட்டி சுவையான கலவையாகத் தந்துள்ளார் அகநம்பி அவர்கள்.
முதலாவதாக நட்பினைச் சொல்லிப், பகையை இடையில் வைத்து, மீண்டும் நிறைவில் நட்பின் திறம் சொல்லி முடிகின்றது இந்நூல். ஒவ்வொரு தனிமனிதரின் வாழ்வில் அருகிருந்து தரிசித்ததைப்போல அகநம்பி பகை பற்றிச் சொல்லிச் செல்கிறார். ‘‘மனித வாழ்க்கையில் எந்த பெரிய பதவியில் இருந்தாலும் சரி அடிமட்டத்தில் உள்ள நபராக இருந்தாலும் சரி அவரவர் தகுதி ஏற்ப பகைவன் அல்லது எதிரி என்ற தவிர்க்கவே முடியாத நபர் நிச்சயமாக இருப்பார். இருந்தேயாக வேண்டும் என்பது யாராலும் மாற்ற முடியாத இயற்கையின்; விதி’’ என்ற கருத்தைப் படிக்கும்போது எனக்கு மட்டும் ஏன் இவ்வளவு எதிரிகள் என்று புலம்பும் நமது மனத்திற்கு நமக்கு மட்டுமல்ல எதிரிகள் ….. எல்லாருக்கும்தான் இருக்கிறார்கள் என்று இந்தப் புத்தகம் சொல்லுவதாகக் காதுகளுக்குக் கேட்கின்றது.
பகைவர்களும் நண்பர்களே…. நண்பர்களும் பகைவர்களே….. இதுவே பகையின் விநோதம். ‘‘பகைவன் என்பவன் வேறு யாரும் அல்ல… அவர் நமது முன்னாள நண்பரேதான்… நமது எண்ணங்களுக்கும் செயல்களுக்கும் இணையாக நம்மோடு கைகோர்த்தும் நமது தோளில் ஆறுதலாகக் கைபோட்டும் நடந்து வந்த நண்பர் என்றாவது ஒருநாள் அதில் இருந்து மாறுபட்டு செயல்படும்போது அங்கே நட்பு பகையாகின்றது’’ என்ற தெளிவு பகை, நட்பு என்ற இரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பின் ஆழத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றது.
பகை பற்றிய ஒரு நல்லத் திறனாய்வு இந்நூல். பகையின்றி வாழும் பாடத்தை இந்நூல் நமக்குச் சொல்லித்தருகின்றது. எத்தனை நூல்கள் படித்தாலும் எத்தனை சொன்னாலும் பகை வந்துவிடுகிறதே என்றால் அந்தப் பகையையும் முன்னேற்றத்திற்கான வழியாக இந்நூல் காட்டும் புதிர் அனுபவத்தை அகநம்பி அவர்களி;ன் வார்த்தைகள் கொண்டு கற்றாலே விளங்கிக்கொள்ள இயலும்.
யாரொடும் பகை கொள்ளலன் என்ற பின் போர் ஒடுங்கும், புகழ் ஒடுங்காது என்று இராமனுக்கு அறிவுரை சொன்னார் வசிட்டர். இதனைக் கற்றுக் கொண்டு உலகமெல்லாம் நடந்த இராமனுக்கும் அளப்பரிய பகை வந்து சேர்ந்தது. பகை தவிர்க்க முடியாத ஒன்று. ஆனால் அதனால் தளர்ச்சியடையாமல் வாழவேண்டும் என்று கற்றுத் தருகின்ற அருமையான நூல் இந்தநூல்.
இனிய பேச்சுககாரர் அகநம்பி. இனிய சொற்களுக்குச் சொந்தக்காரர் அகநம்பி. இனிய நடைக்கும் அவரே சொந்தக்காரர். அவர் மனித குலத்திற்கு ஒரு நன்னம்பிக்கை முனை. அவரை நம்பி இந்த உலகம் நம்பிக்கை நடைபோடட்டும். நாளும் வெற்றிகள் வந்து சேரட்டும்.
(பகைவனும் நண்பனே – ஆசிரியர் அகநம்பி, விலை ரூ.120. கோசலை நினைவு அறக்கட்டளை, இயற்கை சக்தி பப்ளிகேசன்ஸ், புன்னமை கிராமம். சீவாடி கிராமம், காஞ்சிபுரம்மாவட்டம், 9585480754

வியாழன், ஜூன் 26, 2014

சிலப்பதிகாரம் காட்டும் வாழ்வியல் அறங்கள்

இலக்கியங்கள் மனித வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பன. மனிதர்களின் வாழ்க்கை இலக்கியங்களில் பதிவுசெய்யப் பெறுகின்றது. இலக்கியத்திற்கும் வாழ்க்கைக்கும் இடையே ஆன இக்கொண்டும் கொடுக்கும் உறவானது படைப்பாளிகளால் மேம்பாடடைகின்றது. படிக்கும் வாசகரால் பயன் கொள்ளத்தாகின்றது. சிலப்பதிகாரம் முதன் முதலாக எழுந்தக் காப்பியம். இக்காப்பிய இலக்கியத்தில் வாழ்க்கையைப் பற்றியும், வாழ்க்கை அறங்கள் பற்றியும் சுவைபட காட்சி அடிப்படையில் படைக்கப்பெற்றுள்ளன. கண்ணகி, கோவலன் போன்ற தலைமைப் பாத்திரங்களின் வழியாகவும், ஐயை, மாதரி போன்ற துணைப்பாத்திரங்கள் வழியாகவும் பற்பல வாழ்வியல் அறங்கள் எடுத்துக்காட்டப் பெறுகின்றன. இவை தவிர துறவோர்கள், அறவாணர்கள் அறிவுறுத்தும் அறங்கள் வழியாகவும் வாழ்வியல் அறங்கள் வெளிப்படுத்தப்பெற்றுள்ளன. இவற்றைத் தொகுத்தளிப்பது இக்கட்டுரையின் செல்முறை ஆகின்றது.
வாழ்வியல் அறம்
வாழ்க்கையை அடிப்படையில் இல்லறம், துறவறம் என்று இருவகைப்படுத்திக் கொள்ளலாம். அன்பும் அறனும் உடையது இல்வாழ்க்கை. அதனால் பண்பும் பயனும் பெறத்தக்கதாக உள்ளது. துறவு வாழ்க்கை என்பது பற்றற்றான் பற்றினைப் பற்ற அனைத்துப் பற்றுகளையும் விட்டுவிடுவது ஆகும். இல்வாழ்க்கை சிறந்ததா, துறவு வாழ்க்கை சிறந்ததா என்று அறிவதைவிட அவரவர் எடுத்துக்கொண்ட வாழ்க்கை எவ்வாறு சிறப்புடன் அமைத்துக்கொள்வது, அவ்வாழ்க்கையில் எப்படி அறங்களைக் கடைபிடிப்பது என்று காண்பதே முன்னேற்றமுடைய பாதையாகும். அம்முன்னேற்ற மிக்க பாதையைச் சிலப்பதிகாரத்தில் வடிவமைத்துக் காட்டுகிறார் இளங்கோவடிகள்.
கண்ணகி சுட்டும் வாழ்வியல் அறம்
கண்ணகி சிலம்பின் கதைத் தலைவி. கதைத்தலைவியான அவள் இன்பங்களைவிடவும் துன்பங்களையே அதிகமாகப் பெறுகிறாள். அந்நிலையிலும் தன்னிலை மாறாமல் பத்தினித் தெய்வமாக உயருகிறாள். கணவன் கோவலன் தன்னைவிட்டுப் பிரிந்துவிட்டான் என்பதற்காகக் கலங்காமல், தன் வாழ்வை இயல்பாக அவள் நடத்துகிறாள்.
அவ்வாழ்வினைப் பற்றிக் கோவலன் அறியமுற்பட்டபோது தனித்து வாழ்ந்ததால் தான் பட்ட துயரங்களை அவள் எடுத்துரைக்கிறாள்.
~~அறவோர்க்கு அளித்தலும் அந்தணர் ஓம்பலும்
துறவோர்க்கு எதிர்தலும் தொல்லோர் சிறப்பின்
விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை|| ( சிலப்பதிகாரம், கொலைக்களக்காதை, 71-73)
இந்தப் பாடலில் அமைந்துள்ள இந்நான்கு அறங்களைத் தன்னால் செய்ய இயலவில்லை என்று கண்ணகி கோவலன் பிரிந்த காலத்தில் வருத்தப்பட்டுள்ளாள்.
அறம் செய்வோர்க்கு உதவுதல், அந்தண மரபினரைப் போற்றுதல், துறவிகளை எதிர்கொண்டு அவர்களுக்கு வேண்டுவன செய்தல், விருந்தினரைப் பாதுகாத்தல் ஆகிய அறங்களைக் கண்ணகி இழந்தாளாம். தனித்திருக்கிற இல்லறப் பெண் இந்த அறங்களைச் சிலப்பதிகாரக் காலத்தில் செய்ய இயலாது என்பது கருதத்தக்கது. கணவனும் மனைவியும் இணைந்து இல்லறம் பேணுவது என்பதே சிறப்பு. தனித்து உறைவது என்பது சிறப்பல்ல என்ற அடிப்படை இல்லற அறம் இங்கு காட்சிகளின் கோர்வையால் உருவாக்கப்பெற்றுள்ளது.
இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும்
நல்லாற்றின் நின்ற துணை (திருக்குறள். 41)
என்று திருக்குறள் காட்டும் வாழ்வியல் இலக்கணத்திற்குச் சிலப்பதிகாரத்தின் மேல் காட்சி இலக்கியமாக அமைந்திருக்கின்றது. இக்குறளில் காட்டப்படும் மூவர் யாரென்று வள்ளுவர் அடுத்த குறளில் அமைத்துக்காட்டுகின்றார். துறந்தார், துவ்வாதவர், இறந்தவர் என்ற மூவருக்கும் இல்வாழ்வான் உதவவேண்டும் என்பது வள்ளுவ நெறி. கண்ணகியும் அந்நெறிப்படியே துறவோர்க்குத் தன்னால் பணிகள் செய்ய இயலவில்லை என்று வருந்தியுள்ளாள். வறுமையால் வாடியவர்களுக்கும் அதாவது அறம் வேண்டுவோர்க்கும் ஆவன செய்ய இயலவில்லை என்று வருந்தியுள்ளாள். மேலும் பசியால் வாடியவர்கள் இறந்தவர்கள் எனப்படுவர். அவர்களை விருந்தினர் என்று கண்ணகி கருதியுள்ளாள். விருந்தினர்களுக்கும் யாதும் செய்ய இயலவில்லை என்பது இங்குக் கண்ணகியின் வருத்தம்.
இப்பாடலடிகளைத் தொடர்ந்து
~~நும்
பெருமகள் தன்னொடும் பெரும்பெயர்த் தலைத்தாள்
மன்பெருஞ்சிறப்பின் மாநிதிக் கிழவன்
முந்தை நில்லா முனிவிகந்தனனா
அற்புளஞ் சிறந்தாங்கு அருண்மொழிய அளைஇ
எற்பாரட்ட யானாகத் தொளித்த
நோயும் துன்பமும் நொடிவது போலும் என்
வாயல் முறவற்கவர் உள்ளகம் வருந்த||( சிலப்பதிகாரம் கொலைக்களக்காதை, 74-80)
என்று இல்லற வாழ்வின் சிறப்பினை எடுத்துரைக்கிறாள் கண்ணகி.
கண்ணகி தனியே இருக்கிறாள் என்பதை அறிந்த கோவலனின் தாயாரும், தந்தையும் அவளைக் காண அவ்வப்போது வருகின்றனர். அவ்வாறு வரும்போது கண்ணகி தன் கணவன் பிரிந்ததை மறைப்பதற்காக அவர்கள் முன் செல்லாமல் மறைந்து ஒழுகுகிறாள். அவ்வாறு அவள் மறைந்து ஒழுகுவதைக் கண்ட அப்பெரியோர்கள் கண்ணகியின் பொறுமையைப் பாராட்டுகின்றனர். இதன் காரணமாக ஏற்பட்ட வருத்தமிகுதியை கண்ணகி வெளிப்படுத்திவிடக் கூடாது என்பதற்காகப் பொய் சிரிப்பினைச் சிரிக்கிறாள். இக்காட்சியை இவ்வாறு மேன்மையும், மென்மையும் பட எடுத்துரைத்துள்ள இளங்கோவடிகள் இதன் வழிச் சொல்ல வருவது என்னவெனில், இல்லறத்தில் கணவன் மனைவி பிரிந்து வாழக் கூடாது என்றும், அவ்வாறு பிரிந்து வாழ்ந்தால் அவ்வாழ்க்கையை இணைக்க முயலும் பெரியோர்களுக்கு வழிவிடவேண்டும் எனவும், அப்பெரியோர்கள் கருணை கொண்டு பொறுமையை இல்லறத்தார்க்குக் கற்றுத் தரவேண்டும் என்பனவும் ஆகும்.
கோவலனும் மாறி வருவேன் என்று சிலம்புடன் சென்றவன் இறந்துபோகின்றான். அச்சூழலில் தனித்திருக்கும் பெண்ணான கண்ணகி வீறு கொண்டு எழுகிறாள். தன் கணவன் மீது சுமத்தப்பட்ட பழியை நீக்கப் போராடுகிறாள். வாதாடுகிறாள். உண்மையை நிலைநிறுத்தப் பாடுபடுகிறாள். இதற்குக் காரணம் தன் இல்வாழ்வின் மீது அவள் கொண்டிருந்த பற்றே ஆகும்.

கோவலன் காட்டும் வாழ்வியல் அறம்
கோவலன் மாடல மறையோனைச் சந்திக்கின்றபோது, அவனைக் கருணைமறவன், செல்லாச் செல்வன், இல்லோர் செம்மல் என்று பாராட்டுகின்றான். வாழ்வியல் சார்ந்த அறம் கருதி மூன்று அறச்செயல்களைக் கோவலன் செய்தான் என்பதால் இப்பட்டங்களை மாடல மறையோன் அவனுக்கு வழங்குகின்றனான். அந்தணன் ஒருவனை மதம் கொண்ட யானையிடம் இருந்து விடுவித்து, அந்தணனுக்கும் யானைக்கும் கருணை கூர்;ந்தவன் கோலவன் என்பதால் அவன் கருணை மறவன் ஆனான். குழந்தைக்காக அக்குழந்தையைப் பாம்பிடம் இ;ருந்துக் காத்த கீரையைக் கொன்ற பார்ப்பினியின் பாவம் போக்க தன் பொருள் கொடுத்து உதவியதால் கோவலன் செல்லாச் செல்வன் எனப்பட்டான். பொய் சாட்சி சொன்ன ஒருவனுக்காகத் தன்னுயிர் கொடுக்கத் தயார் ஆனான் கோவலன். இது கருதி அவனுக்கு இல்லோர் செம்மல் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. இவற்றின் வழி கண்ணகி சொன்ன அந்தணர் ஓம்பல் என்பதையும் கோவலன் தலையாய அறமாகக் கொண்டு வாழ்ந்தான் என்பது தெரியவருகின்றது.

கவுந்தியின் இறப்பு காட்டும் அறம்
மதுரைக்குச் செல்லும் கோவலனுக்கும், கண்ணகிக்கும் துணையாக வந்தவள் கவுந்தி என்ற துறவி. இவர் கோவலன் இறப்பு கருதி தன்னுயிர் துறக்கிறார். இல்லறத்தார் துறவறத்தாருக்கு உதவி வாழும் காப்பிய காலச் சூழலில் இல்லறத்தான் ஒருவனுக்காக வடக்கிருந்த கவுந்தியின் நிலை உணர்த்துவது துயரம் மனிதவாழ்வின் சென்று சேராத பக்கங்களுக்குக் கூட சென்று சேர்த்துவிடும் என்பதாகும்.

இளங்கோவடிகள் காட்டும் வாழ்வியல் அறங்கள்
இளங்கோவடிகள் காப்பிய முடிப்பிற்கு முன்னால் சில வாழ்வியல் அறங்களைச் சுட்டுகின்றார்.
பரிவும் இடுக்கணும் பாங்குற நீங்குமின்
தெய்வம் தெளிமின் தெளிந்தோர் பேணுமின்
பொய்யுரை அஞ்சுமின் புறஞ்சொல் போற்றுமின்
ஊனூண் துறமின், உயிர்க்கொலை நீங்குமின்
தானம் செய்ம்மின், தவம் பல தாங்குமின்
செய்ந்நன்றி கொல்லன்மின் தீ நட்பு இகழ்மின்
பொய்க்கரி போகன்மின் பொருள்மொழி நீங்கன்மின்
அறவோர் அவைக்களம் அகலாது அணுகுமின்
பிறவோர் அவைக்களம் பிழைத்துப் பெயர்மின்
பிறர்மனை அஞ்சுமின் பிழையியுர் ஓம்புமின்
அறமனை காமின் அல்லவை கடிமின்
கள்ளுங் களவும் காமமும் பொய்யும்
வெள்ளைக்கோட்டியும் விரிகினில் ஒழிமின்
இளமையும் செல்வமும் யாக்கையும் நிலையா
உளநாள் வரையாது ஒல்லுவது ஒழியாது
செல்லும் தேஎத்து உறுதுணை தேடுமின்
மல்லன் மாஞாலத்து வாழ்வீர் ஈங்கென் ( வரந்தருகாதை, 186- 202)

என்ற இந்த அறங்கள் இளங்கோவடிகள் சுட்டும் வாழ்வியல் அறங்கள் ஆகும். இதனைக் கடைபிடித்து வாழ சிலப்பதிகாரம் வலியுறுத்துகின்றது.

புதன், ஜூன் 18, 2014

காரைக்குடி கம்பன் கழகத்தின் 46 ஆம் மாதக் கூட்டம் (ஜூலை 2014)

கம்பன் கழகம்
கம்பன் மணிமண்டபம்
காரைக்குடி
 
அன்புடையீர்
வணக்கம்
 கம்பன் புகழ்பாடிக் கன்னித்தமிழ் வளரக்கும் ஜூலை மாதக் கூட்டம் 5-7-2014 ஆம் நாள் சனிக்கிழமை மாலை ஆறுமணிக்குக் கம்பன் மணி மண்டபத்தில் நடைபெறுகிறது


6.00 மணி -இறைவணக்கம்
06.03 மணி-வரவேற்புரை
6.10 மணி -கம்பனைப் படித்தால் சாதனைகள் சாத்தியமே - பேச்சுரை
         திருமதி சுமதிஸ்ரீ
7.25. மணி -சுவைஞர்கள் கலந்துரையாடல்
7.55 மணி-நன்றி
8.00 மணி- சிற்றுண்டி

கம்பன் புகழ்பாடிக் கன்னித் தமிழ் வளர்க்க அன்பர்கள் யாவரும் வருக

அன்பும் பணிவுமுள்ள
கம்பன் கழகத்தார்

நிகழ்ச்சி உதவி

காரைக்குடி அழகப்பா கலைக் கல்லூரி மேனாள் தமிழ்த்துறைத்தலைவரும் கோவிலூர் நாச்சியப்ப சுவாமிகள் கலை அறிவியல் கல்லூரியின் இந்நாள் தமிழ்த்துறைத் தலைவருமாகிய பேராசிரியர் இ. கார்மேகம் அவர்களுக்கும் அவர் தம் குடும்பத்தாருக்கும் பல்லாண்டு.


 

முருகத் தொண்டர்களின் முகவரி சேய்த்தொண்டர் புராணம்


திருத்தொண்டர்புராணம் என்ற சேக்கிழார் இயற்றிய பெரியபுராணம் நாயன்மார்களின் சிவத் தொண்டினை எடுத்துரைப்பது. இதுபோன்று முருகனடியார்களின் அற்புதத் தொண்டினை விரித்து உரைப்பது சேய்த்தொண்டர் புராணம் ஆகும். முருகவேள் திருமுறை என்று தொகுக்கப் பட்ட இறைத்தொகுப்பில் பன்னிரண்டாம் திருமுறையாக அமைவது சேய்த்தொண்டர் புராணம் ஆகும்.

முருகவேள் திருமுறையில் ஆறுபடை வீடுகளை அடிப்படையாக வைத்து பாடப்பெற்ற திருப்புகழ்ப் பாடல்கள் முதல் ஆறு திருமுறைகளாக வகுக்கப் பெற்றன. ஏழாம் திருமுறை பிற பதிகளைப் போற்றிய திருப்புகழ்ப் பாடல்களால் தொகுக்கப் பெற்றது. கந்தரலங்காரம் கந்தரந்தாதி ஆகியன எட்டாம் திருமுறைகளாயின. ஒன்பதாந்திருமுறை திருவகுப்பு ஆகியது. கந்தரனுப+தி பத்தாம் திருமுறைப் பகுப்பாகியது முற்கால அடியார்கள் பாடிய பாடல்களின் தொகுப்புகள் பதினோராம் திருமுறையாயின. பன்னிரண்டாம் திருமுறை சேய்த்தொண்டர் புராணம் ஆகும். இதனை இயற்றியவர் தேனூர் வரகவி வே. செ. சொக்கலிங்கனார் ஆவார்.

ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து ஐம்பத்தொன்றாம் ஆண்டில் தணிகைமணி .சு. செங்கலவராயப்பிள்ளை அவர்கள் பதினோரு திருமுறைகளாக முருகவவேள் திருமுறையை வடிவமைத்து அவற்றுக்கு சிறப்பான உரை எழுதி வெளியிட்டார். அப்போது பதினோராம் திருமுறைவரை கந்தவேளுக்கு அமைக்கப்பெற்றுவிட்டது. சைவத் திருமுறையை ஒட்டி பன்னிரண்டாம் திருமுறையாகத் திருத்தொண்டர் புராணம் யாராலும் செய்யப்படவில்லையே என்ற ஏக்கம் தணிகைமணி மனதில் ஏற்பட்டு அக்கருத்தை அவர் அப்பதிப்பில் வெளியிட்டார். இந்த ஏக்கம் தீரப் பிறந்தது சேய்த்தொண்டர் புராணம் ஆகும். ஆயிரத்து ஐம்பத்திரண்டாம் ஆண்டிலேயே சேய்த்n;தாண்டர் புராணம் இயற்றும் பணி தொடங்கிச் சிற்சில பாடல்கள் திருக்கழுகுன்றத்தில் அரங்கேற்றம் செய்யப்பட்டன. அப்பணி சிற்சில் ஆண்டுகளில் முழுமை பெற்று ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து அறுபத்தொன்றாம் ஆண்டில் முழுப் புராணமாக ஆகி வெளிவந்தது.

தேனூர்; வரகவி சொக்கலிங்கனார் சேய்த்தொண்டர் புராணத்தை இயற்றுவதற்கு முன்பு சேய்த்தொண்டத்தொகை என்பதைப் பாடினார். இதனைத் தொடர்ந்து சேய்த்தொண்டர் திருவந்தாதி என்பதையும் இயற்றி இதனைத் தொடர்ந்து சேய்த்தொண்டர் புராணத்தை அவர் இயற்றத் தொடங்கினார். இம்முயற்சி பெரியபுராணத்தின் தோற்றத்திற்கு ஆக்கத்திற்குச் சுந்தரர் நம்பியாண்டார் நம்பி சேக்கிழார் ஆகியோர் வழிவகுத்த அமைப்பிலேயே நடந்துள்ளது என்பது குறிக்கத்தக்கது. ஆயினும் இச்சான்றோர்களை அடியொற்றி இம்மூவர் முயற்சிகளையும் முன்னுதாரணமாகக் கொண்டுஇ தேனூர் வரகவி சொக்கலிங்கம் அவர்கள் தான் ஒருவராகச் செய்தவை மேற்கண்ட மூன்று படைப்புகள் என்பது குறிக்கத்தக்கது.

சேய்த்தொண்டர் புராணத்தில் அறுபத்தாறு தனியடியார்களும் பன்னிரு தொகையடியார்களும் அவர்களின் வரலாறும் தொண்டும் எடுத்து இயம்பப் பெற்றுள்ளன. அரகரவேல் மயிலென்பார்ஆலயத்தொண்டர் இறந்துமிறவாதார் இனிவரு சேய்த்தொண்டர் கந்தனையே போற்றுவார் ;செந்தில் வாழ் அந்தணர் திருத்தணியிற்பிறந்தார் தொண்டரடித்n;தாண்டர் பாடாது விடுபட்டோர் புராணிகர்கள் முருகன் திருவருளைச் சிந்திப்போர் முருகனையே பாடுவோர் ஆகியோர் தொகையடியார்கள் ஆவர். இப்புராணத்துள் ஒளவையார் மீனாட்சி அம்மையார் முருகம்மையார் ஆகிய மூன்று பெண்ணடியார்கள் பாடப்பெற்றுள்ளனர். இவர்கள் தவிர ஏனைய அறுபத்து மூவர் ஆணடியார்கள். ராமலிங்க வள்ளலார் அருணகிரிநாதர் குமரகுருபரர் நக்கீரர் அகத்தியர் கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் பாம்பன் சுவாமிகள் போன்ற பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த முருகனின் தொண்டர்கள்வரை இதனுள் பாடப்பெற்றுள்ளனர். கடைச்சங்ககாலத்தில் வாழ்ந்த முருகனடியார்கள் தொடங்கி இந்தப் புராணம் பாடியுள்ளது. இக்காலத்திற்குப் பின் வரும் அடியார்களைப் போற்றி இனிவரும் சேய்த்தொண்டர் புராணம் என்று இவர் பாடியிருப்பதும் கருதத்தக்கது.

செந்தில்வாழ் அந்தணர் சருக்கம் கம்பை சூழ் சருக்கம், குமர குருபரச் சருக்கம் வென்றி மலைச் சருக்கம் அரஹாரச் சருக்கம் காவடிச் சருக்கம் குகனேரிச் சருக்கம் கல்லாடச்; சருக்கம் தென்பழநிச் சருக்கம் நின்றசீர்ச் சருக்கம் நாரதச் சருக்கம் வானார்ந்த சருக்கம் ஆகிய பன்னிரண்டு சருக்கங்கள் சேய்த்தொண்டர் புராணத்துள் உள்ளன. இதிலும் சேக்கிழாரின் படைப்பு முறை பின்பற்றப்பெற்றுள்ளது அதாவது சருக்கங்களின் பெயர்கள் திருத்தொண்டத்தொகைப்பாடல்களின் முதலடி கொண்டுத் தலைப்பிடப்படுவது என்பது சேக்கிழார் தந்தமுறை. இங்கும் சேய்த்தொண்டத் தொகையின் பன்னிரு பாடல்களின் முதற்சீர் சேய்த்தொண்டர் புராணச் சருக்கமாக அமைக்கப்பெற்றிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இப்புராணம் 3333 என்ற தொகையில் விருத்தப் பாவகை பலவற்றால் பாடப்பெற்றுள்ளது. இது நிலம் எனத்தொடங்கி இம்மாநிலம் என முடிகின்றது.

இவ்வாறு வடிவமைப்பில் பெரியபுராணத்தை ஒத்துச் செய்யப்பெற்றுள்ள சேய்த்தொண்டர் புராணம் முருக பக்தியளவில் மிக முக்கியமான பக்திக் காப்பியம் ஆகும். இப்புராணத்தின் சிற்சில பக்தி முத்துக்கள் இக்கட்டுரையில் அளவுகருதிச் சுருக்கி உரைக்கப்பெற்றுள்ளன.

அருணகிரிநாதருக்கு முருகப்பெருமான் காட்சியளித்த அழகைப் பின்வருமாறு சேய்த்தொண்டர் புராணம் பாடுகின்றது. சம்பந்தாண்டானுக்கும் அருணகிரிநாதருக்கும் இடையே நடந்த போட்டியில் அருணகிரிநாதர் முருகனை அழைத்துக்காட்டி வெற்றி பெறுகிறார்.

~~இதனையோர்ந்து அங்கு எம்பிரான் எழுந்து செங்கைகூப்பிநின்

~றதல சேடனார்| என எடுத்ததொர் பா அங்கு ஓத அம்

மதுரகானம் கேட்கவே மய+ வாகனத்தின்மேல்

சதன கோல கால வேல்கருத்தன் வந்து தோன்றவே|| (1181)

என்று பாடுகின்றார்.

கந்தனை நேரில் கண்டவர்கள் நிலையை

~~ஏற்றினார் யாவருங்கை முடியின் மேல்நின்று இறைஞ்சினார்

பரவசமாய் வீழ்ந்தெழுந்து

போற்றினார் ஐயன்இனிது உருக்கரப்பப் புலம்பினார்

இனியென்று காண்பதென்று

சாற்றினார் ஆன்ற பெரியார்க்குத் தீங்கு சாற்றிய தீமதி

படைத்த சம்பந்தாண்டன்

தோற்றுளான் அருணகிரிநாதர் வாகை சூடினார் என்று

ஆர்த்தவையோர் தொழுதுபோற்றி (1182)

என்ற கந்தனைக் கண்ட அனுபவத்தை மொழிகிறது சேய்த்தொண்டர் புராணம். இனியென்று காண்பது என்று எல்லா உயிர்களும் கந்தனைத் தொழுத காட்சியைக் காட்டி அக்காட்சியைத் தானும் வணங்குவதாகப் போற்றி இப்பாடலை முடித்திருப்பது இவ்வாசிரியரின் கந்தன் மீதான பற்றுதலைக் காட்டுவதாக உள்ளது.

பாம்பன் சுவாமிகளுக்கு காலில் ஏற்பட்ட இடைய+ற்றை மருத்துவர்கள் தீர்க்கமுடியாதென்று கைவிரித்தபோது முருகனடியார்கள் பாம்பன் சுவாமிகள் இயற்றிய சண்முகக்கவசத்தைப் பாட அவரின் நோய் நீங்கியது என்பது ஒரு அருள் வரலாறு. இதனை இப்புராணம்

~~ அவரேகலும் அச்சாலையில் (மருத்துவமனையில் ) அதிபன் பரிவோடு அம்

புவிபேண்பரிகாரம் பலபுரிந்தும் பயனிலாதலால்

இவர் நோய்க்கு அவுடதம்எம்மிடம் ;ல்லையென்னலும் இம்மா

தவசீலர் முன் அருள் சண்முகக் கவசம்தனை அடியார்

பந்தத்தொடும் பாடிக் குகபரமன் திருவருளைச்

சிந்தித்தனர் சிந்தித்திடும் திருநாள்களில் ஒருநாள்

வந்தித்தவர் முழந்தாண்மிசை வைவேல்இரண்டு ஒன்றாய்

சந்தித்தது என்பொன்றித்து புண்தழும்ப+றிய திதைத்தம் (2582)

என்று பாடுகின்றது. சண்முகக் கவசம் பாடிட குகப் பரம்பொருள் பாம்பன் சுவாமிகள் கால் நோயைத் தீர்த்த அதிசயத்தை இப்புராணம் பாடிட அவ்வருள் படிப்போர் நெஞ்சிலும் பரவுகின்றது. இரு வேல்கள் முழங்காலைத் தாங்கிப்பிடித்து ஒரு வேலான காட்சியை ஒரு அன்பர் காண அதன்வழி பாம்பன் சுவாமிகள் பிணி நீங்கியது என்ற இந்தக் காட்சியின் அருள் நிலை சண்முகப்பெருமானின் கருணையை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.

குமரகுருபரக் குழந்தை பேசாதநிலை பெற்றிருந்தபோது அவர்தம் பெற்றோருடன் இக்கவிஞரும் அழுகின்றார்.

~~முருகா உன் கிருபையால் அவதரித்தகான் முளையிதுமூங்கையாய் அதுகண்டுஏங்கினோம்

இருபதிற்றிரட்டிமேல் நாலிரண்டு நாள் எய்துமுன் அதைஒழித்து இனிதுபேசுமா

அருளுதி இல்லையேல்உயிர்க்கெல்லாம் உயிராயவர் அவர் நினைப்பதை அளித்திடும்

கருணைவாரிதி உனக்கபயம் நீள்கடலில் வீழ்ந்தெமதுயிர் விடுவதுண்மை காண்|| (1324)

என்ற இந்த வேண்டுதல் குமரகுருபரா என்று முருகனால் அக்குழந்தை அழைக்கப்பெற்று அக்குழந்தை வாயில் வேலால் அக்காரம் எழுதி வைக்கப்பட்டது. அக்குழந்தையே குமரகுருபரக்குழந்தை. அதுவே முருகனைப் பற்றிப் பல பனுவல்களைப் பாடியது. இக்குழந்தையைக் கந்தப் பரம்பொருளிடம் பெற்றோர்கள் அபயமாக விட அப்பெருமான் இக்குழந்தையைப் பேசவைக்கவேண்டும். இல்லையென்றால் கடலுள் மாய்வோம் என்ற இப்பெற்றோர் நம்பிக்கை உறுதி பேசாக் குழந்தையைப் பேச வைத்தது. அருள்மணக்கும் பாடல்களைப் பாடவைத்தது.

இவ்வகையில் சேய்த்தொண்டர் புராணம் முருகப்பெருமானின் அடியார்களைஅவர்களின் வாழ்வை தொண்டை சோதனைகளை மாற்றிய சாதனைகளை எடுத்துரைப்பதாக அமைகின்றது. முருகத்தொண்டர்களின் முகவரி சேய்த்தொண்டர் புராணம். இதனைப் போற்றிப்பரவிச் செவ்வேளையும் செவ்வேள் தொண்டர்களையும் அறிந்துப் போற்றி மகிழ்வோம்.