ஞாயிறு, ஜூலை 05, 2015

புதுவயல் யெ. பெரி இல்லத்தின் தண்ணீர்ப் பந்தல் தர்மம்


புதுவயல் யெ. பெரி என்ற எங்கள் குடும்பத்தின் சார்பில் சாக்கோட்டைத் தேர்த்திருவிழாவின் போது தண்ணீர்ப் பந்தல் அறத்தினைச் செய்தோம். இரு தலைமுறைகளுக்குப் பிறகு தொடங்கப்பெற்ற அறச் செயல் இது. தண்ணீர்ப்பந்தலுக்குப் பின்புறம் நிலையான ஒரு அறச்சாலை அமைய உள்ளது.
எங்கள் உறவினர்களால் வந்திருந்த பக்தர்களுக்கு நாள் முழுவதும் தண்ணீரும் மோரும் வழங்கப்பெற்றன.

முனைவர் பட்ட வாய்மொழித்தேர்வு - திருமதி மு. பத்மா

2.7.2015 அன்று திருவாடானை அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரியில் திருமதி மு. பத்மா அவர்களின் முனைவர் பட்ட பொதுவாய்மொழித்தேர்வு நடைபெற்றது. பெண்ணிய நோக்கில் காப்பியங்கள் என்ற தலைப்பில் செய்யப்பெற்ற இவ்வாய்வேட்டின் வாய்மொழித்தேர்வில் முனைவர் மு. பழனியப்பன் (நெறியாளர்), முனைவர் ஆ. செந்தாமரைக்கண்ணி (இணை நெறியாளர்), முனைவர் இரா. கருணாநிதி ( புறத் தேர்வாளர்), முனைவர மு. லதா (முதல்வர்) மற்றும் கல்லூரியின் அனைத்துத் துறைப் பேராசியர்களும் கலந்து கொண்டனர்.

காரைக்குடி கம்பன் கழகத்தின் சூலை மாதக் கூட்டம் (2015)

நேற்று காரைக்குடி கம்பன் கழகத்தின் சார்பில் மாதக் கூட்டம், கிருஷ்ணன் கோவில் அருகில் உள்ள கிருஷ்ணா கல்யாண மண்டபத்தில் மாலை ஆறுமணிக்கு நிகழ்ந்தது. கம்பன் கழகம் காரைக்குடி என்ற பெயரில் கம்பன் கழகம் பதியப் பெற்றுள்ளது. இதுவரை பதிவு பெறாத அமைப்பாக விளங்கிய இவ்வமைப்பு தற்போது பதிவு செய்யப்பெற்றுள்ளது.
இட நெருக்கடி, மன நெருக்கடி காரணமாக கம்பன் மணிமண்டபத்தில் இந்நிகழ்வு நடைபெற இயலாமால் போனது. இருப்பினும் திரளாக மக்கள் வருகை தந்து கம்பனின் அறிவியல், கம்பனில் அழகியல் ஆகிய தலைப்புகளில் நிகழ்ந்த உரைகளைக் கேட்டு மகிழ்ந்தனர்.

ஞாயிறு, ஜூன் 28, 2015

கம்பன் கழகம், சூலை 2015 - 56 ஆம்கூட்டத்தின் அழைப்பிதழ்

                                         

கம்பன் கழகம், சூலை 2015 - 56 ஆம்கூட்டத்தின் அழைப்பிதழ்


                                            கம்பன் கழகம், காரைக்குடி

                                              56 ஆம் கூட்டம்

அன்புடையீர் ,
                          வணக்கம்

                                             கம்பன் புகழ் பாடிக் கன்னித்தமிழ் வளர்க்கும் சூலை மாதக் கூட்டம் வரும் 4-7-2015 ஆம் நாள் சனிக்கிழமை மாலை 6.00 மணிக்கு கம்பன் மணி மண்டபத்தில் நடைபெறும் என்று அறிவித்திருந்த அறிவிப்பில் இடம் மாற்றம்  செய்யப்பெற்றுள்ளது. இந்நிகழ்ச்சி அதே நாளில்  காரைக்குடி நகரின் மையத்தில் உள்ள கல்லுக்கட்டி மேற்கில் அமைந்துள்ள கிருஷ்ணன் கோயிலை அடுத்துள்ள ஸ்ரீ கிருஷ்ணா கல்யாண மண்டபத்தில் நடைபெறும்.

                                           

மாலை 6.00 மணி - இறைவணக்கம்- செல்வி எம். கவிதா

 6.05 மணி - வரவேற்புரை

6.10.  மணி - சிற்றுரை- கம்பனில் அறிவியல்-
                                              செல்வி. எஸ்.கே. கிருத்திகா

6.25.மணி- கம்பனில் அழகியல்- பேருரை
                       முனைவர் இராம. சௌந்தரவல்லி

7.40 மணி - சுவைஞர் கலந்துரையாடல்

7..55 மணி நன்றியுரை
 8.00 மணி - சிற்றுண்டி

கம்பன் புகழ் பருகிக் கன்னித்தமிழ் வளர்க்க அன்பர்கள் யாவரும் வருக.

அன்பும் பணிவுமுள்ள
கம்பன் கழகத்தார்

--------------------------------------------------------------------------------------
நிகழ்ச்சி உதவி. காளையார் மங்கலம் திரு. சொ. ராம. கண்ணப்பன் .பி.இ. (தலைமைப் பொறியாளர், (பணிநிறைவு), நெடுஞ்சாலைத்துறை) - திருமதி ஆர். மீனாட்சி தம்பதியருக்கும் அவர்தம் குடும்பத்தாருக்கும் பல்லாண்டு, பல்லாண்டு.




செவ்வாய், ஜூன் 16, 2015

சங்க கால கல்வி இயக்கங்கள்





சங்ககாலத் தமிழகத்தில் தமிழ் ஆட்சி மொழியாக, பயிற்றுமொழியாக, இலக்கிய மொழியாக விளங்கியிருந்திருக்கிறது. தமிழகம் அப்போது பெற்றிருந்த அரசியல் சுதந்திரத்தினால் தமிழ்நாடெங்கும் தமிழே ஆட்சிமொழியாகவும், கல்வி மொழியாகவும் மற்றும் சமயம் வாணிகம் போன்ற எல்லாத்துறைகளிலும் பொது மொழியாகவும் விளங்கி வந்தது (மா. ராச மாணிக்கனார், சங்ககால தமிழகத்தில் முதல் அறிவொளி இயக்கம், வரலாறு இதழ், 1996) என்று சங்ககாலத்தில் தமிழே எல்லாத் துறைகளிலும் பயன்பாட்டில் இருந்தது என்ற மா. இராச மாணிக்கனார் கருத்து தமிழ்ச் சங்ககாலத்தில் பெற்றிருந்த பொதுமொழித் தன்மையை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது. சங்ககாலக் கல்விமுறையிலும் தமிழுக்கு உயர்வர்ன இடம் இருந்துள்ளது. தமிழைக் கற்பிக்க, சமயங்களைக் கற்பிக்க, அறங்களைக் கற்பிக்க இவற்றை வழிநடத்த அமைப்புகள் பல இருந்துள்ளன.

சங்கம் என்ற அமைப்பே பலர் கூடி விவாதிக்கும் பாங்குடையது. இதுதவிர மன்றம், சான்றோர் அவை, அறம் கூர் அவையம், சமணப்பள்ளி, பௌத்தப்பள்ளி, அந்தணர் பள்ளி போன்ற பல்வேறு அமைப்புகள் சங்ககாலத்தில் கற்பித்தல் பணியைச் செய்து வந்துள்ளன. இவற்றின் பணிகளை மதிப்பிடுவதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

சங்கம் என்ற அமைப்பு

சங்கம் என்ற அமைப்பு இருந்தது என்றும் இல்லை என்றும் இருவேறு கருத்துகள் அறிஞர்களிடத்தில் இக்காலத்தும் நிலவி வருகின்றது. சங்கம் என்ற அமைப்பு இருந்தமைக்கான பல சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன சொல்லாராய்ச்சியும், இலக்கிய ஆராய்ச்சிகளும் சங்கம் என்ற அமைப்பில் நிகழ்த்தப்பெற்றுள்ளன என்பதற்குப் பல சான்றுகள் சங்க இலக்கியங்களிலே உள்ளன.

“தொல்லாணை நல்லாசிரியர்
புணர் கூட்டுண்ட புகழ் சால் சிறப்பின்
நிலந்தரு திருவின் நெடியோன் போல
வியப்பும் சால்பும் செம்மை சான்றோர்
பலர் வாய்ப்புகர் அறு சிறப்பின் தோன்றி
அரிய தந்து குடி அகற்றி
பெரிய கற்று இசை விளக்கி ” (மதுரைக் காஞ்சி, 761-767)

என்ற இலக்கிய அடிகள் நல்லாசிரியரைச் சார்ந்து கற்கும் நடைமுறையை விளக்குவதாக உள்ளது.

மாங்குடி மருதனார் பாடிய நெடும்பாடல் மதுரைக்காஞ்சியாகும். இம்மதுரைக்காஞ்சியின் பாட்டுடைத்தலைவனாக விளங்குபவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் ஆவான். இவனை அறம் செய்யத் தூண்டும் வகையில் மதுரைக்காஞ்சி பாடப்படுகின்றது. அவனுக்கு அவன் முன்னோனான பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியைப் போல அறம் செய்ய ஆசிரியர்களை நாடச் சொல்கின்றது இப்பகுதி.


நல்ஆசிரியர்கள் விவாதிக்கும் மன்றம் இருந்ததையும், அதற்கு உரிய கொடி அம்மன்றத்தின் வெளியில் கட்டப்பெற்றிருந்ததையும் பட்டினப் பாலை பின்வருமடியில் பதிவு செய்கின்றது.

“பல் கேள்வித் துறைபோகிய
தொல் ஆணை நல்லாசிரியர்
உறழ் குறித்து எடுத்த உருகெழு கொடியும்” (பட்டினப்பாலை, 169-171)

என்ற இந்தப் பகுதியல் உறழ் என்பதற்கு வாது என்று பொருள் கொண்டு வாதினை வெளிப்படுத்தும் கொடி பூம்புகார் நகரில் கட்டப்பெற்றிருந்தது என்பதை உணரமுடிகின்றது.

மாங்குடி மருதனார் தமிழ்ச்சங்கத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தார் என்பதைப் புறநானூற்றின் பாடல் ஒன்று பதிவு செய்கின்றது.

“ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலைவனாக
உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பின்
புலவர் பாடாது வரைக என் நிலவரை” ( புறநானூறு, 72)

என்ற இப்பாடலில் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் தன் வஞ்சினத்தைக் கூறுகின்றான். மதுரைக்காஞ்சியை இவன் மீது மாங்குடி மருதனார் பாட, மாங்குடி மருதானர் பற்றி இவ்வரசன் புறநானூற்றில் பாடியிருப்பது இங்கு எண்ணிப் பார்க்கத்தக்கது. இருவர் கூற்றிலும் கல்வி நடைமுறை செயல்பட்டுள்ளது என்பது தெளிவு.

பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை மாங்குடி மருதனார் கேள்வி வல்ல அறிஞர்களிடத்தில் பாடம் கேட்கச் சொல்லுகிறார். மாங்குடி மருதன் முதலானாவர்கள் நான் வெற்றி பெறாவிட்டால் என்னைப் பாடவேண்டாம் என்று இவன் பாடுகிறான். இத்தொடர்பு காரணமாக சங்ககாலத்தில் தமிழ் சார்ந்த கூட்டமைப்பு ஒன்று மதுரையில் இருந்தது என்பது தெரியவருகிறது.

சங்கத்தில் சொல் புதிது படைக்கும் ஆற்றல் ஆராயப்பெற்றது என்பதையும் சில சங்கப்பாடல்கள் பதிவு செய்துள்ளன.

“நிலனாவிற்றி இதரிதரூஉம் நீண்மாடக் கூடலார்
புலனாவிற் பிறந்த சொற்புதிது உண்ணும் பொழுதன்றோ” (கலித்தொகை 35:17-19)

என்ற பகுதியில் சங்கத்தில் நடைபெற்றச் செயல்பாடுகள் எடுத்துரைக்கப்பெற்றுள்ளன. இதே தொகுப்பில் மற்றொரு பாடலில்

“பொதுமொழி பிறர்க்கின்றி முழுதாளுஞ் செல்வர்க்கு
மதிமொழி இடன்மாலை விளைவர்போல் வல்லவர்
செதுமொழி சீத்த செவி செறுவாக
முதுமொழி நீராப் புலன் நா உழவர்
புது மொழி கூட்டுண்ணும் புரிசை கூழ் புனல் ஊர!” (கலித்தொகை:68:1-5)

என்ற குறிப்பு காணப்படுகிறது. முதல் பாடலில் உள்ள சொற்புதிது உண்ணும் என்ற தொடரும், அடுத்த பாடலில் உள்ள புதுமொழி கூட்டுண்ணும் என்ற தொடரும் ஏறக்குறைய ஒரே சாயல் வாய்ந்தன. புதிய பாடல்கள் அரங்கேறும் இடமாகச் சங்கம் இருந்துள்ளது. அந்நகர் சார்ந்தவன் தலைவன் என்பதாகக் கலித்தொகை குறிக்கின்றது.

இப்பாடல்களில் வழியாகச் சங்கத்தின் செயல்பாடுகள் அறிந்து கொள்ளத்தக்கனவாக உள்ளன.

இவை தவிர மதுரைக்கும் தமிழுக்கும் உள்ள தொடர்பினை

“தமிழ் நிலைபெற்ற தாங்கரு மரபின் மகிழ்நனை மருங்கின் மதுரை”(சிறுபாணாற்றுப்படை, 66-67), “இமிழ் குரல் முரசம் மூன்றுடன் நாளும் தமிழ்கெழு கூடல் தண்கோல் வேந்தே” (புறநானூறு 58) என்ற பாடலடிகள் சுட்டி நிற்கின்றன.

இக்கருத்துகள் வழியாக பாண்டி நாட்டில் மதுரையில் தமிழ்ச்சங்கம் இருந்தது என்பதை அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது. மேலும் இத்தமிழ்ச்சங்கத்தில் புதுச்சொல் புணர்க்கும் தன்மையில் செயல்பாடுகள் இருந்துள்ளன என்பதும் உறுதியாகின்றது. சங்கம் என்ற அமைப்பு தமிழ்ப்புலவர்கள் ஒன்றாய் இருந்து தமிழ் ஆய்ந்த இடம் என்பதன் காரணமாக அதுவே முதலில் தோன்றிய தமிழமைப்பு, தமிழ்க் கற்றல் அமைப்பு என்பது கருதத்தக்கது.

முதற்சங்கம், இடைச்சங்கம், கடைச்சங்கம் என்ற முச்சங்கங்கள் இருந்தன என்று இறையனார் களவியல் உரை சுட்டுகின்றது. அவை பற்றிய சிற்சில குறிப்புகள் பின்வருமாறு.

தலைச்சங்கம்

தென்மதுரையில் தலைச்சங்கம் தோற்றுவிக்கப்பெற்றுள்ளது. இது நான்காயிரத்து நானூற்று நாற்பது ஆண்டுகள் நிலவியது என்று குறிக்கப் பெறுகின்றது. அகத்தியர், திரிபுரம் எரித்த விரிசடைக்கடவுள், முருகவேள், முரஞ்சியூர் முடிநாகனார் போன்ற ஐநூற்று நாற்பத்தொன்பது பேர் உறுப்பினர்களாக இருந்துள்ளனர். இச்சங்கத்தைக் காய்சினவழுதி முதல் கடுங்கோன் வரை என்பத்தொன்பது பாண்டிய மன்னர்களால் இச்சங்கம் பாதுகாக்கப்பெற்றது. முதுநாரை, முதுகுருகு, அகத்தியம் ஆகியன இச்சங்கத்தில் இயற்றப்பெற்ற நூல்களில் சிலவாகும். இச்சங்கம் கடல்கோள் காரணமாக அழிந்தது.

இடைச்சங்கம்

தலைச்சங்கம் அழிவுற்ற நிலையில் அக்காலத்தில் அழிவுறாத பகுதியா விளங்கிய கபடாபுரத்தில் இரண்டாம் சங்கம் தோற்றுவிக்கப்பெற்றது. அகத்தியர், தொல்காப்பியர், திரையன் மாறன், கீரந்தை போன்ற பலர் இதனுள் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். மூவாயிரத்து எழுநூறு புலவர்கள் இதனுள் இருந்தாகவும் குறிக்கப்பெறுகிறது. இசை நுணுக்கம், தொல்காப்பியம், பூதபுராணம் ஆகியன இச்சங்கத்தில் இருந்து வெளிப்போந்த நூல்களாகும். இதனை வெண்டேர் செழியன் முதல் முடந்திருமாறன் வரை ஐம்பத்தொன்பது அரசர்கள் பாதுகாத்துள்ளனர். இச்சங்கத்தையும் கடல் கொண்டது.


கடைச்சங்கம்

தற்போதைய மதுரையான உத்தர மதுரையில் இரு சங்கங்கள் அழிவுற்ற நிலையில் மூன்றாம் தமிழ்ச்சங்கம் நிறுவப்பெற்றது. சிறுமேதாவியார், சேந்தம் பூதனார், மதுரை ஆசிரியர் நல்லந்துவனார், மருதனிள நாகனார், நக்கீரன் போன்ற பலர் இதனுள் அமைந்திருந்தனர். இவர்கள் படைத்த எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டுகள் இன்றைய சங்க இலக்கியத் தொகுப்புகளாக விளங்குகின்றன.

இச்செய்திகள் இறையனார் களவியல் உரையால் அறிந்து கொள்ளப்பெற்றனவாகும். இவற்றின் வழியாகத் தமிழ் ஆய்ந்த நிறுவன அமைப்பாகச் சங்கங்கள் விளங்கியமை தெரியவருகிறது.

குறுந்தொகையின் முதல் பாடல் இறையனார் பெயரால் அமைந்துள்ளது. இப்பாடலில் பயின்று வந்துள்ள “அஞ்சிறைத் தும்பி, காமம் செப்பது கண்டது மொழிமோ”(குறுந்தொகை-1) என்ற பகுதி ஆராய்ச்சியானது கண்டு ஆராய்ந்து பெற்ற முடிவுகள் என்பதையும் அதனுள்ள தன் விருப்பம் சார்ந்த முடிவுகள் இருக்கக் கூடாது என்பதையும் காட்டுவதாக உள்ளது.

பள்ளி என்ற அமைப்பு

பள்ளி என்ற நிலையில் தமிழ் வளர்த்த அமைப்புகள் சில செயல்பட்டுள்ளன. பள்ளி என்பது சமண சமயத்தவர்கள் உண்டு உறையும் இடங்கள் ஆகும். இவ்விடங்கள் பகல் பொழுதுகளில் கற்பிக்கும் மையங்களாக விளங்கியுள்ளன. உண்டு உறைந்துக் கற்கும் வழக்கமும் இங்கு இருந்துள்ளன.

மதுரைக்காஞ்சியில் பள்ளிகள் பற்றிய பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. பௌத்தப் பள்ளி, அந்தணர் பள்ளி, அமண் (சமணர்) பள்ளி ஆகிய பள்ளிகள் இருந்தனவாகக் குறிக்கப்படுகின்றன. அவை பற்றிய விளக்கங்களையும் மதுரைக்காஞ்சியில் காணமுடிகின்றது.

பௌத்தப்பள்ளி “திண்கதிர் மதாணி ஒண்குறு மாக்களை
ஓம்பினர்த் தழீஇத் தாம் புணர்ந்து முயங்கித்
தாதணி தாமரைப் போதுபிடித் தாங்குத்
தாமும் அவரும் ஓராங்கு விளங்கக்
காமர் கவினிய பேரிளம் பெண்டீர்
பூவினர் புகையினர் தொடுவனர் பழிச்சி
சிறந்து புறங்காக்கும் கடவுள் பள்ளியும்” (மதுரைக்காஞ்சி, 461-467)

என்ற பகுதியில் பௌத்தப்பள்ளி பற்றிய குறிப்பு இடம் பெற்றுள்ளது. பேரிளம் பெண்கள் தன் குழந்தைகளைத் தவறவிட்டுவிடாதபடி பௌத்தப்பள்ளிக்குள் நுழைந்து, பூவும் புகையும் இட்டுச்சென்றனர் என்ற செய்தி இப்பாடலடிகளில் இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பௌத்தப்பள்ளியில் கல்விச் செயல்பாடுகளும் நிகழந்துள்ளன. வழிபாடு இயற்றப் பெண்கள் சென்றனர் என்றபோது, அவ்வழிபாடுகளை நிகழ்த்த உரியவர்கள் இருப்பர், அவர்களுக்குப் பௌத்தக்கல்வி போதிக்கப் பெற்றிருக்கும் என்பது உள்ளுணர்ந்து பெற வேண்டிய செய்தியாகும்.

அந்தணர் பள்ளி

சங்க காலத்தில் இருந்த அந்தணர் பள்ளியில் வேதம் விளங்கப்பாடப் பெற்றுள்ளது. அறவழி பிறழாது, அன்புடை நெஞ்சத்துடன் குன்றிலிருந்துக் குடையப்பெற்ற இடத்தில் இருந்துகொண்டு வீட்டுலகை எண்ணித் தம் செயல்களைச் செய்து கொண்டு அங்கு அந்தணர்கள் இருந்தனர் என்று மதுரைக்காஞ்சி குறிக்கின்றது.

“சிறந்த வேதம் விளங்கப்பாடி
விழுச்சீர் எய்திய ஒழுக்கமொடு புணர்ந்து
நிலமமர் வையத்து ஒருதாம் ஆகி
உயர்நிலை உலகம் இவணின்று எய்தும்
அறநெறி பிழையா அன்புடை நெஞ்சின்
பெரியோர் மேஎய் இனிதின் உறையும்
குன்றுகுயின் றன்ன அந்தணர்ப் பள்ளியும்” (மதுரைக்காஞ்சி, 268-274)

என்ற இப்பகுதி அந்தணப்பள்ளியின் அமைப்பினைக் காட்டுகின்றது.

அமண் பள்ளி

“வண்டுபடப் பழுநிய தேனார் தோற்றத்து
பூவம் புகையும் சாவகர் பழிச்சக்
சென்ற காலமும் வரூஉம் அமயமும்
இன்றிவண் தோன்றிய ஒழுக்கமொடு நன்குணர்ந்து
வானமும் நிலனும் தாம் முழுதுஉணரும்
சான்ற கொள்கைச் சாயா யாக்கை
ஆன்று அடங்கு அறிஞர் செறிந்தனர் நோன்மார்
கல்பொளிந்தன்ன இட்டுவாய்க் கரண்டைப்
பல்புரிச் சிமிலி நாற்று நல்குவரக்
கயம்கண்டன்ன வயங்குடை நகரத்துச்
செம்பு இயன்றன்ன செஞ்சுவர் புனைந்து
நோக்குவிசை தவிர்ப்ப மேக்குயர்ந்து ஓங்கி
இறும்பூது சான்ற நறும்பூஞ் சேக்கையும்
குன்றுபல குழீஇப் பொலிவன தோன்ற” (மதுரைக்காஞ்சி, 475-488)

என்ற இப்பாடலடிகளில் மதுரைக்காஞ்சியின் காலத்தில் இருந்து சமணப் பள்ளிப் பற்றிய குறிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன.

அமண் பள்ளியில் சாகவர் மலர், புகை கொண்டு வழிபட்டனர். இப்பள்ளியில் முக்காலமும் உணர்ந்தோர் இருந்தனர். இவர்கள் விரதங்கள் இருந்த வானுலகடைய முயல்பவர்கள். கற்று அறிந்த அறிஞர்கள் பலர் அங்கு இருந்தனர். பல குண்டிகைகள் கயிறுகளில் தொங்கவிடப்பெற்றிருந்தன. செம்பு போன்ற சுவரில் பல ஓவியங்கள் பதிய வைக்கப்பெற்றிருந்தன. இப்பள்ளிகள் குன்றுகள் பல தொடர்ந்து இருந்தது போல இருந்தன.

இக்குறிப்புகள் வழியாக சமண சமயப் பள்ளிகள் அக்காலத்தில் ஆளுமை பெற்றிருந்தன என்பது தெரியவருகின்றது. மற்றையன ஒன்று என்ற அளவில் இருக்க இவை பல்கிப் பெருகி இருந்துள்ளன. இங்குச் சமயக் கல்வி நடைபெற்று வந்துள்ளது. புறநானூற்றில் பள்ளி பற்றி ஒரு குறிப்பு காணப்படுகிறது.

“அலங்குகதிர் சுமந்த கலங்கற் சூழி
நிலை தளர்வு தொலைந்த ஒலுகுநிலைப் பல்காற்
பொது-யில் ஒரு சிறை பள்ளி ஆக” (புறநானூறு, 375: 1-3)

என்ற குறிப்பு இங்குக் கவனிக்கத்தக்கது. பள்ளி என்பது மன்றத்தின் ஒரு பகுதியாக சங்ககாலத்தில் இருந்துள்ளது. மன்றம் என்பது பொதுஇடம். அங்கு பொதுநிகழ்வுகள் நடைபெறும். இதனை ஒட்டியே பள்ளி அமைந்திருக்கின்றது. இப்பள்ளியில் பாணர்கள் பலர் ஒன்று கூடுவது நடைபெறுவதுண்டு.

“முழாஅரைப் போந்தை அரவாய் மாமடல்
நாளும் போழும் கிணையொடு சுருக்கி
ஏரின் வாழ்நர் குடிமுறை புகாஅ
ஊழ் இரந்து உண்ணும் உயவல் வாழ்வைப்
புரவு எதிரந்து கொள்ளும் சான்றோர் யார்? (புறநானூறு. 375: 4-9)

என்ற தொடர்ச்சி பாணரின் வாழ்வியல்பை விளக்குவதாக உள்ளது. பனைநார், பனங்குறுத்து இவற்றைக் கிணையொடு சேர்த்துக்கட்டி, ஏர் ஓட்டி வாழும் உழவர் இடத்தில் புகுந்து இரந்துண்ணும் வாழ்க்கையை உடையவர் பாணர் என்று இப்பாடல் காட்டுகின்றது. அவர்கள் தங்க இடம் இல்லாது பள்ளியில் தங்கியுள்ளனர்.

இவ்வகையில் பள்ளி என்ற அமைப்பும் கல்வி வளர்க்கும் அமைப்பாக விளங்கியுள்ளது.

மன்றம்

பள்ளி போன்ற அமைப்புகளில் கற்ற பாடங்களை ஒருநாள் மன்றத்தில் ஏற்றி அக்காலத்தில் உயர்வு கண்டுள்ளனர் தமிழர். மன்றத்தில் கல்விச்சிறப்பு, போர்ப்படைப் பயிற்சி, நாடகம் போன்றன அரங்கேறியுள்ளன. இவ்வாறு கல கலைகள் அரங்கேறும் இடமாக மன்றம் இருந்துள்ளது. குறுந்தொகையில் ஒருபாடல் இம்மன்றத்தைப் பற்றிக் குறிக்கின்றது.

“அன்னாய் இவன் ஓர் இளம் மாணாக்கன்
தன் ஊர் மன்றத்து என்னன் கொல்லோ?
இரந்தூண் நிரம்பா மேனியொடு
விருந்தின் ஊரும் பெருஞ் செம்மலனே”(குறுந்தொகை, 32: )

இப்பாடலில் உள்ள இளம் மாணக்கன் என்ற சங்க காலம் முதல் பொருள் மாறாமல் படிக்கும் பிள்ளைகளுக்கு உரியனவாகவே விளங்கி வந்துள்ளது.இப்பாடல் இளம் வயது பாணன் ஒருவனைப் பற்றிச் சொன்ன பாடல் ஆகும். வாயிலாக வந்த இளம் பாணனை முன்வைத்து வாயில் நேர்வதாக இப்பாடல் பாடப்பெற்றுள்ளது.

தற்காலத்தில் இளம் தோற்றத்துடன் விளங்கும் இப்பாணன் தற்காலத்தில் இரந்து உண்டு, கல்வி கற்கும் நிலையில் உள்ளான். இவனே எதிர்காலத்தில் வயது கல்வி ஆகிய வளர்ந்து எதிர்காலத்தி;ல் செம்மலாக வரக் கூடும். யானை, குதிரை, தேர், பொன்னணி ஆகியவற்றைப் பெறப்போகின்றவனாக இவன் அமையலாம். எனவே இவனைப் புறந்தள்ள வேண்டாம் என்பது பாடலின் பொருள். கற்கும்போது இரந்து உண்டாலும் பரவாயில்லை. கற்கவேண்டும் என்ற சிந்தனை இப்பாடலில் அமைந்துள்ளது.
சான்றோர் அவை

சான்றோர் பலர் ஊர்தோறும் இருந்துள்ளனர். அவர்களிடத்தில் தன் பிள்ளைகளை அனுப்பிக் கற்கச் செய்யும் மேன்மை சங்க காலத்தில் இருந்துள்ளது. சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே(பொன்முடியார், புறநானூறு, 312) என்ற பாடல் இதனை விளக்கும். “ஆன்று அவிந்து அடங்கிய கொள்கைச் சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே”(பிசிராந்தையார், புறநானூறு, 191) என்ற பாடலிலும் சான்றோர் அவை ஊர்தோறும் இருந்தமை தெரியவருகிறது. சான்றோர்களை அழைத்து “நல்லது செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும் அல்லது செய்தல் ஓம்புமின்” (நரிவெரூஉத் தலையார், புறநானூறு 195)என்று குறிப்பிடுகின்றது.

அறங்கூர் அவையம், காவிதி மாக்கள், நாற்பெருங்குழு போன்ற குழுக்கள் அறங்களை அரசனுக்குக் கற்பித்தன என்ற செய்தி மதுரைக்காஞ்சியில் உள்ளது.

“அச்சமும் அவலமும் ஆர்வமும் நீங்கி
செற்றமும் உவகையும் செய்யாது காத்து
ஞெமன் கோல் அன்ன செம்மைத்து ஆகி
சிறந்த கொள்கை அறம் கூறு அவையம்” (மதுரைக்காஞ்சி 489-493)

என்ற பகுதியில் அறம் கூர் அவையத்தாரின் சிறப்புகள் காட்டப்பெறுகின்றன. அச்சம், அவலம், ஆர்வம், செற்றம், உவகை ஆகியவற்றிற்கு இடமளிக்காமல், யமன் கோல் போல் அறம் உரைப்பவர்கள் அடங்கிய சபை அறங்கூறு அவையம் எனப்பட்டுள்ளது.

“நன்றும் தீதும் கண்டு ஆய்ந்து அடக்கி
அன்பும் அறனும் ஒழியாது காத்து
பழி ஒரீஇ உயர்ந்து பாய் புகழ் நிறைந்த
செம்மை சான்ற காவிதி மாக்கள்” (மதுரைக்காஞ்சி, 496-499)

என்று மன்னர்க்கு அறிவுரை வழங்கும் நிலையில் காவிதி மாக்கள் இருந்துள்ளனர்.

நாற்பெருங்குழு என்ற ஒன்றும் இருந்துள்ளது.

“மழை ஒழுக்கு அறாஅப் பிழையா விளையுள்
பழையன் மோகூர் அவையகம் விளங்க
நான்மொழிக் கோசர் தோன்றியன்ன
தாம் மேஎந் தோன்றிய நாற்பெருங்குழுவும்” (மதுரைக்காஞ்சி,507-510)

என்ற பகுதி நாற்பெருங்குழுவின் நேர்மையைக் காட்டுகின்றது. இவர்கள் நூலறிவு பெற்றவர்கள் என்பதும் மன்னருக்குத் தக்க நேரத்தில் அறிவு வளப்படுத்துவர்கள் என்பதும் குறிக்கத்தக்கது.

தனிமனித கற்பித்தல்

தனிமனிதர்கள் சிலரும் கல்வி, கேள்விகளில் சிறந்து விளங்கியுள்ளனர். புறநானூற்றில் நாலை கிழவன் நாகன் என்ற ஒருவரைப் பற்றிய குறிப்பு காணப்படுகிறது.

“ஞால மீமிசை வள்ளியோர் மாய்ந்தென
ஏலாது கவிழ்ந்த என் இரவல் மண்டை
மலர்ப்போர் யார் என வினவலின் மலைந்தோர்
விசிபிணி முரசமொடு மண்பல தந்த
திருவீழ் நுண்பூண் பாண்டியன் மறவன்
படைவேண்டுவழி வாள் உதவியும்
வினைவேண்டுவழி அறிவு உதவியும்
வேண்டுப வேண்டுப வேந்தன் தேஎத்து
அசைநுகம் படாத ஆண்தகை உள்ளத்து
தோலா நல் இசை நாலைகிழவன்
பருந்து பசி தீர்க்கும் நற்போர்த்
திருந்துவேல் நாகற் கூறினர் பலரே” (புறநானூறு 179)

என்ற இப்பாடல் நாலைகிழவன் நாகன் என்பவனின் சிறப்பினை எடுத்துரைப்பதாகும். இவன் மன்னர்க்குப் படைவேண்டும் படைதருபவனாகவும், வினை முடிக்க அறிவு உதவி செய்பவனாகவும் இருந்துள்ளான். இதன் காரணமாகத் துறைசார் அறிஞர்கள் அக்காலத்தும் இருந்தனர் என்பது தெரியவருகின்றது.

கபிலர் ஆரிய அரசன் பிரகதத்தனுக்குத் தமிழ் அறிவிக்கப் பாடியது குறிஞ்சிப்பாட்டு என்ற குறிப்பால் அரசர் ஒருவருக்கு புலவர் ஒருவர் தமிழ் அறிவித்துள்ளார் என்பது தெரியவருகின்றது. இதன் காரணமாகத் தனி ஆளுமை மிக்க அறிஞர்களிடத்தில் துறைசார் அறிவினைப் பெறுவது என்ற முறையில் சங்க காலத்தில் கல்வி இயக்கம் நடைபெற்றுள்ளது என்று அறிய முடிகின்றது.

கல்வியால் வரும் சிறப்பு

“உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
பிற்றை நிலை முனியாது கற்றல் நன்றே
பிறப்பு ஒர் அன்ன உடன் வயிற்று உள்ளும்
சிறப்பில் பாலால் தாயும் மனம் திரியும்
ஒரு குடிப் பிறந்த பல்லோருள்ளும்
மூத்தோன் வருக என்னாது அவருள்
அறிவுடையோன் ஆறு அரசும் செல்லும்
வேற்றுமை தெரிந்து நாற்பாலுள்ளும்
கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின்
மேற்பால் ஒருவனும் அவன் கண்படுமே” (புறநானூறு, 183)

என்ற ஆரியப்படை கடந்த நெடுஞ்செழியன் பாடிய பாடல் கல்வியின் சிறப்பினை கற்றல் சிறப்பினையும், கற்பித்தல் சிறப்பினையும் எடுத்து மொழிகின்றது.

தாயாக இருந்தாலும் அறிவுள்ள பிள்ளைக்கே முன்னுரிமை தருவாள். அறிவுடையவன் வழி அரசும் நடைபெறும். பிறப்பால் கீழ்மை பெற்றிருந்தாலும் கல்வி முன்னேற்றும் என்ற கருத்துகள் சங்ககாலத்தில் அனைத்துப் பிரிவினரும் கற்கும் நிலை பெற்றிரந்தனர் என்பது தெரியவருகிறது. ஆண், பெண், நால் பால் வருணத்தார் அனைவரும் கல்வி கற்றுள்ளனர். கற்றவர்கள் வழியில் அரசு நடைபெற்றுள்ளது. குடும்பத்திலும் கற்றவர்களே முன்நிறுத்தப்படுவார்கள்.

இவ்வாறு தமிழ் கல்வி மொழியாக விளங்கி அது அரசு மொழியாகவும் விளங்கிச் சிறந்துள்ளது என்பது சங்ககாலப் பாக்களின் வழியாக அறிந்து கொள்ளமுடிகின்றது.

நிறைவுரை

சங்க காலத்தில் பயிற்று மொழியாகத் தமிழே இருந்துள்ளது. படிப்புகள் அறிவு சார்ந்த படிப்புகள், வினைக்கல்வி என்ற முறையில் போர்க்கல்வி ஆகியன வழங்கப்பெற்றுள்ளன.

சங்கம், பள்ளி, மன்றம், தனிஅறிஞர் பயிற்சி ஆகியனச் சங்ககால கற்பித்தல் களங்களாக இருந்துள்ளன.

சங்கம் என்பது புதியதாகச் செய்யப்படும் தமிழ்ப்பனுவல்களை ஆராய்ந்து ஏற்கும் அமைப்பாகச் செயல்பட்டுள்ளது. இது முச்சங்கங்களாக விளங்கியுள்ளது.

மாங்குடி மருதனார் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனைப் பற்றிப் பாடிய மதுரைக்காஞ்சிப் பாடலும், தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் புறநானூற்றில் காட்டிய வஞ்சினமும் ஒன்றுக்கொன்று நெருங்கிய தொடர்புடையவை. இப்பாடல்களின் வழி ஆசிரிய மாணவ மாணவ ஆசிரிய நடைமுறையை அறிந்து கொள்ளமுடிகின்றது.

பள்ளி என்பது தங்கும் இடம் என்றாலும் அவ்விடத்தில் கலைகள், கல்வி சொல்லித்தரப்பெற்றுள்ளது. சமணப்பள்ளிகள் அதிக அளவில் சங்க காலத்தில் இருந்துள்ளன. அந்தணப் பள்ளி, பௌத்த பள்ளி ஆகியவை குறுகிய அளவில் இருந்துள்ளன.

மன்றம் என்பது கற்ற வித்தைகளை அரங்கேற்றும் இடமாக இருந்துள்ளது. கற்பவர்களை மாணாக்கன் என்றழைக்கும் நடைமுறை குறுந்தொகையிலேயே காணப்படுகிறது.

சான்றோர் அவை என்பது செயல்களைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கும் அவையாக இருந்துள்ளது. மன்னனுக்கு நாற்பெருங்குழு, காவிதிப் பட்டம் பெற்றோர், அறங்கூர் அவையம் ஆகியன அறக்கல்வியைப் போதித்துள்ளன.

தனிமனிதர்கள் அறிஞர்களாகத் திகழுகையில் அவர்களைச் சமுதாயம் அவ்வப்போது பயன்படுத்திக்கொண்டுள்ளது. நாலைக்கிழவன் என்பவனும், கபிலரும் இதற்குச் சான்றுகள்.

படிப்போர் பிற்றை நிலை முனியாது இரந்து கற்றாலும் அது ஏற்புடையதே ஆகும். கல்வியே ஏற்ற இறக்ககளை விடுத்து ஏற்றத்தை நோக்கிப் பயணிப்பது.

மொத்தத்தில் ஆண்,பெண், அனைத்துச் சாதியினரும் படிப்பறிவைப் பெறுகின்ற சமுதாயமாகச் சங்கச் சமுதாயம் இருந்துள்ளது.

திங்கள், ஜூன் 08, 2015

வெற்றிக்கொக்கு

11216346_840352649352269_429205382_n
வல்லமை இதழில் வெளியான புகைப்படக் கவிதைப் போட்டி பதினைந்தில் கலந்து  கொண்ட என் கவிதை

நீரலை
காற்றலை
இரண்டடிலும் அலையும் கொக்கு
காற்றின் சாட்சி
நீரின் காட்சி
வெள்ளை
நீலம்
இரண்டும்  நெகிழும்  நீர்வழி
கடலும் வானும்
கலக்கும்  பெருவெளி
காத்திருப்பும் முயற்சியும்
ஒன்றில் ஒன்று தொடரும்
வெற்றிடக் கொக்கு
ஒரே தாவலில்
வெற்றிக் கொக்காய் மாறும் தருணம்
எதுவும்
எழுந்தால்
இருக்கும் இடம் விட்டுப்
 பறந்தால்
சுகம்
உயரும்
உயரம்
காற்றின் விசிறி
கொக்கின் சிறகு
காலத்தின் பறத்தல்
நீரின் வேர்வை
குமிழும் குமிழி
முன்னும் பின்னும்
தொடரும் தொடர்க்காட்சிகள்
துண்டாய் நிற்கும்
புகைப்படம். 

பரிசுக்கு உரியதாக இக்கவிதை இல்லை என்றாலும் நல்ல விமர்சனத்தைத் தந்துள்ளது. 
யற்சி செய்து மேலே பறந்தால் ’வெற்றிடக் கொக்கும் வெற்றிக் கொக்காகும்’ என்று நயமிகு வார்த்தைகளால் நம்பிக்கை ஊட்டுகிறார் திரு(மிகு). பயணி. (பெயரைப் ’பயனி’ என்று பிழையாக எழுதியிருக்கிறீர்கள்.)
…வெள்ளைநீலம்இரண்டும்  நெகிழும்  நீர்வழி
கடலும் வானும்கலக்கும்  பெருவெளி
காத்திருப்பும் முயற்சியும்ஒன்றில் ஒன்று தொடரும்வெற்றிடக் கொக்குஒரே தாவலில்வெற்றிக் கொக்காய் மாறும் தருணம்
எதுவும்எழுந்தால்இருக்கும் இடம் விட்டுப்பறந்தால்சுகம்…


பயனி என்பது நான் கவிதை எழுதுகையில் சூட்டிக்கொண்ட பெயர். பழனியப்பன் என்ற பெயரில் உள்ள எழுத்துக்களைக் கொண்டே உருவாக்கப்பெற்ற என் புனைப்பெயர். எனவே சரியும் தவறும் என்னைப் பொறுத்தது. பயன் பெற்றவர் பயனி. 

கம்பரின் கடலணை – திருமாலின் பாம்பணை



kamban Ramanகடலில் கட்டப்பட்ட பழமையான பாலங்களுள் ஒன்றாக விளங்குவது இராமர் கட்டிய சேதுப்பாலம் ஆகும். வால்மீகி இராமாயணத்தில் இப்பாலம் குறித்த செய்திகள் இடம்பெற்றுள்ளன. கம்பராமாயணத்திலும் இப்பாலம் பற்றிய பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. நாசா என்ற அமெரிக்க நிறுவனம் இலங்கைக்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே பழங்காலத்தில் கடல்வழிப் பாலம் இருந்ததாக செயற்கைக்கோள் வரைபடத்தைச் சான்றாகக் காட்டுகின்றது. இசுலாமிய சமயத்தில் இலங்கைக்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே ஆதாம் பாலம் என்றொரு பாலம் இருந்ததாகக் குறிப்பு உள்ளது.
இராமர் இந்தியாவிலிருந்துப் புறப்பட்டு இலங்கை அடைந்து சீதையை மீட்டுவந்தார் என்ற கருத்தின்படி இலங்கைக்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையே பாலம் கட்டப்பட்டிருக்கிறது என்பது தொன்மவியல் அடிப்படையிலும், இக்கால தடய அறிவியல் அடிப்படையிலும் நிகழ்ந்துள்ளது என்பது உறுதியாகின்றது.
கம்பராமாயணத்தில் இராமர் பாலம் கட்டுவதற்கான முன் முயற்சிகளை எடுக்கிறார். வருணனை அழைத்துக் கடலை வற்றச் செய்யும்படி கேட்கிறார் இராமர். ஆனால் வருணனோ எண்ணில்லா உயிர்கள் இக்கடலில் வாழ்கின்றன. கடலை வற்றச் செய்வதால் அவை அழிந்து போக நேரும். எனவே ~கடல் மீது பாலம் கட்டிச் செல்க| என்று உரைக்கின்றான். தங்களால் கடல்மேல் கட்டப்படும் பாலத்தை எந்த இடைய+றும் வராமல் நான் பல்லாண்டுகள் காத்து நிற்பேன் என்று வருணன் மொழிகின்றான்.
கல் என வலித்து நிற்பின்
கணக்கு இலா உயிர்கள் எல்லாம்
ஒல்லையின் உவந்து வீயும்
இட்டது ஒன்று ஒழுகாவண்ணம்
எல்லையில் காலம் எல்லாம்
ஏந்துவென் எளிதின் எந்தாய்
செல்லுதி சேது என்று ஒன்று
இயற்றி என் சிரத்தின் என்றான்|| (பாடல். 6801)
என்ற இந்தப் பாடலில் வருணன்தான் முதன் முதலில் சேது என்ற பாலத்தை நிர்மாணிக்க இராமனுக்கு யோசனை கூறுவதாகக் காட்டப்பெற்றுள்ளது. மேலும் கடல் உயிரினங்கள் அழியாமல் காக்கும் வருணனின் சிந்தனை கம்பரின் சிந்தனை என்று கொள்வதில் தவறில்லை.
இதனை ஏற்றுக் கொண்ட இராமன் வானர சேனைகளைப் பார்த்துக் கடலில் பாலம் கட்ட ஆணையிடுகின்றான்.
நன்று இது புரிதும் அன்றே
நனிகடல் பெருமை நம்மால்
இன்று இது தீரும் என்னின்
எளியவரும் ப+தம் எல்லாம்
குன்று கொண்டு அடுக்கி
சேது குற்றுதிர் என்று கூறிச்
சென்றனன் இருக்கை நோக்கி
வருணனும் அருளிச் சென்றான்.||( 6802)
குன்றுகளை அடுக்கிச் சேதுபாலம் கட்ட இராமன் ஆணையிட்ட செய்தி கம்பராமாயணத்தில் இவ்வாறு குறிக்கப்படுகிறது. குன்றுகளை அடுக்கி, சேது பாலத்தை ஆழமாக நாட்டுவீர் என்பது இப்பாடலின் அடிப்படை பொருளாகும்.
இந்தத்திட்டத்தை நிறைவேற்ற சுக்ரீவனின் அவையில் உள்ள கட்டிடக் கலை வல்லவனான நளன் அழைக்கப்படுகிறான். வானரத் தச்சனான நளன் ~கடலில் பாலம் கட்ட வேண்டும் என்பது தானே என் பணி| என்று ஏற்று அதனைச் செய்ய முனைகின்றான். குறித்த காலத்தில் அதனை முடிக்கும் எண்ணத்துடன் அவன் செயல்பாடுகளைத் திட்டமிடுகிறான். வானரக் கூட்டங்களை மலைகளை எடுத்து வரக் கட்டளையிடச் சொல்லுகின்றான்.
காரியம் கடலினை அடைத்துக் கட்டலே
சூரியன் காதல சொல்லி யென்பல
மேருவும் அணுவும் ஓர் வேறு உறாவகை
ஏர் உற இயற்றுவென் கொணர்தி என்றான்|| ( 6805)
என்ற இந்தப் பாடலில் மேரு மலைகளும் மற்ற மலைகளும் மிகச் சிறு அணுவாக வேறாகதபடி ஒன்றிணைத்து நான் கடலில் அணைக கட்டுவேன் என்று நளன்; குறிப்பிடுகின்றான்.
வானரங்கள் பற்பல மலைகளைக் கொண்டு வந்துச் சேர்க்கின்றன. அவற்றை வாங்கி நளன் ஒன்றின்மீது ஒன்றாக அடுக்குகின்றான். அடுக்கிய மலைகளிலிருந்து மண் கரையாமல் ஒழுகாமல் வருணன் காக்கின்றான்.
முடுக்கினன் தருக என்று மூன்று கோடியர்
எடுக்கினும் அம்மலை ஒருகை ஏந்தியிட்டு
அடுக்கினன் தன் வலி காட்டி ஆழியை
நடுக்கினன் நளன் எனும் நவையில் நீங்கினான் (6810)
என்ற இப்பாடலில் நளனின் அணைகட்டும் சிறப்பு சுட்டப்படுகின்றது. நளனின் ஒரு கை மலைகளை வாங்குகிறது. மற்றொரு கை அவற்றை அடுக்குகிறது என்று அணைகட்டப்படும் அழகைக் கம்பர் காட்டுகின்றார்.
நளன் செய்த செயல்களை மற்றொரு பாடல் குறிக்கின்றது.
குலை கொளக் குறி நோக்கிய கொள்கையன்
சிலைகள் ஒக்க முறித்துச் செறித்து நேர்
மலைகள் ஒக்க அடுக்கி மணற் படத்
தலைகள் ஒக்கத் தடவும் தடக்கையால்||( 6848)
என்ற இந்தப்பாடலில் கடலில் அணை கட்டும் தொழில் நுட்பத்தை எடுத்துரைக்கிறார் கம்பர். மலைக்கற்களைச் சமமாக உடைத்து ஒன்றோடொன்று பொருந்த நெருக்கியும் நேரான மலைகளை ஒத்திருக்கும்படி அடுக்கியும், மலைகளின் மேல்புறம் ஒத்திருக்கும்படி மணலைக் கொண்டு மட்டம் செய்தும் அணையை நளன் கட்டினான் என்று கம்பர் குறிப்பிடுகின்றார்.
மேலும் மற்றொரு பாடலில்
தழுவி ஆயிர கோடியர் தாங்கிய
குழுவி வானரர் தந்த கிரிக்குலம்
எழுவின் நீள் கரத்து ஏற்றிட இற்று இடை
வழுவி வீழ்வன கால்களின் வாங்குவான்||(6849)
என்ற இந்தப்பாடலில் நளனின் அணைகட்டும் திறம் இன்னும் சிறப்பிக்கப்படுகிறது. கணைய மரம் போல தன் கைகளால் மலைகளை இடுக்கி அணைணை நளன் கட்டினான் என்ற இச்செய்தி அவன் மலைகளை அடுக்கி மரங்களை இடை இடையே கணைய மரங்களாகச் செருகிப் பாலம் கட்டினான் என்பதைப் புலப்படுத்துகின்றது.
உற்றதால் அணை ஓங்கல் இலங்கையை
முற்ற மூன்று பகல் இடை முற்றவும்
வெள்ள ஆர்ப்பு விசும்பு பிளந்ததால்
மற்று இவானம் பிறிது ஒரு வான்கொலோ (6867)
என்ற பாடல் நளன் பாலம் கட்டி முடித்ததைக் குறிப்பிடுகின்றது. மூன்று பகலில் அணை கட்டி முடிக்கப்பெற்றுள்ளது என்பது கம்பர் வாக்கு.
எய்தி, யோசனை ஈண்டு ஒரு நூறு உற
ஐ இரண்டின் அகலம் அமைந்திடச்
செய்ததால் அணை என்பது செப்பினர்
வையநாதன் சரணம் வணங்கியே||(6873)
என்ற இப்பாடல் அணையின் அகலம், நீளம் ஆகியவற்றை உரைப்பதாக உள்ளது, ஒரு நூறு யோசனை நீளமும், பத்து யோசனை அகலமும் கொண்டு இவ்வணை கட்டப்பெற்றுள்ளது என்பது கம்பர் வானரத் தலைவர்கள் வழியாக இராமனுக்கு அறிவிக்கும் அணை பற்றிய செய்தியாகும்.
இவ்வணையின் மீது இராமன் பயணிக்கின்றான். இதனைக் கம்பர் பின்வரும் பாடலில் காட்டுகின்றார்.
நெற்றியில் அரக்கர் பதி செல்ல நிறைநல்நூல்
கற்று உணரும் மாருதி கடைக்குழை வரத் தன்
வெற்றிபுனை தம்பியொரு பின்பு செல வீரப்
பொன் திரள்புயக் கருநிறக் களிறு போனான்|| ( 6878)
என்று இராமர் பாலத்தில் நடந்த காட்சியைக் கம்பர் வருணிக்கின்றார். நெற்றிப் பகுதியான முன்பகுதியில் வீடணன், நிறைவுப் பகுதியில் அனுமன், தம்பி இலக்குமன் உடன் வர களிறு போல இராமன் அணையைக் கடந்தான் என்ற இந்தக் காட்சி இலங்கை வெற்றிக்கு முன் உதாரணம் ஆகின்றது.
இவ்வாறு கடலில் பாலம் கட்டும் முறைமையை, தொழில் நுட்பத்தைக் கம்பர் பாடுவதன் வாயிலாக அவர் கடலில் அணைகட்டும் தொழில் நுட்பத்தை அறிந்து அதனைப் பாடியுள்ளார் என்பது தெரியவருகின்றது. இதன் காரணமாக கம்பரின் கடல்சார் அறிவும், அணைகட்டும் திறனும் வெளிப்படுகின்றன. கம்பரின் கடல் அணை அமைக்கும் ஆளுமையை இப்பாடல்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. இதன்வழி கம்பரின் பன்முக ஆளுமையில் ஒரு முக ஆளுமையாக கடலில் பாலம் கட்டுதல் என்ற ஆளுமை வெளிப்பட்டு நிற்கின்றது. கம்பர் கட்டிய கடலணை திருமாலின் பாம்பணைக்கு நேரானது என்று ஒப்புவைக்கப்படுகிறது.
நாடுகின்றது என் வேறு ஒன்று நாயகன்
தோடுசேர் குழலாள் துயர் நீங்குவான்
ஓடும் என் முதுகிட்டு என ஓங்கிய
சேடன் என்னப் பொலிந்தது சேதுவே (6868)
என்ற பாடலில் ஆதிசேடன் போல சேது கிடந்ததாம். ஆதிசேடனாகிய திருமாலின் பாம்பணை இங்குக் கம்பரின் கடலணையாகின்றது. ஆதிசேடனாகிய தான் அணையாக இருக்க இராமன் ஏன் மற்றொரு அணையை நாடுவது என ஆசிசேடனே சேது அணையாகக் கிடந்தான் என்று இப்பாடல் குறிப்பிடுகின்றது.
திருமால் எப்போதும் பாம்பணையில் இருப்பவன். இங்கு இராமன் அணையில்லாமல் இருப்பதன் காரணமாக சேது பாம்பணையாக மாறுகின்றது. கவிஞன் பாலம் பற்றிய கற்பனை அறிவியலை, தொன்மத்தை, அறத்தை, உதவியை எல்லாவற்றையும் சேர்த்து வலிமை தரத்தக்கது என்பது இதன்வழி தெரிகின்றது.

நன்றி திண்ணை இணைய இதழ்
 http://puthu.thinnai.com/?p=29413


சனி, ஜூன் 06, 2015

நகரத்தார்களின் எழுத்து ரசனை (எஸ்பி. வீஆர், சுப்பையா அவர்களின் கதைகள் பற்றிய மதிப்புரை)



நகரத்தார்களின் வருங்கால சமுதாயமான இளைஞர்கள் தற்போது பொறியாளர்களாக, மென்பொருள் வல்லுநர்களாக உருவாகி வருகிறார்கள்.நகரத்தார்களின்  பரம்பரைத் தொழிலான வட்டித்தொழில், வணிகத் தொழில் மற்ற இனக்குழுவினரின் ஆதிக்கத்தால் குறைவுபட்டுக்கொண்டே வருகிறது. இதுபோல கலைத்துறையிலும் நகரத்தார்களின் எண்ணிக்கை அருகியே வருகிறது. பேச்சு, எழுத்து, நாடகம், திரைத்துறை போன்றவற்றில் மிகுதியாக இருந்த நகரத்தார்கள் தற்காலத்தில் குறைந்த அளவிலேயே இருந்து வருகிறார்கள். இதற்குக் காரணம் கலைஞர்கள், எழுத்தாளர்கள் தங்களின் குழந்தைகளை தங்கள் பாதைக்கு வரச்சொல்லுவதில்லை. அக்குழந்தைகள் விரும்பும் பாதைகளுக்கு அக்குழந்தைகளை அனுப்பிவிடுகிறார்கள்.  
     எழுத்துத்துறையில் நம்பிக்கைக்குரிய நகரத்தார்களாகக் கண்ணதாசன், தமிழ்வாணன் போன்ற பிரபலங்கள் இருந்தும் தற்போது படைப்புத் துறை மிக வெற்றிடமாகவே இருக்கிறது. இக்குறையைப் போக்குபவர்களில் ஒருவர் எஸ்பி, வீஆர். சுப்பையா அவர்கள். செட்டிநாட்டு மண்வாசனைக் கதைகள் பலவற்றை எழுதி மூன்று தொகுதிகளாக வெளியிட்டுள்ள அவர்கள் எழுதிய சிறுகதைத் தொகுப்பான அப்பச்சி சொன்ன கதைகளை அவர் கைகளால் பெற்றுப் படிக்கும் பெருவாய்ப்பினைத் தற்போது கோவை சென்றிருந்தபோது பெற்றேன்.
     அவர் அப்பா சொன்ன கதைகள், அவரே புனைந்த கதைகள் என்று பலவும் குழுமிய கதைத்தொகுப்பு அத்தொகுப்பு. இதில் உள்ள பல கதைகள் அளவில் சிறிதானலும் சிந்தனையில் பெரியவை. குமுதம் வாசகராகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்ளும் எஸ்….வீஆர். சுப்பையா அவர்கள் குமுதம் இதழ்போலவே மாற்றி யோசித்துப் பல புதிய உத்திமுறைகளைக் கையாண்டு நிகழ்வுகளைக் கதையாக்கி உள்ளார்.
     கதை எழுதும்போதே பலப் பல சிந்தனைகள் அக்கதை நிகழ்வுகளுடன் ஒட்டி அவருக்கு நினைவிற்கு வருகின்றது. அவற்றைப் பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று வாசகருடன் தனக்கு ஒரு நீண்ட உறவை அவர் ஏற்படுத்திக்கொள்கிறார்.
     கதைகள் நிகழ்வுக் கோர்வைகளாக படிக்க இன்பம் தருவனவாக உள்ளன. பிள்ளைமார்களின் கதைகள், நகரத்தார்களின் கதைகள் , மற்ற இனத்தாரின் கதைகள் என்று பல சமுதாயம் சார்ந்த கதைகளாக இக்கதைகள் விளங்குகின்றன.
     சாமார்த்தியமான பேச்சு என்ற தலைப்பில் அமைந்த கதை நகரத்தார் மரபின் சின்னமான கழுத்திரு (கழுத்துரு) பற்றி அமைகிறது. குறிப்பாக திருமணத்தின்போது கழுத்திருவை பிற இடங்களில் இருந்து வாங்கிக் கட்டிக்கொள்வது என்ற நடைமுறையை முன்வைத்து இயங்கும் கதை இது. வெள்ளிக்கிழமை என்பதால் திருமணத்தில் கட்டி விட்டுத் தந்துவிடுவதாகச் சொல்லி வாங்கி வந்தக் கழுத்துருவை நாளைக்குத் தருவதாகச் சொல்லும் செய்திக்கு ‘‘நாலு மெத்தை போடுங்கள். எங்களுக்கு இரவு பலகாரம் ஏற்பாடு செய்யுங்கள். இரவு இங்குத் தங்கி காலையில் கழுத்திருவைத் தந்ததும் வாங்கிக்கொண்டு போகிறோம்’’ என்ற பதில் சாமார்த்திய பேச்சாக அமைகிறது. இந்தப் பதிலைக் கேட்டதும் மறுப்பு சொல்லாமால் வெள்ளிக்கிழமை என்றாலும் கழுத்திருவைத் தந்துவிடுவது நல்லது என்ற முடிவிற்கு வருகிறார் இக்கதையின் தலைவர்.  நகரத்தார்களில் கொடாக் கண்டர்களும், விடாக்கண்டர்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதே இக்கதை சொல்லவரும் செய்தி.
     தன் அனுபவமாக சுப்பையா அவர்கள் எழுதியுள்ள பர்மா பற்றிய கதை இத்தொகுப்பில் முக்கியமான கதை. நகரத்தார்கள் பர்மாவில் வாழ்ந்த செல்வ மிகு வாழ்க்கையின் சில பகுதிகளை இக்கதை சொல்கிறது. இதனைப் படிக்கும்போதே பர்மாவில் நகரத்தார்கள் இழந்த சொத்துகளின்  சோகம்    மனத்தை வருத்துகிறது. நகரத்தார்களின் மேலாண்மைக்கு வந்த சோதனையும், இந்திய அரசாங்கம் அதற்காக எந்த தீர்வையும் காணமால் விட்டுவிட்ட அரசியல் சிக்கலையும் மையமி்ட்டு எழுதப்பெற்ற கதை இது. பர்மாவில் சொத்து வைத்திருந்த நகரத்தார்களின் கண்ணீர் சாட்சியாக இக்கதை விளங்குகிறது. கதையின் பெயர் ‘எது பெரிய இழப்பு’ என்பது. ஆமாம் பர்மாவில் விட்டு வந்த சொத்துகள் மிகப்பெரிய இழப்பு.
     காசின் அருமை என்ற தலைப்பில் அமைந்த கதையும் நகரத்தார்களின் வருங்காலம் படிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான கதை.
     இத்தொகுப்பில் மிகச் சிறிய கதையாக அமைவது இக்கட்டான சூழ்நிலை என்ற கதை. ஆனால் மிக நுட்பமான கதை. மருத்துவர்கள் அதிகம் இல்லாத இந்தியா பற்றிய கதை. நாட்டுமருத்துவரான தன் மாமனாரிடம் தன் தொடைப்பகுதியில் வந்த கட்டியைக் காட்டவும் முடியாமல், அதன் வலியைப் பொறுக்கவும் முடியாமல் தவிக்கும் மருமகளின் இக்கட்டினைக் காட்டும் கதை.
     சுப்பையா அவர்கள் நல்ல கதை சொல்லியாகவும் விளங்குகிறார். கதை சொல்லி  என்றால் பழைய நாட்டுப்புறக் கதைகளைக் கேட்போர் வியக்கும்படி சொல்லும் முறையாகும். அது சுப்பையா அவர்களுக்கு கைவந்த கலையாக விளங்குகிறது. மேலும் அவரின் சொந்தக் கதைகளும் அவரின் படைப்புத்திறத்திற்குச் சான்றாக விளங்குகின்றன.
     இன்னும் பல கதைகளை அவர் வழங்கவேண்டும். ஒரே ஒரு வேண்டுகோள். குமுதம் இதழின் எழுத்துச் சாயல் சற்று அதிகமாக எழுத்தில் உள்ளது. அது தவறல்ல. அது உங்கள் சொந்த எழுத்தில் ஆளுமை செலுத்துவதைத் தவிர்த்து தங்களின் உண்மைச் சொருபத்தை எழுத்தில் வடியுங்கள். தொடரட்டும் உங்கள் எழுத்துப்பணி. சமுதாயப்பணி

     தேவகோட்டை பற்றிய நல்ல வலைதளத்தை நடத்தி வருகிறீர்கள். பல தகவல்களை நான் தேவகோட்டைக்கு வந்தபோது மற்றவரிடம் கேட்காமல் இத்தளம் மூலம் தெரிந்துகொண்டேன். உங்களை நேரில் பார்த்தமைக்கும், தங்களின் பழக்கம் கிடைத்தமைக்கும் மிக்க நன்றிகள். 

நூல் பற்றிய விபரம்
எஸ்வி, வீஆர். சுப்பையா, அப்பச்சி சொன்ன கதைகள், உமையாள் பதிப்பகம், 37 எஸ்.என். டி லே அவுட், நான்காம் வீதி, டாடாபாத், கோயமுத்தூர், 641012 (94443056624)

வெள்ளி, ஜூன் 05, 2015

கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் செவ்விலக்கியங்களை ஆராயத் துணை செய்யும் இணையத் தரவுகள்

செவ்வியல் இலக்கியங்களில் இலக்கிய நயம் காணுதல், உவமை, உருவக அழகு காணுதல் என்ற மரபு சார்ந்த இலக்கியத் திறனாய்வில் இருந்து வேறுபட்டு, மேலை நாட்டுச் சார்பால் கோட்பாட்டு அடிப்படையிலான திறனாய்வுகள் தற்காலத்தில் பெருகி வளரத் தொடங்கியுள்ளன. பல்வேறு வகையானத் திறனாய்வு முறைகளின் வழியாகச் சங்க இலக்கியங்களில் புதைந்து கிடக்கும் அரிய கருத்துகள் இத்திறனாய்வாளர்களால் வெளிவரச்செய்யப்பெற்றுள்ளன. இதன் காரணமாக தமிழ்த் திறனாய்வுலகில் புத்தொளி வீசத் தொடங்கியுள்ளது. இவ்வாய்வுகளுக்கும், ஆய்வு அணுகுமுறைகளுக்கும் உதவும் இணைய தளங்கள் பல உள்ளன. அவற்றினைப் பற்றிய அறிமுகத்தையும் அவ்விணைய தளங்களின் தரம் பற்றியும் மதிப்பிடுவதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.
கோட்பாடு – சொல் விளக்கம்:
கோட்பாடு என்பதை ஒரு கருத்தாக்கம் என்று பொருள் கொள்ளலாம். கோட்பாடு என்பதனைப் புரிந்து கொள்ள பின்வரும் எடுத்துக்காட்டு உதவும்.
கற்பு என்பது ஒரு கோட்பாடு. நடைமுறை வாழ்வில் நாம் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள கோட்பாடு. இதன் வாழ்வியல் நெறிமுறை என்னவென்றால், ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பதாகும். எனவே ஓர் ஆணும், ஒரு பெண்ணும் மட்டுமே, சமுதாய நிகழ்வாகிய திருமணச் சடங்கின் மூலம் இணைந்து வாழும் வாழ்க்கையே கற்புக் கோட்பாட்டினைக் கொண்டது என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு ஒவ்வொரு கொள்கையின் சிந்தனைத் தெளிவினாலும் – ஏற்றுக் கொள்ளல் என்பதாலும் – சமுதாய நிலைப்பாட்டினாலும் கோட்பாடுகள் உருவாகின்றன.
இவ்விரு மேற்கோள்களும் தமிழ் இணையப் கல்விக்கழகத்தின் இணையதளத்தின் நாட்டுப்புறவியல் பாடப் பகுதியில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவையாகும். தமிழ் ஆய்வுகளின் அடிப்படைகளைத், தமிழ்க்கல்வியின் அடிப்படை நிலைகளை அறிந்து கொள்ளத் தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் இணையதளம் பயன்படுகின்றது. இத்தளம் தனக்கென ஒரு விரிந்த நூலகத்தையும், தமிழ்ப் பட்டப்படிப்பின் தரத்திற்கான பாடங்களையும் கொண்டு விளங்குகின்றது
கோட்பாடு வகைகள்:
கோட்பாட்டின் வகைகளைப் பின்வருமாறுப் பட்டியலிடுகின்றது விக்கிப்பீடியா தளம்.
அறவியல் திறனாய்வு
பெண்ணியத் திறனாய்வு
அமைப்பியல் திறனாய்வு
பின் அமைப்பியத் திறனாய்வு
பின்நவீனத்துவத் திறனாய்வு
நவீனத்துவத் திறனாய்வு
வடிவவியத் திறனாய்வு
மார்க்சியத் திறனாய்வு
கட்டுடைப்பியத் திறனாய்வு
யதார்த்தவியத் திறனாய்வு
வரலாற்றியல் திறனாய்வு
புது வரலாற்றியல் திறனாய்வு
சமூகவியல் திறனாய்வு
மொழியியல் திறனாய்வு
ஒப்பீட்டுத் திறனாய்வு
உளப்பகுப்பாய்வுத் திறனாய்வு
தொல்படிமவியல் திறனாய்வு
எடுத்துரைப்பியல் திறனாய்வு
அறிவுறுத்தல் திறனாய்வு
பின்காலனித்துவத் திறனாய்வு
புனைவியல் திறனாய்வு
சூழலியல் திறனாய்வு
புதுத் திறனாய்வு
இப்பட்டியலில் உள்ள திறனாய்வுகளை, அவற்றின் செல்நெறிகளை, கோட்பாடுகளின் முந்தையதான நிலையை இத்தளம் எடுத்துரைத்து அதற்கான தொடுப்புகளைப் பெற்றிருப்பது சிறப்பிற்குரியதாகும்.
இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் விரிவுதேடி இணையத்தில் நுழைந்தால் அவற்றுக்கான தரவுகள் ஓரளவிற்குக் கிடைக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. இக்கட்டுரையின் அளவு கருதிச் சிற்சில கோட்பாடுகளுக்குக் கிடைக்கும் இணையத் தரவுகள் இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன.
குறிப்பாக தமிழுக்கே உரித்தான தனித்துவ மிக்கக் கோட்பாடுகளாக வளர்ந்துள்ள திணைக் கோட்பாடு போன்ற கோட்பாடுகள் ஒரு வகையாகவும், மேலைநாட்டுச் சிந்தனைக்கு இடமளித்த அவை தந்த வெளிச்சம் கொண்டு சங்க இலக்கியத்தைப் பார்த்த கோட்பாடுகள் மற்றொரு வகையாகவும் ஆக்கிக் கொள்வது என்பது இக்கட்டுரையின் வகைப்பாட்டிற்கு பொருத்தமுடையதாகும் என்பதில் அப்பிரிவே கொள்ளப்படுகின்றது.
தமிழின் தனித்த கோட்பாடுகள்:
தமிழின் தனித்த கோட்பாடுகளாக அறியத்தக்கனவற்றுள்
1. திணைக்கோட்பாடு
2. ஈகைக் கோட்பாடு
3. கூற்றுக் கோட்பாடு
4. அறிவுத் தோற்றவியல்
ஆகிய நான்கு அமைப்புகளை இணைய நிலையில் காணமுடிகின்றது.
திணைக் கோட்பாடு:
திணைக்கோட்பாடு என்ற நிலையில் திருச்சிராப்பள்ளி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரியின் முன்னைப் பேராசிரியர் க.பூரணச்சந்திரனின் இணையதளம் சிறப்பிடம் பெறுகின்றது. இவரின் இத்தளத்தில் இவரது பல் திறப்பட்ட கட்டுரைகள் தொகுக்கப் பெற்றுள்ளன. அவற்றைச் சொடுக்கி நமக்குத் தேவையான கட்டுரைகளைப் பெறலாம். திணைக்கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் அவர் சங்க இலக்கியங்களைக் கண்டுச் சில முடிவுகளுக்கு வருகின்றார். அவற்றில் பின்வரும் சில குறிக்கத்தக்கன.
முதல், கரு, உரி என்ற இம்மூன்றனுள் உரிப்பொருளே சிறப்பானது. ஏனெனில் முதற்பொருள் பயின்றுவராத, கருப் பொருள் காணப்படாத பாக்களைக் கூட காணலாம். ஆனால் உரிப் பொருளற்ற கவிதை ஒன்றையும் காண இயலாது. உரிப்பொருள் மானிட வாழ்க்கைஅனுபவமே ஆதலின் சங்க இலக்கியமே மனிதமையவாத அடிப்படையில் அமைந்தது என்பதில் ஐயமில்லை. எனவே சங்கப்பாக்களை உரிப்பொருள் மட்டும் பெற்ற பாக்கள், உரிப்பொருள், முதற்பொருள், கருப்பொருள் பெற்ற பாக்கள் என்றுதான் பகுக்க முடியும்.
1. குறிஞ்சி-வேட்டைச் சமூகம், சுரண்டல் உருவாகா நிலை,இயற்கைக் காதல், பெருமளவு தாய்வழிச் சமூகம்.வெட்சி-வேட்டைச்சமூகம், சிறிய தலைவர்கள், ஆநிரை கவர்தல்
2.முல்லை-ஆடுமாடுகள் சொந்தமாதல், தனியுடைமையின் தொடக்கம், மேய்த்தல் சமூகம், தந்தைவழிச் சமூகமாதல், கற்புக் கோட்பாடு, வஞ்சி-சிறிய தலைவர்கள், நேருக்கு நேர் போரிடல்
3. மருதம்-பெருமளவில் நிலத்தைச் சொந்தமாக்குதல், இயற்கை யழிவு, சுரண்டல்- நிலவுடைமைச் சமூகம், பெண்ணுடைமைச் சமூகம், ஆண்கள் நெறிதவறுதல்-நொச்சி-அரணமைத்துக் காத்தல், பெரும் அரசர்கள் தோற்றம்
4. நெய்தல்-இயற்கைக்குத் திரும்புதல், சுரண்டலற்றநிலை, கலப்புக்காதல், சிரமம், துன்பம்,இரங்கல்,புலம்பல், நிச்சயமற்ற பிரிவு, காஞ்சி-நிலையாமை, நிலையின்மை, புலவர்கள் பேரரசை விட்டு சிறிய புரவலர்களை அணுகுதல்பாலை-களவுசெய்யும் சமூகம்இ மனிதனை மனிதன் அழித்தல், தற்காலிகப் பிரிவு, வெம்மை, பிரிவும் பிரிவின்மையும், வாகை-பெருவேந்தர் குறுநில மன்னர்களை வெற்றிகொண்ட தன்மை இரக்கம்
5. பாலை-களவுசெய்யும் சமூகம், மனிதனை மனிதன் அழித்தல், தற்காலிகப் பிரிவு, வெம்மை, பிரிவும் பிரிவின்மையும்,வாகை-பெருவேந்தர் குறுநில மன்னர்களை வெற்றிகொண்ட தன்மை, இரக்கம்
என்பன அவர் காட்டும் திணைக் கோட்பாடு சார்ந்த கருத்துகள் ஆகும்.
ஈகைக் கோட்பாடு:
தமிழர்களின் அறம் சார்ந்த செயல்பாடுகளுள் ஒன்று ஈகை ஆகும். இதனைத் தமிழர்களின் தனித்த கோட்பாடாக முனைவர் ந. இளங்கோ காண்கிறார். அவரின் ஈகைக் கோட்பாடு பற்றிய கட்டுரையானது தமிழ்த்தொகுப்புகள் என்ற தளத்தில் காணப்படுகின்றது. இத்தளமும் சங்க இலக்கியக் கோட்பாட்டு ஆய்வுகளுக்கு இடமளித்து வரும் தளமாகும். இதன் பொறுப்பாளராக சென்னையைச் சார்ந்த சிங்கமணி விளங்கி வருகின்றார். காலத்தால் அழியாத பல செய்திகளைத் தாங்கி இத்தளம் வருவதால் இதற்குத் தமிழ்த் தொகுப்புகள் என்றே பெயரிட்டுள்ளனர். இத்தளத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ஆக்கங்களின் ஆசிரியர்கள் பெயர்கள் தரப்பெற்றுள்ளன. அதன் வழியாக அவ்வாசிரியர்களின் ஆக்கங்களைக் காணலாம். இதுதவிர கட்டுரையின் பொருள் வகைமையும் தரப்பெற்றுள்ளது. இதன் வழியாகவும் சங்க இலக்கிய ஆய்வுகளைப் பெறலாம்.
சங்க இலக்கியங்களில் பகிர்ந்துண்ணல், கொடை, பரிசில்,உணவிடல் என்ற பல நிலைகளில் சமூக வழக்கிலிருந்த ஈகை, திருக்குறள் முதலான நீதி நூல்களில் சமண, பௌத்தமதச் சொல்லாடல்களுக்கு ஒப்பப் பசி தீர்த்தல் என்ற பொருளில் இறுக்கம் பெற்றது. அற்றார்அழி பசி தீர்த்தல் (குறள்226) ஈகை, வறியார்க்கு ஒன்று ஈவதே-ஈகை (குறள்221) என்றெல்லாம், ஈகை அறம் பசி தீர்த்தல்; அதுவும்வறியவனின் பசியைத் தீர்த்தல் என்றபொருளில் வலியுறுத்தப்பட்டது. ளளுபுகழ் என்ற அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் ஈதலால் இசைபெறலாம் என்று ஈகையைப் புகழோடு இணைக்கின்றார். விருந்தோம்பல் என்ற சங்க இலக்கியத்து ஈகையைத் திருவள்ளுவர் இல்லறத்தான் கடமைகளில் ஒன்றாகத் தனித்துவலியுறுத்துகின்றார் என்ற இந்தக் கருத்துச் செவ்வியலக்கியங்களில் காணப்படும் ஈகைக் கோட்பாட்டை விளக்குவதாக உள்ளது.
கூற்றுக் கோட்பாடு:
செவ்விலக்கியங்களில் கூற்று முறை அமைந்திருப்பதைக் காணமுடிகின்றது. தலைவி, தோழி, தலைவன் போன்றோர் கூற்று நிகழ்த்தும் முறைகளுக்கு ஒரு வரையறை உண்டு. திருக்குறள் கூற்று அடிப்படையில் அமைந்திருப்பதை மையமாக வைத்துக் கூற்றுக் கோட்பாடு என்ற ஒரு கொள்கையை முன்நிறுத்துகிறார் கே. பழனிவேலு. இவரின் கட்டுரை பனுவல் என்ற ஆய்விதழில் வெளிவந்துள்ளது. இத்தளம் பல ஆய்வுக்கட்டுரைகளின் அரங்கமாகத் திகழ்கின்றது (puthiyapanuval blogspot.in). இவ்விதழ் சென்னை அம்பத்தூரில் இருந்து டாக்டர் சீனிவாசன் என்பவரை ஆசிரியராகக் கொண்டு தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய இருமொழிகளில் உலகு தழுவிய அளவில் வெளிவருகின்றது. இதன் ஆர்க்கைவ்ஸ் என்ற சேமிப்புக்களத்தில் ஒவ்வொரு இதழும் சேமிக்கப்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் பல தரமான சங்க இலக்கியக் கோட்பாடு; ஆய்வுகள் பற்றிய செய்திகள் கிடைக்கின்றன. இதனுள் ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் தங்களின் ஆய்வுரைகளை வழங்க உள்நுழைந்து பதிவு பெற வேண்டும்.
திருக்குறளைக் கூற்றுக் கொள்கை அடிப்படையில் கண்டு அவர் பின்வரும் முடிவிற்கு வருகின்றார்.
திருக்குறள் சுட்டும் அறங்கள், தமிழ்ச் சமூகத்தில் புழங்கிக் கொண்டிருந்த அறங்களே ஆகும். இந்த அறங்கள் எதையும் ஆசிரியரின் தனிப்பட்ட கருத்தாகக் கருதமுடியாது. ஆசிரியர்,கூற்றுகளைத் தொடர்நிலையில் மொழிப்படுத்தும் பணியையே செய்துள்ளார். இவ்வாறான மொழிப்படுத்தலின் நுட்பமே அறத்தை உரைக்கும் பனுவலைப் புனைவுப் பனுவலாக இயங்கச் செய்கிறது. கூற்றுகளின் பொருண்மைத் தொகுதிகளைப் புரிந்துகொண்டு பிற கூற்றுகளுடன் இணைக்கின்ற திருவள்ளுவருடைய மொழித்தொழில்நுட்பம் பிற அற இலக்கியங்களில் காணக் கிடைக்காததாகும். இதனாலேயே அறம் உரைக்கின்ற நோக்கத்திற்கு இடையிலும் திருக்குறளால் ஒரு புனைவுப் பனுவலாகவும் இயங்க முடிகிறது என்ற இந்தக் கருத்து திருக்குறளில் கையாண்டுள்ள மொழித் தொழில் நுட்;பத்தை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.
அறிவுத் தோற்றவியல்:
அறிவுத் தோற்றவியல் என்ற கோட்பாட்டை எம்.டி முத்துக்குமாரசாமி அறிமுகப் படுத்திச் சங்க இலக்கியங்களை அதன் வழியில் ஆராய்ந்துள்ளார். இவரின் பெயரிலேயே ஒரு தளம் அமைந்துள்ளது. இதனுள் பல்வகைக் கட்டுரைகள் கிடைக்கின்றன. சங்க இலக்கியக் கோட்பாட்டுக் கட்டுரைகளும் உள்ளன. இதன் முகவரி http://mdmuthukumaraswamy.blogspot என்பதாகும். அறிவுத்தோற்றவியில் என்பதை அவர் பின்வருமாறு விளக்குகின்றார். அறிவறிவு அல்லது அறிவுத்தோற்றவியல் என்று தமிழில் குறிக்கப்படுகின்ற Epistemology என்பதை இலக்கியத்தில் காண விழைந்த முதல் தமிழ் நூலாக க.நாராயணனின் “தமிழர் அறிவுக்கோட்பாடு” என்ற நூலினைச் சொல்லலாம். ஆனால் நாரயணனின் நூல் அறிவுத்தோற்றவியலை விளக்கிய அளவுக்கு பழந்தமிழ் இலக்கியத்தின் அறிவுத்தோற்றவியலை விளக்கவில்லை. இதற்கு அடிப்படையான காரணம் நெறிமுறையில் ஏற்பட்ட கோளாறே ஆகும்.
நாராயணனின் நூல் “அறிவு” என்ற சொல் பதினென்கீழ்க் கணக்கு நூல்களிலும் பிற சங்க இலக்கியங்களிலும் குறிப்பாக திருக்குறளிலும் எங்கெல்லாம் வருகிறது என்று பார்த்து, அவற்றை “அறிவு” பற்றிச் சொல்லப்படுகின்ற கருத்துக்களோடு இணைத்து தமிழரின் அறிவுக்கோட்பாடு என தனக்கு வேண்டியதை மட்டும் உருவி எடுத்து தொகுப்பதாக உள்ளது. ஆகவே அடிப்படை நிலைப்பாடுகளை தொகுக்கின்ற பிரச்சினை எழவே இல்லை. இதற்கு மாறாக எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய சங்க இலக்கியங்களின் அமைப்பாக்கத்தின் அடிப்படை நிலைப்பாடுகளிலிருந்து அவற்றின் அறிவுத்தோற்றவியலை விளக்குவது என் நெறிமுறையாகிறது. இதற்கு சங்க இலக்கியத்தின் மையப்புள்ளியை நான் அடையாளம் காணவேண்டும் என்ற விளக்கம் மிக்க முன்னுரையோடு இவர் இந்தக் கட்டுரையைத் தொடங்குகின்றார்.
இக்கட்டுரையின் முக்கியமான முடிவாகக் கருதத் தக்கது பின்வரும் கருத்தாகும். உணர்ச்சியை மையமாகக் கொண்டு சகமனிதன், இயற்கை, புற உலகு, ஆகியவற்றோடு மொழி செயல்பாட்டின் மூலம் மனிதன் கொள்கிற இயங்கியல் உறவினை அடிப்படை அறிவுத்தோற்றவியல் நிலைப்பாடாக அறியவரும்போது சங்க இலக்கியமும் தொல்காப்பியமும் நவீன வாழ்க்கையின் சிக்கல்களிலிருந்து தமிழனை மீட்டெடுப்பதற்கான வழிமுறைகளை சொல்லக்கூடும். அப்படிப்பார்க்கையில் அக புற ஒழுங்குகளை ஒரே சமயத்தில் எதிர்கொள்கிற நெடுநெல்வாடை போன்ற பாடல்கள் இக்காலத்திற்கு மிகவும் தேவையான, தமிழனின் உணர்வுகளை உயிர்ப்பிக்கின்ற நவீன கவிதைகளாக விளங்குகின்றன. என்னைப் பொறுத்தவரை நெடுநெல்வாடையே பத்துப்பாட்டில் மிகச் சிறந்த கவிதையாகும் இவ்வகையில் சங்க இலக்கியங்கள் முழுவதற்குமான அறிவுத் தோற்றவியல் ஆய்வுகளைத் தொடங்கலாம்.
பல் துறை ஆய்வுகள்:
சங்க இலக்கியப் பல்துறை ஆய்வுகளை இலங்கை நாட்டு அறிஞர்கள் பலரும் செய்துள்ளனர். இலங்கை நாட்டாரின் ஆய்வுகளை இணையப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் தளம் நூலகம் என்ற தளமாகும். இத்தளத்தில் இலங்கையிலிருந்து வெளிவந்துள்ள அத்தனை நூல்களும், சிற்றிதழ்களும், சிறுஅறிக்கைகளும் சேமிக்கப்பெற்றுள்ளன. இத்தளம் கொழும்புத் தமிழ்ச் சங்கத்தால் நிறுவப்பட்டு, கொழும்புவில் இருந்து இயங்கி வருகின்றது.
தமிழ் இலக்கிய ஆய்வுகள் என்ற பெயரில் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்த்துறை நடத்திய பேராசிரியர் க.கைலாசபதி நினைவுக் கருத்தரங்கிற் படிக்கப்பெற்ற கட்டுரைகளின் தொகுப்பு நூல் ஒன்று இத்தளத்தில் கிடைக்கின்றது.
இக்கருத்தரங்கு அமரர் கைலாசபதியின் பதினோராவது நினைவு ஆண்டான 1993இல் இடம்பெற்றது. இதனுள் அமைந்துள்ள கட்டுரைகள் பின்வருமாறு.
• சங்க இலக்கியத்தில் நோக்கு என்னும் செய்யுளுறுப்பு (பண்டிதர் க.சச்சிதானந்தன்),
• சங்க இலக்கியங்களிலே ஒழுக்கவியற் கோட்பாடுகள் (வித்துவான் க.சொக்கலிங்கம்),
• சங்க இலக்கியங்களில் தோழி (செல்வரஞ்சிதம் சிவசுப்பிரமணியம்),
• பழந்தமிழர் வழிபாட்டு மரபுகளும் நம்பிக்கைகளும் (கி.விசாகரூபன்),
• சங்கச் செய்யுள் வடிவங்களும் மொழியும் (பேராசிரியர் அ.சண்முகதாஸ்),
• யப்பானிய அகப்பாடல் மொழிபெயர்ப்புக்குச் சங்கப்பாடல் மரபு பற்றிய அறிவின் இன்றியமையாமை (மனோன்மணி சண்முகதாஸ்),
• ஈழத்திற் காணப்படும் சங்ககால முதுமக்கட் தாழிகள் (பேராசிரியர் சி.க.சிற்றம்பலம்),
• வழுக்கையாற்றுப் பிராந்தியத்திற் சங்ககாலப் படிமங்கள் (செ.கிருஷ்ணராஜா)
என்ற எட்டுக் கட்டுரைகள் இதனுள் அடங்கியுள்ளன. இக்கட்டுரைகளில் இலங்கையில் நடைபெற்று வந்த சங்க இலக்கியக் கோட்பாட்டு ஆய்வுகளை எடுத்துரைப்பதாக உள்ளது.
இத்தளத்தை அறிமுகம் செய்வதாக அமையும் வலைப்பூ “வேர்களைத் தேடி” என்ற வலைப்பூவாகும். இவ்வலைப்பூவில் பல சங்க இலக்கியக் கட்டுரைகள் காணப்பெறுகின்றன. இதன் பொறுப்பாளர் முனைவர் இரா. குணசீலன் ஆவார். திருச்செங்கோடு கே. எஸ்.ஆர் மகளிர் கலைக்கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றும் இவர் சங்க இலக்கியங்கள் குறித்த பல தகவல்களை, கட்டுரைகளை அளித்து வருகின்றார் (http://www.gunathamizh.com)
மேலைநாட்டுக் கோட்பாடுகளும், சங்க இலக்கிய ஆய்வுகளும்:
மேலைநாட்டுத் தாக்கத்தால் தமிழ்த் திறனாய்வு உலகிற்குப் பல கோட்பாடுகள் அறிமுகமாகின. குறிப்பாக நவீனத்துவம், பின் நவீனத்துவம் என்று இவற்றை இருவகையாகப் பகுக்ககுலாம். அழகியல், மார்க்சியம், மொழியியல், அமைப்பியல் போன்ற கோட்பாடுகள் நவீனத்துவக் கோட்பாடுகள் ஆகும். பின்னை நவீனத்துவக் கோட்பாடுகள் என்ற அடிப்படையில், பெண்ணியம், உளவியல், பின்னை நவீனத்துவம் போன்றன அமைகின்றன. இவற்றிற்கான நோக்குகளும் கட்டுரைகளும் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. அவை பற்றிய செய்திகள் பின்வருமாறு.
நவீனத்துவ ஆய்வுகள்:
மொழியியல் ஆய்வுகள்
நவீனத்துவ ஆய்வுகளில் மொழியியல் சார்ந்த ஆய்வுகள் குறிக்கத்தக்கன. மொழியியல் பின்வரும் பல்துறைகளைக் கொண்டது.
• ஒலிப்பியல் ஒரு மொழியில் பயன்படுத்தப்படும் வெவ்வேறு ஒலிகள் பற்றிய துறை;
• ஒலியியல், ஒரு மொழியின் அடிப்படை ஒலிகளின் வடிவுரு பற்றி ஆராயும் துறை;
• உருபனியல், சொற்களின் உள் அமைப்புப் பற்றி ஆராயும் துறை;
• சொற்றொடரியல், எவ்வாறு சொற்கள் சேர்ந்து இலக்கணத்துக்குட்பட்ட வசனங்களை உருவாக்குகின்றன என்பதை ஆராயும் துறை;
• சொற்பொருளியல், சொற்களின் நேரடியான பொருளை ஆராய்தலுக்கும்,(சொல் குறிக்கும் பொருள்), அவை சேர்ந்து உருவாக்கும் வசனங்களின் நேரடியான பொருள்களையும் ஆராயும் துறை;
• மொழிநடை, மொழியின் பாணிகளை ஆராயும் துறை;
• சூழ்பொருளியல் தொடர்புச் செயற்பாடுகளில் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பது பற்றிய ஆய்வு;
• தொடரியல் ஆய்வு
இவற்றின் அடிப்படையில் சங்க இலக்கியங்களை ஆராயும் தன்மை நவீனத்துவ ஆய்வாகின்றது. மொழியியல் சார்பான கட்டுரைகள் உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத் தளத்தில் பெரிதும் கிடைக்கின்றன. உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இதழான ஆய்வியில் என்ற இதழில் வெளிவந்துள்ள பல்வேறு துறைசார்ந்த கட்டுரைகளின் பிடிஎப் வடிவம் கிடைக்கின்றது. இவற்றின் வழியாக மொழியியல் சார்ந்த பலகட்டுரைகளை வாசிக்கமுடிகின்றது. இதன் முகவரி: http://www.ulakaththamizh.org/ என்பதாகும். இத்தளத்தில் 1972 முதல் வெளிவந்த கட்டுரைகள் கிடைக்கின்றன. மேலும் முன்னூறுக்கும் மேற்பட்டக் கட்டுரையாளர்களின் பெயரடைவு உள்ளது. இவ்விரண்டின் வழியாகவும் தேடிக் கட்டுரைகளைப் பெற முடியும். செ.வை. சண்முகம், ஆதித்தன், ச. அகத்தியலிங்கம் போன்ற மொழியியல் அறிஞர்களின் கட்டுரைகள் இங்குச் சேமிப்பாக உள்ளன.
அழகியல்:
அழகியல் என்பதும் நவீனத்துவச் சிந்தனை ஆகும். வருணனை, உவமை, கற்பனை போன்றனவற்றைத் தமிழ் மரபில் அழகியல் எனக்கொள்வோம் இதனைத்தாண்டி மேலைநாட்டு அழகியலின் அடிப்படையில் சங்க இலக்கியங்களை அணுகும் முறைக்கான வாய்ப்புகளும் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. நவீன இலக்கியத் திறனாய்வில் குறிக்கத்தக்கத் திறனாய்வாளர் தி.சு நடராசன் ஆவார். இவரின் கட்டுரைகள் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன. அழகியல் சார்ந்த இவரின் ஒரு கட்டுரைத் தமிழ்க் கூடல் என்ற தளத்தில் கிடைக்கின்றது. மகிழம் இன்ஃபோடெக், மதுரை என்ற முகவரியில் இருந்து வெளிவரும் இணையப் பத்திரிக்கை தமிழ்க்கூடல் என்பதாகும். இதன் முகவரி http://www.koodal.com/ என்பதாகும்.
மார்க்சியத் திறனாய்வு:
இணையதள அளவில் அதிகமாகத் தமிழில் கிடைக்கும் அயலக் கோட்பாடுகளில் தலையாயது மார்க்சிய திறனாய்வாகும். மார்க்சிய கொள்கைகளை முன்வைத்துப் பல இணையதளங்கள் இயங்கிவருகின்றன.
இதில் குறிக்கத்தக்க இணையதளம் மார்க்சிஸ்ட். ஆர்க் என்பதாகும். இதன் முகவரி https://www.marxists.org/ மார்க்சியக் கொள்கைகளை அறிந்து கொள்ள மிக உதவும் தமிழ்க்களஞ்சியம் இத்தளமாகும். மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ், லெனின் போன்ற பலரின் கட்டுரைகள் இத்தளத்தில் கொட்டிக்கிடக்கின்றன.
சிவலிங்கம் என்பவர் இத்தளத்தின் தமிழ்ப்பகுதிக்கு இணைய வடிவமைப்பாளராக விளங்குகின்றார். இவரே பல ஆங்கிலக் கட்டுரைகளை மொழிபெயர்த்து அளித்துள்ளார். பொருளியல் ஆய்வுகளுக்கு இத்தளம் மிகப் பயன்படும்.
மார்க்சிஸ்ட் தத்துவார்த்த மாத இதழ் என்ற பெயரில் இதழொன்றும் வெளிவருகின்றது. இதில் சங்க இலக்கியம் பற்றியச் சிந்தனைகள் அவ்வப்போது வெளிப்பட்டு வருகின்றன. இது மதுரையில் இருந்து வெளிவருகின்றது. கம்யுனிஸ்ட் பார்டி ஆஃப் இந்தியா என்ற அமைப்பின் சார்பில் இது வெளிவருகிறது. இதன் முகவரி https://www.marxists.org/. பண்டைய பண்பாடும் ஆய்வுகளும் என்ற கட்டுரையில் மார்க்சிஸ்ட் சிந்தனை வயப்பட்டு சங்க இலக்கியத்தின் மேல் எழுதப் பெற்றக் கட்டுரைகள் மதிப்பிடப்பெற்றுள்ளன. இக்கட்டுரையின் பல கருத்துகள் சங்க இலக்கியத்தைப் புரட்டிப்போடுகின்றன.
இனியொரு என்ற தலைப்பிலான ஒரு தளமும் மார்க்சிய முறையில் இயங்கும் கோட்பாடுகளுக்கு இடமளிக்கும் ஆக்கங்களுக்கு இடம் தரும் தளமாக உள்ளது. இதன் முகவரி iniyoru.com என்பதாகும்.
உளவியல்:
உளவியல் அடிப்படையிலான கோட்பாடுகளுடன் சங்க இலக்கியங்களை ஒருங்கிணைத்துப் பல கட்டுரைகள் வெளிவந்துள்ளன. மோகனா என்ற சென்னைப்பல்கலைக்கழக ஆய்வாளர் தனக்கென ஒரு வலைப்பூவை நிறுவி அதனுள் தன்னுடைய பல கட்டுரை ஆக்கங்களை வெளியிட்டுள்ளார். உளவியல் அடிப்படையில் ஐந்துச் சங்கப் பெண்பாற் புலவர்களின் ஆக்கங்களை அவர் ஆராய்ந்துள்ளார். இத்தளத்தின் முகவரி mohanawritings.blogspot.in என்பதாகும்.
உளவியில் அணுகுமுறை பற்றிய தகவல்கள் தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் இலக்கியத்திறனாய்வுப் பாடத்தின் வழியாக வெளிப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது. அதனடிப்படையில் ஆய்வாளர்கள் உளவயில் ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளலாம்.
பின்னை நவீனத்துவம்:
பெண்ணியம்:
பின்னை நவீனத்துவக் கோட்பாடுகளில் பெண்ணிய நோக்கில் பல ஆய்வர்ளர்கள் சங்க இலக்கியத்தை ஆராய்ந்துள்ளனர். அ.ராமசாமி, பஞ்சாங்கம், மு.பழனியப்பன் போன்றோர் இதனுள் குறிக்கத்தக்கவர்கள். அ. ராமசாமி பக்கங்கள், பெண்ணியம் (இணைய இதழ்), பதிவுகள் (இணைய இதழ்) ஆகியவற்றில் பெண்ணியக் கட்டுரைகள் பல இடம்பெற்றுள்ளன.
பின்னை நவீனத்துவம்:
பின்னை நவீனத்துவம் என்ற கோட்பாட்டிலும் பல இணையப் பக்கங்கள் கிடைக்கின்றன. பின்னை நவீன அலை என்ற இணையப் பக்கம் பின்னை நவீனத்துவக் கோட்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்தி அவற்றின் வழியாக சங்க இலக்கியங்களை நோக்குகின்றது. அ.ராமசாமி, முத்துமோகன், தமிழவன் போன்ற பலரின் ஆக்கங்கள் இணையவழிப் படுத்தப்பெற்றுள்ளன. இவர்கள் பின்னை நவீனத்துவம் சார்ந்து இயங்குபவர்கள் ஆவர்.
இவ்வாறு பல்வேறு கோட்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்தி அக்கோட்பாடுகளின் வழி சங்க இலக்கியங்களைக் காண பெரும் வாய்ப்புகள் இணையத்தில் கிடைத்துவருகின்றன. இவற்றைத் துணை கொண்டு இளைய ஆய்வாளர்கள் பயன் கொள்வது என்பது அவர்களின் தரத்தை உயர்த்தி நிற்கும்.

திங்கள், ஜூன் 01, 2015

பசப்புறு பருவரல் - தமிழரின் பண்பாட்டு அடையாளம்

திருவள்ளுவர் நாடு, மொழி, இனம் என்ற பாகுபாடுகளைக் கடந்து சமநிலைக் கருத்துகளைத் திருக்குறளில் எடுத்துரைத்துள்ளதால் அது உலகப் பொதுமறை என்று போற்றப்பெறுகின்றது. அவரே பொதுவாகப் பல கருத்துக்களை எடுத்துரைத்திருந்தாலும் பண்பாட்டு நோக்கில் காணுகையில் தமி்ழ்ப்பண்பாட்டின் அடையாளங்கள் பலவற்றைப் திருக்குறளில் பொதிந்து வைத்துள்ளார். குறிப்பாகக் காமத்துப்பாலில் அவர் வரைந்துள்ள களவியல், கற்பியல் சார்ந்த குறட்பாக்கள் தமிழினத்தின் பண்பாட்டு அடையாளங்களாக விளங்குகின்றன. இதற்குக் காரணம் தமிழர்களின் அகம் சார்ந்த பண்பாடு உலக அளவில் பொதுமை மிக்கதாகவும், உயர்வு மிக்கதாகவும், எடுத்துரைக்கத் தக்கதாகவும் உள்ளது என்பதே ஆகும். எனவே தமிழரின் பண்பாட்டுச் செழுமையை உலகுக்கு உணர்த்தப் பொதுமறையாம் திருக்குறளில் அவற்றைப் பதிவு செய்துள்ளார் திருவள்ளுவர்.

காலந்தோறும் திருக்குறளை மக்கள் மனதில் பதிய வைக்க பற்பல முயற்சிகள் நடந்து வருகின்றன. காலம்தோறும் மக்கள் தோன்றுகின்றனர். அவர்களில் இருந்துப் படைப்பாளர்கள் தோன்றுகிறார்கள். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தையதான திருக்குறள் காலம் கடந்து தமிழக மக்கள் மனதில் நிறைய வேண்டுமானால், அவ்வவ் காலத்தில் திருக்குறளை முன்னிறுத்திப் பல நூல்கள் தோன்றவேண்டும். அவ்வகையில் திருக்குறளை முன்னிறுத்த உரை நூல்கள் காலந்தோறும் தோன்றி வருகின்றன. இவை தவிர திருக்குறள் கதைகள் படைப்பாளர்களால் எழுதப்பெறுகின்றன. அவ்வகையில் திருக்குறளை அடியொற்றி ஒவ்வொரு குறளையும் வெண்பாவின் ஈற்றடியாக வைத்துக்கொண்டு அக்குறளின் பொருளுக்கு ஏற்ப ஒரு நிகழ்வினை முன்னதாகச் சொல்லி திருக்குறளை விளக்கம் செய்யும் முறையில் இருபதாம் நூற்றாண்டில் நூல்கள் எழுதப்பெற்றன. கவிராஜ பண்டிதர் எனப் போற்றப்படும் ஜெகவீரபாண்டியனார் என்பவர் எழுதிய திருக்குறள் குமரேச வெண்பா என்ற நூல் இவ்வகையில் சிறந்தது. ரங்கேச வெண்பா என்ற ஒரு நூலும் நூற்று முப்பத்துமூன்று அதிகாரங்களுக்கு ஒரு குறள் என்ற அடிப்படையில் எடுத்துக்கொண்டு ரங்கேசனை வினவும் முறையில் நூற்று முப்பத்து மூன்று வெண்பாக்கள் கொண்டு தொகுக்கப் பெற்றுள்ளன.

குறளையும் தந்து, அதற்கு இணையான கருத்தையும் சொல்லி அக்கருத்து மக்களுக்குப் புரியும்படியாக விளக்கமும் செய்து பதின்மூன்று தொகுதிகளாக திருக்குறள் குமரேச வெண்பாவை தாமே அச்சிட்டு வெளியிட்டு மகிழ்ந்தவர் ஜெகவீரபாண்டியனார். இதற்காக அவர் உழைத்த உழைப்பு பதினான்கு ஆண்டுகாலங்கள் ஆகும்.

‘‘எவ்வகையினாலாவது திருக்குறளின் பயனை எல்லோரும் பெற்று இன்புற வேண்டும் என்புதே என் வேட்கை. செவ்விய இனிய இவ்வேணவாவே எனது நாணத்தை ஒரு புறம் ஒதுக்கி என்னை இந்நூல் இயற்றும்படி செய்தது.’’ (முகவுரை, தொகுதி -1) என்று திருக்குறளைப் பரப்புவதற்காக இந்நூலைச் செய்ததாக ஜெகவீரபாண்டியனார் இந்நூலின் முகவுரையில் குறிப்பிடுகின்றார்.

திருக்குறள் குமரேச வெண்பாவில் ஜெகவீரபாண்டியனாரின் கல்விப்புலமை, பல நூல்களைக் கற்றதால் ஏற்பட்ட படிப்பறிவு ஆகியன தெரியவருகின்றன. குறிப்பாக வடமொழிக் கதைகள், பாரதம், பாகவதம் போன்ற பல நூல்களை, ஆங்கில அறிஞர்கள் பலரின் கருத்துகளை இவர் திருக்குறள் சொல்பொருள் விரிவிற்காக, வெண்பாவில் வழங்கிய கதையின் சாரத்திற்காக எடுத்தாண்டுள்ளார். பெரும்பாலும் ஒரு அதிகாரத்திற்கு இரண்டு, மூன்று கதைகள் பாரதம், பாகவதம் போன்ற இந்தியத்தன்மை வாய்ந்த இலக்கியங்களில் இருந்து எடுத்துக் கொள்வதை இவர் தன் இயல்பாகக் கொண்டுள்ளார்.

இருப்பினும் காமத்துப்பாலில் , களவியல் பிரிவில் அமைந்துள்ள பசப்புறு பருவரல் என்ற அதிகாரத்திற்குத் தமிழ் நூல்களில் இருந்து மட்டுமே மேற்கோள் கதைகளை அமைத்துக் கொண்டு்ள்ளார். இதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது. அதவாது வடமொழிக் காப்பியங்களில், கதைகளில் இருந்து எடுத்துக்கொள்ள இயலாத அளவிற்குத் தமிழ்ப்பண்பாட்டோடு இரண்டறக் கலந்தது பசப்புறுபருவரல் என்ற அதிகாரம் என்பதே அக்காரணம் ஆகும். மற்ற மொழிகளில், மற்ற மொழி இலக்கியங்களில் இவற்றுக்கான விரிவினைத் திருக்குறள் குமரேச வெண்பா எடுத்துக் கொள்ளாததால் தமிழ்ப் பண்பாட்டின் மொத்த அடையாளமாக பசப்புறு பருவரல் அமைந்துள்ளது என்பது கருதத்தக்கது.

இதிலுள்ள பத்துக் குறட்பாக்களுக்கும் தமிழ் இலக்கியங்களில் இருந்து மட்டுமே எடுத்துக்காட்டுக் கதைகள் தரப்பெற்றுள்ளன. காமத்துப்பாலை அமைக்கின்றபோதே குமரன் என்ற தலைவனை அமைத்து அவனை மையப்படுத்தி இக்குறட்பாக்களை இந்நூலாசிரியர் படைத்துக் கொண்டுள்ளார். இதன் காரணமாக குமரன் என்ற தமிழ்க்கடவுளை முன்னதாக வைத்துக் களவியல் செய்திகள் உரைக்கப் பெறுவதும் இங்குச் சிறப்பிற்குரியதாகின்றது.

தலைமகள் தலைவனின் பிரிவால் ஏற்படும் வருத்தம் காரணமாக பசப்படைந்து வருந்தும் வருத்தம் என்று இவ்வதிகாரத்திற்குப் பொருள் கொள்ளலாம். இவ்வதிகாரக் குறட்பாக்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுக் கதைகளைப் (சரிதங்களைப்) பின்வருமாறு வரிசைப்படுத்திக் கொள்ளமுடிகின்றது.

குறள் 1181 – சிந்தாமணி

குறள் 1182 – வெள்ளிவீதியார் பாடல்கள்

குறள் 1183 - கம்பரின் தனிப்பாடல்

குறள் 1184 - சூளாமணி

குறள் 1185 - புறநானூறு

குறள் 1186 - பார்க்கவ புராணம்

குறள் 1187 - நெடுநல்வாடை

குறள் 1188 - சீவகசிந்தாமணி

குறள் 1189 - தனிப்பாடல் 

குறள் 1190 - திருவிளையாடற்புராணம்

இவ்வகையில் தமிழரின் தனித்த அடையாளம் பசப்புறு பருவரல் என்பது உறுதியாகின்றது. 

இப்பத்துக் குறட்பாக்களையும் அவற்றிற்கு ஜெகவீரபாண்டியனார் அமைத்த எடுத்துக்காட்டுக்கதைகளையும் இங்கு விளக்குவது இக்கட்டுரைக்கு இனிமை பயப்பதாக அமைகின்றது.

நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் என்ற முதலடியின்படி பிரிவேன் என்ற தலைவனுக்கு ஒப்புதலைத் தலைவி தருகிறாள். இதன் காரணமாக அவள் தற்போது துன்பப்படுகிறாள். இத்துன்பத்தை அவளே அனுபவிக்கிறாள் என்பதே முதல் குறள்.

இக்குறளை மையமாக வைத்து திருக்குறள் குமரேச வெண்பா பின்வரும் வெண்பாவை அமைக்கின்றது.

‘‘நேர்ந்து விடைகொடுத்த நிப்புதியின் வெம்பசலை
கூர்ந்துளைந்தாள் என்னே குமரேசா- சார்ந்து
நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென்
பண்புயார்க்கு உரைக்கோ பிற ’’

(திருக்குறள் குமரேச வெண்பா, தொகுதி.12, ப. 155)

என்பதில் முதல் இரண்டு அடிகள் ஜெகவீரபாண்டினார் படைத்துக் கொண்டது. குமரேச என்ற விளி முருகப்பெருமானை விளிப்பது. அதற்குப் பிறகு ஒரு தனிச்சொல் வந்து, அதற்கு அடுத்துத் திருக்குறள் அமைக்கப்பெற்றுள்ளது. இப்பாடலுக்குப் பின்னால் உரைவிளக்கம் செய்து, கதைவிளக்கம் செய்து ஒவ்வொரு குறளுக்கும் விரிவான பொருளுரையைக் கண்டுள்ளார் ஜெகவீரபாண்டியனார். இவ்வகையில் திருக்குறளுக்கு எழுந்த மிக விரிவான விளக்கவுரை ஜெகவீரபாண்டியனாரின் திருக்குறள் குமரேச வெண்பாவாகும்.

இப்பாடலின் முற்பகுதியில் சீவகசிந்தாமணியில் இடம்பெறும் கேமசரியாரின் தாயாரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றார் ஜெகவீரபாண்டியனார். சீவகன் பிரிவால் வருந்தும் கேமசரியை அவளின் தாய் நிப்புதி என்பவள் உலக வழக்கம் சொல்லிக் கவலையைப் போக்கவைக்கிறாள். இவளும் தன் கணவன் பிரிந்த காலத்தில் இத்துன்பத்தை அனுபவித்தவள் என்பதால் தன் மகளுக்கு அதே சூழ்நிலை வரும்போது இவள் பெற்ற அனுபவப் பாடத்தை மகளுக்கு எடுத்துரைக்கிறாள். ‘‘மன்னுநீர் மொக்குள் ஒக்கும் மானிடர் இளமை. இன்பம் மின்னின் ஒத்து இறங்கும், செல்வம் வெயிலுறு பனியினீங்கும்…. பிறந்தவர் சாவர். செத்தவர் பிறப்பவே.. புணர்ந்தவர் பிரிவர் என்ற சீவக சிந்தாமணிப் பாடல் பகுதியை விளக்கப்பகுதியில் எடுத்துக்காட்டுகிறார் இப்புலவர்.

மேனி மேல் ஊரும் பசப்பு அவர் தந்தார் என்பதால் மகிழ்கிறேன். அவராலே அது விலகினால் இன்னும் நலமாக இருக்கும் என்பது இவ்வதிகாரத்தின் இரண்டாவது குறளின் பொருள். இதற்கு சங்கப்புலவர் வெள்ளிவீதியாரின் வாழ்வை, அவரின் பாடல்களைச் சான்றாக்கிக் காட்டுகிறார் ஜெகவீரபாண்டியனார்.

வெள்ளிவீதியார் தேவசன்மன் என்பவரை மணந்து இல்லறம் நடத்தியமைக் காட்டி, அக்கணவரின் பிரிவால் இவர் வாடிய செய்தியை நற்றிணை (பாடல் எண்கள் ) முந்நூற்று நாற்பத்தியெட்டு, எழுபது, முன்னூற்று முப்பதைந்து, அகநானூறு (பாடல் எண்கள்) நாற்பத்தைந்து, முன்னூற்று அறுபத்தியிரண்டு, நூற்று நாற்பத்தேழு, குறுந்தொகை இருபத்தேழு ஆகிய பாடல்கள் கொண்டுக் காட்டுகின்றார்.

‘கன்றும் உணாது கலத்தினும் படாது … எனக்கும் ஆகாது, என்னைக்கும் உதவாது, பசலை உணீஇய வேண்டும்’ என்ற பாடலை மிகப் பொருத்தமாக இக்குறட்பாவுக்கு அமைக்கிறார் ஜெகவீர பாண்டியனார். இக்குறளுக்கு எடுத்துக்காட்டாக அமையும் வெள்ளிவீதியார் பற்றி ஒரு சிறு ஆய்வே இவ்விடத்தில் ஜெகவீர பாண்டியனாரால் செய்யப்பெற்றுள்ளது.

சாயலும் நாணமும் அவர் கொண்டார் அதற்குக் கைமாறாக நோயும் பசலையும் தந்தார் என்ற குறட்பாவிற்கு சாந்தை என்ற பெண்ணை மணந்த சவுந்திர பாண்டியன் என்பவன் பிரிந்தநிலையை எடுத்துக்காட்டி அவளின் வருத்தத்தை குறளுக்கான இலக்கியமாக்குகிறார் இந்நூலாசிரியர். இதற்கு அவர் தரும் சான்று கம்பரின் தனிப்பாடலாகின்றது.

பிரிந்த தலைவரையே எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறாள் தலைவி. பேச்செல்லாம் அவர் பற்றியதே. இருப்பினும் பசலை கள்ளமாய் வந்து தலைவியின் உளத்தில் புகுந்துவிட்டது என்ற நான்காம் குறளுக்குச் சூளாமணியில் இருந்து விளக்கம் தருகிறார் புலவர். கனக சித்திரை என்ற பெண்ணை மயூரகண்டன் என்ற அரசிளங்குமாரன் மணந்து கொள்கிறான். அவன் புறத்தொழில் கருதி பிரிந்த நிலையில் இவள் உள்ளம் அழிகிறாள். தோழிகள் ஆறுதல் சொல்லியும் இவளுக்கு அமைதி ஏற்படவில்லை. பசலை படர்ந்தது. இதுவே இக்குறளுக்கு இவர் தரும் எடுத்துக்காட்டு.

என் காதலர் என்னைப் பிரிந்து அங்கே செல்கிறார். அந்நேரத்திலேயே என்மீது பசலை படந்துவிட்டது என்ற ஐந்தாம் குறளுக்கு, சமதமன் என்பவன் விந்தை என்ற பெண்ணை மணந்து இல்லறம் நடத்தி வரும்பொழுது அவர்கள் இருவரும் காட்டுவழி செல்கையில் அண்டவாயு நோயால் அவன் பாதிக்கப்பட்டு இறக்கிறான். இதனை அறிந்த விந்தை, அவனுடலை பெயர்க்கு முனைகிறாள். அது எடுக்க வராத அளவு வலிமையுடையதாக இருக்கிறது. அப்போது தன்னிலையை எண்ணித் தலைவி வருத்தத்துடன் தலைவன் தன்னுடன் எழுந்து சிறிது தூரம் நடந்து வரமாட்டானா என ஏங்குகிறாள்.

‘ஐயோ எனின் யான் புலியஞ்சுவலே ..... நிரைவளை முன்கை பற்றி வரைநிழற் சேர்க நடத்திசிற்சிறிதே’ என்ற புறநானூற்று இருநூற்று ஐம்பத்தைந்தாம் பாடலை எடுத்துக்காட்டாக்கியுள்ளார் ஜெகவீரபாண்டியனார்.

விளக்கம் அற்றம் பார்க்கும் இருளே போல் கொண்கண்
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு (1186)

என்ற ஆறாம் குறளுக்கு தமயந்தியைப் பெற்றெடுத்த தாயான சாருகாசினி என்பவள் சுதர்மன் என்பவனை மணந்து நின்ற செய்தியையும், சுதர்மன் பிரிந்தபோது அவள் பெற்ற பசலையையும் காட்டாகக் காட்டுகிறார் ஜெகவீரபாண்டியனார்.

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில்
அள்ளிக் கொள்வதற்றே பசப்பு (1187)

என்ற குறளுக்கு நெடுநல்வாடையில் இருந்து எடுத்துக்காட்டு தருகிறார் புலவர். கதை என்பவள் பாண்டிய நெடுஞ்செழியனின் மனைவி. போர்கருதி நெடுஞ்செழியன் சென்றபோது துயருறுகிறாள் கதை. புனையா ஓவியம் போல அவள் காணப்படுகிறாள். இதனால் துயர் அடைந்த தோழியர் பாண்டியனுக்குத் தூது விடுக்க பாண்டியன் வர இவளின் துயரம் தீர்ந்தது.

எட்டாம் திருக்குறளான பசந்தாள் இவளென ஊர் தூற்றுகிறதே தவிர பசப்பினைத் தந்த தலைவனை யாரும் பழிக்கவில்லை என்ற பொருளை உடையது. இதற்குக் குணமாலை என்ற சீவகசிந்தாமணியின் தலைவியருள் ஒருத்தியின் தாயான விநயமாலை என்பவளின் பசப்பு நிகழ்வை எடுத்துக் காட்டுகிறார் இந்நூலாசிரியர். குபேரமித்திரனை மணந்த விநயமாலை அவன் பிரிந்தபோது ஊராரால் பசப்பினைப் பெற்றால் என இகழப்பட்டாள். அப்போது அவள் தலைவனை இகழாது என்னை இகழ்வது ஏன் என்று கேட்டாளாம். இதுவே இக்குறளுக்கு உரிய சரிதமாயிற்று.

என்னைப் பிரிந்த கணவன் பிரிந்து சென்றமையால் நன்மை அடைவார் என்றால் அடையட்டும். என்மேனி பலர் தூற்றப் பசலை பெறட்டும். என்ற பொருளுடைய ஒன்பதாம் குறளுக்கு யாழ் வாசிப்பதில் சிறந்த சுநந்தையானவள் தீர்க்கபாகு என்பவனை மணந்து, அவன் பிரிந்தபோது அவன் பிரிவு அவனுக்கு நன்மை தந்தால் போதும் என்ற அளவில் பொறுமை காக்கிறாள் என்று எடுத்துக்காட்டு தருகிறார்.

ஊரார் அவரைப் பழிக்கமாட்டார் அதனால் பசலை நல்லது என்ற நிறைவுக் குறளுக்கு இலக்கியமாக திருவிளையாடற்புராணத்துச் செய்தியைத் தருகிறார். காந்திமதி உக்கிரமகுமார பாண்டியரை மணந்து வாழ்ந்தாள். உக்கிரகுமார பாண்டியர் பிரிந்துபோது அவரைத் தூற்ற உலகம் நல்லது என்று இவள் ஆற்றியிருந்தாள்.

இவ்வாறு பத்துக்குறள்களுக்கும் தக்க எடுத்துக்காட்டுகளைத் தேர்ந்து அவற்றை ஒரு வெண்பாவின் முன்பகுதியாக ஆக்கித் தந்துள்ள ஜெகவீரபாண்டியரின் நூல்திறம் வியக்கத்தக்கது என்றாலும் அவர் அறியாமலே இவ்வதிகாரத்திற்குத் தமிழிலக்கியங்களை இலக்கியமாகக் கையாண்டுள்ளார் என்ற கருத்தைப் பெறுவது இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகின்றது.

தமிழரின் தனித்த பண்பாட்டில் ஒன்று தலைவி தலைவனுக்காகக் காத்திருத்தல் என்பது. இதனை இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தம் என்ற முல்லை நில ஒழுக்கமாகக் கொள்கிறது சங்க இலக்கியங்கள்.

திணையடிப்படையில் குறளை வள்ளுவர் பாடவில்லை என்றாலும் திணை ஒழுக்கங்களின் விரிவாகக் குறளைப் புனைந்துள்ளார் என்பதற்கு பசப்புறு பருவரல் என்ற அதிகாரம் ஒரு சான்றாகிறது. இவ்வொழுக்கம் சங்ககாலம் முதலே தமிழரின் அடையாளகக் கொள்ளப்பெற்று வருகிறது. திருக்குறள் குமரேச வெண்பாவில் காத்திருக்கும் தலைவியர் அனைவரும் இல்லற வகைப்பட்ட தலைவியர் என்பது கொள்ளவேண்டிய கருத்து என்றாலும், களவியலில் பசப்பு என்பது சிறப்பானது என்பதே மூலநூலாசிரியரான திருவள்ளுவரின் கருத்தாகும். எடுத்துக்காட்டு இலக்கியங்கள் இதனைச் சற்று மீறியுள்ளன என்பது கொள்ளத்தக்கது.

களவியல், கற்பியல் எதுவாயினும் தலைவனுக்காக ஆற்றியிருக்கும் தலைவியின் ஒழுக்கத்தைத் தமிழரின் தலைசிறந்த ஒழுக்கமாக வள்ளுவர் கொண்டதால் அதன் விரிவாக பசுப்புறு பருவரல் அதிகாரத்தைப் படைத்துள்ளார் என்பதை இங்கு விளங்கிக்கொள்ள முடிகின்றது. அதற்கு இலக்கியம் வகுத்த ஜெகவீரபாண்டியனார் தமிழ் இலக்கியங்களை மட்டுமே இங்கு மேற்கோள் கதைகளாகக் கையாண்டிருப்பதன் வாயிலாக தமிழின் தனித்த அடையாளமாக பசப்புறு பருவரல் என்ற அதிகாரம் விளங்குகின்றது என்ற முடிவினை இக்கட்டுரை எட்டுகின்றது.

தற்காலத்திலும் பசப்பு என்ற சொல் வழக்கில் உள்ளது. பசப்புகிறாள் என்று அதிகம் வருத்தப்படுவது போன்ற செய்கைகளைச் செய்யும் பெண்ணைப் பழிப்பது இன்னமும் தமிழகத்தில் எச்சமாக விளங்குகின்றது. பசப்பு சொல்வழக்காகவும் உள்ளது. ‘பசப்பி’ என்ற சொல்லும் கொச்சை வழக்காக உள்ளது. பசப்பி என ஊர் தூற்றுகிறது என்பதே இவ்வழக்குகளிலிருந்துப் பெறப்படும் கருத்து. திருவள்ளுவர் காலத்திலும் தலைவியைப் பசப்பு பெற்றவள் என்றே ஊர் தூற்றியுள்ளது. வள்ளுவர் காலத்தில் இருந்துத் தமிழகமும் மாறவில்லை. தமிழ்ப்பண்பாடும் மாறவில்லை என்பது குறிக்கத்தக்கது.

இக்காலத்திலும் தலைவன் பிரிவின்போது தன் கற்புநலன் காத்துத் தமிழ்ப்பெண்டிர் வாழ்ந்துவருகின்றனர் என்ற நிலை சங்கஇலக்கியம், திருக்குறள் போன்ற இலக்கியங்களால் கட்டமைக்கப்பெற்ற ஒழுக்கம் என்பது இங்குக் கருதத்தக்கது. இவ்வொழுக்கத்தை உலகிற்கு உணர்த்த வள்ளுவரும் முயன்றுள்ளார். அதற்கு வலு சேர்த்துள்ளது திருக்குறள் குமரேச வெண்பா. திருக்குறள் நாளும் பரவ, வருங்கால மக்களிடத்திலும் பரவ இன்னும் பல படைப்பாளிகள் தோன்றுவார்கள். அவர்களால் திருக்குறள் காலந்தோறும் அழியாப் பெருமையை பெற்று உயரும்.

Thanks to Muthukamalam (web magazine)