ஞாயிறு, ஜனவரி 25, 2015

ஆழியாற்றின் கரையினில் கவித்தவம் இருக்கும் கலைச் சிற்பி

கல்லில் கலைவண்ணம் கண்டுச் சிற்பங்களைச் செதுக்குபவர் சிற்பியாகிறார். சொல்லில் கலை வண்ணம் கண்டுக் கவிதைச் சிற்பங்களைச் செதுக்கும் வானம்பாடிக் கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம். பாலக்காட்டுக் கணவாயின் தெற்குத் தாழ்வாரத்தில், ஆழியாற்றின் கரையில் பூர்வீகங்களின் மிச்ச சொச்சத்துடன் வாழ்ந்துவரும் கிராமமான ஆத்துப்பொள்ளாச்சி சிற்பியின் சொந்தமண். அதுவே அவரின் நிரந்தரக் கவிதை மண். தோப்பும் துரவும் சொந்தமாக இருக்க, கணக்கும் வழக்கும் அவருக்குத் தொல்லை தராமல் கண்ணுக்குள் வைத்துக் காப்பாற்றியவர் அவரின் தாயார் கண்டியம்மாள். அகலமான நெற்றியில் வட்ட வடிவமானச் சந்தனப் பொட்டோடு சிற்பியின் கவிதைகளில் காட்சி தருகிறார் அவரின் தந்தையார் பொன்னுச்சாமி. பிறந்த ஆண்டு, 1936.
sirpiமரபில் தொடங்கிப் புதுக்கவிதையில் பூத்த பழமை மாறதா புதுப்பாவலர் கவிஞர் சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம். கவிதை என்பது ‘‘மறைந்து கிடக்கும் மனிதநேய ஊற்றுக்களைக் கண்டடைகிற முயற்சி’’, ‘‘நேரே நில், நிமிர்ந்து பார், நெஞ்சில் பட்டதை வளமாய்ச் சொல்’’, ‘‘எழுத்து ஆன்மாவின் ரத்தம், கவிதைகள் காலத்தின் உதடுகள்’’, ‘‘வலிவுள்ள பழமை, அழகுள்ள புதுமை’’ இவையே சிற்பி தன் கவிதைகளுக்குக் கொண்டிருக்கும் இலக்கணங்கள். ‘‘தாகம் தொலைக்கும் சிறுநதியாய் என் கவிதை நடக்கட்டும்’’ என்பதே இவர் கவிதையின் பயன். தேங்காது இயங்கு, முதல் நிலை விரும்பு, வையகம் புகழ வாழ் என்பது சிற்பியின் ஆத்திச்சூடி. அதுவே அவர் வாழ்க்கைக்குச் சூடிக்கொண்ட கொள்கைகள்.
பேராசிரியர், கவிஞர், காவிய ஆசிரியர், திறனாய்வாளர், ஆய்வு நெறியாளர் மொழிபெயர்ப்பாளர், இதழாசிரியர், சாகித்திய அகாடமி விருதாளர், சாகித்திய அகாடமி தமிழ்ப்பகுதிப் பொறுப்பாளர், ஆண்டுதோறும் வாழ்நாள் சாதனைக் கவிஞர்களை, புதுக் கவிஞர்களைப் பாரட்டும் சீரிய நெஞ்சர் என்று பல்வேறு முகங்களைக் கொண்ட இவர் பவள விழா கண்டவர். கோயம்புத்தூர் சிற்பியின் பவள விழா கண்டுக் கோலமுத்தூர் ஆனது. இதே நேரத்தில் சிற்பியின் கவிதைகள் ஒருங்காய் முளைத்து முத்துக்கொத்துக்களாயின. அவரின் நினைவினை மலராய், ரீடராய், கட்டுரைத் தொகுப்புகளாய் ஆக்கி மகிழ்ந்தார்கள் பவள விழாக் குழுவினர்.
ஆசிரியத் தொழிலின் அருமை, பெருமைகளை, கடுமை, சிறுமைகளை அள்ளித் தெளிக்கும் அவரின் கவிதை ஆசிரியர் அனைவருக்கும் சமர்ப்பணம் செய்ய வேண்டிய மரபுக்கவிதை. “வாத்தியாரு வேலை”என்பது அதன் தலைப்பு.
‘‘மணியடிச்சாப் பணிதுவங்கும் வாத்தி யாரு வேலை
மலிவுப் பதிப்பா ஆகிப்போச்சு வாத்தியாரு வேலை
எடுத்துச் சொன்னா வெட்கம் வாத்தியாரில் ஏழு பிரிவு
இவரை விட அவர் உயர்வாம்! மேடுபள்ளமாய்ப் பார்வை!
தடுக்கிவிழும் சிலராலே விளையும் அலங்கோலம்
… சின்னத் தவறு பண்ணினாலும் இவரு சீட்டு கிழியும் ’’
( சிற்பி கவிதைகள்,ப.189)
சிற்பிஇதுவே வாத்தியாரு வேலையின் மகத்துவம். ஆனால் கல்விச் சாலையின் ஈடு இணையற்ற பெருமையை மற்றொரு கவிதைச் சிற்பம் வடித்தெடுக்கிறது. கவிதையின் தலைப்பு “பள்ளிக் கூடம்”.
‘‘எழுத்துக்களிலிருந்து
ஐீவித எதார்த்தங்களுக்கு
ஒரு தொடர் ஓட்டப்பந்தயம்
தொடங்குகின்றது
… காகிதப் பட்டறைகளில்
சூட்சும
ஆயுதத் தயாரிப்பு,
வாழ்க்கைப் போரைச் சந்திக்க’’ (மேலது, ப.673)
வகுப்பறைகளின் மீது கவிஞர் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையும், ஆசிரியத் தொழில் மீது கொண்டுள்ள மரியாதையும் இணைத்துக் காணும்போது சமுதாயத்தின் எதிர்ப்பார்ப்பும், எதார்த்தமும் ஒன்றுக்கொன்று ஏறுக்குமாறாய் இருப்பது தெரியவருகிறது.
படிமக் கவிதைகளின் பிதாமகர் சிற்பி. அணுக்கருச் சிதைவு படிமமாய்த் தொடர்கிறது அவரது“நாய்க்குடை” கவிதையில்
‘‘ ஹிரோஸஷிமாவின் சாம்பல் அணுக்கள்
சமாதான மழையைத் தாகித்திருக்க…
மானிட ரத்தக் கடல்களின் மேலே
சாவின் தலைவிரி கோல மகுடமாய்
காற்றுக் குமிழியில் விஷ நிறம் பூசி
நீரில் நச்சு ஊசிகள் தூவி
விரிகிறது இன்னும்
விரிகிறது இன்னும்
ராட்சத நாய்க்குடைக் காளான்’’ (மேலது, ப. 361)
“சிகரெட்” அவரது கவிதையில் படிமமாய் உறைகிறது.
‘‘சாம்பல் அணுக்களின்
சயன மண்டபம்
பாம்பு நோய் உறையும்
புற்றின் கோட்டை
.. இருவிரல் நடுவில்
புகையும் எரிமலை’’ ( மேலது,ப. 313)
ஒருகணம் பழுத்து, மறுகணம் உதிரும் சிறுசிறு சிவப்புக் கனிகளின் தோட்டம் என்று சிகரெட்டின் தன்மை பேசும் சிற்பியின் கவிதைகள் சிகரெட்டிற்குப் பாராட்டுவிழா நடத்துகின்றனவா, எச்சரிக்கைக் கூட்டம் நடத்துகின்றனவா என்று குழம்ப வைக்கின்றன.
பாரதியைப் பின்பற்றியவர் சிற்பி. காந்தியை இதயத்தில் ஏற்றியவர் சிற்பி. இவர்களுக்காகத் தனித்தனிக் காவியங்கள் படைத்தவர். இவரின் பாரதி கைதி எண் 253, மகாத்மா ஆகிய படைப்புகள் இவரின் தனித்த கவிக் காவிய முத்திரைகள். ஆதிரை, மௌன மயக்கங்கள் ஆகியன இவரின் காப்பியச் சிதறல்கள். நிலவுப் பூ (1963), சிரித்த முத்துக்கள் (1966), ஒளிப்பறவை (1971), சர்ப்ப யாகம் (1976), புன்னகை பூக்கும் பூனைகள் (1982), மௌன மயக்கங்கள் (1982)(தமிழக அரசு பரிசு பெற்றது), சூரிய நிழல் (1990), இறகு (1996), சிற்பியின் கவிதை வானம் (1996)(திருப்பூர் தமிழ்ச்சங்க விருது பெற்றது), ஒரு கிராமத்து நதி (1998)(சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றது), பூஜ்யங்களின் சங்கிலி (1999)(தமிழக அரசு பரிசு பெற்றது), பெருமூச்சுகளின் பள்ளத்தாக்கு(2001), மூடுபனி (2003), சிற்பி: கவிதைப் பயணங்கள் (2005), தேவயானி (2006), சிற்பி கவிதைகள் தொகுதிகள் – 2 (2011), நீலக்குருவி (2012), கவிதை வானம் (சிற்பியின் கவிதைத் தொகுப்பு) ஆகியன இவரின் கவிதைத்தொகுப்புகள் ஆகும். இவை தவிர உரைநடை நூல்கள், மொழிபெயர்ப்பு ஆக்கங்கள், உரைநூல்கள், வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்கள் என்று பற்பல ஆக்கத்துறைகளில் இவர் தடம் பதித்தவர். இவர் பெற்ற பட்டங்கள், விருதுகள் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்டன. இவர் மலையாளக் கவி வள்ளத்தோளையும், பாரதியாரையும் ஒப்பிட்டு முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்.
சொல்லுக்குள் சொல் முளைத்து புதுமை செய்வது சிற்பியின் பாணி.
கிளிஞ்சலுக்குள் சமுத்திர ஆர்ப்பரிப்பு
சமுத்திரத்திற்குள் கிளிஞ்சல் சங்கீதம்
கிளையசைவில் காற்று
காற்றசைவில் கிளையாட்டம்
பறவைக்குள் முட்டை
முட்டைக்குள் பறவையின் பதுங்கல்
நேற்றுக்குள் இன்றின் கல்லறை
இன்றுக்குள் உறைந்து கொண்டிருக்கும் நேற்று’’ (மேலது,ப.850)
சொல்லுக்குள் சுகம் வைத்து, கவிதைக்குள் உலகைத் தேக்கி தன் காலப் பதிவைச் சிறப்பாகச் செய்து வருபவர் சிற்பி. அப்துல்கலாமின் ஏவுகணை வெற்றியையும் இவர் பாடுகிறார். இயந்திர மனிதனின் குழந்தைக் தானியங்கிக் கதவிடுக்கில் சிக்கிக் கொண்ட சோகத்தில் அறிவியலாளன் திணற அடுத்த கட்டளையைக் கேட்டு நிற்கும் இயந்திர மனிதனின் தோல்வியையும் இவரின் கவிதை பாடுகின்றது.
அறிவியல், ஆன்மீகம், தத்துவம், சராசரி வாழ்க்கை என்று தற்காலத்தின் கவிதைப் பதிவுகளாக விளங்குபவை சிற்பியின் ஆக்கங்கள். இவரின் ஆக்கங்களை வல்லிக்கண்ணன் பின்வருமாறு மதிப்பிடுகிறார்.
‘சிற்பியின் கவிதைகள் கற்பனை வளம், கலைநயம், கவிதா வேகம், உணர்வு ஓட்டம் கொண்டுச் சிறந்து விளங்குகின்றன. இவரது ‘சிகரங்கள் பொடியாகும்’’, ‘‘ராட்சதச் சிலந்தி’’, ‘ஞானபுரத்தின் கண்கள் திறக்குமா?’’, ‘‘சர்ப்பயாகம்’’, ‘‘நாய்க்குடை’’ ஆகியவை வேகமும் விறுவிறுப்பும் கொண்ட சிந்தனைப் படையல்கள். முள். முள்.. முள் என்ற தலைப்பில் பல பொருள்கள் பற்றிய சிறு சிறு கவிதைகளைத் தொகுத்திருக்கிறார் சிற்பி. ரசமான கவிதை இது’’ என்ற வல்லிக்கண்ணனின் மதிப்பீடு என்றைக்கும் கல்வெட்டாய் சிற்பி கவிதைகளின் வல்லமை பேசும் வரிகள் ஆகும்.
தனக்குப் பின்னாக கவிதைகளை, கவிஞர்களை, திறனாய்வாளர்களை, மாணவர்களை, நண்பர்களை, நல்லிளைஞர்களை வரவேற்கும் பெருந்தன்மை வாய்ந்த நல்ல மனக் கவிஞர் சிற்பி. அவரின் படிப்பிற்கும், படைப்பிற்கும் அவரது அறைக் கதவுகள் அதிகாலை மூன்று மணிக்கே திறந்துவிடுகின்றன. என்பது அதிசயம் ஆனால் உண்மை.
நன்றி - வல்லமை

திங்கள், ஜனவரி 19, 2015

பெருந்திணை- இலக்கண வளர்ச்சி



தமிழ் அக இலக்கண மரபில் பெருந்திணை வளர்த்தெடுக்கப்பெற்றுள்ளது. அகன் ஐந்திணையில் தொல்காப்பிய கால வளர்ச்சி நிலை அப்படியே இருக்க, கைக்கிளையும் பெருந்திணையும் பின்வந்த இலக்கண ஆசிரியர்களால் வளர்த்தெடுக்கப்பெற்றுள்ளன. இவ்வளர்ச்சி ஆண், பெண் இருவர் பக்கத்திலும் ஒத்த அன்பினைக் கொள்ளாத கைக்கிளையும், பெருந்திணையும் புறப்பொருள் திணைகளாகவும் கொள்ளத்தக்க அளவிற்கு வளர்ச்சி பெற்றுள்ளன.
தொல்காப்பியப் பெருந்திணை
தொல்காப்பியர் பெருந்திணைக்கான இலக்கணத்தைப் பின்வருமாறு எடுத்துரைக்கின்றார்.
~~ஏறிய மடல்திறம் இளமைதீர்திறம்
தேறுதல் ஒழிந்த காமத்து மிகுதிறம்
மிக்க காமத்து மிடலொடு தொகைஇச்
செப்பிய நான்கும் பெருந்திணைக் குறிப்பே||
என்று பெருந்திணைக்கான இலக்கணத்தை எடுத்துரைக்கிறார்.
பெருந்திணை என்பது புணர்;ந்தபின் நிகழத்தக்கது என்கிறார் இளம்ப+ரணர். ஏறிய மடல் திறம் என்பது தலைமகனுக்கே உரிய நிலைப்பாடு என்றும், இளமை தீர்திறம் என்பது ~தலைமகன் முதியனாகித் தலைமகள் இளையளாதலும், தலைமகள் முதியளாகித் தலைமகன் இளையளாதலும், இவ்விருவரும் இளமைப் பருவம் நீங்கியவழி அறத்தின் மேல் மனம் நிகழ்தலன்றி காம்தின்மேல் மணம் நிகழ்தலும் | என மூன்று வகைப்பட்டது என்றும், தேறுதல் ஒழிந்த காமத்து மிகுதிறம் என்பது தெளிவு ஒழிந்த காமத்தின் கண்ணே மிகுதல் என்றும், மிக்க காமத்து: மிடலொடு தொகைஇ என்பது பின்வரும் நிலைகளை உடையதாகவும் கொள்ளப்பெறுகின்றது.
ஐந்திணைக்கண் நிகழும் காமத்தின் மாறுபட்டு வருவது
வற்புறுத்தும் துணையின்றிச் செலவழுங்குதல்
ஆற்றருமை கூறுதல்
இழிந்திரந்து கூறுதல்
இடைய+று கிளத்தல்
அஞ்சிக் கூறுதல்
மனைவி விடுத்தலிற் பிறள் வயின் சேறல்
இன்னோரன்ன ஆண்பாற் கிளவி
முன்னுறச் செப்பல்
பின்னிலை முயறல்,
கணவனுள் வழி இரவுத் தலைச் சேறல்
பருவம் மயங்கல்
இன்னோரன்ன பெண்பாற் கிளவி
குற்றிசை
குறுங்கலி
ஒத்த அன்பின் மாறுபட்டு வருவன||
என்ற நிலைகளில் மிக்க காமத்து மிடல் அமையலாம் என்ற இளம்ப+ரணரின் உரை பின் வந்த இலக்கண ஆசிரியர்கள் பெருந்திணையை வளர்த்தெடுத்த நிலைக்கு ஒப்ப மொழிவதாக உள்ளது.
நம்பி அகப்பொருள் சுட்டும் பெருந்தியை இலக்கணம்
~~பெருந்திணை என்பது பொருந்தாக் காமம்|| என்று தேறுதல் ஒழிந்த காமத்து மிகுதிறம் என்று தொல்காப்பியர் சொன்ன பெருந்திணையின் ஒருவகையை ஒட்டு மொத்த பெருந்திணையாக நம்பியகப்பொருள் ஆக்கியுள்ளது..
பெருந்திணையை நம்பிய அகப்பொருள் இருநிலைகளில் பகுத்துக்காண்கிறது. அவை அகப்பொருள் பெருந்திணை, அகப்புறப் பெருந்திணை என்பனவாகும்.
அகப்பொருள் பெருந்திணை
~அகன்றுழி கலங்கலும் , புகன்ற மடல் கூற்றும்
குறியிடையீடும் தெளிவிடை விலக்கலும்
வெறிகோள் வகையும். விழைந்து உடன்போக்கும்
ப+ப்பு இயல் உரைத்தலும், பொய்ச்சூள் உரையும்
தீர்ப்பு இல் ஊடலும், போக்கு அழுங்கு இயல்பும்
பாசறை புலம்பலும், பருவம் மாறுபடுதலும்
வன்பொறை எதிர்ந்து மொழிதலும் அன்புஉறு
மனைவியும் தானும் வனம் அடைந்து நோற்றலும்
பிறவும் அகத்திணைப் பெருந்திணைக்கு உரிய||
என்ற நிலையில் அகப்பொருள் பெருந்திணை துறைகளைப் பெற்றுள்ளது. பெருந்திiயில் அகம் சார்ந்த வெளிப்பட அறிய இயலாத தன்மை உடையன அகப்பொருள் பெருந்திணையாகக் கருதப்பெற்றுள்ளன.
அகப்புறப் பெருந்திணை
மடலேறுதலோடு விடை தாழால் என்றா
குற்றிசை தன்னோடு குறுங்கலி என்றா
சுரநடை தன்னோடு முதுபாலை என்றா
தாபதநிலையோடு, தபுதார நிலை, எனப்
புகன்றவை இயற்பெயர் பொருந்தா ஆயின்
அகன்ற அகப்புறப் பெருந்திணைக்கு ஆகும்||
என்ற நிலையில் அகப்புறப் பெருந்திணையின் துறைகள் அமையலாம் என அகப்பொருள் குறிக்கின்றது.
நம்பியகப்பொருள் பெருந்திணையை அடுத்த கட்ட வளர்ச்சிக்குக் கொண்டு சென்றுள்ளது.
பெருந்திணையின் அடுத்த கட்ட வளர்ச்சி என்பது புறப்பொருள் வெண்பாமாலையில் தொடருகின்றது. இங்கு பெண்பால் கூற்றுக் கைக்கிறை, இருபால் பெருந்திணை என்று பெருந்திணை இருவகைப்படுத்தப்படுகின்றது.
பெண்பால் கூற்றுப் பெருந்திணை
~~வேட்கை முந்துறுத்தல் பின்னிலை முயறல்
பிரிவிடை ஆற்றல் வரவெதிர்ந்திருத்தல்
வாராமைக் கழிதலிரவுத் தலைச் சேறல்
இல்லவை நகுதல் புலவியுட் புலம்பல்
பொழுது கண்டிரங்கல் பரத்தையை ஏசல்
கண்டுகண் சிவத்தல் காதலிற் களித்தல்
கொண்டகம் புகுதல் கூட்டத்துக்குழைத்தல்
ஊடலுணெகிழ்தலூரை கேட்டு நயத்தல்
பாடகச் சீறடி பணிந்தபின் இரங்கல்
பள்ளிமிசை தொடர்தல்,செல்கென விடுத்தலென
ஒன்பதிற் றிரட்டியோ டொன்றும் உளப்பட
பெண்பாற் கூற்றுப் பெருந்திணைப்பால||
என்று பெண்பால் கூற்று நிகழ்த்தும் பெருந்திணை இடங்களை இந்நூற்பா சுட்டுகின்றது.
தலைவி காம மிகுதி காரணமாக பேசுதற்குரிய வாய்ப்புகளை இந்நூற்பா பெருந்திணைப் படுத்தியுள்ளது.
இருபாற் பெருந்திணை
~~சீர்செல வழுங்கல் செழுமட லூர்;தல்
தூதிடை யாட றுயரவற்குரைத்தல்
கண்டு கை சோர்தல் பருவ மயங்கல்
ஆண்பாற் கிளவி, பெண்பாற்கிளவி
தேங்கமழ் கூந்தற் தெரிவை வெறியாட்டு
அரிவைக் கவடுணை பாண்வரவுரைத்தல்
பரிபுரச் சீறடிப் பரத்தை கூறல்
விறலி கேட்பத் தோழி கூறல்
வெள்வலை விறலி தோழிக்கு விளம்பல்
பரத்தை வாயில் பாங்கி கண்டுரைத்தல்
பிறர்மனைத் துயின்றமை விறலி கூறல்
குற்றிசை யேனைக் குறுங்கலி உளப்பட
ஒத்தபண்பி னொன்று தலையி;ட்ட
ஈரெண் கிளவியும் பெருந்திணைப்பால||
என்ற பெருந்திணை இலக்கண நூற்பா இருபாலருக்குமான பெருந்திணைக்குரிய துறைகளை எடுத்துரைக்கின்றது.
இவ்வகையில் பெருந்திணை இலக்கணம் தொல்காப்பியத்தில் இருந்து பின்வந்த இலக்கண ஆசிரியர்களால் வளர்த்தெடுக்கப்பெற்றுள்ளன.
தொகுப்புரை
பெருந்திணை ஏழு அகத்திணைகளுள் ஒன்று என்றாலும் அது ஆண், பெண் இருபாலரித்திலும் ஒத்த அன்பு பெறாதது. பொருந்தாக் காம நிலைப்பாடுடையது.
அகப்பெருந்திணை, புறப்பெருந்திணை, அகப்புறப்பெருந்திணை என்று இதனை இலக்கண ஆசிரியர்கள் வளர்த்தெடுத்துள்ளனர். அகப்பெருந்திணையும், அகப்புறப்பெருந்திணையும் அகஇலக்கண மரபில் வளர்த்தெடுக்கப்பெற்றுள்ளன.
புறப்பெருந்திணை புற இலக்கண நூல்களில் வளர்த்தெடுக்கப்பெற்றுள்ளது. புறப்பெருந்திணை இருபாலினற்கும் பொதுவான கூற்று முறைகளைத் தெரிவித்து பெண்பால் கூற்றிற்கு பத்தொன்பது இடங்களைத் தந்துள்ளது. ஆண்பாற் கூற்றுப் பெருந்திணைக்குத் தனித்த துறைகள் வகுக்கப்படவில்லை.
அகப்பொருள் இலக்கண மரபில் கைக்கிளையும், பெருந்திணையும் பின்வந்த பிற இலக்கண ஆசிரியர்களால் விரித்தும் பகுத்தும் உரைக்கப்பெற்றுள்ளன. இது கைக்கிளை,பெருந்திணை ஆகியவற்றில் உள்ள நெகிழ் தன்மையைக் காட்டுகின்றது. மற்ற அகன் ஐந்திணைகள் மிகக் கட்டமைப்புடன் விளங்கியுள்ளன என்பதும் இங்குக் கொள்ளத்தக்கது.

செவ்வாய், ஜனவரி 13, 2015

தொல்காப்பிய புறத்திணை நோக்கில் சிலப்பதிகாரம்

tholkappiyar
தொல்காப்பியப் பொருள் இலக்கணம் இருவகைப்படுகின்றது. அக இலக்கணம், புற இலக்கணம் எனபனவாகும். இவ்விரண்டிற்கும் தனித்த இலக்கண மரபுகள் தொல்காப்பியரால் காட்டப்பெற்றுள்ளன. அக இலக்கண மரபுகளை அப்படியே தாங்கிச் சங்க இலக்கிய அகப் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. புற இலக்கண மரபுகளை அப்படியே ஏற்று புற இலக்கியங்கள் படைக்கப்பெற்றுள்ளன. சங்கம் மருவிய காலத்தில் சிற்சில மாறுபாடுகள் இவ்விலக்கண மரபுகளி;ல் தோன்றினாலும், அப்பகுப்பு சார்ந்த அக, புற இலக்கியங்கள் தொல்காப்பிய மரபுகளைப் பின்பற்றின என்பதில் ஐயமில்லை. இதற்குப் பின் சிலப்பதிகாரம் தோற்றம் பெறுகின்றது. ஏறக்குறைய பத்துப்பாட்டின் வளர்ச்சி நிலை சிலப்பதிகாரம் எனக் கொள்ளலாம். நெடிய பாடலாக விளங்கும் பத்துப்பாட்டு அமைப்புமுறையின் நீட்சிச் சிலப்பதிகாரக் காப்பியமாக வளர்கின்றது. இதனுள்ளும் அக, புற இலக்கணங்களின் மரபுகள் பின்பற்றப்பெற்றுள்ளன. அவற்றை எடுத்துரைப்பதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.
புற இலக்கணம் வரையறை
புறம் என்ற இலக்கணத்தின் அடிப்படையை அறிந்து கொள்ள இளம்பூரணரின் விளக்கம் பயன்படுகின்றது. ~~புறப்பொருளாவது மறஞ் செய்தலும் அறஞ் செங்தலும் ஆகலான் அவற்றானாய பயன் பிறர்க்குப் புலனாதலின் புறம் என்றார் என்ற புற இலக்கணம் பற்றிய குறிப்பு, புறத்திணைப் பொருள் இலக்கணத்தின் அடிப்படையை எடுத்தியம்புகின்றது.
தொல்காப்பியர் அகத்தை ஏழாகப் பிரித்தது போலவே புறத்தையும் ஏழாகவேப் பிரித்தார். வெட்சி, வஞ்சி, உழிஞை, தும்பை, வாகை, காஞ்சி, பாடாண் ஆகிய எழு திணைகள் தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும் புறத்திணைகள் ஆகும்.
வெட்சி என்பது ஆநிலை கவர்தல் ஆகும். வஞ்சி என்பது மண் கருதிய போராகும். உழிஞை எதிரி அரசனின் அரணை முற்றுகையிடலும், அம்முற்றுகையை அவ்வரசன் முறித்தலும் ஆகும். தும்மை என்பது இரு பெரு வேந்தர்களும் போர் எதிர்தலாகும். வாகை என்பது வெற்றியைக் குறி;ப்பதாகும். காஞ்சி என்பது யாக்கை, செல்வம், இளமை ஆகியனவற்றின் நிலையாத் திறம் காட்டிப் போரை விலக்கல் ஆகும். பாடாண் என்பது இவ்வகையில் n;வற்றி பெற்று அடங்கி வாழ்ந்தத் தலைவன் ஒருவனின் புகழ் பாடுவதாகும். இத்துறைகளுக்கு வைக்கப்பெற்ற பெயர்கள் பூக்களின் பெயர்கள் ஆகும். இப்பூக்களை மூடி இவ்வினைகளைத் தமிழர்கள் ஆற்றினர். இதன் காரணமாக சமுதாயத்தில், போர்க்களத்தில் அவர்கள் எக்குழு சார்ந்தவர்கள் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளமுடிந்தது.
சிலப்பதிகாரம் – புறத்திணைச் சார்புடையது
சிலப்பதிகாரம் உரையிடையிட்ட பாட்டுடைச் செய்யுள் வகையில் அமைந்த முத்தமிழ்க் காப்பியம் ஆகும். இதனை இயற்றிய இளங்கோவடிகள் அரச மரபினர் என்பதால் அவர் புறத்திணை மரபுகளைப் பெரிதும் அறிந்தவர் ஆகின்றார். இதன் காரணமாக அவர் படைத்த சிலப்பதிகாரம் முழுவதிலும் தொல்காப்பிய புறத்திணை மரபுகள் விரவிக் கிடப்பதைக் காணமுடிகின்றது.
சிலப்பதிகாரப் புறத்திணைக் கூறுகள் என்ற பொருளில் நூல் வரைந்துள்ள, இராம தட்சிணாமூர்த்தி சிலப்பதிகாரத்தில் அனைத்துக் காதைகளிலும் இடம்பெற்றுள்ள புறத்திணைக் கூறுகளை எடுத்தியம்பியுள்ளார். அவர் தம் நூலில், சிலப்பதிகாரத்தில் தொல்காப்பியப் புறத்திணையியலும், புறப்பொருள் வெண்பாமாலையின் புறத்திணையியலும் இணைந்து இடம்பெற்றுள்ள திறத்தைக் காட்டியுள்ளார். அவரின் கருத்துகள் சிலப்பதிகாரம் பின்பற்றிய புறத்திணை மரபுகளின் இயல்புகளை தெளிவுடன் காட்டுகின்றன. அவற்றில் சில பின்வருமாறு.
~~சங்க இலக்கிய மரபை முழுக்க மறுக்காமலும், முழுக்கப் பற்றாமலும் சிலப்பதிகாரத்தை அடிகள் ஆக்கினார். ஒரு வணிகக் குடிமகனுக்கும், அவன் மனைவிக்கும் ஏற்பட்ட வாழ்க்கைச் சுழல்களையும், அழல்களையும் விளக்கி ஒரு பெரிய தொடர்நிலைச் செய்யுளைப் படைத்தார். தம் கதையின் மூலமாக, சில உண்மைகளைக் கூற முனைந்தார். அவற்றையே முப்பேருண்மைகளாகக் குறிப்பிட்டார். அதுகாறும் இலக்கியங்களின் போக்குக்கும், நோக்குக்கும் அடிப்படையாக அமைந்த ~பொருளிலக்கண வழக்கு அவரது புதிய இலக்கியத்திற்கு இன்றியமையாத தேவையாயில்லை. ஆனாலும் சங்க இலக்கியப் பொருள் இலக்கண மரபின் தாக்கத்தை அவர் நூலில் காணமுடிகின்றது என்ற அவரின் கருத்து சிலப்பதிகாரத்தில் சங்க இலக்கியப் புறத்திணை மரபுகள் பின்பற்றப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லாவிட்டாலும் இளங்கோவடிகள் பின்பற்ற முனைந்துள்ளமையைக் குறிப்பிடுகின்றது.
அவரே ~~மறத்துறையைச் சார்ந்த திணை, துறைகளை ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் பொருத்தி, வீரப் பெண்மைக்குப் புகழ் பாடியவர் இளங்கோவடிகள். வஞ்சிக் காண்டத்தில் கண்ணகி ~வீரபத்தினி| என்றே குறிக்கப் பெறுகிறாள். பண்டைக்காலத்தில் தமிழகத்தில் வீரமிக்க ஆடவர்கட்குக் கல்லெடுப்பது மரபு. இதை நடுகல் என்பர். நடுக்கல்லில் இறந்த தலைவனுடைய பெயரையும், சிறப்புகளையும் எழுதி மயிற்பீலி சூட்டி வணங்குவர்.
நல்லமர்க் கடந்த நாணுடை மறவர்
பெயரும் பீடு மெழுதி யதர்தொறும்
பீலி சூட்டிய பிறங்குநிலை நடுகல் 
சிலம்பில், கண்ணகி என்ற பெண்ணுக்கே நடுகல் விழா நடக்கின்றது. 
~~காட்சி கால்கோள் நீர்ப்படை நடுகல்
சீர்த்தகு சிறப்பிற் பெரும்படை வாழ்த்தலென்று
இருமூன்று வகையிற் கல்லொடு புணர
என்று தொல்காப்பியம் கூறும் புறத்திணைத் துறைகளையே வஞ்சிக்காண்டத்தின் தலைப்புக்களாகக் கொடுத்துள்ளார் இளங்கோவடிகள் என்ற மேற்குறித்த ஆய்வாளரின் கருத்து தொல்காப்பியத்தில் காட்டப்பெற்ற ஆண் புற மரபுகள் சிலப்பதிகாரத்தில் பெண்ணுக்கும் உரியதாக ஆக்கப்பட்டதைக் காட்டுகின்றது.
சிலப்பதிகாரக் காட்சிக் காதை- தொல்காப்பிய புறத்திணையியலின் சிறிய வடிவம் எனக் கொள்ளத்தக்கது என்கிறார் மேற்சுட்டிய ஆய்வாளர். ~~செங்குட்டுவன் தன் நாட்டைந்த பத்தினிக் கடவுளுக்குச் சிலையெடுக்க நினைந்து இமயத்தில் கல்லெடுத்துக் கங்கையில் நீர்ப்படை செய்தல் சிறந்தது எனக் கூறுகின்றான். மலையரசன் மாபெரும் பத்தினிக் கடவுளுக்குக் கல் தாரான் எனின், அவனோடு மலைவேன் என்று வஞ்சினம் கூறுகின்றான். செங்குட்டுவன் வடதிசை நோக்கிப் போர் மேலெழுவதற்காக வஞ்சினம் உரைப்பது போலவமைந்துள்ளது இப்பகுதி. தான் வஞ்சி சூடி வாளமர் செய்யும் வஞ்சி வேந்தன் :போலவும், மலையரசன் (இமயமலை) காஞ்சி வேந்தன் போலவும் குறிக்கப்பெறுகின்றனர். சேரன் கூறும் வீரவுரை முழுவதும் ~ஒரு சிறிய புறத்திணையியல்| போலவே அமைகின்றது. என்ற கருத்து சிலப்பதிகாரம் தொல்காப்பிய புறநெறிகளின்படி போர்த்திறத்தைக் காட்டியுள்ளது என்பதைத் தெரிவிக்கின்றது.
மேற்சுட்டிய ஆய்வாளரின் கருத்துகள் சிலப்பதிகாரம் தொல்காப்பிய புற மரபுகளின் வழிப்பட்டது என்பதை உறுதி செய்கின்றன.
சிலப்பதிகாரப் புறத்திணைச் சார்புப் பகுதிகள்
சிலப்பதிகாரத்தில் புறத்திணையை ஒட்டிய மரபுகள் காதைகள் தோறும் அமைந்துள்ளன என்றாலும், கட்டுரையின் அளவு கருதி இங்கு ஒரு சில பகுதிகள் மட்டும் சுட்டிக்காட்டப்பெறுகின்றன. குறிப்பாக தொல்காப்பிய புறத்திணைகள் சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெற்றுள்ள பாங்கு இக்கட்டுரையில் தொட்டுக் காட்டப்பெறுகின்றது.
வெட்சி
வெட்சி புறத்திணைகளில் முதல் திணையாகும். இதன் திணை மற்றும் துறைகளை மிக்க வெளிப்படையாகவே வேட்டுவ வரியில் இளங்கோவடிகள் பாடியுள்ளார்.
கொற்றவை கோலம் புனைந்து வந்த பெண்மகளைக் கொற்றவையாகவே கருதி அவளுக்கு வேண்டுவன செய்யும் நடைமுறை வேட்டுவவரியில் விவரிக்கப்படுகின்றது. அப்போது கொற்றவை விரும்புவது வெட்சிப் போரும், கரந்தைப்போரும் என்றுக் குறிக்கிறார் இளங்கோவடிகள்
~~உட்கு உடைச் சீறூர் ஒருமகன் ஆநிரை கொள்ள உற்ற காலை
வெட்சி மலர்புனைய வெள்வாள் உழத்தியும் வேண்டும்போலும்
வெட்சி மலர்புனைய வெள்வாள் உழத்தியும் வேண்டின் வேற்றூர்க்
கட்சியுள் காரி கரிய குரல் இசைத்துக் காட்டும் போலும்
என்ற அடிகளில் வெட்சிப் போர் முறை விளக்கப்பெற்றுள்ளது. வெட்சிப் பூக்களைச் சூடி ஒரு ஆடவன் போருக்குச் செல்கின்றான். அவனுக்குத் துணையாகக் கொற்றவையும் (கொற்றவையாகிய நீயும்) செல்லுவாய். இதன் காரணமாக வெட்சிக்கு எதிரான ஊரில் அழிவு நேரப்போகின்றது என்பதைக் கரிக்குருவி அறிவிக்கக் கிளம்பிவிட்டது என்ற செய்தியும் புள்வாய்ப்பச் சொன்ன நிமித்தமாக வெளிப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது.
அடுத்த பாடலில்
~~கள்விலையாட்டி மறுப்பப் பொறா மறவன் கைவில் ஏந்திப்
புள்ளும் வழிப்படரப் புல்லார் நிரைகருதிப் போகும்போலும்
புள்ளும் வழிப்படரப் புல்லார் நிரைகருதிப் போகுங்காலைக்
கொள்ளும் கொடி எடுத்துக் கொற்றவையும் கொடுமரம் முன் செல்லும் போலும் 
என்ற இந்தப் பாடலில் கொடி எடுத்துக்கொண்டு வெட்சிப்போருக்குப் புறப்பட்ட ஆண்மகனின் வீரத்திற்குத் துணையாகக் கொற்றவையும் போவாள் என்ற செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது.
இச்செய்திகள் அப்படியே வெட்சி பற்றி தொல்காப்பிய நூற்பாவின் மறுவடிவமாக விளங்குகின்றன.
~~வேந்துவிடு முனைஞர் வேற்றுப்புலக்களவின்
ஆ தந்து ஓம்பல் வேற்று ஆகும்
வெட்சித் துறைகள் சிலவற்றையும் இளங்கோவடிகள் இதனுள் புகுத்தி உரைக்கின்றார். பாதீடு, கொடை ஆகிய துறைகளை அவர் பெரிதும் சிலப்பதிகாரத்தில் விளக்குகின்றார். கொண்டு வந்த ஆநிரைகளைப் போருக்கு உதவியவர்களுக்கு, ஊருக்கு உதவியர்களுக்கு மறவர்கள் அளிக்கின்றார்கள். அவர் அளித்தபட்டியல் நீண்டதாகும்.
இள மா எயிற்றி! இவை காண், நின் ஐயர்
தலைநாளை வேட்டத்துத் தந்த நல் ஆன் நிரைகள்
கொல்லன், துடியன், கொளை புணர் சீர் வல்ல
நல் யாழ்ப் பாணர்-தம் முன்றில் நிறைந்தன.
முருந்து ஏர் இள நகை! காணாய், நின் ஐயர்
கரந்தை அலறக் கவர்ந்த இன நிரைகள் 
கள் விலைஆட்டி, நல் வேய் தெரி கானவன்,
புள் வாய்ப்புச் சொன்ன கணி, முன்றில் நிறைந்தன.
கய மலர் உண் கண்ணாய்! காணாய், நின் ஐயர்,
அயல் ஊர் அலற, எறிந்த நல் ஆன் நிரைகள்
நயன் இல் மொழியின் நரை முது தாடி
எயினர், எயிற்றியர், முன்றில் நிறைந்தன .
என்பன கொடை பெற்றவர்களின் பட்டியல். இவ்வடிகளுக்குள் ஒரு நகைச்சுவையும் கலந்துள்ளது. கள் விற்பவள் போர் செல்ல இருந்த மறவனுக்குக் கள் தராமல் காலம் நீட்டித்தாள். அவன் கள்ளுண்ணாமலே போருக்குச் சென்றுவி;ட்டான். ஆனால் வெற்றி பெற்றதும் கள் தராத அம்மங்கைக்கும் ஆநிரைகளைத் தந்து அப்போர்வீரன் வெற்றிகண்டான். தராதவளுக்கும் கொடை அறித்த பெருந்தன்மையாளனாக அப்போர்வீரன் இளங்கோவடிகளால் காட்டப்பெற்றுள்ளான்.
இதன்பிறகு அவிப்பலி என்ற துறையும் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு வெட்சியின் விளக்கம் வேட்டுவவரியில் இடம்பெற்றுள்ளது.
வஞ்சித்திணை, காஞ்சித்திணை வஞ்சித்திணையும் கர்ஞ்சித்திணையும் காட்சிக்காதையில் இளங்கோவடிகளால் இடம்பெறச் செய்யப்பெற்றுள்ளன. சேரன் வஞ்சினம் கூறிப் போருக்குச் செல்லும் செயலைக் குறிக்கும் பகுதியில் வஞ்சியை எடுத்தாள இளங்கோவடிகளுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்துவிட்டது. அதனுடன் இணைந்துக் காஞ்சியும் இடம்பெற்று விடுகின்றது.
பொதியில் குன்றத்துக் கல் கால்கொண்டு, 
முது நீர்க் காவிரி முன் துறைப் படுத்தல், 
மறத் தகை நெடு வாள் எம் குடிப் பிறந்தோர்க்கு, 
சிறப்பொடு வரூஉம் செய்கையோ அன்று
புன் மயிர்ச் சடைமுடி, புலரா உடுக்கை, 
முந்நூல் மார்பின், முத்தீச் செல்வத்து 
இருபிறப்பாளரொடு பெரு மலை அரசன் 
மடவதின் மாண்ட மா பெரும் பத்தினிக் 
கடவுள் எழுத ஓர் கல் தாரான் எனின், 
வழி நின்று பயவா மாண்பு இல் வாழ்க்கை 
கழிந்தோர் ஒழிந்தோர்க்குக் காட்டிய காஞ்சியும், 
முது குடிப் பிறந்த முதிராச் செல்வியை 
மதிமுடிக்கு அளித்த மகட்பால் காஞ்சியும், 
தென் திசை என்- தன் வஞ்சியொடு வட திசை 
நின்று எதிர் ஊன்றிய நீள் பெருங் காஞ்சியும், 
நிலவுக் கதிர் அளைந்த நீள் பெரும் சென்னி 
அலர் மந்தாரமோடு ஆங்கு அயல் மலர்ந்த 
வேங்கையொடு தொடுத்த விளங்கு விறல் மாலை 
மேம்பட மலைதலும், காண்குவல் ஈங்கு| என, 
~குடைநிலை வஞ்சியும், கொற்ற வஞ்சியும், 
நெடு மாராயம் நிலைஇய வஞ்சியும் 
வென்றோர் விளங்கிய வியன் பெரு வஞ்சியும், 
பின்றாச் சிறப்பின் பெருஞ்சோற்று வஞ்சியும், 
குன்றாச் சிறப்பின் கொற்றவள்ளையும், 
வட்கர் போகிய வான் பனந் தோட்டுடன், 
புட்கைச் சேனை பொலிய, சூட்டி
பூவா வஞ்சிப் பொன் நகர்ப் புறத்து, என், 
வாய் வாள் மலைந்த வஞ்சி சூடுதும்| என-
என்ற இப்பகுதியில் சேரன் வஞ்சினம் கூறுகின்றார். வஞ்சினக்காஞ்சியாக இது அமைகின்றது. அவ்வஞ்சினத்தில் காஞ்சித் திணை செய்திகளும். வஞ்சித் திணை செய்திகளும் இடம்பெறச் செய்யப்பெற்றுள்ளன.
குடைநிலை வஞ்சி, கொற்ற வஞ்சி, நெடுமாறாயம், பெரு வஞ்சி,பெருஞ்சோற்று வஞ்சி, கொற்ற வள்ளை ஆகிய வஞ்சித் துறைகள் மேற்சுட்டிய பகுதியில் இடம்பெற்றனவாகும். வாய் வாள் மலைந்த வஞ்சி சூடுதும் என்ற பாடலடியின் வழியாக வஞ்சிப் பூவினை வாளுக்குச் சூடி சேரன் படையெடுத்த நிலை தொல்காப்பிய புறத்திணையியல் சார்ந்த்தாகும்.
இதற்கு முன்பே மூன்று காஞ்சித் துறைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. கழிந்தோர் ஒழிந்தோர்க்குக் காட்டிய காஞ்சி என்ற தொல்காப்பியத் து:றை, கழிந்தோர் ஒழிந்தோர்க்குக் காட்டிய முதுமை எனச் சிலப்பதிகாரத்தால் வழிமொழியப்பெற்றுள்ளது. முதுகுடிப்பிறந்த முதிராச் செல்வியை மதிமுடிக்களித்த மகட்பாற் காஞ்சி என்ற சிலப்பதிகாரம் காட்டும் காஞ்சித் துறை தொல்காப்பியம் குறிக்கும் ~முதுகுடி மகட்பாடஞ்சிய மகட்பாலானும்| என்ற துறையாகக் கொள்ளத்தக்கது. தென்றிசை என்றன் வஞ்சியொடு வடதிசை நின்றெதிரூன்றிய நீள் பெருங்காஞ்சி என்ற சிலப்பதிகாரத்துக் காஞ்சித் துறை, மாற்றருங் கூற்றம் சாற்றிய பெருமை| என்றத் தொல்காப்பியத் :துறையாகக் கொள்ளத்தக்கது.
தும்பைத்திணை
சேரனின் போர்திறம் தும்பைத் திணையுடன் சிலப்பதிகாரத்தில் விளக்கம் பெறுகின்றது.
நும்போல் வேந்தர் நும்மொடு இகலி
கொங்கர் செங்களத்துக் கொடுவரிக் கயல்கொடி
பகைப்புறத்துத் தந்தனர் ஆயினும் ஆங்கு அவை
திசைமுக வேழத்தின் செவியகம் புக்கன
கொங்கணர் கலிங்கர் கொடும் கருநாடர்
பங்களர், கங்கர், பல்வேல் கட்டியர்
வட ஆரியரோடு வண்தமழ் மயக்கத்து உன்
கடமலை வேட்டம் என் கண்புலம் பிரியாது
கங்கைப் பேர்யாற்றுக் கடும்புனல் நீத்தம்
எம் கோமகளை ஆட்டிய அந்நாள்
ஆரிய மன்னர் ஈர் ஐந்நூற்றுவர்க்கு
ஒரு நீ ஆகிய செருவேம் கோலம்
கண்விழித்துக் கண்டது கடுங்கண் கூற்றம்
என்ற இப்பகுதி சேரன் மற்ற மன்னர்களுடன் நேருக்கு நேர் மோதிய ஆற்றலைத் தெரிவிக்கின்றது. இது ~மைந்து பொருளாக வந்த வேந்தனைச் சென்றுதலை அழிக்குஞ் சிற்ப்பிற்றென்ப என்ற தொல்காப்பியத் தும்பை வரையறையின் சார்பினது ஆகும். மேலும் போர்த்தானைகளைச் சிறப்பிப்பது தானை நிலை எனப்படும். அத்தானைநிலையை
மேலும் கனக விசயருடன் சேரன் போர் புரிந்த ஆற்றலை,
~~எருமைக் கடும்பரி ஊர்வோன் உயிர்த்n;தாகை
ஒரு பகல் எல்லையில் உண்ணும் என்பது
ஆரிய அரசர் அமர்க்களத்து அறிய
நூழில் ஆட்டிய சூழ்கழல்வேந்தன்
போந்தொடு தொடுத்த பரவத்தும்பை
ஓங்கு இரும் சென்னி மேம்பட மலைய|
என்ற பாடலடிகளில் தும்பையைச் சேரன் அணிந்த நிலை எடுத்துரைக்கப்பெற்றுள்ளது. வடபுலத்து அரசர்களை வெற்றி கொள்ளும் நிலையிலும் தமிழ் போர்மரபு பின்பற்றப்பெற்றிருப்பதை இவ்வடிகள் எடுத்துரைக்கின்றன.
வாகைத்திணை
போரில் சேரன் வெற்றி பெறுகின்றான். அவனின் தேருக்குப் பின்னாலும், முன்னாலும் மகிழ்ந்து வீரர்கள் ஆடிவருகின்றனர். இவ்வாட்டம் வாகைத்திணையின் வயப்பட்டதாகும்.
~~…..பேர்இசை
முன் தேர்க் குரவை முதல்வனை வாழ்த்தி
பின்தேர்க்குரவைப் போய் ஆடு பறந்தலை
முடித்தலை அடுப்பில் பிடர்த்தலைத் தாழி
தொழத்தோள் துடுப்பின் துழைஇய ஊன்சோறு
மறப்பேய் வாலுவன் வயின் அறிந்து ஊட்ட
சிறப்பு ஊண் கடிஇனம் செங்கோல் கொற்றத்து
அறக்களம் செய்தான் ஊழி வாழ்க
என்ற பாடலடிகளில் வென்ற கோமான் முன்தேர்க்குரவையும், ஒன்றிய மரபிற் பின்தேர்க்குரவையும் அரும்பகை தாங்கும் ஆற்றலும் ஆகிய தொல்காப்பியத் துறைகள் சிலப்பதிகாரத்தால் ஏற்கப்பெற்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன.
பாடாண் திணை
சிலப்பதிகாரத்தில் சேரனைப் போற்றும் மாடலனின் பாடலடிகள் பாடாண் திணை வயப்பட்டனவாக உள்ளன.
~~…நின் 
மைத்துன வளவன் கிள்ளியொடு பொருந்தா
ஒத்த பண்பினர் ஒன்பது மன்னர் 
இளவரசு பெறாஅர் ஏவல் கேளார்
வளநாடு அழிக்கும் மாண்பினர் ஆதலின்
ஒன்பது குடையும் ஒரு பகல் ஒழித்து அவர்
பொன்புனை திகிரி ஒருவழிப் படுத்தோய்
பழையன காக்கும் குழைபயில் நெடும்கோட்டு
வேம்பு முதல் தடிந்த ஏந்து வாழ் வலத்து
போந்தைக் கண்ணிப் பொறைய
என்ற பகுதி சேரனின் பெருமையைப் பேசும் பாடாண்திணைப்பகுதியாகும்.
இவ்வாறு அரசர் போர்ப்பகுதியை விளக்கும் வஞ்சிக்காண்டம் தொல்காப்பியப் புறத்திணைச்சாயலுடன் ஒட்டிப்படைக்கப்பெற்றுள்ளது என்பது உறுதியாகின்றது.
வஞ்சிக்காண்டத்தின் காதைகளின் பெயரமைவு என்பது தொல்காப்யிர் சுட்டும் கரந்தைத்திணை சார்ந்த துறைகளை ஒட்டியே இளங்கோவடிகள் அமைத்திருப்பது அவரின் தொல்காப்பிய நெறி பின்பற்றலுக்குச் சான்றாகின்றது. காட்சி, கால்கோள், நீர்ப்படை நடுகல், வாழ்த்தல் என்ற அதே அமைப்பில் கண்ணகிக்குச் சிலை காணும் போக்கை இளங்கோவடிகள் அமைத்துள்ளார்.
~மதுரை மூதூர் மாநகர் கோடுஉற 
கொதிஅழல் சீற்றம் கொங்கையின் விளைத்து
நல்நாடு அணைந்து நளிர்சினை வேங்கை
பொன்அணி புதுநிழல் பொருந்திய நங்கையை 
அறக்களத்து அந்தணர், ஆசான், பெருங்கணி,
சிறப்புடைக் கம்பியர் தம்மொடும் சென்று
மேலோர் விழையும் நூல்நெறி மாக்கள்
பால்பெற வகுத்த பத்தினிக் கோட்டத்து
இமையவர் உறையும் இமையச் செல்வரைச் 
சிமைய சென்னித் தெய்வம் பரசிக்
கைவினை முற்றிய தெய்வப் படிமத்து
வித்தகர் இயற்றிய விளங்கிய கோலத்து
முற்றுஇழை நன்கலம் முழுவதும் பூட்டிப்
பூப்பலி செய்து. காப்புக்கடை நிறுத்தி
வேள்வியும் விழாவும் நாள்தோறும் வகுத்து
கடவுள் மங்கலம் செய்க என ஏவினான்
வடதிசை வணங்கிய மன்னவர் ஏறுஎன்
என்ற இந்தப் பாடலடிகளில் கண்ணகிக்குக் கடவுள் மங்கலம் செய்யப்படும் திறம் நடுகல் நாட்டி வணங்கும் திறமாக உள்ளது. தொல்காப்பியத்தில் ஆணுக்குச் சொல்லப்படும் இந்த நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சி ஒரு பெண்ணிற்கு செய்யப்பெற்றதாக இளங்கோவடிகள் படைத்துக்காட்டுவது என்பது மரபு மீறல்அல்ல… புறத்திணை பெண்களுக்கும் உரியது என்ற எண்ணம்தான்.
நன்றி வல்லமை இதழ்

திங்கள், டிசம்பர் 01, 2014

இரட்டைக் காப்பியங்களில் கணிகையர் மனநிலை

தமிழ் அகமரபில் தலைவன் தலைவி ஆகியோருக்கு இணையாகப் பரத்தை என்ற பாத்திரமும் முக்கியப் பாத்திரமாக கூற்றுடைப் பாத்திரமாக ஏற்கப்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பியத்தில் பரத்தையர் பிரிவு என்ற பிரிவு உண்டு. தலைவன் பரத்தையை நாடிச் செல்வதற்கான காரணம் காதற் பரத்தை, இற்பரத்தை, சேரிப்பரத்தை, காமக்கிழத்தி என்ற பரத்தையரின் சார்பாக ஏற்படும் பிரிவுகள் ஆகியன உணர்த்தப் பெற்றுள்ளன. சங்க காலத்தில் பரத்தையர் பிரிவு கருதிய பாடல்களும் பரத்தைக் கூற்றுப் பாடல்களும் இடம் பெற்றிருப்பதன் வாயிலாக அவர்கள் பெற்றிருந்த சமுதாய முக்கியத்துவம் தெரிய வருகின்றது. சங்கம் மருவிய காலத்தில் வரைவின் மகளிர் என்று ஒதுக்கப் பெற்ற இம்மகளிர் காப்பிய காலத்தில் கதை மாந்தராக வரும் அளவிற்கு முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்துள்ளனர். சிலப்பதிகாரம் மணிமேகலை ஆகிய காப்பியங்களில் பரத்தையர் ஒழுக்கம் அதனால் விளைந்த செல்வ அழிவு தன் காதலன் இறந்த பின் பரத்தையர் எடுக்கும் துறவு முடிவு ஆகியன சுட்டப் பெற்றிருப்பது பரத்தையரைத் பாட்டுடைத் தலைவியராக்கும் முயற்சி என்றால் அது மிகையாகாது.

சங்க காலத்தில் பேகனின் மனைவி தன் கணவனான கோவலன் பரத்தையர் நாடிச் சென்ற போது “எம்போல் ஒருத்தி நலன் நயந்து என்றும் வரூஉம்” என்று அவள் பேசியதாக பரணர் பதிவு செய்கின்றார். அதாவது பரத்தையரும் தன்னைப் போல் ஒரு பெண் என்ற எண்ணத்தில் பேசிய கண்ணகியின் சொற்களில் பெண் குலத்தின் மீதான அன்பும் தன் கணவன் மீதான அன்பும் வெளிப்படுகின்றன. இருப்பினும் பரத்தையர்கள் தலைவியைப் பழித்துப் பேசும் பாங்கும் சங்க காலத்தில் பதிவு செய்யப்பெற்றுள்ளது. “கையும் காலும் தூக்கத்தூக்கும் ஆடிப்பாவை போல மேவன செய்யும் தன் புதல்வன் தாய்க்கே” (குறுந்தொகை-8) என்ற பாடலில் தலைவனை தலைவியைப் பழித்துப் பேசும் நிலையும் காட்டப் பெறுகின்றது.

இவ்வகையில் பரத்தையருக்கும் குல மகளிருக்குமான உரசல்கள் இலக்கிய அளவில் காட்டப் பெறத்தக்க முரண்பாடுகளாக சங்க இலக்கியங்களில் அமைந்துள்ளன. தொடர்ந்து வந்த அற நூல்களில் இவ்வொழுக்கம் கண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. பரத்தன் என்று பொது மகளிரை நாடும் ஆண்மகன் குறிக்கப்படும் அளவிற்கு இக்கண்டிப்பு அமைந்தது.

சிலப்பதிகாரத்திலும் மணிமேகலையிலும் கணிகையர் (பரத்தையர்) ஒழுக்கம் அதனால் ஏற்படும் விளைவுகள் ஆகியன சுட்டப் பெற்றுள்ளன. இவ்விரு காப்பிய ஆசிரியர்களும் பரத்தையர் பற்றி விரிவான செய்திகளைத் தந்துள்ளனர். அவற்றின் வழியாகக் கணிகையர் அல்லது பரத்தையர் குல மரபுகளையும் அவர்களின் உளப்பாங்கினையும் அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.


சிலப்பதிகாரத்தில் கணிகையர்

புகார் நகரத்தில் கணிகையர் குலத்தில் சித்ராபதியின் மகளாகப் பிறக்கிறாள் மாதவி. ஆடல், பாடல், அழகு ஆகிய மூன்றிலும் நிறைவு பெற்றவளான மாதவி ஏழாண்டுகள் நடனக் கலையையும் பயின்ற சிறப்பினள் ஆவாள். அவள் பன்னிரண்டாவது வயதில் தன் ஆடலை மக்கள் மன்னர் முன் காட்ட அரங்கேற்றுக் காதையின் வழியாக ஆடத் தொடங்குகிறாள்.

அவளின் ஆடல் சிறப்பின் காரணமாக தலைக்கோல் பட்டத்தையும் அரசனின் பச்சைமாலையையும் பெற்றாள். இதன் தொடர்வாக அக்கால நடைமுறையான ஆண்களிடம் இருந்து இவள் ஆயிரத்தெட்டுக் கழஞ்சு பொன் பெறும் தகுதியைப் பெறுகிறாள்.

மாதவியின் பச்சை மாலையை விலைகூறி விற்ற கூனியிடம் மாலையை வாங்கிய கோவலன் மாதவியுடன் இருக்க வேண்டியவனான். விடுதல் அறியாச் சிறப்பினளாக மாதவி இருக்க அவளைப் பிரியாது தன் மனைவி கண்ணகியைக் கோவலன் மறந்தான்.

மாதவி கோவலனுக்குக் கலவியும் புலவியும் அளித்தாள். ஆர்வ நெஞ்சத்தோடு கோவலனுடன் அவள் கலந்தாள். கலவியால் மாறுபட்ட தன் அலங்காரங்களை மீளவும் திருத்திக் கொண்டாள். அதன் பின் அவனுடன் கூடினாள். இப்படி மகிழ்வாக இருவரும் வாழ்ந்தார்கள்.

கணிகையர் குலத்தில் பிறந்தவள் மாதவி என்பதால் இந்திர விழாவில் அவள் ஆடக் கடமைப்பட்டவள் ஆகிறாள். கோவலனுடன் இருந்த காலத்தில் நடத்தப்பட்ட இந்திர விழாவில் பதினொரு வகை ஆடல்களை அவள் ஆடிச் சிறந்தாள். அவளின் ஆடல் கோவலன் நெஞ்சில் சற்று ஊடலைக் கொணர்கிறது. பொதுப்பட ஆடும் பொதுமகள் இல்லையா இவள் என்ற ஐயத்தை அவன் மனது கொள்ளுகின்றது. இவனின் ஐயத்தை அறிந்து கொண்ட மாதவி அதனை மாற்றப் பல்வேறு அணிகளை அணிந்து அவனுடன் இணைகிறாள். பின்னர் கடற்கரைக்கு இருவரும் செல்ல அங்கு ஊடல் பெருகி இருவரும் கானல்வரி பாடிப் பிரிகின்றனர்.


அப்போது கோவலன் மாதவி என்ற கணிகையைப் பற்றிப் பேசுகின்றான்;

“கானல்வரி யான்பாடத் தான் ஒன்றின்மேல் மனம்வைத்து
மாயப்பொய் பல கூட்டும் மாயத்தாள் பாடினாள்” (கானல்வரி. 14)

மாதவியின் மனம் வேறொன்றின் மீது இருக்கிறது. மாயப் பொய் பல பேசுபவள் அவள் என்ற இந்த அடிகள் கணிகையர் பற்றிய சிலப்பதிகார காலக் கருத்து என்று கொள்ளவேண்டும். இருப்பினும் மாதவி தூய மனத்தை உடையவளாகச் சிலப்பதிகார ஆசான் இளங்கோவடிகளால் படைக்கப் பெற்றுள்ளாள். கோவலனை மீண்டும் தன் இல்லம் வரச் செய்ய அவள் கடிதம் எழுதி அக்கடிதத்தை அவனிடம் சேர்க்கச் செய்கிறாள். அதனைக் கண்டும் கோவலன் வரவில்லை. மாறாக மாதவியைப் பழித்துப் பேசுகிறான்.

“ஆடல் மகளே ஆதலின் ஆய்இழை
பாடுபெற்றன அப்பைந்தொடி தனக்கு என” (வேனிற்காதை 109-110)

என்று ஆடல் மகள் என்ற நிலையிலேயே கோவலன் மாதவியைக் காணுகின்றான். இருப்பினும் மாதவி மாலை வாரார் ஆயினும் காலை வருவார் என்று அவருக்காக ஏங்கித் துயில் கொள்ளாமல் இருக்கிறாள். கோவலன் பிரிந்த பின்பு அவன் தன் மனையாளுடன் மதுரை சென்றதைக் கேட்டு மாதவி வருத்தம் கொள்கிறாள். இவளின் வருத்தத்தைக் கோசிகன் கோவலனுக்கு எடுத்துரைக்கிறான்.

“வசந்த மாலை வாய் மாதவி கேட்டுப்
பசந்த மேனியள் படர்நோய் உற்று
நெடுநிலை மாடத்து இடைநிலத்து ஆங்கு ஓர்
படைஅமை சேக்கையுள் பள்ளியுள் வீழ்ந்ததும்
வீழ்துயர் உற்றோள் விழுமம் கேட்டுத்
தாழ்துயர் எய்தித் தான் சென்று இருந்தும்
இருந்துயர் உற்றோள் இணையடி தொழுதேன்
வருந்துயர் நீக்கு என மலர்க்கையின் எழுதி
கண்மணி அனையாற்குக் காட்டுக என்றே
மண்உடை முடங்கல் மாதவி ஈந்ததும்” ( புறஞ்சேரி இறுத்த காதை- 67-75)

என்ற இவ்வடிகள் மாதவியின் துயரத்தை எடுத்துரைப்பனவாக உள்ளன. அவள் மீளவும் ஒரு கடிதத்தைத் தன் காதலன் கோவலனுக்கு எழுதி அதில் தன்னிலையைத் தெரிவிக்கிறாள்.

கோவலன் தான் வந்தபின் பிற ஆடவனுடன் கூடி இன்பம் நுகர்வாள் என்று மாதவியின் வாழ்க்கையைப் பற்றி எண்ணியிருந்தான். ஆனால் அவளோ பிற ஆடவர் யாரையும் கருதாது தன்னைப் பற்றியே நினைவிலேயே இருப்பதை எண்ணி அவள் நடத்தை நாடகம் போன்றது அல்ல என்ற முடிவிற்கு வருகிறான். இதன் காரணமாக ஓலை பெற்ற அவன் அவ்வோலையில் எழுதப் பெற்ற வருத்தம் தோய்ந்த வரிகளைப் படித்ததும். “தன் தீது இலள் எனத் தளர்ச்சி நீங்கி என் தீது” (94-95) என்று தன் பழைய எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்கிறான்.

இதன் வழியாக மாதவி மற்ற பரத்தையரைப் போன்றவள் அல்லள். ஒரு ஆடவனுக்குத் தன் வாழ்வைத் தந்தவள். அவனால் இன்பம் வந்த போதும் துன்பம் வந்த போதும் அவன் நினைவிலேயே இருப்பவள் என்பது தெரிய வருகிறது. மேலும் வேறு ஆடவர்கள் யாரும் அவள் வீட்டுக்குச் செல்லவில்லை. கோசிகன் என்ற அந்தணன் செல்லும் அளவிற்கு மாதவியின் இல்லம் கோவலன் வருகைக்காக மட்டும் திறந்திருந்தது என்பதை இங்கு உற்று நோக்க வேண்டியுள்ளது. மேலும் கணிகையர் குலப்பெண்கள் தான் கலந்த ஆடவனுக்காக வேறு ஊர்களுக்குச் செல்லும் நிலை பெற்றவர்கள் என்பதையும் உணர வேண்டியுள்ளது. இதன் காரணமாகப் பின்பு கண்ணகி போராடிய நிலை போல மாதவியால் முடியவில்லை என்பதும் கருதத்தக்கது.

கோவலனும் மாதவியும் இணைந்திருந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த மணிமேகலைக்குப் பெயரிடப்படும் காட்சியை விளக்குகையில் இளங்கோவடிகள் கணிகையர் குலம் பற்றிப் பல செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றார்.

“வேந்துறு சிறப்பின் விழுச்சீர் எய்திய
மாந்தளிர் மேனி மாதவி மடந்தை
பால்வாய்க் குழவி பயந்தனள் எடுத்து
வாலாமைநாள் நீங்கிய பின்னர்
மாமுது கணிகையர் ~மாதவி மகட்கு
நாம் நல்லுரை நாட்டுதும்” (அடைக்கலக் காதை. 20-25) 

என்ற இப்பாடலடிகள் பல செய்திகளை உணர்த்துவனவாக உள்ளன.

மாதவி ஒருவனுக்கே உரிமையாகும் நிலையில் கோவலனின் குழந்தைக்குத் தாயாகிறாள். இதுவே அவளின் தூய உள்ளத்திற்குச் சான்று பயக்கின்றது. மேலும் வயது முதிர்ந்த கணிகையர் மாதவி மகளுக்குப் பெயரிடப் பெற்ற நிகழ்வு மாதவி கணிகையர் குலத்திலே உறைந்து வாழ்கிறாள் என்பதையும் எடுத்துரைக்கிறது. இவளின் மேன்மையை மாடல மறையோன் சேரமன்னன் அவையில்

“மாதவி மடந்தை
கானற்பாணி கனக விசயர்தம்
முடித்தலை நெறித்தது” (நீர்ப்படைக் காதை-49-51)

என்று உயர்த்துகிறான்.


கல் எடுப்பது கண்ணகிக்கு. ஆனால் அதற்கு மாதவியின் கானற்பாணி காரணம் என்கிறபோது மாதவியின் தூய உள்ளம் இங்குக் காப்பிய மணிமுடியாகக் காட்டப் பெறுகின்றது. இதனைத் தொடர்ந்து மாதவி துறவேற்ற நிலையையும் மாடலன் உரைக்கின்றான்.

“மற்றது கேட்டு மாதவி மடந்தை
நற்றாய் தனக்கு நற்றிறம் படர்கேன்
மணிமேகலையை வான் துயர்உறுக்கும்
கணிகையர் கோலம் காணாதொழிக எனக்
கோதைத்தாமம் குழலொடு களைந்து
போதித்தானம் புரிந்தறங் கொள்ளவும்” ( நீர்ப்படைக் காதை- 104-109)

என்று ஒருவனுக்கு மட்டுமே தன் வாழ்வை அர்ப்ப்பணித்தவளாக மாதவிப் பாத்திரம் சிலப்பதிகாரத்துள் படைக்கப் பெற்றுள்ளது.

இவை மாதவியின் மகள் மணிமேகலையைப் பற்றியும் அவளின் எதிர்காலத்தைப் பற்றியும் மாடலன் குறிப்பிட்ட செய்திகள் ஆகும். இதே செய்திகளைத் தேவந்தியும் குறிப்பிடுகிறாள். அது சித்திராபதி மாதவி உரையாடலாக புனையப் பெற்றுள்ளது.

மாதவியின் தாய் சித்திராபதி - மணிமேகலை சிறந்த அழகியாக வளருவதால் அவளை மாதவியைப் போல ஒருவன் கைப்பொருளாக அளிக்க இயலுமா? யாராவது அவளைக் கைக்கொள்ள வருவார்களா?என்று கேட்கிறாள். அதற்கு மாதவி.

“வருக என் மடமகள் மணிமேகலைஎன்று
உருவிலாளன் ஒரு பெருஞ்சிலையோடு
விரைமலர்வாளி வெறுநிலத்து எறியக்
கோதைத் தாமம் குழலொடு களைந்து
போதித் தானம் புரிந்தறம் படுத்தனள்” (வரந்தரு காதை- 25-30)

என்ற இந்தப் பாடலடிகளில் இடம்பெற்றுள்ள மாதவி சித்ராபதி மணிமேகலை உள்ளிட்ட உரையாடலில் மாதவியின் மாறாத நெஞ்சம் சித்ராபதியின் மாற்றிவிடத் துணிகிற எண்ணம் மணிமேகலை விருப்பு வெறுப்பு அறிவிக்கா நிலை ஆகியன வெளிப்பட்டு நிற்கின்றன.

இவ்வகையில் கணிகையர் குலத்திற்கான நிலையில் இருந்து மேம்படுத்தப் பெற்ற உளப்பாங்குடையவளாக மாதவி விளங்கினாள் என்பது சிலப்பதிகாரத்தின் வழி தெரியவருகிறது.

மணிமேகலையில் கணிகையர் உள்ளம்

மணிமேகலையில் கணிகையர் கற்றிருந்த கலைகள் பட்டியல் இடப்பெறுகின்றன.

“வேத்தியல் பொதுவியல் என்று இரு திறத்துக்
கூத்தும் பாட்டும் தூக்கும் துணிவும்
பண்யாழ்க் கரணமும் பாடைப் பாடலும்
தண்ணுமைக் கருவியும்தாழ் தீம் குழலும்
கந்துகக் கருத்தும் மடைநூல் செய்தியும்
சுந்தரச் சுண்ணமும் தூநீர் ஆடலும்
பாயல் பள்ளியும் பருவத்து ஒழுக்கமும்
காயக் கரணமும் கண்ணியது உணர்தலும்
கட்டுரை வகையும் கரந்து உறைக் கணக்கும்
வட்டிகைச் செய்தியும் மலர் ஆய்ந்து தொடுத்தலும்
கோலம் கோடலும் கோவையின் கோப்பும்
காலக்கணிதமும் கலைகளின் துணிவும்
நாடக மகளிர்க்கு நன்கனம் வகுத்த
ஓவியச் செந்நூல் உரை நூல் கிடக்கையும்
கற்று” (ஊரலர் உற்ற காதை 18-32)

என்ற இந்தப் பாடல் பகுதியில் ஆடல் மகளிர் கற்றிருந்த கலைகள் அனைத்தும் எடுத்துக் காட்டப் பெற்றுள்ளன. ஆனால் உளத்தை உடலை ஒருவருக்கு மட்டும் அளிக்கும் கற்பு நெறி கூறப்படாதது விடப்பட்டிருப்பது குறிக்கத்தக்கது. இவற்றில் படுக்கை அமைத்தல் மறைந்து உறைகின்ற கணக்கு ஆகியன கணிகையரின் உள்ளத்தில் இருந்த கரவை உணர்த்துவன. மேலும் மலர் தொடுத்தல் என்பது ஒரு கலையாக இது அமைய மணிமேகலை மலர் தொடுக்கும் நிலையில் இங்கு அறிமுகம் செய்திருப்பது அவளைக் கணிகையர் குலத்தவள் என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லும் முயற்சியாகும்.

இவ்வளவு கலைகள் கற்றிருந்த மாதவி துறவு பூண்டது ஊர் மக்களால் ஏளனப்படுத்தப்படுவதாக சித்ராபதி கருதி அக்கருத்தை வயந்தமாலை மூலம் மாதவி அறியத் தருகிறாள். இதுகேட்ட மாதவி

“காதலன் உள்ள கடுந்துயர் கேட்டு
போதல் செய்யா உயிரொடு நின்றே
பொன்கொடி மூதூர்ப் பொருளுரை இழந்து
நல் தொடி நங்காய் நாணுந் துறந்தேன்”

என்று தூய நெஞ்சத்தோடு கணிகையான மாதவி வாழ்ந்ததாகச் சீத்தலைச் சாத்தனார் குறிப்பிடுகின்றார்.



மேலும் மூவகைக் கற்புடை மகளிரைப் பற்றி மாதவி குறிப்பிடுகிறாள். கணவன் இறந்த செய்தி கேட்டதும் இறக்கும் மகளிர் தலைக் கற்பினர். கணவன் இறந்ததும் அவனை எரியூட்டும்போது தானும் அவ்வெரியில் விழுதல் இடைக்கற்பு. கணவன் இறந்தால் கைம்மை நோன்பு நோற்பது கடைக்கற்பு. இவற்றினின்று மேம்பட்டக் கற்புத்திறம் உடையவள் கண்ணகி. கணவனின் மீது சுமத்தப்பட்ட தீங்கைப் போக்க நீதியைக் காத்தவள் அவள். அத்தகையவளின் மகளாக மணிமேகலை வளர்வதால் அவள் கணிகை என்னும் தீத்தொழில் பட மாட்டாள் என்று உறுதியுடன் உரைக்கின்றாள் மாதவி.

இதனைக் கேட்ட வயந்தமாலை மாதவியின் உறுதியையும் மணிமேகலையின் துறவையும் சித்ராபதியிடம் சொல்லி நின்றாள்.

இவ்வளவையும் கேட்டு நின்ற மணிமேகலை தன் தாய்க்கு நேர்ந்த இன்னல்களால் மன வாட்டமுற்றாள். தான் கட்டிக் கொண்டிருந்த பூமாலையில் கண்ணீர் பட்ட காரணத்தால் புதிய பூக்கள் பறிக்க எண்ணித் தோழி சுதமதியுடன் செல்கிறாள்.

மணிமேகலையின் அழகைக் கண்டு புகார் நகர மக்கள் அதிசயிக்கின்றனர். இவளின் ஆடலைக் காண இழந்து விட்டோமே என்று மக்கள் வருந்திப் பேசினர். இந்நிலையில் மணிமேகலை உவவனத்திற்கும் மலர்கள் பறிக்கச் செல்லுகிறாள். அந்நேரத்தில் அவளைத் தெருவில் கண்ட எட்டிக்குமரன் அவள் அழகில் மயங்குகிறான். இவனைக் கண்ட உதயகுமரன் இவனின் மயக்கத்திற்கு காரணமாகிய தான் முன் கேட்டறிந்த மணிமேகலையைக் காணும் ஆவலுடன் உவவனம் செல்கின்றான். மணிமேகலை தன்னுடமையாக ஆக்கவேண்டும் என்பது அவன் எண்ணம். கணிகையரை யாரும் கைக்கொள்ளலாம் என்ற சூழல் மணிமேகலை எழுந்த காலத்தில் நிலவியிருந்ததை உணர முடிகின்றது.

உதயகுமாரன் கண்ணில் படாமல் மணிமேகலை மணிமேகலா தெய்வத்தால் காக்கப்படுகிறாள். முற்பிறப்பில் உதயகுமாரனும் மணிமேகலையும் கணவன் மனைவி என்ற பழம்பிறப்புச் சூழலை அத்தெய்வத்தின் வாயிலாக மணிமேகலை உணர்கிறாள். முற்பிறவியில் மணிமேகலை ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற முறைப்பட்ட உயர்ந்த குலத்தில் அதாவது அரச குலத்தில் பிறந்தவளாகக் காட்டப் பெற்றுள்ளாள். இப்பிறவியில் தனக்கொரு கணவன் இல்லாத கணிகையர் குலத்தில் பிறக்கிறாள். இருப்பினும் அவளை அடைய முன்பிறப்பில் இராகுலன் இப்பிறப்பில் உதயகுமாரன் முனைந்ததும் அவனின் மனம் அவளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவே விரும்பியது அன்றி அவளை மணந்து கொள்ள அவன் முயலவில்லை என்பதை அறிந்தால் மணிமேகலையைப் பற்றிய சில புதிர்களுக்கு விடை கிடைக்கும். மணிமேகலை மணிபல்லவத்தீவில் இருந்து மீண்டதும்

“கற்புத் தான் இலள் நல் தவஉணர்வு இலள்
வருணக் காப்பு இலள் பொருள் விளையாட்டி என்று
இகழ்ந்தனன் ஆகி நயந்தோன் என்னாது
புதுவோன் பின்றைப் போனது என்நெஞ்சம்
இதுவோ அன்னாய் காமத்து இயற்கை” (மணிமேகலா தெய்வம் வந்து தோன்றியகாதை 86-90)

என்று உரைக்கிறாள்.

இதன் வழிக் கணிகையரின் சமுதாய மதிப்பை அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.மணிமேகலையின் உள்ளத்தில் எழுந்த காதலையும் அறிய முடிகின்றது.

இந்நிலையில் சித்ராபதி கணிகையர் குல இயல்பு காரணமாக அறத்தின் வழிச் செல்ல இருக்கும் மணிமேகலையைக் கணிகையர் குலத்திற்கு உரியவளாக மாற்ற முனையும் காட்சியும் மணிமேகலைக்குள் இடம் பெற்றுள்ளது. அப்போதுதான் கணிகையர் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றி முழுதாக அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

“கைத்தூண் வாழ்க்கை கடவியம்அன்றே?
பாண்மகன் பட்டுழிப் படூஉம் பான்மை இல்
யாழ் இனம் போலும் இயல்பினம் அன்றியம்
நறுந்தாது உண்டு நயன்இல் காலை
வறும் பூத்துறக்கும் வண்டு போல்குவம்
வினை ஒழிகாலைத் திருவின்செல்வி
அனையேம்ஆகி ஆடவர்த்துறப்போம்
தாபதக் கோலம்தாங்கினோம்என்பது
யாவரும் நகூஉம் இயல்பினது அன்றே?” (உதய குமரன் அம்பலம் புக்ககாதை 16-24)

இந்நிலையில் மணிமேகலையைத் தேரில் ஏற்றி உதயகுமரனிடம் சேர்க்கவில்லை என்றால் தன் தலைமீது செங்கற்களைச் சுமந்து அரங்கனைச் சுற்றி வந்து கணிகை மரபில் இழிந்த மகளிர் ஆவேன். அரங்கக் கூத்தாடும் இல்லத்தினர் வீடுகளில் இனிப் புகாதவள் ஆவேன் என்று சித்ராபதி சபதம் ஏற்கிறாள்.

இதற்காக அவனைச் சந்திக்கிறாள். அப்போது அவனிடம் கணிகையர் குலம் பற்றிய பல செய்திகளை எடுத்துரைக்கிறாள்.

“நாடவர் காண நல் அரங்கு ஏறி
ஆடலும் பாடலும் அழகும் காட்டி
கருப்பு நாண் கருப்ப வில் அருப்புக் கணை தூவச்
செருக்கயல் நெடுங்கண் சுருக்கு வலைப்படுத்து
கண்டோர் நெஞ்சம் கொண்டு அகம் புக்குப்
பண் தேர் மொழியின் பயன் பலவாங்கி
வண்டின் துறக்கும் கொண்டி மகளிரைப்
பான்மை” (உதயகுமரன் அம்பலம் புக்ககாதை 103- 110)

என்ற அடிகள் கணிகையர் குல இயல்பைக் காட்டுவதாக உள்ளது.

கண்டோர் நெஞ்சத்தை ஈர்க்கும் பாங்கினர் கணிகையர் என்பது தெளிவு. இவ்வுரைகளைக் கேட்ட உதயகுமரன் மணிமேகலையை நோக்கிச் சென்று அவளைக் கைக்கொள்ள எண்ணுகிறான். அவளிடம் பேசுகிறான்.

மணிமேகலை உதயகுமாரன் தன் உடல் அழகை நேசிக்கிறான் என்பதை அறிந்து கொண்டு அவனுக்குத் தன்னிலையையும் உடல் நிலையாமையையும் எடுத்துரைக்கிறாள்.

“பிறத்தலும் மூத்தலும் பிணிப்பட்டு இரங்கலும்
இறத்தலும் உடையது இடும்பைக் கொள்கலம்
மக்கள் யாக்கை இது என உணர்ந்து
மிக்க நல் அறம் விரும்புதல் புரிந்தேன்” ( உதயகுமரன் அம்பலம் புக்ககாதை 136-139)

என்று உடல் மீது கொண்ட ஆசையைத் தானும் ஒழித்துவிட்டதாகவும் அவனையும் ஒழிக்கச் சொல்வதாகவும் மணிமேகலையின் இப்பேச்சுரை அமைகின்றது.

மணிமேகலையின் மீது மிகுந்த காம ஈடுபாடு கொண்ட உதயகுமாரன் காஞ்சனனால் கொல்லப்படுகிறான். அவனின் இறப்பிற்கு மணிமேகலை வருந்துகிறாள். முற்பிறவியில் இராகுலனாக இருந்த உதயகுமரன் திட்டிவிடம் என்னும் பாம்பு தீண்டி இறந்தான். தற்போது வாளால் அழிந்தான். அன்றும் இன்றும் இவன் இறப்பு மணிமேகலைக்குத் துன்பம் தருவதாக அமைந்தது. இதிலிருந்து நல்ல சொற்களால் மீளுகிறாள் மணிமேகலை.

கணிகையர் குலத்தில் பிறந்த மணிமேகலை அக்குல இயல்பான ஆடல் கலையைத் துறந்து உயர் குலத்தோர் ஆற்றும் அறம் செய்தல் சமய ஆராய்ச்சி செய்தல் ஆகியனவற்றைச் செய்ய காயசண்டிகை வடிவத்தையும் ஆண்வடிவத்தையும் ஏற்க வேண்டியவளாக சீத்தலைச் சாத்தனார் படைத்திருப்பது கணிகையர் குலத்தவர் ஆற்றும் பணிகள் அவை இல்லை என்பதை அறிவிக்கின்றன.

இதன் காரணமாக கணிகையர் குலம் முற்பிறவியிலும் இப்பிறவியிலும் நல்லன பல செய்தாலும் அவர்கள் குலத்தால் தாழ்வுற்றோராகவே சமுதாயத்தில் மதிக்கப் பெறுகின்றனர் என்றும் அவர்களுள் சிலர் மாதவி,மணிமேகலை போன்றோர் உலக அறம் செய்ய முன்வந்துள்ளனர் என்றும் மற்றோர் தன்னிலையிலேயே அடங்கினர் என்பதும் தெரிய வருகின்றது.


முடிவுகள்

மாதவி ஆடல் மகள் ஆனாலும் அவள் கோவலன் என்ற ஒருவனுக்கே உரிமையுடையவளாக விளங்கினாள். அவனின் வழியாக குழந்தைப் பேறும் பெற்று அக்குழந்தையைக் கண்ணகியின் குழந்தை என்பதாக வளர்த்தாள்.

கணிகையர் குலத்தில் பிறந்த மாதவி தன் உடலையும் உள்ளத்தையும் கோவலன் ஒருவனுக்கே அளித்து அவன் தன்னை விட்டுப் பிரிந்த பின்பும் அவனையே எண்ணி அவனைச் சேர இரு கடிதங்கள் எழுதியிருப்பதும் அவளின் தூய உள்ளத்திற்குச் சான்றளிப்பதாக உள்ளது.

மணிமேகலை துறவு மேற்கொண்டாலும் அவளின் மனம் உதயகுமாரனைப் பற்றுகிறது. உதயகுமாரன் மணிமேகலையைக் கணிகை என்ற நிலையில் அடைய எண்ணினானே தவிர அவளைக் குலமகளாக ஏற்பதற்கான முயற்சியில் இறங்கவில்லை. முற்பிறவியில் கணவன் மனைவியாக இருந்தாலும் மணிமேகலையும் உதயகுமாரனும் இப்பிறவியில் கணவன் மனைவியாக ஆக முடியாததற்கு இருவரின் குல ஏற்றத்தாழ்வே காரணம்.

கணிகையர்கள் உடல் சார்ந்தவர்கள் என்பதைத் தாண்டி இக்குலத்திலும் உள்ளம் சார்ந்தவர்கள் கற்பு சார்ந்தவர்கள் இருந்தார்கள் என்பதன் அடையாளங்கள் மாதவியும் மணிமேகலையும். சித்ராபதி என்ற பாத்திரம் மாதவி மணிமேகலை ஆகிய பாத்திரங்களுக்கும் மூத்த முன்னோடிப் பாத்திரம் என்றாலும் அப்பாத்திரம் கணிகையர் குல வழக்கத்தில் இருந்து மீள எண்ணவில்லை. அதன் முதுமை கருதியாவது அப்பாத்திரம் சற்று மேம்படும் என்ற எண்ணத்தைப் படிப்பவர் மனதில் ஏற்படுத்தினாலும் மூத்த கிழவியாக கணிகையர் குலத்தில் ஒன்றி விட்டவளாக அவள் படைக்கப் பெற்றுள்ளாள்.

*****